장음표시 사용
211쪽
tali, quod ille moribus adornat. Vivit cum Spurinna, vivit cum Antonino: quorum alteri adfinis, 6 utrique contubernalis est. Possis ex hoc ficere coniechiram, quam sit emendatus adolescens, qui a
. grauissimis senibus sic amatur. Est enim illud verissimum A .
XXVIII. C. PLINIVS SEVERO SUO S.Cornelii Nepotis ta T. Cassis imagines pro Herennii bis MDMeea fieri poseusar.
Herennius Seuerus, vir doctissimus, magni aestimat in bibliotheca sua ponere imagines municipum tuorim, Cornelii Nepotis & Titi Cassii: pe-
Opurraram De quo3,r: de putasse in mores eius viri, qui Antonino 4, 3. prauorum consobio delectare-c γιγνωσκον, οτι Mihi non tur, quod sciret , talem esse. fit Verisimile ita, ut hie eκpres lint, quorum locietate est, laudatum a Plinio Eu- studeat. Quomodo, quaeso vos, rapidis locum. Certe illud γι--γνωσκων ad Plinii senten- tiam pertinet Quantum sibianγν-κων non apparet, q' modo I licere paeuerint libra- usurpare potuerit. CohRerox iii & Critici, constat. Itaque
enim lententia, quam eκ Bar- - - - ἀι
nesianis fragmentis, Phoenice, vers. 9 ex Aeschine in Timam chum pag. I9l edit. 16 7 f) pr Ponemus, hoc Inodo, ' O ι δ ' ομιλῶν ηδεται κακοA ου πώποτ' ἐρωτλπτοι , γινωσ.
Negat se inquirendum ultra putauerim ita dedisse Plinium
αδιταν ξυνων. Vocem εκατοs habent libri quidam: eiecerunt. puto, qui apud Aeschinem abesse , Re in metro redundare, viderent.
M, / T. Comi in Circa nomen & patriam huius Cassii nihil constitui potest. Conte cturas dabunt Cellarius & Cor.
212쪽
titque, s sunt isthic, ut esse credibile est, exscribendas pingendasque delegem. Quam curam tibi po- atissimum iniungo primum, quia desideriis meis amicissime obsequeris: deinde, tibi studiorum tan-ma reuerentia, summus amor studiosorum: postremo, quod patriam tuam, Omnesque qui nomen eius auxerunt, Vt patriam ipsana, veneraris & diligis. Peto autem, ut pictorem quam diligentistimuin ad- 3 sumas. Nam cum est arduum similitudinem effingere ex vero, tum longe difficillima est imitationis. imitatio. A qua, rogo, ut artificem, quem elegeris, ne in melius quidem, sinas aberrare. Vale.
XXIX. C. PLINIVS ROMANO SUO S.
Voc tum Romanum monet, is ata iudieaudum veniat, ne multam committat.
Eia tu, quum proxime res agentur, quoquo modo ad iudicandum veni. Nihil est, quod in dextram a tarem fiducia mei dormias: non impune cessatur. Ecce, Licinius Nepos, praetor, acer & a fortis vir, multam dixit etiam senatori. Egit ille in senatu caussam suam: egit autem sic, ut depre retur. Remissa est multa : sed timuit, sed rogauit, sed opus venia filii. Dices, Non omnes praetores 3 tam seueri. Falleris. Nam vel instituere vel reducere eiusmodi exemplum, non nisi seueri: insti-
s ae ejΣ. - rationis imis in adsequantur, vi nihil desiderare
Dum acumen quaerit Secundus possis; naturam, quod illi ma- noster, verum, Puto, deserit. gni homines potuere, consequi. Novi ego mediocres pictores, ct ex animali exemplo in mu- qui magnorum pictorum opera tam tabellam tranSserre velit iuris felici penicillo imitentur, tem non possint. Et nota lunt saltitudinem certe vultuum ita pictorum tirocinia. ν a
213쪽
tuum, reductumue exercere, etiam lenissimi possunt. Vale. - α. XXX. C. PLINIVS LICINIO SUO S.
Visam naturam fontis in comens agro narrat, 'cuius eatis in V tho inquiris,minquirendum eommendat.
