장음표시 사용
91쪽
Q. VELLTII PATERCvra eamdem formam, et in idem artati temporis congruens εpacium; et, quemadmodum clausa capso, alioque se odiversi generis animalia, nihilo minus separata alienis, in unum quoque CorpuS congregetintur, ita cuiusque clari operis capacia ingenia in similitudinem et temporum et Prosectuum semetipsa ab aliis separaverunt 8 Vna, ne que mullorum annorum spacio divisa, aetas, per divini
spiritus viros, Aeschylum, Sophoclem, Euripidem, in-Iustravit tragoedias: una priscam illam et veterem Sub Cratino, Aristophane et Eupolide comoediam. At novam comicam Menandrus, aequalesque eius aetatis magis quam operis, Philemon ac
hane comparationem ab eo parum in seniosam vocari. In eam formam. Alias, in eandem formam. RHΕΝΑΙ. Psa. Exempl. vetus habet camo.
Priscam iliam et Meterem. Sic II, 19, et 3 23 iungit Priscus et antismus ;vit,i vide Burm. Cicero de Orat. III.
38 : Inusitata sunt, prisca fere ac V εusta et Pro Dom. 47: Veteribus et Priscis insumtis: tibi Graevius favere via detur deteriori lectioni: Meteribus et .mblicis institutis. At Cicero riunmque . eoniunxit exemplo Oratorum Atticovum, ut Lysiae e. Andocid. p. mas I
Diphilus, et invenere intra imitanda reliquere. Philo Socratico ore defluentia,
Priscorum Meterrimorum que morialium. Ac novam comicam. Pro ac recepia
mus at ex correctione Aldi Nepotis. Et vocem comicam , εInam Acidalius merito eiecit, uΠcis inclusimus. Menandritis. De hac forma vide
Helns. ad Virgil. Aen. VIII, Ioo, et quos laudat Fabrie. BibI. Lat. lom. II,
Neque imitanda reliquere. Sic edit. pr. Acidalius imitandam legit, constructionis potius, quam sententiae rationem habens. Nam si Menandeτnovam comoediam ingenio suo Pe secit, sane omnibus imitandam reliquit. Nobis in mentem ueuit, qModet Warburtono Bibl. Brit. tom. VII,
p. 264 , legendum esse: nwue emendandam reliquere.
Ingenia, Socratico ore destientia. Expressit ex Cicerone de Orat. I, Io IPHIOsomorum greges, ab illo fonte recalute, Socrate; quem etiam imitatuo Incertris Paneg. Constantin., Si quid forta oommoda dicimus, ex illo fonte
92쪽
nnium, quos paulo ante enumeravimus, quanio post Platonis Aristotelisque mortem floruere spaciοῖ Quid ante Isocratem, quid post eius auditores, eorumque di scipulos clarum in Oratoribus suit 8 Adeo quidem a talum angustiis temporum, ut nemo memoria dignus, alter ab altero, videri nequiveuint. Neque hoc in Graecis,quam in Romanis, evenit magis. i 7. dium, ni Si aspera ac rudia repetas, es inventi lai danda nomine, in Accio circaque eum romana uago dia est. Dulcesque latiui leporis facetiae per Caecilium, Terentiumque et Afranium suppari aetate nituerunt. Historicos ut et Livium quoque priorum aetati adstruas, Praeter Catonem, et quosdam Veteres et obscuros, minuam eripi es reridiae imitatio nostra E ν Me nitim. os Patin arue e me rarimus. Leve in hoe loeo mendum. l. sed tamen riti mosi, ut vi ix d etin tenebras otadeeit ribendum Θmniumque, os metatio sese e me No tis. Intelligit Tragiem et Comi- os paulo ante commemoratos. Quaquam Deile harastum sit a sequenti os, monere nihil attinet. Nee eomis 'silio que . quos, asperior videri de het , quam in Nepote Epani. 8: omniaque, quae erillegae dixerant. PItira ius lem generis eollegit I. M. Heusin- geras ad Nepoti Lysandr. I. Adeo quidem artractim. Serihendum Id adeo quidem amarum. Id excidit triuitate similium Ulluharum. Nemo ne i rina. Exempla, qui hus nemo cum Dumero plurali struitur, collegit Oudendori'. ad Appuleii Mel. IV, p. 3ΟΣ. Vaseos. Mideri qui erit. Inoonti Iati ianuis nomine. II. s: Oiliale inMenti a se orseris commenda LIem circaque esaeum. Alias, circa qua rum. Rugnas. Ego legendum put riremus eram. svis . Gitor Baκil. oriam delovit. Recie Burer. Aonera
