장음표시 사용
241쪽
C. PLINII L I B. V. in urbe teneri nuntiabant. Nollem, inquis: sed ego Volo, propterea, quod recitaturum statim, ut ego venissem, pollicebantur. Ago gratias, quoda expector. Triste illud , quod Iulius Valens grati iter iacet; quanquam ne hoc quidem triste, si illius utilitatibus aestiinetur, cuius interest quam ma-3 turissiliae inexplicabili morbo liberari. Illud plane non triste solum, verum etiam liuitiiosum, quod Iulius Auitus decessit, dum ex quaestura redit: cessi autem in naui, procul a fratre amantissimo, 4 procul a matre, a sororibus. Nihil ista ad mortuum pertinent; sed pertinuerunt quum morereturs pertinent ad hos, qui supersunt. Iam, quod in flore primo tantae indolis iuuenis exstinctus est, sumina consequuturus, si virtutes eius maturuissent. Quo ille s ludiorum amore flagrabat 3 quantum legitὶ quantum etiam scripsit 3 quae nunc omnia cum ipso 6 sine fructu posteritatis aruerunt. Sed quid ego indulgeo dolori 3 cui si frenos remittas, nulla malevia non maxima est. Finem epistolae faciam, ut sacere possim etiam lacrymis , quas epistola expressit.
dem res adeo frequens in iudi- eabilim praeterea morbum dicaticiis fuit, ut inde aduocatio p puto Seeundum ευφη .i qua- mora ac dilatione frequenter clam usum instantem proxime dicatur.'vid. ad Cic. sam. 7, 1ι Valenti mortem sic indicare,& Sen. Contol. ad Marc. I . iplamque in beneficio ponere,' κρ quae desperato illum morbo li-
ro ad illud nescio cuius Οιλοι στωι ἐξαγam. F Iam, quo/t tum Ex supe-Quo acutior est morbus, tanto rioribus ita explenda oratio, minus durat. Cumque inexpli- Iavi illud luctuosum est &c.
242쪽
- edendos hortatu tr. . . :t .
MOD, tum maxime quam stitetm pictores pulchram absolu- in peius, essingunt ; ita ego 's ct decido. Quo magis hom a
Isis sculpta, quia i e eorum spem Eabis fecerat.
endecasyllaborum meorum fidem, i communibus amicis spoponde- quotidie & flagitantur: ac iam
tuulum est in publicum proflueere, es vi- iure & i dendi eouendique hominis facul-u modo, sed Rrotem praebere. Proprie autem initur ' vel exhibere vi extra secretum ha- iis ille, hic bstre. Vt isitur plagium, quod
Brisso. de est furtum in libero capite com-lmidecasyllabi nussum, eleganter ad libros &ur, flagitaentur, imito transtulere; ita hie ait ut praestent exhibendum agitiir cum eo, qui Inseriptorum scripta, quae libera vagari de-n suavitatem bebant, domi per iniuriam conmit eo, tinet. Luserintne praeterea in. - .. is nominum libri S liberi similio eκhibendo ding, non temere dixerim.:as: Exhibere a cou-
243쪽
tu mora tamen meam quoque cunmtionem tar&tatemque vicisti. Proinde aut rumpebam moras, aut cauet , ne eosdem illos libellos, quos tibi hendecasyllabi nostri blanditiis elicere non possunt, conuicio 3 scazontes extorqueant. Perseetiam opus absolutum- quo est; nec iam splendescit lima, sed atteritur. Patere, me videre titulum tuum; patere audire, de-4 scribi, legi, vaenire volumina Tranquilli mei. A quum est, nos in amore tam mutuo eandem percu pere ex te voluptatem, qua tu perfrueris ex nobis.
XII. C. PLINIVS FABATO PROSOCE, R O S V O S.
Prosocerum laudat , quod porticum dedicauerit, ta iupore rum ornamentum pecuniam rom ferit.
