Salmonii Macrini Iuliodunen. ... hymnorum libri sex, ad Io. Bellaium, S.R.E. cardinalem ampliss

발행: 1537년

분량: 233페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

101쪽

Tu solus Deus omnium Regnorum expositis qua spatiis patent Telluris loIa Daedalae, Et qua fluctivago confraga rupium

Assultu mare Verberat.

Tu stillata poli texta decemplicis, Terionique ex nihilo facis,

Nec par artificum est ulla tibi manus. i : Aures quaeso aperi tuas, Moestorum gemitum lugubrem ut audias. Imas-Supero throno Ad terras oculos flecte fauens uti Cernas quae patimur mala, Et nos saeuitia protege ab hostica. A metis maris Indici,

Ad Phoebi occidui sera cubilia, Numen solius 3 tuum Notescat populis orbem habitantibus

Ad Philippu Cosseium Pontifice Constatien. Delphini magnu elemona.

Pauperis vilem tegetem Molorchi, Natus Alcmena celebrauit hospes, Cum Cleonaei fera contudisset Ora leonis. Quam nisi intrasset generosus ille Clauiger longo & memor extulisset Musa narratu, meminisset olim Nemo fuisse. Has quoque insignes mage reddis ardes Pontifex quae te accipiunt tuoque Dexter aspectu faciFque dulci

. Tecta serenas. . -

Quin & extentis fidibus,chelyque

102쪽

ΠYMN. LIB. III.

Iosobuius sumpta tuus ecce vates Audet intranti tibi dedicatum

Dicere carmen.

Cui tamen tantus precor insit olim O lepos aetas adeoque Vi X,

Hospitem ut noscant mihi te fuisse Postera secta. Fiet id: Phoebus neque fallit augur Certus obscuris dubiisque rebus, Et mihi laurus crepitu usta salix

Praebuit omen.

'Ad Carolum Caluum Iuliodunens

Dum pabulosae regna Britanniat Invisis hospes, ditis & insulae Tot pliana diuorum decora, Tot celebres specularis Vrbes, Nos hic supini composito otio Per laeta vatis pascua Daunii Erramus, Anamos Matinae Instar apis,legimusque flores. At rura primum Gallica cum redux Calcabis,& te nostra Bononia Spectabit aduenisse saluum, Ocean6que alacrem remenso, Quaecunque charis mira sodalibus Narrabis, illa gente notaueris, Mai6rne sit Princeps minorve Principe Francisenum Britannus: Anne Anda Celtas natio Martiis Ciuilitatis laude domesticae Antistet, an sit conferendus Vastonico Thamesis Garunnae. .

Atqui aure nobis ista bibentibus Attentiori,sedulus ingerati

103쪽

1M SAL M. M A ch. Belaenia foeciandum minister, .Qubdque merum Genabi arua mittunt.

sed barbara illinc iurgia sint procul,

Nee more Thracum litibus improbis .i . . Conuiua bacchetur, calentes Impulerit simul ac Thyoneus. . trusi bimembres sic Lapithis prius. . , Dum vina mentem praecipitant nouae . Uxoris in raptum,ebriosque

Extimulant ad iniqua bella.

Ad Hilermum Bellatum cognomento Langium,

Musarum columen, decusque Langi, Dulce&praesidium tui Macrini, Si quaeras quid agam procul remotus A vestrae & grege separatus aulae, Dicetur tibi versibusque paucis Summa propositi mei patescet. : Non me ignauiae inertiaeque dedo, Aut indulgeo marcido sopori Mustarum Endymion iuuencularum, INee delenificis dolosa Syren

Me vinctum illecebris tenet voluptas, Praebens molle merum dapόsque raras, Mensae & lautitias opimioris. Haec peius cane peius angue Vito, Et raro procul il domo recedo, Cogar ne madidos sequi, g6sque, . Et turbam veterum sodalitatum. At contril genium subinde fraudans, Contra sique domi,libros reuoluo,in Gratiam & redeo nouem sororiam, Quae Pimpleide frigerantur Vmbra, Et castat Aoniis lauantur undis.

104쪽

Doctis ingenium excolόnsque chartis, Vitae damna resarcio prioris. Quo quidem in studio acquiesco scelide, Quicquam ipso neque maius esse duco. Et sic exhilaror,triumpho,regno: Nunc demum ut mihi vivere ac fruisti Optati videar quiete portus. Hoc tantum Ddd abes mihi molestum est,

Et sim colloquii tui qu/d expers, PMusarum columenidetasque Langi.

