장음표시 사용
261쪽
que e marsupio audio matum horologiolum . quo me Acerrarum Dominus, homo hominum , qui vivunt liberalissimus, meique amantissimus , donaverat, educo : indicemque inspicio , qui ad undecimam vix pervenerat , quod cum ipsi inspectarent : Non recte indicat , inquiunt . Tum ego ἔConsulamus ilarium ; nam ut recte Poeta ,
Audeat Pylli velo : AEquum postulas cum autem a me depictum Impariete solarium aspiceremus , ad eam ipsam horam pervenisse styli umbram animadvertimus. Tiim illi : Redie quidem, verum quid solario opus est , quod nobis diem articulatim comminuat Z uterus certissimum nobis solarium est, ct fames , quae tempus praecurrit ; accedit pedestre iter , quod Massa hucusque affecimus, quo stomachum non mediocriter acuimus . Quibus ego et Assentior : atque per me nulla est mora : omnia enim in promptu sunt, at, quae
so, quid in scopulo piscati .estis P Et illi : En duos mul-lOS harbatulos grandiusculos , R cephalum hunc sesquilibrem . Quibus tum ego et Ah , ali , ali , vah l vos ne mihi imponatis ρί erratis toto coelo , quippe nato sine cortice:
S , ut adagium est, γ6- πιδικοιτ' ουκάλι εται, illos non harimo piscario, sed argenteo cepistis, quo ad capiendOS non modb pisces, verum etiam homines nihil profecto est magi S effica X , nostro in scopulo vel Julidem , vel Perc. in fallere potestas erat : Tum illi : Phy l nihil te praeterit . Sed cedo, quanti illos nos autumas coernisse. Ipse Vero: Argenteo coemis cm di vos duos solvisti , sic enim hac pi scatoreS sunt , ut ab exteris duplum petant Illi vem. Tanti quidem, nec pluris, nec minoris coemimus , quid facias Z quanti quanti, hene emitur , qQd necesse est, Vel
Placet. Verum est ne mensa instructa P Quibus ego et Etiam, unum tantum superest , ut pisces istos assemus. Hic illi: Sed in digitis, ut dicitur. Huil adeone saginare nos viSPomitte curam istam. Massam ad delubrum feremus pro cenula vespertina : nam si tardiuscule forte pervenerimuS, aut nullam , aut corruptam domi coenam inveniemus . Qui-hus tum ego : Ut helle praecavetis i Agite igitur , si ita
vobis constitutum est, ad mensam accumbite . Hanc ut in aperto , amoenoque loco instrudum viderent : Quid . inquiunt , cibo opus est amoenissimus enim hic prospestus saluberrimus hic aer abunde nos pascit , ac reficit , satius iserte hic esse, quam in Eurota Tum ego et Ita enim Ve-
262쪽
tb , istuc ego coelum , agrum istum eo loco numero . ut prae illo caetera post esse putem et nec cum Thessalicis quidem Tempis, Sc si qui locus alter beatior est, commutarem . Ti,m illi : Palatum tibi sapit , Parthenie : hic oculi, aures, animus ampliter saturi fiunt . At ipse : Sedram consedite ; unus quippe Chamaeleon , ut fabulantur , vescitur solo aere. Lotis igitur manibus in trulleo, tora- lique lineo detersis , accubuimus. Principium ab ovo ve teri more factum est . Etenim secundae scus , quas vulgus nostratium ab optando optatas vocat , livorem nondum induli erant, eo enim anno propter aeris intemperiem , se rotini studius nonnisi in seram aestatem ad maturitatem Pervenerunt, dum ovum comedim US, interea loci croceatum iuculum in vasculis ex nobiliori argilla , variisque si-R'gillis, ac flosculis mirum in modum Serico opere pictis, affertur , illud non cocleari, ut quidam factitant , sed e vasculis ipfs primoribus labris sorbillamus. Deinde Gallicamosum, quam tum puer in mensam inserehat, ego convivii magister , Sc ut Croeci dicunt 'πέρποι ς' singuli, distribuo. Quam ut suavissimam *que, ac delicatissimam deguitarunt , Tu nos, inquiunt, excipis in lautitiis, istaec sane ossa, mellis medulla, ut aiunt , est , tantum vero placuit , ut ne bolus quidem relictus. Hic Fabiolus cum detersias omnino lances vidisset: Ego, inquit, mundare lances vole ham , sed vos hoc me onere liberastis , quocirca gratiaS ago quam ampli stimas . Risere hic omnes , laudaruntque inge nium pueri, alter vero amicorum , Bono sis animo , inquit:
hanc accipe, quae nonnihil pinguissimi juris habet, ille tum non minore argutia , Sc supra cetatem : Phy l phy l OSturnum pinguissimum i quod quidem dicterium festivit-sime acceptum est. At illi ego : Adeone argutulus es Fabiole P haud equidem tibi tantum inesse salis putabam , ni forte tibi fames ingenium subministret, illa enim , ut ait Persius, nihil argutius , Ingeniiqxe largitor venter Negatas artifex jeqsri Soces. Et ut Vetus adagium Graecorum est qrολλ οῦ, ὀ Θιδγῖνετου λιμος At age , asser huc . EX Oleribus pultem , Scelixum bovem , vide ne glandium, S pernam relinquas. Tum ille: Parva quidem jactura , si deferam, talita quippe nimis, & duriuscula. Cui ego: O pulchrum commentum l. molliculane ruis dentibus P Et ille: Ita vero : nempe pueris robusti dentes . Tum amici: Recte Fabiolus. Vox dum pultem comessemus, ct eliXum bovem pinguissimum , apposuit ille tria ex quatuor intritis cerealibus, singula singulis.
