장음표시 사용
11쪽
egulgeant , tu effundas , ut illustres
Vale, viue mernum Patriae , Societati nostrae , communique bono. Vota haec maioraque, quae pectori recondo, audiat Deus, quem continuo praecatur
12쪽
Nisibi amice Lector,utilius, quam di Milius Opus impendimus, nec tame adeo peruium, ut magno nonseterit labore, Agrstri mentem omnino exponere, ad scholasi inque ritum breuiter, o dilucide reuocare,qua es)lo Obscuriori, drfusiori propalavit, ut dolores quique post multum temporis, patientiata se iacturam experiuntur;ad haec etiam varias fasiones mouere, Scriptoresque cogerere,quibin distri doctrina illustrari, se exornari queat. tapso proxime anno enixe a me discipuo 1 itarunt,υheu hac in Academia Salmatina di assestiuis primum librum Magi telucidatumiare,reliquo que deinceps eode ordinepercurrere anquam e prorsus aptissimos, es necessarios ad genesia ecclesiastica, Collegia, athedras se anonicatus praemisso examine obtineris: quippe ubitaris examen vigintiquatuor horax spatio,
ωna ex distinctionibus Magis i sorte contingeti
enurleanda proponitur; er emporis angustiis, se doctrina inius,vel tenui,velnulta notitia aristis max me implicantur rimo,inlitterae sensu vertendosetu οβο quasionibus circa illinae radisorertiod Authoribus, qui aptius illa exornat n- ueniendis ab eis ergo rande exorasus,ut tuorum votis inlaterem, primum tib omnino perlegii
13쪽
rans, di siones deinde excitans, Authores demit lassignans. Arrisit noster tabor plurimis Aque e liliis e transcribendu a me postulauere,ut prase
dare, quam omnium precibus acquiescere facilius iudicauerim. Ergo typis mandatum discipulis ρο- rius, quam Magistris ministro, commodum tametastrisque allaturus; discipulis sane , quod proprio conatu no enitus pereiperent, auxilio nostro
sequantum Magistris verὸ,ut cum se obtulerit occasio, hocpra manibus habito labore sine dispe-dio teporis in hisce insumendo, possint aliis opportune acare. u.ds ad nullu ex praescriptis scopum ho Opus desideretur.suffiet saltem ad eius eommendatione in compediu perspica redegisse totam Magistri Theologiam; quam aquissimos,
ab omni Theologo, quin ab eius retardetur diffultatesemel, o iterum legio intelligiteum a Sacri Patribus omnin depropiaba celebrioribus vetustis Theologis explanata,ab uniueUa Eeelesia omnibusque Catholieis Academiis summo honore, o venerationeseri assecta. Sane hoc obtinea no quide frustraneu arbitrabor huie aea- uise operi dua scholaν Academiearupes, hoc anno vacare di od si tibi nouistiterat Commentarios etia indoctri,1 Magistri edam in lucem, a quibus non valde discrepo elaborandis V A L E. ANNO
14쪽
Rita in hoc opere pollicemur,& damus; Explicationem litterae Magistri suaestiones , quae circa illam moueri pollunt ;& Authotes,qui de illis disserunt. Vt autem nonnulla eius habeatur ratio, iraeoccupentur, quae in eo improbari possunt, sequentes in singula subiecta Annotationes praemittimus. Annotationes circa explicationem littera. ΡRimo, non Commentatorem Magistri, sed synceis
rumiptas doctrina ago enarratorem , proptereaque meum erga illam sensum praetermitto; alsertaque
nonnulla, quibus enodandis Interpretes discordant, ambigua, ut apud ipsum iacent, prosero, quippe non mei, sed Expositoris munus est mentem Anthoris ad amussim aperire. Aliqua tamen loca obscuriora ipso contextu doctrita propalo; sed nee latum Vnguem
ab eius mente, mea opinione, discedo. Secundo. saepe claritatis ergo probationes conclusionum ad formam argumentariam reduco, ubi
haec in Magistro desideratur quapropter aliqnas addidisse pro postiones necessum fuit, quas explicitas ille non protulit; sed quae implicite ua aliis ab eo expressis continentur. Tert id,
15쪽
3 Tettio breuitatis causa, testimonia sanctoruni Patrum verbatim non resero; sed eorum tantum sententiam expromo. Quod si aliquando verba pia transcribo, Magistri textui ea concordo , non vero ipse rum Patrum exemplaribus recentibus . in quibus, non me latet, diueri verba,non tamen sententias reperiri.
