Vindiciae vindiciarum Koppianarum, ac proinde etiam actorum murensium adversus D.P. Rustenum Heer bibliothecarium SanBlasianum adornatae a P. Joanne Baptista Wieland

111쪽

ros VINDICIE Vmmctallo re scilicet ut San-Blasianum saceret, Murenses cri minari oportebat.

Poterit etiam ex hactenus dictis colligere, quid te nendum existimemus de ausilla illa, quam ad calcem huius capitis adponit, quaeque ita senatri Atque haequiri s rem δ μαγο Antorum Murensium πιι ore , quem nobis dudum i istum, sciamjam vindicatum atque

restitutum esse in sinum gaudemus : Adversario praeterea eratias habentes non moψω , quod sua inelysione id es Iecerit, ut nos pro re nata Auctoreis iam res uirantius enucleotes , Dumque patena operculum reperientes, H soriam litterario San Elasanam insigni promus acreo elocupletatam videammia). Gaudere se ruit, in Inum quidem gauderes Sed quodnam gaudium t utique quod in proverbio est horausta Iau m , quae ad lucernas

do Actorum coimentaria integro minimum seculo a liquiora esse, ac P. Herrgotio visium 3 viam ipsi aperuerit, illorum etiam Autiorem detegendi. En igitur fere alterum Simonidem , quem aliquando exclamasse ferunt: Nunc bene natigari, cum naufragium feci. a dem Adversarius Historiam litterario M. Blasianum imligni prorsu accesssione sequantum suspicitur dum San-Bl cnus est, qui nuper . cum Murensis esset, despicieba-our 3 has simpleiatam actat. sed quid si Chuno ille. quem ipse Actorum auctorem constituit, non dico i

serum Auctor non fili quod aliunde

112쪽

sed ne Monachus quidem an alasanus atqui hoc ipsum est, quod tamdiu negamus, donec Adverserius gravem quemdam Scriptorem pioducat, qui illud as. yimeti 1, Dixi: Gramm quem Scriptorem, non purum putumque Bebelium , hominem nuper secuti,in hunc San-Blasianum Monachum a1 Antiqua ab amtiquis petimus, dum verum quaerimus: in adeo non ficile credamus, quod scribitur, nisi is, qui scribit, aut coaevus vel suppar ipserat , aut coaevum vel supparem alleget. Quam ergo omni ex parte angustatur Adversi ius o ligus , hac cinc adeo quidem , ut mirari satis non possinius, qui vir caetera sane doctus

ci applaudere voluerit 34 sed enim

i crebra reditque, semperis immeritas mendicat epistola laudes o

a sectan. Sem 3. i Rem gratam nobis faciet P. Rushenus, si eadem opera etiam de Abhatibus ovis au ipho, quos Murensibus hactenus indillinctos, ipse . distinguit. tacentibus altum monumentis 3Iurensibus, itidem e S. Blatio pollulatos fuisse contendit, certiora nos edoceati Monummia authenrua , qualia ipse in calce pag. Ioa jactat lucem non verentur, multo minus ullam a nobis contradictionem patientur. a murenses sane hoc solo auctore hactenus teterunt in iis oninibus, quae de Chunone adhuc circumseriantur. 3 -is Remigius Cessiterius Superio Flaviniacensis in i otharin L. ex cujus ad Adversarium epistolarati adam respontoria, quam hic in fine libri suiu exhibet, apparet, mendicariam ab eo uiruse, ne desit quin data occasione in sua ibuath c. mri m Misi ii iami quippe cui ille tum illaborahat Chunonem de S. Blasio tanquam Actorum Alurentium auctorem laudet quod quident nihil aliud est quam lucis suis Patronum, is

dum ouaerere, quo pluridus speciose imponas Mesempe vimini iniicidum is diotheci

113쪽

1.ν ta superius dicta Advetiarii nostri circ-νοι -

tores cum ocul emisiti in schelitate Genealogico Actis Murensibus praetim non unam deprehendunt lacunam. Prima in ips ejus vestibulo o veniat. Scripto Murensis inquiunto a Geneat gum suam tantum ab Ita orditur, neque ad Guntramnum usque assurgiti Recte omnino : Sed, S. Ma thaeus si sacra profanis componere licet meneat