263쪽
Cui tum ego: Ubinam quartum i Et ille: Quid opus est
quarto, cum vos tres sitis P illud mei gratia a te factum putavi. Cui t 1im ego: o lepidissimum capituluml tui gratia P erras tota via nolo enim alere Melitaeum catellum, nota tenes tibi nihil hoc mane obsonandum P Hoc loco alter amicorum aetate minor: Pro Fabiolo, inquit , Parthenie, rabula, non tamen audaculus intercedo, quaesoque ut nostrum gratia quartum illud ferculum illi concedas. Ego vero: Quando sic jubes, morem geram; vertim surciser iste illud non meruit, clim siti negligentissimus. Interim dum Cereales cymbulas intrita Vitula, holeris, ac dulcibus oneratas amici praegustarent et O quam belle, inquiunt , hisce cymbulis navigaturi hcasti nos qu dem istis, sumptis mox vitris, ac insuso a Fabiolo Graeco hyberno delicatissimo , mihi festivi propinarunt . Tandem clim ad secundas mensas ventum esset, allatus est Martius caseus laudatissimus, ct corbicula cum fructibus varii generis : nimirum erant tuberes plurimi albi , ct rubri prunum herbaceum , Orbiculatum , & damascenum cum pyro crustumio, ct mammoso. Postrem6, ut jam castigatis dapibus , ac Socratica so-hrietate' exempta est famos , illico assurreximus; redditisque Deo pro more gratibus, limonii mali frustulo, cujus succus mira abstergendi vi praeditus , manus perfrigantes frigida lavimus in trulleo. Exin' vero consedimus iterum ad prospectum maris. Tilm amici : Recita, inquiunt, aliquid ex Bellicis tuis. Et quod gratissimum nobis erit, eos Versiculos , qui nunc primitus exciderunt . Et ego : At illi nondum dolati, imo ne eXasceati quidem . Illi verb: Imbsic placebunt. Tum ego, accepta schedula , in qua cursuri notati, perlego hoc modo. Sed vos hic Patem , Musae , quibus ardua Martis
Praelia sunt cordi; palmaeque clara Trophoea Numine defuism vestro, cantuque iuvate. Magna quidona dicenda, ducisque exempla supremi
Laudibus Oeternis ornanda , ct carmine sacro . Ergo agite, heroo concedite digna cothurno; Ut caelo meritis deqnetur cantibus Horos.
Bellaces inter fraudes, ct Maraia furta , S aepe quibus fortes animis, ct mente capaces DuHores magnis bellorum in cophus usi, Haec fuit; egregiis sed vix tentanda maniplis: Ardua nimirum conari , Ο fortia ; nunquam
Tentari quae pWse sibi persuadeat hostis.
Sic res improvisa, reique ingentis imago Attonitos reddet, Morti Azρ ad munia Iegnes.
Αndreae cantelom i Gatalauniae Praetoris virtus militaris.