Accepi literas tuas , elissimam te porticum
zontes asperum & satiricis epigrammatis aptum genus carminis, aptum proinde etiam eon ruicio faciendo, quod non adnialedicta senaper, sed ad importunam quoque, & paxum modestam rapetitanique iubinde petitionem vel admoniti nem pertinet; ut in praefatione Quinctiliani ad Tryphonem, Et gitasti quotidiano conuicio
his elegantia, quod translationem cuntinuat. Laudauit iam Cellarius 9, 3s 2, de Quinct. I 4, 4 ut opus poliat lima non existemi, quein praeceptoris sui locum imitatus videtur noster.
x quibus cognoui specio- sub tuo filiique tui nomine
Deseribitus lite illud vitium, quod κακιοτεχνειν passisappellare cum auunculo nostri 34 , 8s Io ubi commemoratur ab illo Callimachus inter nobiles statuarios quorum lima est propria) semper calumniator fui, in que finem haberis diligentiae &ς. risulum tuum libro inscriptum & pendentem in biblioApollis tque hibliothecis. Ia, i Quod saepe obseruo. Plinium in his epistolis voluisse nobis imaginam animi sui pulcherrimam relinquere, illud hic etiam locum habet. Intererat ipsius, liberorum sitorum proa uum quam adstrictissimum eiIe;& corradere potius magnam rem familiarem, quam publica
244쪽
in portarum 'matum pecu- initium nouae liberalitatis esset Gaudeo primum tua gloria, apro necessitudine nostra re-
memoriam soceri mei pul-:: postremo, quod quam mihi a quocunqe eX laetissimum est. Quod su- ut animi in istum tibi, animo, tribuant. Nam imperacto, quod proxime pro- Nescit enim leniet incitata usus ipse comm
amicis recitatam, iudicio Scauri. subiicit., quam publicare cogito, ut vererer ; paucos, ut Verum inihi duplex ratio recitandi: V , incendar; altera, ut admonear, si, ut meuin , saltat. Tuli, quod pete-anailii copiam consilii sui sacer ent.
quem nusi tibi. Materiam ex titulo 3 liber explicabit: quem iam nunc consuescere, ut sine praefatione intellio a Satur.' . liberiaitate minuere. At ratulatur illius magnincentiae,r eamque stimulis incitat qua . eum Porest; quod non inuito minus est, quam si ipse elargitus esset, quae publico impendit prosocer.
245쪽
ari C. PLINII LIB. V. 4 gatur. Tu velim, quid de uniuerso quid de partibus, sentias, scribas mihi. Ero enim vel cautior in continendo, vel constantior in edendo, si huc flvel illuc auctoritas tua accesserit. Vis
SUO S. 'Caussa tis luteium Tufeilii, quem exitum habueri
Et tu rogas, ct ego promisi, si rogasses, scri
plurum me tibi, quem habuisset euentum postulatio Nepotis circa Tuscilium Nominatum. Inductus h. est Nominatus; egit ipse pro se, nullo accusante. Etenim legati Vicentinorum non modo non pressea riuit eum, verum etiam subleuauerunt. Summa defensionis, Non fidem Abi in advocatione, sed consantiam defuisse ; defendisse ut acturum, atque . etiam in curia visum s deinde sermonibus amicorum perterritum recessisse; monitrum enim, ne desideris
senatoris, non iam quasi de nundinis, sed quasi de
gratia, fama, dignitate certantis, tam pertinacia ter, praesertim in senatu, repugnaret ; alioqui 3 maiorem inuidiam, quam proxime, passurus. Erat sane
turam demas, illud dicere vietur, oportet librum ipsum per se ita paullatim notum &familiarem fieri hominibus, ut sine praefatione argumentum& orainem indicante, quid sibi velit intelligant.
