장음표시 사용
241쪽
LIBER I. si Et labionthaeos depingit in aquore flexus,
Et premit intereis calcaribus, ct citat alta Irritaπs voce, laxis dat currere habenis:
Mox inhibet cursum , multo fudore 1iuentem Sisit, agens laeva fraenos citus inicet ad se ,
Scilicet exhaustus cursu revocetur ut acri
Spiritus, ct docto discat Parere Magi fro :Utqae e vestigio suescat subgure cursu
Nec tanto indignus sonipes fessore, repente In tergum incuseuit, setit ilicet, ct tenuit se , Hinc ubi tantisper repute insatirarus amica Spiritus est, mollisque abscessit corpore fudor :Et demulsit equum juvenis ponismate, iusam Karsus init , simul haec: Nostrα quicumque juventae Hi lusus fuerint, nostri quα gratia coetus Partheniis grati Musis, Vatiqze dicamus Parthenio , nostras qui nunc invisore sedes,
Lusibus nostrae diguatus adeso pol rae. Contrahit hinc fraenos, ct signum flexile virgis
Cornipedi facit, atque in ludum inviisit equestrem . Tunc ille edoctus nutum, quemcumque dedisseς Insidens dorso puer , exaudire , repento
Anteriora iugo sub Oilens crura sub uno Porrigit in sublime , haeretque immotus : 2 inde Deprimit, ut juveni visum est, rursumque sub auras Surrigit illa tenens incurva, ct pendula nisu Tam facili . mira qu ira perscit arte , jubato
Interea collo, oe capite arduus eminet alto,
Arduus, ct juvenis simul eminet: stat in ipso
Immotus dorso, ct frictas moderatur habeπas. Mox, velut ad numerum doeia sciti mus orto Arrigit alternis, ct deprimit utraque crara; Anteriora prius , mox O postica : videri Haud equidem quidquam poterat iucundius illo. Dein citus agglomerat, dictu mirabile , siquor Lege ferit certa : veluti qui tympana pulsat Ictibus alternis, modulosique alternat eisdem. Et salit, θ' resilit sua per momeπta : cBoreas Ad numeros illam dixisses ducere equesrdi. Tandem si gua dedit cum virga fesor, anholus Constitit, Ore jacens spumas , ct naribus ignem. Ut cessavit , equo plauserunt murmure ovanti Emeritaque equitem vexere ad Odera laude Ruotquot erant sorii, iuvenum lecti mus ordo ,2 ot qao graver aderant patres , doctique Magistri, G a De-
242쪽
NeisdZa commissa quibus sat c νs juventae r Artibus humanis onaues, studii Dae Minervae :Et multa insignes pietate, o moriὼas aureis. As ego promoritas tanto pro munerς grater
Reddere promisi: promissaque carmine solvo
Hoc , quodcumque m ζω memores scripsere Cum oena. Fortunate puor, vivont se carmina Mosra ;Num smul ipso illis ventura in s cula vives . Plura tibi : maguum sed sat percurrere campum .ma vix ulla patent vestigia trita priorum:
Et Mars urget equum, γ rauco tuba murmura clangit.