264쪽
Et quamvis praeclara ducum monumenta priore, Plurima snt: aevo non desunt sua nostro :Tempore qua quamquam, nos sunt virtute focanda Asson longe, Sicorim propter, qua surgit Ilerda Hesperias urbes inter non ultima , magnas Dux Cantetmiades ' pietate insignis, ct armis, Scottorum soboles ct praclari ima regum, Imparibus quamvis armis sexercitus olli millia vix Jeptem numerabat lecta Qirorum Corpora : viginti sed millia Fraucus habebat Arte sed egregio pugnam commiserat acrem:
Et magnis. animis, magna virtute minorem
Pensabat numerum : factis fata vocabat. YNec mora turbati convertunt tergora Galli :Inque fugam est usi seso dant ilicet: ingens
Fit caedes, pro strata iacent immisa cruentis Arma viris: Sicorisque tumescit flamine major et Et se purpureum sine more immiscet Ibero . Laeta triumphali sese vices oris lauro obtulerat blandita duci. Proh fata Deorum lxuam non folicem Fortunam, oe prospera rerum
invidia livens animus, caecoque furore Percitus evaluit corrumpere Z maxima summo
Dejectare potes de culmine: taque verso ordine fatorum subitὰ mutare sinistris. Ergo equitum renuens mandata facessere ductor Inoidia tetro sagraus livore s supremo Invidet in signem palmam, laudomque musro E satione data decedit, oe inibus aquor,
Consersis ultro signis, coπcedit habendum . Versaque sors pugna : invitasque recedere campo Aon opis virtuto, malai sod fraude suorum Ggitur: γ paucis equitum comitatus is arcem Vicinam recipit sino . Moro nulla , feroces Incumbunt hoses, vallo moenia cingunt. Obsedione potitum se Canielmur , ct arcem, picit, ingenti major virtute , animoq- Se super osurgit: mogosim ct vim concipit armis . Ac velut inclusum , mugno cingente corona Cum Leo venantum se prospicit, Uuat ira Plarimus , horrendumquc fromit, rabieque remugit, Rauca sonans: vallo impotions , armisque teneri.
elegamissime scripsit Leonarius de Capua.
265쪽
Hae , illac sese versat, totisque repente, Rugitu immani, collectis viribus , Euroo or alato prorumpit, ct ungue rapaci,nque viam magno venantum sanguine pandit Non secas Bosili vallo conclusus in iram Magnanimam totus furgit Ganielmus: ingens Vi que, animoque micat, vultaque interritus igneo . Aunc huc, nunc illuc se mente , ct corpore voluit Nil humile , abiectumque nihil, sed magna , sed alta , Et praeclara agitat, qua noπ felicia pugna Compensare novis posui insignibus ausis. Proh dolori Eis tandera prorumpit, in aequore viΠον s virtute sua, sed proditione meorum Moenibus his Gallus conclusio illudat P adempta Insidiis si palma mihi: non mens, animique . n hac destra potens erepta . Martius ardor Ille ego, qui toties Gallorum sanguine victor , Et Eatavo toties madui , totiesique Sicambro . Hrsus ad socios , ut haec. Fortissima bella Pectora , totque olim magnis experta periclis , Nunc opus es solitis virtutem accendere flammis :Et decus antiquum , ct partos reparare triumpθos: Et cumulare novis et per vos, per fortia facta , Per Ducis γ vesri vomen, devictaque bella, Fidite no muris: ferro per castra , per hostes Ruod minime rentur, vis sat rumpenda . patescet , Husibus invitis , virtuti, credite , Osra . Magna quidem , socii, vos in discrimina rerum Hortor , 9 obiicio, fateor sunt maxima: vobis
AEqua tamen sunt illa duco oe dignissima .egro rmis Canielmus ego P non vos Cantetmia pubes PAddite, magna peto Mars, ct Fortuna .faventque Numine concordi magnis conatibus ambo . Hoc ubi, dat signum portα pardantur : illis. Ceu Leo , distracto de carcere , currit apertum In campum et sequiturque retro Ginis a turba, Ora omnes igneo , nudo omnoi ense feroces, Spirantes Martemque sinimis , 9 terrimam sim Tt procul adventare globum videre , sonori Fulminis in morem , perculs protinus hose Re mira, infaeto , plenaque a docibus ausis, Attonitis cecidere animis: cecidere trementi Arma manu: nec se opponere fortibus ausi, Res nimirum audax, non prgvisa , vel ipsos