Attuli tibi ex patria mea pro thunusculo quaestionem, altissima ista eruditione dignissimam. a Fons oritur in monte , per saxa decurrit, excipitur coenatiuncula manu se stat ibi paullulum retentus in Larium lacum decidit. Huius mira natura: terin die, statis auctibus ac diminutionibus, crescit de 3 crescitque. Cernitur id palam, & cum stinam a Voluptate deprehenditur. Iuxta recumbis & vesceris: atque etiam ex ipso sonte: nam est frigidivimus eoias et interim ille certis dimenssque momentis Vel 4 subtrahitur vel adsurgit. Annulum, seu quid aliud, ponis in sicco, adluitur sensin, ac nouissime operitur: detegitur rursus paullatimque deseritur: si diutius observes, virtunque iterum ac tertio Videas.s Spiritusne aliquis occultior os fontis di fauces modo laxat, modo includit, prout illatus occurrit, aut , 6 decellit expulsus 3 Quod in ampullis ceterisque gene,
otiosum putamus in illo Cie. Phil. a, as Tu istis fanaibas, istis
lateribus, ista gladiatoria totiussorporix firmitate, tantam vini exhauseras.
Hie ventus esset, euius ira stati . S temporum .ieesseruantis ra tiones reddere non facilius est, quam ipsius fluxus S refluxus.. qtiue d
nomen via. Concedo. Non posuit Plinius. non pugnauerim. Non habet quod agat.is a. immo habet, significat enim 3 eruditionem eius , ad quem scribitur . non minus quam si posuisset Plinius. alii a ouditi ne tua dumosinam. Nisi sorte
214쪽
EPI IT. XXX. Hs eiusdem videmus accidere, quibus non hians, nec sinina patens eritus. 'Nana illa quoque, quamquam prona re vergentia, per quasdam obluctantis animae inoras crebris quasi singultibus simini, quod effun. dunt. An quae Oceano natura, senti quoquer qua- 7que ille ratione aut impellitur aut Icserbetiae, hac modicus lite humor vicibus alternis supprimitur vel egeritur 3 An ut flumina, quae in mare deseruntur, 8 aduersantibus ventis , Obvioque aestu retorquentur, e
ita est aliquid, quod huius fontis excursum sper momenta J repercutiat 3 An latentibus venis certa men- 9sera, quae duin colligit quod exhauserat, minor riuus est & pigrior: qirum collegit, agilior maiorque profertur 3 An, nescio quod, libriunmt tun abditum Iore coem', quod quum exinanitum est, sulcitat dc M s. elicit
quae Oceano uatura)Obietarum, quid hic sit natura 'Dixeris aliquid , fi ponas per
occultos meatus & quasi cuniculos commeare ex ipso Oceano aquas. Sed deinde docendum etiam suerit, quomodo salsus non sit fons ille. Dicere sorte possis emuentem in mare ritium subterraneum ab aestia retineri , ut redundet circa fontem , quale quid in Albi, ut hoc utamur, sentiunt Hamburgenses. Et sateor hanc rationem, a qua non multum abludit ea, quae sequitur, maxime mihi arridere, si caetera conueniant nimirum.
idem haec verba a bonis quibusdam libris: sed eum nulla causis vel octasio fuerit inse-
rendi, omittendi plures; malim ea seruari.
iterum quaerendum supererit, cur venae per interualla impleant menturam & depleant. cur non potius quantum supra inensuram adfluit, tantundem
redundet iisdem portionibus. re libramentum ) Hie non intelligo illud, quod in disciplina aquaeductuum proprie li-
definiente Illustrissimo Poleno ad Frontinum p. as, I9, mensura deesiuitatis plani supra quod aqua ducitur: sed machinationem ei simile in quam in=elaustris aquarum quae voeant, siue catarractis videmus, ubi, Pro structurae diuersitate, adfluens aqua
215쪽
im C. PLiNII LIB. IV. EPIs T. XXX. elicit sentem quum repletum, moratur & strangm II latὶ Scrutare tu caussas potes enim quae tantum miraculum emciunt. Milai abunde est, si satis e pressi, quod essicitur. Vale.
aqua sibi viam vel praecludit duo memorat e limo, eardinum vel aperit. Libramentum ad singularum versatili suspensa lia versatilem quamcunque machi- bramento. Alia illa quaestio est, nam referri posse, tum coniu- An commode commentus sit gata nominis ostendunt , tum Plinius tale in natura huius son- Iocus Plinii maioris de theatro iis libramentum de quo equi- Scauri 36, Is s. 24 ubi theatra dem vehemento dubito.