Desin plura fereπς, quα poschu dicere equorum De cultu , domituquo, ludi plurima equesris:
Ludere seu Trojam Uoctui, plausumque referre: Collimare velis suu currens prsete cursu Annulum iu apponora, ct recta uoxterrimus Oasam Inserere, emoritoque frui clamore t featri. gae tamen incoepto properans in ore cursu Praetereo, atque aliis post mo dicenda relinquo Musa quibus faciiii , tanti nec cura laboris. Vix dum recitavi, cum Antigenes: Digna quidem,' ut
ea inii versum Gratiarum agmen festivis saltibus f prosequatur, ipseque lyra sua dignetur Apollo ; mirum in modum alieetus sum stylo isto tuo re nitido, ct facili. Ego vero: Phy l Non certe amici arbitrium , sed judicis, & quidem
Areopagitae sententiam eXpectabam . Ille vero : Num quando tibi assentator fui Θ ut sentio, sic loquor . Cui ego: Fateor equidem : Verum stapenumero praepostera sunt nostra iudicia, clim de eo fententiam ferimus, quem amamus: quemadmodum enim color in oculum, siacamor in mentem vitium inducit. Ille vero : Imb tua modestia facit, ut de te ita sentias. Ego vero : Mittamus istaec ridicularia. Liceat per te mihi in culinam me statim corripere , ut tibi prandiu mi apparem LX tempore, ne tardius, quarn par sit, comedamus. Tum ille, ut vir est sale conditus, facetiis, atque omnium horarum homo : Hoc, inquit, Parthenie, vere est ab equiS , ut aiunt, descendere ad asimos Cui ego: Perquam lepide tu quidem , illud ver 5 mihi non raro accidit, cum c mensula literaria ad abacum culinarium transeo ; A vel fercula ad Orno, vel subigo panificia : redeoque interdum admodum sordidus , ut vix me Musis dignentur excipere. Et ille et Ah , ali , ali , vah l quid audio P poeta coquus. Ego itim illi: Imb non plane malus . Ille mihi: Vix credo. Ego verb: Palato periculum facies. Tum
Antigenes a Veru* ita est , ut praedicas, mirum sanu
243쪽
quod tua carmina culinam non sapiant . Tum ego et At Auctor, dum e
istuc vere est sapere, descendere intero iam ab equis ad asinos, atque ab his iterum ad illos ascendere , &quidem non sine laude . ille ver5 : Laudo Minervam tuam ambide tram . Cui ego : Ambidextram P imb vi K dextram. Et ille: Quor sum istuc t Et ego: Quia sinistram decoxi. Tum ille: Ni mirum : id enim coquis saepiuscule contingit , sed cedo, quid fuerit in caussa P Tum ogo : Dicam equidem, sed compendio, it enim dies . Focus prae terre motu Pene dirutus, ut vix in illo tripus , qui & ipse claudicat Vix olla piit
taria consistant : istaec autem ad eb attrita , ac pervetustaS, ut meri in crediderim asservari quasi sumosas vere imagines malorum nostrorum . Cum igitur Ollam amovere vellem , lNuc , fallente plano, subversa est , inque sinistram ius
omne ferventissimum effusum . Hic Antigenes: Tuae isti calomitati magnopere indoleo, caeterii in miror sane tuam parsimoniam ; caeteri ob rem culinariam decoctores fiunt i tu vero decoctus. Cui ego: Vera praedicaS: ne alendo coquis stipem perexiguam citb decoquerem , memetipsum decolit, sed iitinam hinc sana decoctus senex : verum sine, ut eam. Ille ver6 : Per me nulla est mora ; verum illud scias velim, me convivam minime edacem, hi bacem mulio minuS I quare cave ne quidquam praepares praeter quotidiana . Sit mensa , quae non Cralsum , Vel Lucullum , multo minus Apicium sapiat: sed Pithagoraim , sed Platonem tuum, & si vis,
etiam Diogenem . Hic ego : Ohe , ad ed me sordidum putaεῖ ii non prosusus , cimini sed tor non quidem certe. Et ille: Non eo dixi, quo veniat in dubium genius tuus perquam splendidus: sed nolo , ut mei caussa nimium defatigeris. Tum ego et Nihil admodum adornabo , praeter ea, quae sunt ad manus. Et ille: Videlicet P Ego vero et Vespolii S Vir ami vh spoliri iam δcissimus , idemque munificentissimus, quasi di Vinasset, fore, cissimi laus . ut a te inopinato opprimerer , prim5 mane misit ad me munusculum elegantissimum , & huic diei, qui Veneri sacerest, Opportunissimum . Tum Antigenes : Novi profecth eXimiam hominis erga te benevolentiam : Sed dic , sodes ,