266쪽
Mictis horrore Do, re cedentibus ipsis Sponte sua Gallis aditum ; iam limine fram serorum, antevolat Canielmus victor; asa Magnanimo siervat socios, illudit O hosti Nuncius interea Franci vectoris ad aures It subitus ; trepidaque refert formidine , dens
Canielmus claus a erumpens Uice turbinis arta,
Victrici ut dextra fregit victricia castra . Ille haec attonitis dum percipit auribus, haret mutus: nec quemquam aggressum talia credit. Mox superata videt dum castra , necenque suorum . D luit; simul hac ropus es jam credere , quippe Spectamus factam nos ipsi, ct funera nostra. Asi unus Canielmai erat, qui fortibus ausis, Hoc lautum tentaret opus: non aqua sinifri incere cui fati arbitria, ct meditarier alta Insigni virtutem datum , laudemque mereri Monte acri, magnisque animis, robore forti dAt quoniam patrui tangit te cura, decorae in mutas ct laudis data per vestigia Martis Iam campo graderis pugnator , ct ardua n subgenti conaris, oe' adorea plurima cordi es, Huc , Cante imi ade, ' propera , prαclaroque gestas ripice, qua valeaπt magnis accendore flammis Bollaces animos, ct maπima quaque parantes . Acer enim simulus magNoram facto parentum . Fors erit ut tua Parthenia felicia Masae Bella canant, cantuque almis seroibus aequem
Interea Vati bellaces susce vires: Instrae ct infueram pugna bellator in arma
Ut lectitavi, Intelligimus nimirum, inquiunt, cuius gractia eleganti illimum hoc carmen compositum , S meritissmb, debebatur enim tanto Viro , tuique amantissimo . Atque vaec dum loqueremur, interea loci tantus ex improviso rumor in culina eXCitatu S , ut domu S uni Versa contremuit , tantusque derepente timor incussus , ut omnes in proximam 1uhdialem ambulationem principiti , ut sit fuga pr si perent sese . Erat quippe adhuc animo praesens nupera calamitas, ingens illa scilicet terrG concusso, qua tota pene Meridionalis Italia contremuerat. Et nihil propius factum, ut amicorum alter supra modum meticulosus, sese praecipitem demitteret in hortulum. Cum vero nullum amplius
fragorem aure eXciperemu οῦ neque parietes circum tautare s
Restainus Carituimur Magnus Tormentariae rei Praefectus.
267쪽
re . neque subter humum tremere videremus neque ulla
prorsus concussionis vestigia eXtarent : neque tumultus, ut in re tali contigisset, eX vicina eXaudiretur, tum ego; P. r,bhlla 4ὸ p.1 DIco cerie timore correpti nimis cito diffugimus, usque adeo qui terraemo iuxPraeoccupatus terrore animus facile pertimescit , mox , ut fp ςς ς*ς ςit
respirandi copia facta est , in culinam concedimus, accersi Hospitibu, loque Fabiolo , quid accidisset , interrogo . Et ille, cum cussit. Nos coelum corri uisse crederemus , per ridiculam fabulam enarravit. Villici, inquit selis, qui praeterita nocte e creo theca vitulam suffuratus est , ab altissimo camini spiraculo , e X quo fumus evaporat , in focum eX improvii praecipitatus est , cum autem e fumo re vera in flammam , prunasque incidisset, tanto impetu in proXimum aha cum semiustulatus exilivit, ut ollas, lances , testudines, abacum ipSum subverterit , atque contriverit , ipse verti per fenestram erumpens se dedit in praeceps, & ut credo , sese disrupit. Hoc loco totus rediit spiritus, exceptaque est fabula non sine risu amicorum, quorum meticulosior, EvaX puer , in quit, aspersisti aquam , mox ambo de ura mihi aliquantulum condoluerunt. Atqui ego, quoniam ita constitutum habeo, ut res humanas, susque, deque seram, atque infra me positas arbitrer , qudd ad bene, beateque vivendum plurimum conferre didici, nihil jactura commotus et eamus, inquam , ut erudita confabulatiuncula animum recreemus,
de reparanda iadiura , videbimus post . Et illi : Miramur equidem animi tui magnitudinem , stati: nque in apertum deambulacri vestibulum progredimur.
