장음표시 사용
21쪽
ost quod logitur in Anth. Ρal. VII 225 φι χει καὶ σι ειρ V
1) Proverbialo dictum occupatum osso a poeta Verba indicant, quae Sunt οκως λογος. 2) Pro 3phχει f. qui ι scriptum est σ3ηφει M. ApoSt. II 641, Triκει in Anth. Pal. IX 704, 1 quas varias scripturas non dubito errori cuidam librariorum tribuore; neque enim Video, quemadmodum Verb. σηπειν h. e. putidum facere et Verb. τηκειν h. e. liquefacere de tempore poSsint uSurpari paulatim d0ferenti saxum ac dissolventi. 3) Quius loci versum prior. in suum usum mire convertit ISid. Pel. l. c. τί πετρας σκληροτερον xj et ι υδ πος μαλακωτερον Choerili Sen-totitiam interpretatuS.
22쪽
quod adhibuit Plat. Ρhaodr. p. 240 C ῆλικα γαρ καὶ ὁ
a0ιδος asto v.') - Si similitudo illa ros orobatur ad animalia
23쪽
0a maximo adhibebant VeteroS, quae constat Conventuum eSSe amantia congregataque plerum quo conspici Velut corvos Arist. Eth. Meg. l. o. καὶ γαρ λοιος chaσι παρα λοιον
γονυ κνriis λὶς OXhibet Cic. op. ad fam. XVI 23 p. 266 a. Paulo alitor Latini hominos a sequo ac nostri loquuntur , tunica proprior palliost ') Explicat provorbium schol.
intori rotantur Zenob. I 57 of Diogon. I 229 tribuuntque iuvoni, qui cum fratrem Vidisset et quendam e propinquis in proelio Chaoronon si armis congressos, illum dicitur adiuVasse proverbium hoc elocutus. Ex quo intollogos latius aliquanto patere proVerbium quam Voluerit Schol. negat enim parem omnium habendam eSSe rationem, Sed certum quendam ait inter eoS, quos amemus, ordinem eXi Stere ita, Ut ,,0iVeS potiores quam peregrini propinqui quam alioni sint, ut verbis utar Ciooronis Lael. V 19; quorum quo qui Sproprius accedat amicitia affinitatevo, oo diligontius a nobis
24쪽
In libris Thooor. solioli. ap. Arson. II 600 pro κνλβια scriptum est ores ας κνήμας κνήμης; qua recepta Scriptura
cum in contrarium Sententia malΘ Verteretur, recentiores asta eum eod. P. aut κνήμα eum edd. Junt ei. Call. Suppo-
suorunt. At primum talis eorrectio per Se non omni vacat dubitati otio ac sorupulo.') Dubitationem meam auget, quod una coloris nota fuit Speolos Hνυ κνriisti iς εγγι0ν S. 70νυκνὶ si λὶς. Postremo locutio Thoooriton si brovitatum illam proverbiorum ma Xime propriam Valdo d0sidorat 110o duritato quadam omnino absolVenda est.' Quare vido an Sanetur
locus difficilis, si leni cum mutation0 scribimus εἰ pro ii
3, Una haec si quid vid0o istiusmodi depravationis explanatio eaque valde infirma restat, ut librarios usitatiore proverbii forma
4) Quae omnia nescio an respeXerit Fritzsch; posuit senim II p. 66 ed. mni. e coniectura εἰ pro ri A. Mi ut haec esset Sententia: haccipies Sc. auxilium) si genu tibia romotior serit, h. e. numquam. NimiS quidem arcsessito set cum ellipsi indicativi fui. vix forondat 5) οδιαστοληὶ UΠοστιγμχὶ comma secundum Quintil. XI 3, 35.6) Ηaositavit in h. l. Ahrons. bucol. Gr. II p. 550 adn. ad Schol.
25쪽
tiones quaedam, quas optime mihi Videor nominare praecepta Vulgaria; non ea dico, quae prolata a philosophis siveo sapiontium disciplinis profecta, Saepenumero Oecupantura scriptoribus, ut auctoritas graVitasque orationi apparetur. Talia sunt strii δεν αγαν of γνcυθι σεαυτ0ν; quamquam ha ocet similia paroemiographi notaverunt, merito tamen pro proverbiis habori non possunt. Neque liuo referendum ostillud μὴ μέγα λεγε, quod iam ab Homori') aetato passim
invenitur in Votorum scriptis, obvium in Thooor. X 20
strii dii μεγα si υθευ. Quod tam0tsi allatum Vidoo a Diogon. I 280; Mao. II 18S; Arson. II 525 0t 0Xplicatum ab Erasin. II 2, 52,
formulam maluerim appellare, quae admoneat homines, ut Nomosim voriti nimis gloriandi voces caVeant. Eas Solum Iocutiones pertractabo h. L, quae Sententiam Vere Vulgarem modo imperativo complectantur. Quo in genere primum est Theocr. XV 90 massas ενος εαίTaσσε. Do vulgari dicto non esso ambigendum Plaut.