93쪽
C. VELLElI PATERCvLII XXX annis cirum latum aevum tulit: ut nec poetaruinin antiquius citeriusve processit ubertas. At Oratio, ac vis sorensis, persectumque prosae eloquentiae decus,
ut idem separetur Cato, pace P. Crassi, Scipionisque et Laelii et Gracchorum et Fannii et Ser. Galbae dixerim) ita universa sub principe operis sui erupit Tullio, ut delectari ante eum paucissimis, mirari vero neminem possis, nisi aut ab illo visum, aut qui illuni viderit. Hoc idem evenisse grammaticis, plaStis, PictOribus , scalptoribus, quisquis temporum institerit notis,
reperiet, et eminentia cuiusque operis artissimis temporum claustris circumdata.
Citreius. Eleganter Pm ProPius, re eentius. Cicero de Legib. III, 2: in
ad haec citeriora Meniam et notiora no
bis. De hac notione, non omisso Velleii loco, in chre et copiose GrOnov. Observ. IV, II, P. 167. Farini. Exempl. vetus habet, Fannia. BuBE . Ser. Galbae. Ita eorrexit Editor Basil. vitium edit. pr. Semi Galbae. Grammaticis. Hanc scripturam seu-xtra sollicitant viri eruditi. Galenus Protropi. ad Artes P. I : τουτωv δ' ἰερ-
es e Velleii rationem, historia doeet. Nam qui artis Grammaticae princi-Pes muneruntur, AristoPhaneg, Ariastarchus, Crates Mallotes, Apollod
rufi, etc. eadem sere aetate floruerunt.
Quod si Velleius tali nos potius, quam
graccos Grammaticos spectavit, non minus vera reperitur eius ratio. Nam
Varro, Nigidius, et alii clari inter Latinos Grammatici, quos Siletonius
recenset, eodem sere tempore vixerunt.
Scal oribus, quisquis te oriam in-
stiteris notis. Exemplar vetus sic scriptum habet: scaltori sq. uis isq. temportim institerit rantis. Ego liter rum Positione ducor, ut sic legendunt existimem: scri toribusque, ut quιsquet te onum instiserit notis; aut sic: sciaI-μoribusque et quisquas temPorum institerit notis. BuRER. Nulla causa est, quare a Rhenani lectione recedamus. Reperiet, et eminentiam- circumdatam. Exemplar vetus sic habet: re-Perier eminencia - circumdatam. Bu-RER. Restituimus: 'Periet, et eminentia - circumdata. Bene Rhonanus addidit et, quod ultima syllaba verbi
Periet Asorpserat. Huius ergo Praecedenti que fretιtietc. Exemplar vetus sic habet: mius ergo recedentis mq. se iam ingeni rtim similittidines conqDegantesq. Se et in studium Paret memolumentum. Hie
ideo vetusti codicis sorinam lectori Proposui mu', ut vid ut, quibus laboribus Velleius a meridis, quibusseatebat innumeris, surrit rupurgau-dus. BunΕR. Rhenanus sic edidit: Huius ergo Praecedentisque seculi ingeni num similitudines congrmantis et in studium Par et in emolumentum. Scri-
94쪽
seculi ingeniorum similitudinis, congregalionisque et in
studium par, et in emolumentum, Causas cum Semper requiro, numquam reperio, quaS eSSe Ueras considam,
sed fortasse veri similes: inter quas has maxime. Alit aemulatio ingenia: et nunc invidia , nunc admiratio imi lationem accendit: matureque, quod summo studio petitum est, ascendit in Summum, dissicilisque in persecto
hendi mr mitis ergo, rea cedentis eae titi ingen Drtim similitudinis, con- oti Aqtie et in studium ι ur, et inem tamentum ete. Quod sine dubitatiotie in textum ud misi. Librarium insititidem induxit trium genitivorum
eram uno nomine cratisti eoia iunctio.