quid ad te transmisit P Tum ego: Mullos duos harbatulos librarios. Tilm ille: Bene plane fadium: etenim hi librarii perquam belle conveniunti eruditis . Ego vero: Sed capti ad Sirenusas; atque idcirco saporis exquisitissimi, Ille vero : Nec abhorrent a Poetis , qui Sirenas aemulantur. At ego: Belle argutaris ; illos jam Neapolim destinaveram ad amiis cum illum , cui scis me plurimum debere, quippe illi multis nominibus obstrictus . Et ille : Istuc eXpectabam , erand
244쪽
himus, age porro, quid praeterea Z Tum ego : Gambaros quam plurimos ex eodem mari, qui Lubre nisi Oleo quadriennio ab eodem mihi missis, frixi, S delicati sunt, ae sapidi . Tum ille : Quid ultra desisteresta Cui ego : Mane, nondum . Ille vero: Etiamne amplius P Ego vero: Admodum; his enim clidium adjunxit . Hic statim Antigenes : Jugulum Thynni dicis P Et ego: Illum ipsissimum Et ille: Si
ita est , coenabimus genialiter; siquidem Jugulus in recenti Thynno laudatissimus. Tum ego: Addam pro pulte pastillos esse talentos , quos amicus quidam Amalphi rediens, ubi casea optimi subiguntur, dono dedit, illoS conspergam caseo Calabro exquisitissimo, qui ex flore laetis bubali coagulatur, Rascham dicunt indigenae , nihil illo suavius , delicatius nihil est: prae tenetitudine vix radula in scrobem alteri potest: in hypocausto , quasi butyrum liquatur , illum ni hi e Calabria redux attulit vir quidam am icissi mus , idem que festivissimus, qui hi duo hic suis me facetiis recreavit ; est enim ad omnem leporem factus , idemque argutissim Us. Hic Antigenes: Tu me excipies in lautitiis ut dicitur, mulio ,& placentis saginabis ; jam mensa Lucullum sapit, vide-
UrqUe curare cuticulam . Cui ego : Verum quid prae illa parcius ξ quippe , ut vides , tCta emendicato est . Mane Parumper , huc mox revertar . Et ille : ita , quaeso : Ego vero recta in culinam proficiscor , puerumque compello , Heus , heus tu Fabiole P quid cessas verbero P nondum etiam P ubi latitas ξ procede furcifer, cumque ad ravim usque eX clamassem, ille neutiquam respondit , quocirca per fenestram inspicio, si forte esset in platea: videoque illum ludentem citin Tubiolo, eo genere ludi, quo pueri denarios in sublime jadiantes exclamant Capita, Na Via, quem cum vidissem , fateor , me stomachum funditus perdidisse; nec te nere me potui quin subiratus illum severissime corriperem,
OX iubeo ascendere . Ille non ausus me congredi , ante.
quam stomachum detexissem , lente admodum , ut timidirueri faciunt, procedebat. At ego ; Testudineo . ne gradu furciser 3 move te ocytis : Ille verd audaculuS : Non possum , inquit , sorbere, Sc flare . Cui ego : Sententia sine loqneris cessator P tandem ut venit. Age, inquam , trifucifer , foculum bucca excitato : tripodem igni imponito : quo claudicat, pedem , supposito saxulo, obfirmato : adde illi aliae num , aquam infundito, & opercula , clim vero coeperit ebullire , me admone . Tum ille, cui gratissim edules pastilli, & quod erat suspicatus , exhilarata iam fronte , Faciemus , inquit, pastil. los caseatos P At ego , refrigerata pariter iracundia , ut illum urerem, tergiversatus , nonne purgandae sunt lances P tergi isto item cochleare cribrarium: carbonem submittito: sartaginemr
245쪽
ginem, eraticulam mundato, has scutellaS repone In armario , fictilem illam testudinem asservato : eX pedi abacum , pavimentum scopis verrito: fac ut cuncta niteant ; nam me vir honestissimus convenit, tenes omnia, furcifer P Et ille : Teneo : curabo cuncta quam citissime , dummodo pastillos ador-
nemus. Cui ego: Pastillos imo lapides jejunabis quippe.