De pluuiis S tempestatibus, ad Deum.

Iam continenti prodigialiter Septem dierum curriculo pluit, Reclusa ceu nimbis sit ingens

Imbriferi cataracta caeli. Nortalium mens anxia iam metu 2 .

Antiqua Pyrrhae secula cogitat, Cum regna submessitque gentes Fluctisonis catacl7smus undis. Iam strata moestos agricolas seges Angit carent & fructibus arbores, Decussit enatos furenti Impete quos violentus Austeri Immobili seu lege necessitas Humentis anni diluuium hoc mouet, Imbres ut effundant in unam Signa meant & aquosa sedem: siue imminentis non dubium mali Praesaga inonstrum Pleias ingerit, Quo constet o supreme Princeps

Te vitiis hominum esse la sum. . .

Sic cum Gigantum terribilis cohors Titaniorum scanderet aethera, Confisa robustis lacertis,

Sseque nimis tumefacta Vana,

105쪽

Tu sontium ausis concitus impiis, Missi tremendo fulminis impetu

Euertis uni illos, onustis Montibus impositosque montes. Immanis & cum caede Lycaonis Offensus orbem perdere destinas, Iuges quaterdenis diebus

Humifico ruis axe nimbos.

Quod ni minuta Deucalion rate Lectique consors Pyrrha biverticem. Parnas on elapsi petissent, Fatidicae Themid6sque templum, Iam tum procella vina, ce Rustuum, Undae obruissent omne hominum genus:

sarcire mersorum ruinas

Nam si lapidum potuere iactu. At seu perenni lege necessitas, Sive imminentis prodigium mali Haec flabra conuoluum,grauεsque Horrisono tonitru procellas, Tu maior illis atque potentior supreme Princeps, omnia numine Curas inadstricto lusimque ad Arbitrium imperiis ue fatis. Audi obsecrantis proin lachrymabiles Orbis querelas,& scelerum immemor Compesce nostrorum furentem Diluuiem pluuiisque seda. Neuaricantes sit satis hactenus Luisse nos haec ob vitia improba, Pacέmque tranquillo petentes Respice iam Deus alme Vultu. Saevire culpis tot capitalibus Laesum haud nFamus te merito Pater,

Maiora & admistis fatemur

106쪽

supplicia Eine adhibenda nostris. Peccamus atqui si quoties velis Punite sontes,tASque flammea

Torquere ab excelso,tua omnem Imbreui vacuabit orbem.

Rex cu RisTus olim cur hominem induit, Duraeque passus supplicium crucis: Tete nisi ut mitem doceret In populos veniaeque largume

Laetatur ob redditam serenitatem:

Post atros nebulis dies, Et foeda imbriferis tempora flatibus Austri iugiter humidi, Nixta & turbinibus fulgura concitis, Caeli grata serenitas, Auranmque tepor lene strepentium, Ae spissae nemorum comae, Illimis tremula sicubi fons aqua

Praeter prata Virentia,

Conualusque fugax labitur herbidas,

Ad scribendum animos mouent, Et curvae studium mi chelys excitant. Non Mavortia ut audeam

Heroum fidicen dicere praelia, Tritasque Atacidae minas, Quas rapta iacit iratus amicula: Non ut Scipiadas equis Invectos niueis in Capitolium Sapphus carmine concinam: Hunc qu/d Sidonium contuderit Ducem, Victa& nomen ab Aphrica, Primus Romulidum rettulerit patrum

Ilium Ddd Syriae agmina Cum magno Antiocho vicerit,& bona

107쪽

Cis Taurum spoliauerit Regni parte sui: Sit mihi suauius

cuRisTi Principis omnium. Et laudes Mariae viminis inclytas, Diuoiamque celebrium Cum CHRis To aeti aerea luce fruentium, Fine testudine promere Tantisper, numeris dum grauioribus Assuescit mea Pieris, . Discens Maeoniam grandiloquentiam, Siqua effingere sit potis In praeconia rerum artificis Dei.

Precatio vespertina.

Ante finitae Deus alme lucis Terminum fusa prece supplicamus,

Nos ut assueto tueare custos Semper almore.

Somnia st nobis procul atra cedant, Terreant motam neque spectra mentem, Neu soporati maculemur hostem Comprime vaseum. Hoc Pater rerum venerande praesta Per tuum natum Dominumque nostrum, Cuncta tu quicum moderaris & cum Flamine sancto.