giam suam tantum ab Abraham orditur, neque ad Noemum assurpit. At Scripto Murensis Guntram num prae oculis habuit b); quippe qui in decursu Actorum diserte nominatur. Rectein hoc sed etiam S. Matthae his Noemum prae oculis habuit quippe qui in decursu' angelii iterato recurrit c). Adverteris utique, quo tendam t utlaero nimirum , si S. Matthaeum a culpa absul vas quia ultra suam intentionem nemo obligatus liberum autem illi fuerat Genealogiam suam, a quo vellet , ordiri r Cur non etiam Scriptorem Murensem absolvas quia utique huic liberum erat, a

quo vellet, inchoares Sed esto inquit y d Guntramnum omittere potuerit Scriptorci debuisset tamen a

a Geneat Diplom prol. III. fi XII. MXXI. Anonyni. Murens Adversarius Lib. I. cap. l. 9 ill MXlv. item cap. XIV. 94Lin tandem cap. XXll. s.

114쪽

x riminim cum V. iii Langelino inciperem quippe qui primus ex gente Habs- burgica agri Murensis dominus fuit. Bene dictum, si Genealogi, a qua nos Volumus , epocha ordiri tenentur , neque ipsi sibi quamcimque volunt, praestituere

sunt i Quis vero ipsis inam necessitatem imponat, an libertatem adimat Nemo unus utique , nissi qui ne tenuiter quidem sapiti mo Genealogus M

rens non tenebatur sestem situm a metelino ordiri, sed poterat hunc omitteres; quia non tenebatur ad prismum hujus nostrae viciniae Dominum Habsburgicum assurgere sed a primaria Monasterii nostri Fundatrice exordium ducere volebat plus gratusque Actorum fundationis Scriptorci quae causa utique est, cur ipsiimetiam Rade tonem praeterieriti

II. Alterum , quod Scriptor nostro culpae vertunt Adversarii a est, quod in ecunda aertia Generati ne ex pluribus filiis unum tantum nominet. Sed nihil facilius excusatur. Factum id certissime, quod Scriptor illos tantum Genealogiae inserere constituit,

ut ad eam contexendam necestarii erant , aut in ipsis .ctis non recensentur: Iam vero illi . quos in dictis Generationibus omittit, & steriles rami tuerint,in in actis non semel contendentur. At Ailonymus Gene

logiam completam promisco eum is suis si

Maeotia no Bromm Principum itane veroo Ergone aula Uenealogiam spondet, hoc pis ad completam se adstringit,is solus P. Rustinus non advertat, su

stam a P. Her*otius quidem prolem III. IXIII. t. XIV. P. Rustenus autem lib. I cap XL IXI l. Item cap. XV. . l. cap. XVu HL b Cit. lib. α

115쪽

ria VI lcia mora ostantivum Gm aut indisserens esse ad utrumque os theton completa es incompleta Z ipse solus ignoret, ydicatum propositions affirmativa semper habore sensum pamricularem g disjuncti um Ut omnis homo est animal,

puta: Es aliquod animal, rationali vel irrationale quam parum igitur S. Matthaeus si hunc usque excitare liceat hintegram Genealogiam dare voluit, etsi illam his Verbi, incipiat Liber Generatiot 'se Christi 'ami

Tum etiam Aiaonymus nollar id secum constituisse censendus est, utut dicat: I ta es Genealogia nostrorum Principum cum alioquin illos, quos omitso hic queruntur Adversarii, non praeteriisset , in Actis nominatissimos.lli Tertius defectus, quem scriptori nostro obj ctant Adversarii, sit hic quod , ubi filios Richenetae de

iamburg enumerat , nec Conradi, nec Henrici,

mineritia, Haec objectatio seciuela est: opinionis, quod Richenet uxor sierit trici divitis Comitis de Len burg, patris Conradi .Henrici atqui ista opinio faulit , ut sequenti capite demonstrabimus ergo si quid iudicon scriptor noster laudem potius meretur , quam vituperium, quod binam hancce trici prolem proli