Postea vero quam omnia adornaveram , ad Antigenem redeo , ille ubi me linteo amictu praecinctum vidit , non sit ne risu : Apage , inquit ab hoc Muiso cum isto ornatu: nam si secus a Musis vapulabis . Cui tum ego : Istuc sane timerem , ni illae huic ornatui assuevissent; mox peto quid intere 1 lectitasset P Et ille: Nihil admodum: illud tamen am ino versa vi , qui fieret , ut equi dum antica crura surrigunt, ac veluti in sublitne consurgunt , in illo situ , qu alioqui illis haud quaquam videtur accomodus , tam facit
consistant. Age porr5, cedo , si quid ad hanc rem habes dumque tibi Sphingem praestiti, tu mihi sis Oedipus ,
piunt ista prondib Mathesina tuam . Tum ego : Morem gemram lubentissime , quamquam Davus sim , non Oedipus, attingam Verb rem perpaucis, nam , ut conjicio, jam tibi latrat venter. Ille vero : Consectares recte , nisi ego assueuissem . Tilm ipse: Aliter mihi accidit, idque vitio luis hy-POcondricae, breviter ergo contendam, quod peti S, essicere . Corpora universa , quae gravia dicimus , sic sunt, ut suapte natura in medium serantur , ex quo essicitur , tum recta consistere , cum linea, quam directionis Geometrae Vocant, per ipsorum centrum transit, si secius, ruent; ita noS cimi directi in hac versemur, consistimus , si verb nos oblique inclina muS , cadimus illich. Cum vero equi ita sese in sublime arrigunt , hujuscemodi linea per media illorum corpora
descendit; indeque fit, ut quam facillime consistant , illo
enim corpori S positu , aequatis veluti ponderibus , permanent aequilibres . . Tum Antigenes: Sie opinor , atque hinc fortassis spontanetis ille in nobis motus , ut cum in unam partem inclinamur, in alteram se manus , & pes confestim sua sponte jactent, Sc quam longe extendant Z Ttim ego: Rem ipsam putasti . Eo enim motu natura praecavet, ne ruamus, sic enim facto corporis sequi librio, consisti mus , casuri si secus, verum quia appetit duodecima , mensam instructum ibo . Tum ille ; I prae, sequar ipse mox ; sicut enim in prandii , ita & in laboris partem aequum est , ιις V.
dum antica crura surrigunt, ita
246쪽
Recitatur epistola, in qua totum Vesuvianum incendJura anni MDCXCVI. describitur : factisque legendi intercapedine, Americana potio conficitar,
se amantissimo capiti propisatur. A' Re sacra rediens . iam in Mutatam pedem inserebam ,
Musas, meum delicium , mea mulsa , salutaturus, cum ccce tibi Lucilius, qui statim de more, mihi salutem propinavit. Ego clim vicem reddidissem . Quid, inquam caussae fuit , cur primo mane non te e strato corriperes , sed praeter morem , matiara jam diei Tum ille : Ne, quaeso, id mihi vertas pigritiae, scis enim ver b me non oscitantem, 1ed solertena esse : & ubi primum crepusculum illuxit, illicd assurgere. Ego vert, : Haud equidem istuc me fugit : idcircb rei insuetae causiam abs te requiro . Et ille : Puliastin', inquit, fores cum in sacrarium facturus descenderes P Tlim ego : Pulsavi enim veth : sed summis digitis, ct perquam leviter. Ttim ille : Quid ita P numnam id mihi