Livius Praes me testim constitiisse memoriae remm gesturtim principis aer rartim pri L. min. H. N. II, 8: tritim mraximiartim rerum numi a partium m igni ditiem detegit. Plura Drahen- boteli. ad Liv. XXV. i5. Vt hie recedentis vitiose pro pria edentis, sic II, i 8, contrario errore Wiaecepit Ptoree pii. De voce emiavimentam ad II, τ8, diremus. Et in enari timen m. Vocem . quae excidit, sic restituer es in idem emo
Inter qnias hvis mcla imo. Acidulius tentabat: interviae eas hvs mvia me. Nihil mittatidum. Livius Ep. 88: Ilia iam Oedi a impia, i . inter qitiis omnes Priaenestinos ete. Sueton. Caes. fiat olea te et regitim. inter otias m- noerar etsi ibi quoque ei. Ernestus malii. intereme eus. Imitritionem neceml . Sie verissime Reidalius; quod in textum recePi. Edit. pr. incitiationem secendit. Multire e. Idem Aeidulius pari selicitate ex notuir me, quod exi in ed. pr. , secit muttireque . quod et ipsum reati lui. Quia natura scrutin tanta viseini late voei nauraliter p Et eonstat, haec verba Perpetuo confundi. Blasiati, e in perferim mora est. i. vo i ii, praeclare vidit, Velleium ad literaruiti kluditi traduxisse, quod Hiplinerales Aptior istu. Seci. I, 3. do athletariam valetudine dixerat: αI ..
Quod elegaliti iniu expressit Celsi de Medie. II. a : Si plenior ali A. M
loei iudieitim deheo Vulchenario meo. a nescio. an Velleius stinui respexerit Cicer. Tisse. Di p. II, at ora- ων In lotis iacia ab umili Denu numnamtim , ut iam, que t natara Iere in omnibus fere robus, senes t. 16, iquelem au nnium Mentura inderatur. Seneca Pater Haes Contr. I, p. 66r fili mesigna peri et aqua in omnibus rebus lex est, ut ad summum ρε--μa, rursus ad insmum, Melaiaua Θ.
95쪽
C. VELLEII PATERCvLI mora est; naturaliterque, quod procedere non Potest. recedit. Et, ut primo ad consequendos, quos priores ducimus, accendimur, ita, ubi aut praeteriri, aut aequari eos posse desperavimus, Studium Cum spe senescit, et, quod adsequi non Potest, sequi desinit, et, velut occupatam relinquens materiam, quaerit novam: praei riloque eo, in quo eminere non possumus, aliquid, in quo nitamur, conquirimus: Sequiturque, ut frequens a
mobilis transitus maximum persecti operis impedimentum sit 18. Transit admiratio ad conditionem temporum, et ad urbium. Vna urbs Attica pluribus annis eloquentiari quam universa Graecia, operibusque floruit; adeo ut
nihil debet, hie bene emendat: Π--
et ad inhiam; scit eonditionem. Forte
. AeriΡla editu. per innumerus illusis species, qMibus ilia se induit . . Quae ratio quum diixti Ait, vel me taeente, intelligitur dicis in Hi i r. Crit.
.ibi ob oeulos hahuit illa Laberiana apud Maeroh. Scitum. II, 7: Gmmum ad gradum cum Curituris Mene-ma . C sities aegre, et cisitis quam adseendias, decides. Seneram imitando expressit Lueanus I. ro: Inoida Ia
tis exilii moturitias, et ametit suis.