216쪽
Murram, quae, heres Gratidae fictas , cum filio eiur exheredato egerit. m
Legatum mihi obuenit modicum, sed amplissimo gratius. Cur amplissimo gratius 3 Pomponia Gratilla, exheredato filio Assidio Curiano, heredem
reliquerat me: dederat coheredes Sertorium Seueriura, praetorium virum, aliosque equites Romanos splendidos. Curianus filius orabat, ut sibi donarem a portionem meam, seque praeiudicio iuuarem: eamdem tacita conuentione uti in mihi pollicebatur. Respondebam; non conuenire moribus meis aliud 3 palam, aliud agere secreto. Praeterea : Non esse
latis honestum dare & locupleti & orbo: in summa, non profuturum ei, si donassem e profuturum, si cessiisseira: esse autem me paratum cedere, si inique exheredatum mihi liqueret. Ad hoc ille, Rogo co- 4gnoscari Cimetitus paullum, Faciam, inquam: neque enim Virio, cur is me minorem putev quum tibit, I Cur amplis gratitu
Plinianum esse, ita per interrogationem repetere dicta ostendit Cortius ex 3, 9, 2. 6, a, &M, I itemque 29, 2. Igitur ierintianda Plinio interro alio, licet in quibusdam libris desideretur. a praetatis cis eo de moribus ipsius, ct pietate in primis, iudicio. quod alii deinde
quem Proinde non subleuare donatione, cum sit diues ; sed captare, quod liberos non haberet, viderer. Vid. ad 4,Is, 3.m hi liquerer Iudiciale verbum, de certa scientia. Itaque statim Curianus ipsum iudicem constituit, & ut cogno scat, Petit. u , . 4 wruorem Minori magnitudine animi ct constantia
praeditum, ut non possim vel contra meam utilitatem te immerentem pronuntiare; vel in
217쪽
tibi videor. Sed iam nime memento, non defuturam mihi constantiam, si ita fides duxerit, secundum s matrem tuam pronuntiandi. Vt voles, ait: Doles enim, quod aequissimum. Adhibui in chnsilium duos, quos tunc ciuitas nostra spectatissimos habuit, Coressium dc Frontinum. His circumdatus in cu-6 bicillo meo sedi. Ddiit Curianus quae pro se P labat. Respondi paucis ego neque enim aderat alius, qui defunctae pudorem tueretur,) deinde secessi, & ex consilii sententia, Videtur, inquam, Curiane mater tua iustas habuisse caussas irascendi
tibi. Post hoc ille cum caeteris subscripsit centuin- uirali iudicium, mecum non subscripsit. Appetebat iudicii dies: coheredes mei componere & transigere cupiebant: non dissidentia caussae, sed metu temporum. Verebantur, quod videbant multis accidine, ne ex centumuirali iudicio capitis rei exirentili Et erant quidem in illis, quibus obiici & Gratillae amicitia & Rustici posset: rogant me, ut cum Cu-9 ri mo loquar. Conuenimus in aedem Concordiae. Ibi ego: Si mater, inquam, tu ex parte quarta scri-
Isit hcredem, num queri posies ' suid si heredem quidem instituisset ex esse, sed legatis ita exhausisset,
uidiam suscipare iudicii in rein Ientiorem, monuere interpre- meam facti, si mihi pareat, ma- tab; sententia quidem aperta. trem recte de te iudicasse. metu tempor um Dγε pudorem Honorem mitiani; cui quaelibet causa susinulieris sapientis nee impiae ficeret ad poenam innocentis. aut nimis certe durae. Interfectus fuerat Rusticus, re-- σὰμ centui tu iud) legata uxor eius Gratilla, de Accusauit ceteros heredes, ct m . quaerebatur ἔrepetiit ab iis hereditatem ma- muldiosa igitur heredibus ami. ternam contra tabulas. Vid. i. citratas, qua filio praeferremur. a , 7. Ph asin totam esse inso- . 94Mytitutiset ex vi e
218쪽
tat pilan amplius apud te, quam quarta, remaneret Phitur si cere tibi debet, A, exheredatus a minre, quartam partem ab heredibus eius accipias, quam ramen ego augebo. &is re non subseri de mecum, i oram biennium transisse, omniaque 'no usucepisse. sed ut te coheredes mei tractabiliorem experiantur. Dique tibi nihil abstulerit reuerentia mei; ossero pro mea parete tantundem. Tuli fructum non conscientiae modo, verum etiam famae. Ille ergo Curiamus legatum mihi reliquit: & factum meum, nisi forte blandior mihi, antiquum nobili honore signatiit. Haec tibi scripsi, i quia de omnibus, quae me vel delectant vel angunt, non aliter tecum, quam araecum, loqui soleo :hdeinde, quod durum existimabam, te a litissimum mei fraudare voluptate, quam ipse capiebam. Neque enim sum tam sapiens, ut nihil mea intersit, an iis, quae honeste secisse me credo, testiticatio quaedam, re quasi praemium a
Hoe ipsum altero capite legis timis suscit ad excludendam Falcidiae iam Diui Augusti tem- querelam. Poribus latae cautum suit. Ver- . , Da seruauit Paullus ICtus, & ex ro biennium transisse' illo Tribonianus I. I .. ad L. Quod constitutum olim erat Falcidiam, stricunque ciuis Ro- viucapioni, pr. Instit. h. t. manus post hane legem rogatam resammtam faciet, is quotam δι factum - sigmauit curque civi Ro. pecu iam rure Ita ex Mediceo libro Cortius. publico dare, legare, volet, ius Factum antiquum est antiqua ste sua ora, dum ita dei r fide & religione administratu .lgetur, ne minus quam quartam nobilis honor vel notabitis v- partem hereditatis eo testam to trumque enim legitur est Ie- hereder capiant. Itaque Vlpia- .gatum testamento relictum,no auitore l. ου de inossicioso quod honorit numine centies 4esum. I. 8'Quarta debitae pn- mi. η -
219쪽
iso C. PLINIi LIB. U. II. C. PLINIUS FLACCO SUO S. -
Gratias agit pro turdorum dono.