de qua supra s. 4.a ue repugnaret-passur. Si haec verba, ut sunt iam interpunctione connexa, etiam sententia S constructione iungantur, nihil impedit, quominus retineamus nominatiuum passurus ad verbuin repugnaret respicientem. Sed nec clamnamus alteram rationem in Medi-ceo libro inuentam, ne Fe uingoaret: alioquin - passumn. yproin
246쪽
Monsulis Astanti Dextri, quidem Nominatum fuiD 4
Vicentinorum eodem animo, quia tamen in hoc g
si convinceretur, liberam acceperat, . redderet. Ad- aeter Flauium Aprum. Is Im siscationibus in quinquennium neminem auctoritate traxisset, mansit: quin etiam Dextrum,1 censuerat, prolata lege de sen
coegit, E repuJlica esse, quod tanquam legitimae postulationi, 6- tum est. Exprobrare enim cen- - In Videbatur. Sed priusquam seni erantur, Nigrinus, tribunus plebis, reci- bellum disertum & grauem, quo questus est,
Ocnire gavocationes, vaeuire etiam praeuaricat
coiri: π gloriae loco poni exspoliis c E . O .s uium
A: ret hree saubonum ad Sueto. Aug. c. 3senim est ' πὶ multis ostea- vn ad ipsum hunc principem dit Lipsius ad Tae. An. , ai. reserre eam legem malit. sed quoi id ipsum lege Tr si in lites corra Paciseiho-
247쪽
uium magnos ta satos reditus.. sum, admonuit Sciorum:
dum at optimo principσ , ut, quia inconsista contemnerentur, irae 8 retur. Pauci dies, & libertamen moderatus. leges hetis. Quam me iuuat, quod in HSUI, --δmodo pactione, dono, munere, verum etiam u
s niis semper abstinuit OPORTET quident, quae sunt imhonesta, non quas illicita, sed quasi pudenda, . tare: iucundum tamen, si prohiberi publice videas, Io quod nunquam tibi ipse permiseris. Erit seriasii limo non dubie, huius propositi mei & minor laus,
ct obscurior fama, quum omnes ex necessitate facient . quod ego sponte faciebam. Interim seuorvoluptate, quum alii diuintun me ue assi meis rapinis, meae auaritiae occursiun, per ludum ac iocum disctitant. Vale. .XV. C. '
πmines de euenm litium eum amuocatis, cum ipsis adeo iudicibus. Notae sunt nostro & patrum saeculo sponsiones, cum talibus personis factae , quae procurare vel impedire euenis tum eius rei. de qua sponsio fiebat, possent.
enarrantur a ICtis, cum de Lege Cineia agunt. Vid. noster η, 9, 6. s, al, 4. 8 dono - munere . xeniis Hie sorte locum habeat illa horum verborum differentia,quam
tradit Vlpianus l. I94 de V. S.
quod munus sit donam cum eaus, , ut puta natalicium, nupti Iietum. Xenia non melius intelliguntur, quam ex XIII Ma tialis. Sunt nimirum escule ta & poculenta varia, sed quae tamen ex quantitate certe tr. tium habere possunt, ut piper, .aIica, far, ficus, casei, vina va
rii generis Sc. io diuinum me) Qui prae
uiderim lare ut interdicatur omni genere munerum, atque
ideo ante legem illis abstinue rim. De diuinatione Attici sua similia Nepos RI. ,
248쪽
e iuncti fuerint. Adii de fuis in vitan hospitibus. Secesseram in municipium, quum mihi nuntiatum
est, tomutum Tertullum accepisse Aemiliae
viae Curam.-Exprimere non possum, quanto sim a
gaudio adsestus &'ipsius & meo nomine. Ipsius, quod si licet sicut est, ab omni ambitione longe
remotus, debeat tamen ei iucundus esse honor vltro datus; meo, quod aliquanto magis me delectat mandatum milii officium, postquam par Cornuto datum video. Neque enim augeri dignitate, quam 3 aequari bonis, gratius. Cornuto autem quid
melius 3 quid sanctius 3 quid in omni genere laudis
ad exemplar antiquitatis expressius 3, Quod mihi cognitum est non Luna, qua alioqui optima & meritissi,na fruitur, sed longis magnisque experimentis. Una diligimius, una dileximus omnes sere, quos ae-4tas nostra in utroque sexu aemulandos tulit: quae societas amicissariun arct sima nossamiliaritato
Rem Censerum olim propriam, quo magis viris Consularibus eam demandabant. Augusti instinito, Imperatores. De his post Lips ad Tac. An. 3, 3l siue Exc. E copiose egit Eu. Otto derutela viari putil. 2, S. Caet rum minius noster non Ipse quoque suis Caνator viae Aemiliae. sed Curaeost aruei Tiberis V ri parum, N eisaearum inbis, cu-luS muneris memoria est in in-hriptione, quam ct nos vitae ipsius sebiecimus. t Huic inn-
neri par est curatio viae Aemiliae, quod ait s. a. conf. s. 9. Viderat hoc Buchncrus, probarunt
Cellarius & Massonus ad A. Plinii 39 & 4o, 6. Caeteririn clinuens ripaeque Tiberis iunguntur cum cisacis, quod hae ad illud ipsum quoque structae stierant,
magnum Romae ct orbis miraeulum, ut eriundantem Tibe.rim reciperent, & eadem eluerentur ipsae,atque eluuionem ab urbe auerterent. 7, a κα.