Richenetae non adnumerarit Ouod attinet udob, phum ciuem P. Rushenus hic b pariter omissum queritur non quia is re ipsa filius tuerit Richenetae led quia frater erat Chunonis Uernheri, Arnoldi. quos Scriptor noster Richengae filios constituito quod inquam , hunc Rudolphum attinet, mirari subit, qui fiat, ut Adversarius illum invenire nequeat, cum e

116쪽

inen eundem nominari, alibi se ipsemeti ut quidem recenset, dicens : Acheno de Lenaestaurigenuit ---dum , Chounonem, me herum, nulla Rudolphi mentio fiat at nemo non advertit, hanc omissionem soli exscriptori tribuendam effeci quandoquidem mox in se quenti linea ibi iidem liberi in recto recensentur , pressis Rudolphi mentio fiat, in haec verba od suae gen- - ertum , Uod vium, Amildum . Molyumes sorores eorum. IV. In octava Multima progenie pergunt Adve sartio M iterum haeret aqua, & defectus non leves se produnt. Quinam illi' Primo, inquiunt, nomina Lliarum Alberti, nempe Berclitae, Elisabethae omissa reticentur. Verissitne dictum : Undenam autem probant Adversarii, quod Albertus binas haste filias procrea it 3 an ex Diplomatibus chartisque authenticis

monumenti nostris astum matur si rium. An et o ex Scriptore aliquo coaevo vel suppar Minime gentium: sed Guia nur pergit Cl. Pater Alberio dui in Ana filiari Pulchra si superis placeto ratiocinandi methodus, maxime ab eo , qui nihil nisi quod Dipi

117쪽

Murensis patriusin synchronu, qui de illis silet, progeniem Asberti mendose scripsit. Sed nempe tantum infertur recenti-- , ubi dei ictanda introritate um toris a uiqvisim agitur ψ, verba sunt inducis nostri,

quibus addere liceat, quod , etiamsi Albertus filias pro creasset quod non omni ratione careto tamen non videamus, cur Adversarii hic scriptota nostro succe seant Vel quia, cum scriberet, illae fortassiis necdum natae erant vel quia, cum dicat Alberctus genuit Ru risum Harimannum Sed Ruodosi frater Ati ab rem genuit Getfridum, me herum s alios quam plures,s si rem haec verba etiam ad progeniem Alberti extemseu voluit. Alter non levis cujus Adversarii Genealogum, strum in hac octava Generatione reum agunt , defectus sit, quod saepe dicto Alberto duos tantunaodo filios us signet, praetermisso Udolpho, qui anno 273. Rin inanorum Re electus fuerat. Quaerere autem hic liceat, qua nanum in causam hanc omissionem referant pNempe vel in ignorantiam , vel in memoriam. Si

autem Genealogus noster demum finiente seculo XIIL scripsit , Adversarii aut P. Rustenus saltem vult qui Rudolphum , sub id tempus sexcentis jam rebus celebrem, jam quoque & Dominum suum . radu catum Benefactorem , moin Caesarem vel ignorare , vel oblivisci poterat 3 Ergo haec omissio non ipsi-met Auctori, sed exscriptori tribuenda est , qui cum nomen Ruodop paucis in lineis pius recurrat ut G nealogiam legenti patet hillud semel transsilivit. At

118쪽

R MANARUM CAPUT V iis iuxta nos imposita est haec pars Genealogiae, cum K cimus adhuc intra annos juventutis versaretur. s ne quidem haec nostra est sententiaci Credimus etiam, neminem prudentum eam in dubium vocaturum quandoquidem , si pars illa tunc demum conciliata es se , cum Rudolphus jam canescere coepit , Auctor haud dubie & hujus prolem enumeraturus fuisset. An vero ideo , quod tituli illi, ob quos culpam omissi ni in exscriptorem reserendam diximus , si pars illa Genealogiae demum finiente seculo XIII elaborata fuis

stiri tunc, cum revera elaborata fuit, Rudolpho nec- dii convenereri an ideo, inquati, culpa in Auctorem referenda est 3 Rationem id negandi ipse P. Ru-stenus nobis subministrat, cum Petreskium imp Ugnans, qui inter alias rationes is verum fatear, parum so- lidas is quas udolphus forte omissus it is hanc affert: Quod Monachi Murensibus necdum innotuerit, exclamat: Si natu minores imotuerunt, cur non