Qti it , distinctionum titulos eosdem , quos Magister, oppono aptioribus aliis relictis, ne rudes, de ignari in aequivoco laborent, longe al: am esse distinctionem cogitantes, si aliam etiam inscriptionem offendant.
Quinto, etiam claritatis gratia, in distinctionis exponendae ordine Magistri vestigiis omnino non insisto; sed eam in propositiones, conclusiones, corollaria, vel argumenta rescindo de nonnunquam etiam aliqua antepono in postpono , prout opus esse iudico, ut facilius in clarius totus Magistri sensus mente
concipiatur. Sexto, quamuis a Commentatoris munere longe absim, tamen notatiunculas praefigo distinctioni-'bus nonnullis, in quibus Magister seri communiter repulsam. Queis id contendo, ut vel Magister utcnn-que sustineatur, vel a quouis sine rubore deseratur. Annotationes circa quaestiones.
I primis quaestiones, quae a me toto huius libelli decursu excitantur , non solum ab alsertionibus Magistri depromo, sed ab illius etiam corollariis, argumentorum
16쪽
gumentorum solutione, doctrinae sundamentis ea syllogismorum maiori propositione, minori, vel consequentia δε denique dubiis occurrentibus queis materia, quae agitatur, omnin patet. Nec licentiorem me in huiusmodi quaestionibus mouendis iudices: namin celebriores Interpretes Magistri, quos inter D.Thomas, exemplo praei uere, ut progressu libri consideranti conitabit. Et vere munus est Commentatoris cui eas suppeditamus omnino illustrare, tueri.&perpendere totam Magistri doctrinam riuod nenti. quam praestabit,s ex illis aliquam praetermittat. Moneo nihilominias eum, a quo unica dumtaxat quaestio fuerit exornanda, conari debere ex proximioribus
afferto prinicipi distinctionis illar exagitare, nisi illae, vel nullam , vel leuem Theobogorum disputationem subeant, vel ingentior difficultas non in praecipuis Magistri prolatis, sed in aliis assinibus sit constituta. Deinde aliquas , quas prisci Interpretes non attigere,excito quaestiones. Etenim circa eandem Authoris do trinam non eaedem ab omnibus , sed aliae ab aliis solent disputationes moueri , cum a Theologia nonae in dies pullulent controuersiae, quibus priores Theologi non incubuerunt. Quod vel ex eo liquet, quia in Commentariis D. Thomae plura nunc Theologi recentes, quorum antiqui non meminere, disceptamus. Quibus etiam apud Magistrum locum damus, qnia ansam eis praebet locuples ipsius doctrina, eisque ista non leuiter confirmabitur .Hinc facile capies, non propterea incongrue aliquam quaestionem aptari distinctioni, quia apud antiquos omnino desiis
17쪽
Praetere eandem quaestionem sat pe diuersis indistinctionibus propono. Tum , quia mos id apud Magistri, i Thomae Commentatores obtinuit; exempli gratia; quaestio illa, viris habitus si tota a. ρι agendi, a nonnullis super primam partem S. Thmmae enodatur, dum luminis gloriae virtutem expendunt, activitatem , ab aliis super primam secundae, dum habitus, Qvirtutes supernaturales in communi examinant; ab aliis super secundam secundae de cha ritatis habitu disceptantibus,& sic de reliquis Tum, quia eademmet quaestio competit doctrina plurium distinctionum illustrandae, scilicet, vel conclusioni, vel probationibus, vel corollariis, aut argumentorum solutioni diuersarum distinctionum. Nec refert Magistri Interpretes eiusmodi quaestionem non agitatauisse ire eam distinctionem, circa quam a nobis excitatur , clim enim illi distinctiones omnes percurrant, alibi que commodius eam pertractarint, non expedit, eam saepius repetere, quantumuis non inepte
ibi posset dilucidari. Sic ille, qui disputauit super primam partem in quaestione duodecima , an habitus sit tota ratio agendi, eam non discutit super primam se cundae, licet ibi liceret idem diiserere. Ergo, qui unicae tantum distinctionis expositionem aggreditur, potest quaestionem , vel quaestiones , quas illi proximas iudicauerit, enodare, quasi nunquam eas alibi
Rursus aliqua interdum in quaestionem adduco, ideo duntaxat, quia antiqui circa eam distinctionem adduxerunt, quan uis extra rem mihi sorte videantur. Etenim animus est, plures candidatis ministrare con
trouersias, Dissiligo by Orale
18쪽
trouersias,ex quibus eligant, unicusque Interpres eos
valebit a nota importunitatis liberare. Item, nonnullas disputationes prinermitto a vetuis stior ibiis explanatas, quippe earum aliquae de voce potius sunt quam de re, nuncque a Theologis, ut inutiles non explorantur talia ver,sunt omnino philosophicae, nec doctrinae distinctionis penitus necessariata Denique animaduertat ii, qui distinctionem ali-q uam enucleat , se ad unicam tantum discutiendam
quaestionem non cogi,im posse unius horae spatio plures explanare , dum distinctioni conueniat. Cum enim integra illi distinctio sorte contigerit, potest in eius campo pro libito discurrere, isna iam explorata quaestione, aliam ordiri, munerique suo prorsus satisfaceTe.