96쪽
corpora gentis illius separata sint in alias civitates, ingenia vero solis Atheniensium muris clausa existimes. Neque ego hoc magis miratum sim, quam neminem Argivum, Thebanum, Lacedaemonium Oratorem, aut dum vixit auctoritate, aut post mortem memoria dignum
existimatum. Quae urbes et in Italia ) ialium studi
rum suere steriles, nisi Thebas unum os Pindari inluminaret. Nam Alcmana Lacones salso sibi vindicant.
Vt eo ora gentis illius separat stat.
viet dubitem, quin a Velleii manu
sit: vi eo Uria minis litius spiaria sine in otias eisitates. S parata sint. Sublato sint, eoncinnior est oratio; quod recte vidit Griit. Ingonia oero solis Atheniensiam mmria ete. Ille locus expressus est e Ci-reeonis Bruto a 3: me ararem stridium novi Erat commune Graeciae . seu prinyriam Athenariam. Quis emim arar Ar-μίυtim Orm rem , avi Corinutam, ant
mine , suspiciari libet. Lacedaemonium Mervi usque ati h e lemma . a Di δεδε-aε neminem. Ex quibus locis inter se comparati . quid nativa Cieeroni, sint plieitas ab argutiis Volteii disse eat . eognoscere licet. Vide Histor. Ceit. Orat. Gr. l. c. Existimariam. Quae tirias in stimatuάιoriam. Exemplar vetus habet: existima iam o tirlos et initiata talium attiitim m. Conileio legendum : φώιε urbes, ei mriatiae alitio. nive item alia .r lium MNAAmm. Mihi tamen prior ieetio melius piaret. Bvara. Rhenantis vertis, erin II Ilia, qtiae xl Axam -- piunt, recto iudicio omisisse videtur. Nos certe uncis sepsimus. Ni Thebai - δαmi rel. Exempl. veltia habet: nisi Thobias. Buma. Bltiminiare . Poeta vetus Authol. lat. tom. Il. p. iέ9: Agori superbo quiereatus germine, putriam, sentirum .eoniugemqtie uitiminias. o. Pindori. Plinius II. N. II, tet: o in metu fisso S esichori et Pin--ri Onitim stibiimaa oria miam es . Ceterum Thebas quoque illustravit Pindari nemula, Corinna. Thetiustius Oe. XXVII, p. 23έ, ζυ eisti Batti,tixu
97쪽
Potentiae Romanorum prior Scipio Viam aperuerat, luxuriae posterior aperuit; quippe remoto Cartilaginis metu, sutilataque imperii aemula, non gradu, sed praecipiti cursu, a virtute descitum, ad vitia transcursum;
Remolo Ciarti ginis metu. Huc. nisulcir, pertinet illud varionis Ao Vita Pop. R . lib. II, apud Non. Nareeli.
p. 483: Propter res se micis. stibiam meis, non in commune vectunt, sed
arti m quis pie disersi commodum fetiarantur. Quam ipsam rem ita expressit Sallustius lug. 45 : sui qtiis, ne ducere, tres re, ramis. Ita omnia in duras paries rabstriac a stim. Rev. Mae mediis foris . Qiaerent . Id m Histor. I. apud Augustin. de C. D. II, 18:F I rim, remolo metu mnico, simiaties Oxercere i curam fuit, pluriamiae tiariae . seditiones, et ad Postre m- bolia eisitia oria stini. Ex quihus Sallustii verbis eoiorem duxit Au-etor Epigrammatis de Asdrubale, Antho . Lal. tom. I, p. 2 : Tti qumque . Roma, doles; nom. dum eridie a talia inritis, In te eranDorti, Mae ς ris, arma Dium. Florus II, IS, 5: Cis Maginem ferrea am, ne metu abiato a tirae tirhis , dixtiriari solitarias ine porri. Adde eumdem III, II, 2 , ehihi interpretes. Imperii a milia. Ex Sallustio Catil. x o: tibi Carthago, aemiaia imperii r m ni. ab stirpe interiit. Non gradu, seu praeeiniti mrsu αλrtiae deuitum. Imitatur Sallustitim Ilist. I. apna Augustin. I. e. Ea ore Ore mainrtim mores non Patitiatim, in antea, sed torrentis modo reti ei tati.