'rimogenitin ah Siquidem ergo Adversario incredibile videatur ut quidem esto quod Scriptor noster , cum secundo ac tertio genitosin sciret, cogitaret , primogenitum vel nesciret, vel non cogitaret quid superest , nisi ut mendum ab exscriptore admisium dicamus 3 Imo ad hoc statuendum nos alia adhuc ratio hiducit. Si ipsemet enealogus duos tantumodo filios Alberto tribuisset, utique non dixisset Merain M- ---, mrimin--; sed: Genu genuit --- EI Harimamu- Neque enim omittimus, vel unquam omittit Genealosus particulam ET, ubi duo Pa tam

119쪽

tantuniodo nomitiandi sunt: Ergo hoc ipso quod i iam omittat, docemur, quod Qtertium appossierit. Ultimus tandem desectus sit hic, quod ubi Geneat gus noster Rudolphi Taciturni progeniem describit, exlex filiis soluthodo duos nominet, utput Goetfridum,

Q emherum , ut mox audivimus. Si autem Asuersarii erga Scriptorem nostrum tam bona essent v luntate , quam mala sunt, vah quam facile illum lysi excusarent 7 Noverat is Utique numerosam Rud phi prolem eandem etiam cogitabat: prout utrumque probant verba Et alios quam plures. Haud dubie ergo illam ideo minus curabat , quod , praete

quam lineam collateralem tantum constitueret , in rem partem minoris adhuc aetatis esset. V. F dictis colligent Adverserit, quid responde dum ipsis putemus, cum ex objectis omissionibus uir usque Genealogi nostri in rebus Habsburgicis auctorutatem diminutam volunt, ut qui res illas parum perspectas habuerint. Omissi sunt Guntramnus, anet

linus, Rade to , haud dubie quia ab Ita Fundatrice

initium ducere secum constituerat pius gratusque

rum Fundationis scriptor. Omissi sunt intordeibertus I. Adeibertus utique quia illos Miniis

Genealogiae inserere volebat Auctor , qui ad illam coim texendam necesseri erant, aut in ipsis Actis non m morantur. Omissi sunt Henricus di Conradus Com

te de Lenχburi, quia enealogus Habsburgicus non filios trici divitii quales illi erant sed filios Riche Me quales illi non erant enumerare habebat. In pro-

120쪽

gente octava omissae sunt Berclita ratisibethaci vel

quia Albertus nullas ejus nominis filias liabuit, vel quia illae, dum scriberet alter Genealogiae auctor, necd imi natae erant. Denique in eadem Generatione ex sex filiis Rudolphi Taciturni duo tantum nominantur et complexiis tamen est scriptor reliquos quatuor sequemadmodum fortes filias Alberi sub Verbis : Et alios auam plures. De Rudolpho filio Richengae de Leng- burg de Rudolpho filio Alberti polimodum Rom.

Rege nihil dicimus eoquod prior reVera nominetUr, alter ab exscriptore tantum omissu videatur. Siquidem ergo omiisiones istae longe alias in causas referri possunt, attentis iis , quae nuper sub finem Capitis III diximus, in alias quam quae a P. Ruste no ast gnatur Pallignat autem ignorantiam 4eferri etiam debeant Aequitur , ut inferre nullo modo liceat quod Scriptor noster suam in rebub Habsburgicis fidem prostituerit.

VL Hactenus de desectibus, quos Adversarii nostri

uiiuue Genealogo Murensi obiectant Nunc antequam ae erroribus, quos ipsi itidem magno numerora prehendisse se putant, videamusci non possumus non aliqua in sphalmata, quae P. Rushenus occasione per tractatae hucusque materiae admittit , animadvectere. In aliqua inquam uippe cum , si in omnia inquis Te vellemus, appendicis hoc capite longe major mlura esset. Ex plurimis ergo primum ponimus, quod quas nescio iras praeserat, quod Scriptor noster in G, malogia sua Ha burgica , quandoque etiam illorum