Annotationes circa Authores. ΡRimo, Authores, quos in Quaestionibus refero, intres classes distribuo. Ad primam spectant Interpretes Magistri circa eam distinctionem, quam explano. Ad secundam D. Thomae Expositores, qui eandem Angelici Praeceptoris methodum sectanturi proptereaque solum articulum,& quaestionem ipsius exprimo, ne prolixus habear, si dii putationes etiam, sectiones, vel capita tuorum Interpretum minutim ad
iungam. Ad tertiam omnes illi, qui nec D. Thomae, nec Magistri methodo, ac ordini in suis operibus alligantur, quos propriis in locis annumero. Secundo Authores, qui suum obiter sensum circa quaestio
19쪽
qiuestionem protulere, a me neutiquam reteruntur, sed illi duntaxat, qui eam ex prosella extricarunt, ut ipsi materiam candidatis suppeditent, qua suas dispUtationes illustrent. Atque ade plus neotericis, quam antiquis congerendis in cnmbo Et quia recentiores clariusis copiosius controuersas euiicerant, 'uia ipsi antiquos afferunt, quos ego praetermitto. Terti nonnullis quaestionibus nullum Scriptorem appono sunt enim prorsus singulares, vel nostro
aeuo a recentioribus tantum in manuscriptis in controuersiam adductae, vel a me nunc primum excogi inlatae, examineque Theologico, ut ratus sum, dignae, quibus in exornandis .dissertatione decundandis poterunt aliquorum ingenia sui specimen illustre praebere.
20쪽
IO ANNI ECRAE AZ , olim in maximo D. Bartholomai togati, Academis Salmantina in
soris, tu Alma Ecclesia ad conciones canonici. EX decreto Domini Licentiati Ludovici de Salga na, huius Almae Ecclesiae Salmanticensis Canon laci,& eiusdem Dioecesis. Episcopali Sede vacante)vi earlyGeneralis; hanc Expositionem Magistri Sentena
tinum auidus legi, attenrus percurri. O quam suum Authorem libet iste delineat fel elisimum ingenium, vel in sola alienae mentis propalatione clarescit; inter obscura Magistri verba claritas, inter ardua faci litas, inter prolixa breuitas, mirum est, quam fulgeano quam radient, quam in suavitatem redigant asperiora.
quaestiones, quas excita eruditionem praeferunt,aeuamen spirant, innata omninb videntur. Totam Theollogiam breues paginae continent;quam equideminuathot exponendo illustrat, indagando patefacit, exoranando dilucidat. Non fidei vel tota absonat; imo pro alata Magistri, quae apud aliquos non bene audiunt, syncera expositione a theologicis censuris vendicat. Ergo non tantum Authori potest sui laboris lux publiea indulgeri imo deberet exorari, ut illico liber hic praela fatiget, ne communi utilitate Theologi nouit ij, e veterani priuentur a cum illis nullus penaiam labor ad quaelibet munia obeunda restet Lia totius Magistri sine labore peruia doctrina suppeditetur. Sic sentio. Salmaticae in Collegio veteti D. Bartholomaei, Nonis Septembris, anno a nato Domino mill simo sexcentesimo trigesimoquarto.