98쪽
votus disciplina deserta, nova inducta; in Somnum a vigiliis, ab armis ad voluptates, a negociis in ocium conversa civitas. Tum Scipio Nasica in Capitolio portiacus; tum quas praediximus, Metellus; tum in circo Cn. Octarius multo amoenissimam, moliti sunt: putat cam que magnificentiam secula privata luxuria est. Triste deinde, set contumeliosum bellum in Hispania, duce latronum Viriatho, secutum est: quod ita varia sortiana
gestum est, ut saepius Romanorum gereretur adversa.
Sod intoremplo Viriatho, si aude magis quam virtute Servilii Caepionis, Numantinum gravius exarsit. Naee urbs nunquam X plura quam propriae iuventutis arma vit: sed, vel serOCia ingenii, vel inscitia nostrorum ducum, vel sortunae indulgentia, cum alios duces, tum Pompeium, magni nominis virum, ad turpissima deduxit
foedera hic primus e Pompeiis Cos. suit nec minus
Dis primae, quum Editor Basil. ita
Plura, quom X millia propriae AP Itilis. Sie Velleius II, 24 : hiati lydi iam XXX iarmatorem militia. Notu nil meri millenarii M. in veterie iee et lite et aliis locis ob ea uia Enm , qtium Crotiov. ad Liv. XXXIV. Io. tradit, omissa est. HeiusiuA Paristiculam mam inducendam piitabat. n citi qisomodo sibi persuadens, ve
teres AemPor ante numeralia quam omisisse: eique temere assonsu est
Brix lautinus. Enimvero ei si haee et lipsis frequetilissima est, praesertim apti l vetustiores scriptores, non tamen Perpetua existimari debet; ut vel ex velle ono Ioco, quem paulloatite assica il'simus, apparet. Nepos Thrasyb. 8: non plus haltili secum , quam triginta de suis. Idem Elim. Iarlaon iam itis, quam trianiam .sme D-
lignitis. plin. II. N. XXV. t : si plura quam Martior bibantur. Coll. XVI.
Bitia Ciceronis exempla laudavit Ier Narklaudus, docte explieateque de hue forma disputans, Animadvers. in Ciceronem analice scriptis, P. I l . Inscititi. Exemplar vetus habet,
ue nimiis e Pompeiis e sui stit. Haec vorba, alieno li eo posita. Acidalitis reuocat Ρ At vocem Pompeiane. Optime. Sed vereor, ne plura in hoQloeci turbata vii lataque sint. Quis enim Q. Pompeium , euius nomen Oh natalium sordes, mores his initiis dignos, et res infeliciter gestas, apud omnes in me et detestabile fuit, a Velleio mogni nominis Mirum appebi
99쪽
C. VELLEII PATERCULI turpia ac dolestabilia Mancinum Hostilium consulom. Sed Pompeium gratia impunitum habuit, Mancinum verecundia. Quippe non recusando perduxit huc, ut per Focialeis nudus, ac post tergum religatis manibus, dederotur hostibus. Quem illi recipere se negaverunt, sicut quondam Caudini secerunt, dicentes, publicam violationem fidei non debere unius tui Sanguine. a. Immanem deditio Mancini civitatis movit dissensi nem. Uuippe Tib. Gracchus, Tib. Gracchi, clarissimi atque ei ninentissimi viri, filius , P. Africani ex silia n POS , quo quaestore et auctore id foedus ictum erat, nunc graviter serens aliquid a se tactum infirmari, nunc Simi- Iis vel iudicii, vel poenae metuens discrimen, tribunus pl. creatus, vir alioqui vita innocentissimus, ingenio florentissimus, proposito sanctissimus, tantis denique adornatus virtutibus, quantas persecta et natura et i
ultim eredat 7 Velleius, nisi vehe- metiter stillor, hoe modo seripserat: tum Pompeium hiemimus o Pompeiis, magni nominis Miris, consul ut missima deduxis foedi . ippe non re sando perduxit Me.