249쪽
s coniunxit. Accessit vinculiun necessitudinis publicae. Idem enim mihi, ut scis, collega, quasi voto petitus, in praesectura aerarii fuit: fuit Mn consulatu. tum ego, qui vir, ct quantus euet, altissime impspexi, quum sequerer ut magistrum, ut parentem Vererer: quod non tam aetatis maturitate, quam - 6 vitae, merebatur. His ex caussis ut illi, se mihi gratulor: nec priuatim magis, quam publice, quod a tandem homines non ad pericula, ut prius, verum ad T honores virtute perueniunt. In infinitum epistolam extendam, si gaudio meo indulgeam. Praevertor ad 8 ea, quae me, agentem laic, nuntius deprehendit. grani
cum prosocero meo, eram cum amita uxoris, eram αcum amicis diu desideratis; circumibam agellos; audiebam multum rusticarum querelarum: rationes legebam inuitus & cursim saliis enim chartis aliis sum literis initiatus) coeperam etiam itineri me praeparare. 9 Nam includor angustiis commeatus, eoque ipso, quod delegatum Cornuto audio ossicium, mei admoneor. Cupio te quoque sub idem tempus Campania tua remittat, ne quis, quum in Urbem rediero, contubernio nostro dies pereat. Vale
XUI. C. PLINIUS A ARCELLINO SUO S.
Missem ει uni filiae luget, N Marcellinum, ut patrem eonsoletur, monet.
Τristissimus liaec tibi scribo. Fundani nostri filia
minor est deiuncta: qua puella nihil unquam festivius, amabilius, nec modo longiore vita, sed a prope immortalitate, dignius vidi. Nondum annos
250쪽
quatuordecim impleuerat, ct iam illi anilis prudentia , matronalis grauitas erat: ec tamen suauitas puel-- Laris cum virginali verecundia. Vt illa patris cerui- 3 cibus inhaerebati ut nos amicos paternos dc amanter & modeste complectebaturi ut nutrices, ut paedagogos, Ut praeceptores, pro suo quemque officio, diligebati quam studiole, quam intelligenter lectitabat i vi parce custoditeque ludebati qua illa tempei cantia, qua patientia, qua etiam constantia nouissi--am valetudinem tuliti medicis obsequebatur, fo- 4Torem, patrem adhortabatur, ipsamque se destitutam corporis sui viribus, vigore animi sits sinebat.
Durauit hic illi usque ad extremum, nec aut solio svaletudinis, aut metu mortis infractus est; quo plures grauioresque nobis caussas relinqueret & desiderii ec doloris. O triste plane acerbumqtie stinust o 6 morte ipsa mortis tempus indigniust Iain destitiata erat egregio iuueni, iam electus nuptiarum dies, iam nos vocatio Quod gaudium quo mCerore mutatum Test 3 Non posituri exprimere verbis, quantum animo vulnus acceperim, quum audiui, Fundanum i plum vi multa luctuosa dolor inuenit) praecipientem, quod in vestes nargarita, gemmas, iuerat erogaturUS, hoc in tura & unguenta & odores impenderetur. Esi gquidem ille eruditus dc sapiens, ut qui te ab ineunte aetate altioribus studi is artibusque dediderit: sed nunc omnia,quae audiit saepe, quae dixit,aspernatur; expulsisque virtutibus aliis, pietatis est totus. Ignoices, lau- 0dabis etiam, si cogitaueris, quid amiserit. Amisit
enim filiam, quae non minUS moreS eiUS , quam os vultiunque reserebat, totumque patrem mira simili-