Vix dum sedimus , cum alter amicorum natu maior : uo. V xyη Tuam , inquit , velle in ciuit Occallo, non abS te erit, ut dum. te rogem , quid de terrae motu sentias P tuam qu esto sententiam in apertum profer, nam ipse, ut plane fatear, an liquorum placitis neutiquam acquiesco . Enim verti, si quod Ana Ximenes arbitratus est, concedamus , nempe hujuscemo di succussiones idcirco evenire , qudd nonnullae terrarum partes improvisd , terra dehiscente, corruant, nemo unus prosectb erit, qui, fore ut apparerent hujuscemodi hiatu S, inficietur , quos quidem hiatus Graecus ipse ap' philosophorum pellat , id velo & si evenisse aliquando proditum memoriae se entia: φ ξ sit, tamen semper accidisse, cum terra movit , & sequete 'μη 'tur necessario, nequaquam compertum est . Et quae potio
illliusmodi ruinarum caussae eas Anaximenes minime reddit, An quia cavernosa tellus cum sit , superiores parte S vel pix nimio humore molliores factae, vel nimia siccitate, disruptis veluti repagulis , dissociatae , dehiscant primum , MOX
vetb dilabantur Z Verum id ne verisimile quidem . Quonam
268쪽
enim pacto in terrarum penitissima irrumpet aqua, ut illas emolliat P Sol vero tam profunde suis radiis descendere, ut exiccet, haud quaquam potest. Imo vero in AEgypto , ubi
tanta a Nilo alluvies , tanta toto pene anno siccitas, ubi se intra ripas Nilus reduXerit, frequentissime , nedum fre-1, sit , si x 'Πζnter terre motus etacitarentur, qui tamen fere nunquam Seythia Tetiα- ibi contingunt . Cum item ttim Sarmatia , tum Scythiamoius rari. continuo vel nivibus obrutae , vel innatent aquis , terrM mollissimae, dehiscerent scepenumerd, quod tamen, nec illarum gentium annales habent , nec parentum traditione
Tum ego : Egregie tu quidem ; neque qui contra Occurrat . Ille vero . Atque audi , dicam amplius , ut illud planius essiciam . Cui ego et Istuc expecto . Et ille : Hujuscemodi motus stepenumero ad annos , nedum n enseS contivantur, quo tempore singulis ferme diebus terra movet, ex quo id existit, nimirum innumeras propemodum ruinas excitatum iri , istuc vord quam longe absit a vero, osten-bhiri de re omittam , ne nimis haeream in manifesto. Cui statim de Terraemotu, ego et Ita reS cst, ut dicis . Ego porro, ni grave tihi fu-φ'- - tutum sit, unum dumtaXat adjungerem. Et ille : imo rogo , ut lubeat. Tum ego et Ex terrarum casu, sive hic fortuit 6 sit, sive ex caussa , magnu S sane fragor oboriretur, qui quidem, longius, quam ipsa tum concussio, tum tremor , eXaudiretur, at res ipsa contrarium docet : non igitur eX terrarum decidentium ruinis terraemotus oriuntur.
Tum ille : Ita prorsus : plane enim Ostensim est. Verum age porro, rem Ulterius pensitemus, ct non stridlim. Ego nunquam sic animum indu Xi, Ut quorundam physicorum placitum verisimile crederem , qui aquis iactari terram , quasi illis innataret, ut somniatus olim Heraclitus, dicere ait sis Unt, nempe aquis incremento interdum facto, fluvii , qui terrarum intima praeterlabuntur , illarum qu agitam partes exundantium vi disiiciant, illis verb disiectis, vel succussio fiat, vel tremor. Atque id vel eX eo aperte putant conficere , quod is pestepius in illiusmodi montibus aquae, dehiscente solo, prorumpant, quas quidem aquas maiori intra terram impetu , quam extra profluere , ac praevalido magis ariete undarum vim facere, ac perrumpere arbitrantur , non secus contra venti vehementius in aere , quam terrarum in gremio debacchantur . In hac vero sententia antiquissimos Graecorum fuisse, qui Neptunum εννοσιγαιον, An τηrti stiv - σει ri Θο , nuncupaverunt, atque hinc concuti ab illo tert' ' ' μ' ram poetas commentos esse : Indeque virg. cecinis Q
269쪽
Tuque δ cui prima frementem Fundit equum , magno tellus percμsa tridente ,
Neptune. ante illum verb Homerum:
Verum H eodem recidit , qub ibat Anaximenes, in cuius sententiam , hi ambobus , ut aiunt, pedibus ire videntur. Sed age porro , ex concussione terrarum erumpere interdum aquas, concedamu S , atqui certe exiluere halitus , &fontes exhausti omninb frequentissime. Tandem haud equidem arbitror plus undas eXcrescentium fluviorum , quam' ipsum Oceanum posse, qui quamvis valido aquarum impe tu perpetuo in terram arietet, non tamen idcircb illam aut nutare facit, aut tremere . Sed omittamus istaec absoleta
quippe , & militis a Physicis agitata , quid tu de halitu,
ac vapore sentis P ex his enim oriri terraemotus Peripatetici acerrime contendunt , nam de his quod sentiam habeo, quod vero assentiar , non habeo, altius quid inesse puto,eX QUO tantia S motus oriatur . Cui tum ego : Haud falsbsuspicaris , vertim quia res non cursim , ac saltuatim eXaminanda : ct jam tempus stomachi halitu oppressum caput somnulo liberare s ne nocentior hinc motus excitetur j eamus subitum . Post verb, somnul irin vegetiores facti , rem to
tam , quando hominem nacti estis otiosum, diligenter per- Pendemus. Ttim illi : Recte mones, statimque ad meridia
Peregrina potio ex mulsa congelatu adornatur . mox qaveritur, qua vera sit terramotuum caussis , quam ignem e se pluribus ostenditur : 9 eruptione Vulcania insulae , aliarumque huiuscemodi comprobatur. Postquam a meridiano somnulo ad magnam deambulationis senestram animi gratia consedimus, iunior amicorum , cui delicatius palatum , & mos erat interpellandi: Nihilne , inquit , Parthenie, exoticae potioni S in summis Mulsaeongelata hisce caloribus popinas P ego clam Caniculares dies recur- morbo in oris. runt sine mulsa vivere vix possum. Cui tum ego : Si conis
270쪽
putamque haurito mea fide. Est quippe frigidissima, & Ω-
hiberrima : perquam paucissimas enim terrae particulas admistas habet, quidquid enim exoticum, ac barbarum est , gulae servit , dc morborum omnium , quibus aetas nostra obnoxia est, fons, & origo . Ille Verbe ah, ah, alii vali lut helle argutaris P nimis tu quippe ad rem attentus. Ego verb: Ita me dii ament, ut non huc spectavi, nihil emmantiquius habui , quam Ut erga amicos sim pro tenuitate mea liberalis . Haud sane gallam bibere , rugasque ventri conducere mihi mos est, quocirca morem geram , ut pote ro quam citissime ; Sc potionem illam , quam non abs re Sorbetam a sbrbillando novi dicunt , conficiam , deinde puerum accerso : Heus, heus tu, biole P non audis P in quem te angulum abdidisti P tandem ille: Praesto sum, inquit , Cui tum ego : Praelio ne P furcifer , te scepi iis compellavi , nec nisi modo , respondisti ; nisi in posthac ad digituli crepitum curres, fuste tibi lumbos dolabo; Quid tu in culina P fatebere, si divina vero P Et ille : Apertissiime: Tum ego: De fenestra cum Tubiolo fabulabaris , scivi ego P Et
ille: Sic est factum, non nego, verum seresti; rogabam enim illum , ut ascenderet, & me purgantem langes adjuvaret;
siquidem occasione convivii compluries inquinatae . Ego vero: Itane, Verbero, mentiris P nonne cum illo convenisti,
ut nucibus luderetis P en quomodo manus commurcasti. Et ille : Non inscior: verum posteaquam lanco S pUrgassemuS: Nam uti vos viri cum sitis , animum confabulatiuncula; la, HOS pueri ludo recreamus. At ego. Argutarisne etiam linguacule P sed de his alias inter nos. Age porro, fac ut Tu biosus tantum salis pinset, quantum istaec capit scutella, tu Verb perge quantocyus : emitoque tria Divis pondo , heuS, caVe ne te venditor inter ponderandum non iusto fallat aequi pondio , habet quippe adulterinum non signatum , imo fac ut auctuarium adjungat , Tum ille : cavebo diligenter , verum de auctuario quiesce, homo est avaris i.
muS . Sed numera, qu esio , pecuniam : nimirum tutius est mercari Graeca fide, quam interposita . Etenim nivis verbditor homo est fraudator: Si ni singulis vicibus solvas , cum illas supputat, dolo malo mentitur, atrgetque numerum,
id vero nudiusterius factitasse conquestus es , si meministi. Sc nihil propius Dinam est , quam ut vapularem , cauto igitur opus est , ne iterum in eundem lapidem ostendam: nam
Neptanam siccosat, qui iterum tu vero, id tua venia, & apud Ie dictum volo, homo es