Ad Claudium Cappusium librarium

Regium. ' .

Quando ipsi sitiunt amice fontes, Et me vis tibi missitare versus, Votis paruerim tuis libenter, Atque haec qualiacunque nostra mittam, Hoc est,signa feram in nemus, quod aiunt, Et ponto latices ineptus addam. in .

108쪽

me pacto tamen,Mcque lege tantum,' Vt pro quisquilii; ineptiisque Effutit mea quas inops Thalia,

Tu nobis tua mutuis remittas Exacta & tetricum probata ad Unguem. Quae quando libitum est fauente Phoebo Et dextris facis affabre Camoenis In varem numero Latina Syren.

Ad Odonem Collignium Cardinalem Castillionaeum amplius.

Odo purpurei decus Senatus, Ante annos merito create Praesul Sensu,ta loribus,eruditione, Hanc febrim ut male Dii Deaeque perdant Quae te tot cruciat molesta menses, Nec nauare operam sinit Camoenis Liberalibus ut prius solebas, Et sermonibus utriusque linguae, In quus iam tenero eminens ab ungui, Α tergo & comites tuos relinquens

Florebas ita:sic equis & albis AEquales puer antὸ gnarus ibas, Ut spe incredibili indole & beata,

Gaudio afficeres tuos amicos,

Atque ipsum prope vinceres Beraldum, o nil tersius elegantiusque, Cultae munditia ac lepore linguae. Nunc morbo in lepidae silent Camoenae, Nec iam personat aula litteratis Tua heu colloquiis, identitamque Cogor dicere,& acer imprecari Hanc febrim ut male Dii Deaeque perdant, Quae te tot cruciat molesta menses,

109쪽

Odo purpurei decus Senatus.

De eo qui edicta Iuliani Caesaris in Christianos Nicomediae discerpsit.

Te quibus exornem numeris sortissime manir, Edicta qui nefaria, - Insanisque foro medio discerpere leges

Non extimescis Caesarise Tam clarum admirans facinus Bithynia vidit Atque ipsa Nicomedia: Cum tu mirifico cARis Tet inflammatus amore, Firm6que constans pectore Carnificum risisti enses, incendia,& Vncos, Plumbum, fidiculas, malleos. Csimque irrupisti densum moriturus in agmen, Spretisque sanctionibus Vulgari toto quas iusserat orbe Tyrannus Crudelis ille apostata, In Domini insontes famulos interritus alta Voce esserum redarguis, Qui statuas custis To velit atque idola relicto Caesis adorari hostiis. Non mihi Dorotheus simul & Golgonius hie sunt Honore fraudandi suo, Qui tua consiliis animantes pectora fidis, Ferenda suadent omnia, Mille & inauditiς cruciatibus antὸ cadendum, Veri abneganda D in Dei Exposita inalgnis licet heu ii steria probris A Iuliano perfido. Accensos tu igitur vivens coniectus in ignes,

Sudum euolas ad aethera.

Maceror hoc unum, & laudi sero deesse moleste sanctissime o Minyr tuae,

110쪽

Pigra quὁd inuoluit ignarum incuria nomen,

Nee tradidit nepotibus. Sed tamen aeterno caelestis codice vitae est Notis figuratum aureis: Sic ut nulla queant quantumlibet inuida posthae Illi nocere oblivia. At tu exemplar eris venturo nobile secto Quid ferre nos oporteat te Euangelii quiliri sacra fidemque sinamus sua carere gloria, Veridico & praeferri hominum mendacia c u R I s T O, Laus cuius absque termino est.

CHRISTUM uitae aeternae mysterium mortalibus aperuisse.

Oscines quasdam veluti volucres Lignea clausas cauea Videmus, AEmula voces hominum scienter Fingere lingua, Nosse verborum neque vim suorum, Cilrve dicantur,quid & illa signent, Sed sonos citra rationis usum Fundere inanes. Non secus multos itidem loquentes De Deo rebusque sacris videre est Saepe sermones fatuos sine ullo Promere sensu. Id sophis aeuo Phariis priore Contigit Graecis paritίrque & Indis Ante quam CHRIs Tvs sua protulisset Lumina mundo. Caeterum templi simul atque velum Prorsus est illo moriente scissum,& h.i.

SEARCH

MENU NAVIGATION