ovincit trin. IV 3, 54 , ,emore moliust quoi impereS , et Dei S. II 4, 2 homors oportos quom tibi ob diro volis cf. Mon. 444 0t 1101. Is coorcotur proverbio, qui nimia dominandi cupiditato agitatus in sos graviter involi itur, in
27쪽
quae nobis parata Sunt, quae Sine labore periculoque poSSH-mus assequi; illa omittamuS, quae non Sunt in promptu, novo ad inanes cupiditatos aut Vana somnia animos frustra intendamus. Hanc Sentontiam bono illustrant Ρind. Ρyth. III 21
Π ιισιν; Avian. fab. XX 17 ,,inoerta pro Spe non munera corta relinquo. δ) Hactonus do totius loci sententia; nunc videamus singula. Fritgsuli. I p. 371 od. mai. 0ῖν vol αἶγα ad Voe. TLGρεοισαν, κριον Vol τραγον ad Voo. φευγονι a Subaudiendum consuit, ut unum tantum paStorale proVerbium Contineretur Vorsu. Ah rocto quid0m illud; fallitur vir doctus in altorius homistichii explicatione, quia vocabulo κρ/0ν Vol τραγον adiecto Sententiam reoto Stare persuadere mihi non possum. Sunt senim ista Polyphomi vorba collo quenti S Seeum ipsumque adhortantis, ne frustra Galathono inStet Spernenti: , , mulge capram quae tibi in manu est quid aristoni fugiontoni ins0quoris 3 nimirum quom liost adeptus Sis mulVere tamen non possis. Quodsi refors ad rem, ita fere Sensus male procedit: siquid puellam appetis quae longe te fugit, cuius amor, etiamsi eius siseros particeps, ipse per so tibi ossos inutilis 3 - Non ost dubium, quin poeta ut sontentiam ad Hesiodi exemplar eonformaret,
1) Imitatus est Avianus inua aestimatione Sallust. Cat. 41, 2 sepro incerta Spe Certa praemia. 2) cf. J. H. Voss. Anmork. uud RandgloSS. p. 188; Hilier. p. 160.3) Legitur hoc in Mant. prov. II ii5. Vide Zonob. I T0: εἰ fuit
28쪽
Quod autom altoro profertur homistichio, id eo quo positum sit loco proverbialiter osso occupatum ovidensor demonstrata Cousati VUS maso. gonoriS de Galathoa intolligondus. δ) Cog-
αυχητα διί0κεινε Noque famon do Venatorio cogitandum est proverbio,q)sod optimo ros orturq) locutio ad horoloum quondam Vulgarem Τ)qui logitur Thooor. VI 1 7 κώ φευγει φιλεον a καὶ ου φιλε- ον1 a d 10 l. Dicitur versus do mira amantium indolo; saoponumero enim illi nulla ut vi dotiar monto nulla ration o hominem amatum repudiant, ubi ultro so offert; ubi ipse repudiat, eo flagrantius sequuntur. Quos moros Similiter
ustis ov. amor. II 19, 36 , , quod sequitur fugio, quod fugit ipso sequor. cf. Tor. Eun. 813; ov. amor II 9, 9
1) Varietas generis in vocibus 7παρεοῖσαν et q/υγοντα ObVia, Qui vero duorum diversorum quo provorbiorum olatio dedit locum, tanto Scrupulo mirum in modum imbuit Grevorum Κleino Boitr. g. Erlit. u. Κrit. d. Idyll. Thoocr. Bromon 1830 p. 90), ut spurium diceret versum ob nimiam duritatom impolitiamque. 2) cf. Boiss. aneod. I 357.
29쪽
Ρrimum locutiones qua Silam percensebo ab inso tarum natura dopromptas. Notabilem looum in Vita agricolarum maXimeque paStorum obtinet Cicada. Quarum altora minor muta eSt, maior altera Stropitum facit Vocaturquo mi ιλὶς δ)Stropitiam enim quem MuSae ei donasse dicuntur a Plat. Phaedr. p. 259, pro cantu accipiebant Vetoros. η) Atquo etiam celebratur cantus ei HS Voci Sque Suavitas a plurimis antiquitatis scriptoribus.') Nomini igitur mirum vid0bitur quod cicadarum cantus abiit in proverbium. Vide Apost. II 668 τέττιγ0ς ευ hc0ν0ιερ0ς ' ἐαὶ τ υν μελ 0dOυνι θν. ΗΟo Suo more expressit Theocr. I 148 ιειιιγ0ς ἐαεὶ τυγα φερτερ0νει δεις. Eodem spectant Himor. Oct. XII 5 p. 19S Wortis i. ἐνικχησao ἐν LCLO GOὶ κριιι καια ἔχην θερινχην c0ραν τον ἔμιιγα et Calp. XI 41: inoo aestivis cantu conoodo cicadis
30쪽
Ρaritor ac cicada in doliolis fuit votoribus locusta.
Cum autem ranae Vocem quidem continuo per aestatem emittore Soleant, Deqiae Vero eantuS earum pro grato modulatoque habeatur a pastoribus'), commodo Simichidas Thoo-oriteus ut multo inferior Sicolida posta vol Philota ipso doso diois VII 41 βατραχ0ς θε σι0r ακρίδος c0ς τις θρίσδ0 Quam locutionem non pro certo affirmaverim proverbis litor fuisso dictam a pastoribus do eis qui nullo modo quod ad vocem attineat cum aliis possint componi. Cortior ost ratio in simili comparations Thoocr. V 29 σ φαξ β0 ε υντετιιγος ενανι i0ν. Ro opis hoc Arson. II 650 vido schol.