Ego nihil hie intelligo. Forte quaedam
ad xententiam persciendam necessa
rit via et venti tus Oppositi, quod est in publieram ei tinitis. Seneea Pater Suos. I, p. 53: Pro uno homine .arati re Publica 're ceris. Contri V, p. 38s: Atin iam tinitis Iaelo millea fama commmptotiri Sutitis igitur est, vulgatam lectionem aequi, Praesertim eum sum imitatione sua e firmet Sulpieius Seiaver. I, 2s: Ita mucomm acestis milia
eo exitio Puni tim. Proposito sanctissimus. Craevitis ad
Cic. pro Dom. 8, Propositiam h. l. ne cipit pro ratione vitae. At sic sito sanetissimam nihil disseri a in aiano missimus. Teneamus igitur triatam et vulgarem verbi signis ti
tissimus p ut II, 6o: Asinitis Pollio, frmus Proposito. et Iesianis P rei a fidus. Sed satietum Graechi propositum suisse. doeet Sollust. Iug. 46: Nam post mam Theritis, et C. Graeiae a Dindi re plebem in liberentem.
et Iutticortim scelera mi facere e Pere. Quisntias peruerela et nvitim et induis
atria ete. Editor Basileengis ablativosnam . industria , inscienter pro nominativis ecipiens. haee ila eorrupit: φ-ntas peruretia et nam, et industria mortalis contationis recipia. elleius
100쪽
dustria mortalis conditio recipit, P. Mucio Scaevola, L. Calpurnio Coss. abhinc annos CLXII descivit a bonis; pollicitusque toti Italiae civitatem . simul etiam promulgatis agrariis legibus, omnium flatum concutientibus, summa imis miscuit, et in praeruptim atque anceps Periaculum adduxit remp. Octavioque collegae, pro bono publico stanti, imperium abrogavit: triumviros agris dividendis, coloniisque deducendis, creavit se, SOCerumque suum Consularem Appium, et Gracchum D trem , admodum iuvenem. 3. Tum P. Scipio Nasica, eius, qui optimus vir a s Natu iudicatus erat, nepos, eius, qui censor porticus in Capitolio secerat, filius, pronepos autem Cii. Scipionis, celeberrimi viri, P. Africani patrui, privatusque et tOg lus , cum esset consobrinus Τib. Gracchi, patriam cognationi praeserens, et quidquid publice salutare non esset, privatim alienum existimans ob eas virtutes pri-hb oeulos habuit Cieeron. de Orat. I, si Ar Mero Graciai sitii disereti, et omni s υM nnturae, Dei doctrinae praesidiis ad disendtim parati, et in entia remptibileam dissipaseertim. Nane ipxam loquendi formulam, parillum variatam, Velleius repetit II.
rim conerviseeritatis. Sed selix et palmaria Lipsit emendatio. quam in textum reeipere non dubitavi. Forinam loquendi illustrant Hei . ad h. L. et Daer. ad Flor. III, 23, 3. Pra m tum atqtie ararem Perieratim. Praemeetum Pro praeceps, Periculi plenum. Sonoea Pater Prae . Gnlrov. V , p. 355: Mirium sistitia aliis meia tuenda et praeruma ara re. Pselido Hegesippus, eui vox hoe fonsis familiaris est, I, 24 r ut maeretvto sese P rietilo disset. Vide Wam. ad Sallust. Catil. 35. A veram diserimon dixit Ammian. Mare. XVI, 2. Fl sie auerti petis saepe apud alios, ut Liv. XXI. έ. et Quinetilian. Deel. XVIII, xt. Imperiam. Imporium de Tribuno pl. dieit. Don Poles diem . ut alii sere semper dieunti Qua de re vide Duher. ad Flor. III. I 4, 6. Coloniis e. Lipsius seribit. I nis ea quem re te nequitur Freina. Supplem. Liv. 58, 26, P. I 35. Palmus. Sie ed. pr. Patria eorrexit Editor rusit. Ob eas inre res. Malim eum Ndat epota: ob quaa Mir MIM.