Accepi pulcherrimos turdos, cum quibus parem calculum ponere,.nec ullis copiis ex Laurentino, nec maris tam turbidis tempestatibus posIum. Recipies ergo epistolas steriles, & simpliciter ingratas: ac ne illam quidem solertiam Diomedis in permutando munere imitantes. Sed, quae facilitas tua, hoc magis dabis veniam, quod se non mereri
III. C. PLINIUS ARISTONI SUO S.
Reprehensur quorundam sermonibus, quod versus insciauiores scribat reciterque s se alior tim exemplo tuetur l
Cum plurima ossicia tua mihi grata & iucunda
sunt, tum vel maXime, quod me celandum non putasti, fuisse apud te de versiculis meis inultum copiosumque sermonein, eumque diuersitate iudiciorum longius processiste : exstitille etiam' quosdam, qui scripta quidem ipsa non improbarent, me tamen amice simpliciterque reprehenderent, quod haec scriberem recitaremqueo Quibus UO, Vt augeam meam culpam, ita respondeo: Facio non nunquam versiculos, severos parum, iacio comoedias, & au
dio, & specto mimos, ct lyricos lego , ct Sotadicos
Ingenue professas, se nihil ha- 236. bere, quo gratias rῆserant, a Sotadicos Ostendit D/-eis solerimm Qui hie Plinuis , se a magistro iam perfecit ut sibi permutaret Glau' liberum, & parum curare Quin cus , εκα- ctilianum suum Praeceptorem. qui
220쪽
Εpis T. III. Imintelligo: aliquando praeterea rideo, iocor, ludo; vique omnia innoxiae remissionis genera breuiter amplectar, homo sum. Nec vero moleste sero, 3 hanc esse de moribus meis existimationem, ut, qui nesciunt, talia doctissimos, grauissimos, sanctissimos homines scriptitalle, me scribere mirentur. Ab illis 4 autem, quibus notum est, quos quantosque auctores sequar, facile impetrari polle confido, ut errare me, sed ciun illis, sinant, quorum non seria modo, verum etiam lutus exprimere, laudabile est. Λn ego sverear neminem viventiuin, ne quam in speciein adulationis incidam, nominabo 'sed ego verear, ne ine non fatis deceat, quod decuit M. Tullium, Caium Caluum, Asinium Pollionem, Marcum Me sellam, Quintum Hortensium, M. Brutum, L. Sullam , Q Catulum, Quintum Scaevolam, Ser. Sulpicium, Varronem . zorquatum inuno Torquatos C. Memmium, Lentulum I Gaetulicum, Annaeum Senecam, & proxime Verginium Rusum,&, si non sufficiunt exempla priuata, diuum Iulium, diuum Augustiun, diuum Neruam. T. Caesarem 3 Nero- 6nem enim transeo, quamuis sciam, non corrumpi in deterius, quae aliquando etiam a inalis; 1ed ho- . H nesta
qui de Sotadeis, inquit, obscenis nimirum impurisque carminibus, ne praecipiendico qnidem 1, 8, 6.
Id ipsum, quod mixantur hinmines, verius parum seueros a Plinio seribi, indieat, illos bene alioqui de illo existimare, & virum grauem putare, a quo leue ita scripturae genus non expe
Catalogum poetarum satis Iongum, qui longae disputationi materiem praebere ponit. Sed praest i , credo, hic nihil dicere. cc rem integram relinquere, si quis Vossianum de Poetis opus. posthumum ct imperfectum, re fractare velu.