Xaverii Gmeineri Institutiones juris ecclesiastici, ad principia juris naturæ et civitatis methodo geometrica adornatæ, et Germaniae accommodatæ. Tomus 1.2. Tomus 1. Complectens jus ecclesiasticum publicum

111쪽

1M SE . In DE IURIBUS IMPER. CIRCA SACRA.

Sebia. Iveruhi quidem protestauten dicto anno I 764. in voto os brugens , sed semis modo quandoque in partes, uti anno 37ia. Per huic per Totum communi in partes iti die xa. Autui . m re Togonbur ica , anno ni cathoi ci crint radixere , ut adeo ex Deisi i . die as. Ianuarii in coloniae Moderari quentatis actibus nullum sibi jus adsere te posinrs re, anno L7a . in Z-ιn cnbur ica re, sunt.

o. Ius enndi in partes se etiam ad catholicor extendit. Est enim persecta inter utriusque religionis status iurium aequalitas in pace oestphalica in

g. 37r . Ius eundi in partes non datur, nis ob causas reli ionem concernentes.

Ius eundi in partes est cxceptio a iure naturali, Vi cujus in societate majora concludunt. Extcnsio exceptionis ex sine, ob quem est sacta, de sumi debet. Exceptio est facta ob motus religionis causa e citatos, ergo jus eundi in partes in negotiis a religione omnino separatis obtinere nequit. Qula vero in causis. religionis proprie dictis non habetur, cum liae in Prima parte β. 32. Art. s. avotorum pluralitate sunt exemptae, f. Is nil aliud superest, nisi ut dicatur, illud obtinere in causis religionem concernentibus. g. 372. Fieri potest, ut ex decisione causae comitialis, & politicae unius alteriusve partis sacra periclitentur, ut si ex bello secundum majora su fragia imperii decreto ex pace conclusa , ex inito foedere , aut lata imperii lege sacris alterius detrimentum paretur Causas hujusmodi comitiales, & politicas respectum realem ad religionem habere, seu realiter religionem conoemere dicimus Si vero ex concluso partis majoris thatibus numero paucioribus praci se ita spectatis, in quantum certae religioni sunt addicti, praeiudicium quoddam, aut jurium imminutio immineat, uti si ex odio ad partem minorem deprimendam, aut dominatus in eam exercendi causa conciu iura Permajora est factum, personatis ad religionem respectus liabetur. F. I. Ius eundi in potes in solis causis comitatibns 9 politicis ad religionem respestum aut realem, aut personesem babentibus obtinet. Iiis eundi in partes

habetur, si pars minor se gravatam judicat, L 367. non quidem in ipsis

causis religionis, sed in causis religionem concernentibus, g. 37r. atqui causae de natura sua politicae quidem, attamen respectum realem aut Personalem ad religionem habentes, sunt causae religionem concernentes, ex quibus Parsininor sibi damnum imminere judicat, a. patet itaque Propositum.

Eorol. Coatraria itaque paciscentium menti est dotirina, qua protellantes jus eundi in partes adeo late tradunt, ut se ad causas a religione separatas extendat , atque ita minus me illud a quibusdam ad quaeitiones banni imperii trahitur. Mens enim paciscentium non erat , nisi ut religioni protestantium consule-Fetur , quin propterea salus civitatis publica quid detrimenti timendum habeat, consultiun vero religioni eorum sitis est, modo in causis politicis respectium aut realem, aut persona. iam ad religionem habentibus , iis in partes ire liceat . In certam vero , & non evitan- dAm vergit reipublicae subversionem , si ius istud ad causas comitiales qualescunque extenderetur , quoniam ita pauciores ope ima licet partis majoris suffragia irritabunt.

f. 37 . Ex hucusque dictis liquet, in imperio romano germanico causaS religionis controversas post pacem VVestphal icam exortas aut ordinari a juris via, aut compositione amicabili esse terminandas. Alius jus suum persequendi m dus fundamentali imperii legi repugnat, qua violentia omnis, re via facii inter κtramque partem perpetuo est probibita, nullicitie omnino flatuum imperii licet Iussuum vi aut armis prosequι. Art. Art. II. L T. Pacis Osnab.

112쪽

Caput primum. De desinitione, δc divisione juris ecclesiastici --- β. g. Caput secundum . De principiis juris

ecclesiallici - - - - . - β. g.

Capiti, seeundi adplicatio ad Germaniam 9. χχ sectio prima. Caput primum. De definitione, de divisione ecclesiae - - . - - β. I. Caput secundum. De jure determinandi in ecclesia - - - - β. 6. Caput tertium. De ecclesiae potestate letistativa, de judiciaria - - - 6 t s. Caput quartum. De jure cogendi, &puniendi in ecclesia - - - β. 23. Caput quintum. De sacro ecclesiae imperio - - - - - β. 3 Caput sextum. De Arma imperii

ecclesiastici - - - - - 6.

Caput septimum. De hierarchia sacra f. s . Sectio secun n. Caput primum. De juribus, de obliga-

lenibus ponti scis - - - - y. 67.

Caput secundum. De ordinalibus, e rumque juribus - - - - ν. I. Caput tertium. De legatis. dc nuntiis apollolicis - - - - - β. 12 Caput quartum. De Patriarchis, Exarebis, Primatibus, dc Metropolitis - - β. 13 Caput quintum. De episeoporum ju-tibus, dc obligationibus - - - 1 3. Capitis quinti adplicatio ad G ermaniam . III. Caput sextum. De episcopis titularibus, de coadjutoribus episcoporum - - 6. I 6. Caput septimum. De canonicis, capitulis cathedralibus - - - η. 294.

Capitisseptimi adplicitio ad Germaniam ι. xl x.

Caput octavum. De parochis - , 222. Caput nonum . De clericorum juribus communibus - - - - 6 6.

Caput decimum. De clero regulari h χΙχ. Capitis decimi adplicatio ad Germaniam β. 167. Sectio tertia. Caput primum. De iuribus principumeirea saera in genere - - - . 27 I. Caput secundum. De juribus prineipum ei rea saera in specie - β xso. Capitis secundi adplicatio ad Germaniam β.3 16.