grave futurum arbitrabaris Cui ego : Sic est , nolebam enim te, quem dormire suspicabar, eXcitare . Tum ille: Commode cecidit, ut ita suspicareris, nam cum totam vigilando noctem transegissem : non nisi circiter diluculum prae lassitudine acquievi, at sopore perquam levissimo ; quocirca , miror sine me crepitum non excepisse '. Cui ego et Age, dic tandem , quae caussa fuit insomnice 2 nam et si levis admodum hujusce aeris temperies sit, nihilo tamen minus tu dormire consuevisti . Ego verb non ita, ViX enim alias quatuor , alias quinque , nec solidas quidem horas dormisco, quamquam id valetudini minime noceat : ad eb salubris aer est, idemque genialis , plurimum etiam confert perquam parca Vidinas ratio , quam Graeci ἔλατον Vocant :, ' ii 4ὸih.es .isiue una , eademque semper , ct tenoris ejusdem, quod saeti . unum ad valetudinem recuperandam , ditique conservan dam conducit quam maxime. Thm ille : At idem mihi tenor, eademque frugalitas. Ego ver6 : In coeteris, non nego, sed non in scis , quibus ad libidinem indulges. Ttim
ille : Fateor equidem, atqui est, quo veniam merear . Etenim frigidulae , molliculae , melleaeque cum sint , dissicile admodum est se ab illis continere : est etiam illud, quod ρ ς' allicit, frigidas nimirum ficus minime noxias, quipp*--δεῆ μ' quas stomachus facile concoquit . Ttim ego : Scio enim -b : atque etiam servandus est modus, juxta notissimum
247쪽
Illud: Ne quid nimis, si plures enim comedas, aluum movent . Et ille r Itane vctb Θ Cui ego : Ita prorsus . Hic Lucii : Habeo , inquit, causam vigiliae, laxata mihi hac nocte aluus a sicis est, quippe. Cur, quaeso, non me admonuisti P Cui ego : Quia sic sum , ut nemini velim mO- 'lestias esse, nemini creare fastidium . Tum ille : Adeone indocilem mihi animum esse , atque irritabilem putas P imbcum neminem habeam , cui plus , quam tibi debeam , quidquid dixeris, aequi, bonique consulam. Cui ego : At meipsum tibi documento habebas. Et ille : Abstineam posthaca ficis. Τἰim ego: Bene facis. Ille vero : dic, sodes, quot comesse sine noXa possumi Cui ego : Sex tantum. Et ille Hul l sex admodum , nae tu rigidae praescriptionis medicus. Ego verb : Si secus faxis valetudinem pessundabis, quae una prae caeteris tibi charior esse debet; si enim hent valeas, vives , quam felicissime . Et ille : Vera praedicas , atqui alia adolescentibus, alia senibus cibi mensura, ain P Tum ego et Aio enim verb : atque idcircb duas alias concedo, caeterum illud tibi haereat in memoria; Peccare praestat in eam partem, Quae cautior est , cautior autem nonne parsimonia Z Ille 4 ςMς ηδ Potio vero : Ita sane, raciam in potierum, ad me recipio. 1 um quennis sit, tela- ego et Bona spe esto e sistam ego citatam alnum . Et ille: κaram .aluum si-Quo medicamentot Titin ego et Tibi perquam acceptissimo. 8 Et ille ; Videlicet i Cui ipse : Americana potione, nonne medicamentum quam suavissimum P Sic est, itim ille, sed vide ne mihi pro perca porrigas scorpium, audivi enim illiusmodi potionem movere aluum , non stringere. Tilmego : Nar ipse incautus, qui oculissimo mihi capiti pro ale- Nipharmaco venenum propinem , accipe, quod quam paIδ- cistri ni admodum tenent, si cocolathes quinquennis sit si vetustior effectui magis respondet relaXatam aluum adstringit, idque ab Hispano quodam integerrimae fidei homine, accepi, qui id compluries se expertum fuisse fatebatur , mirum sane, & cuius ratio haud equidem mihi in promptu
est . Hic ille : Gaudeo tam praesentem , tam suavem mor
ho medicinam parari posse. Tum tandem ipse vitrum speculare utrimque tumidum , & globosum accipio eX arcula, fomitem item, & restem sulphuream et atque ad solem procedo , moX ita luci speculum obiicio , ut radii redia inpundium unum s cum Mathematici dicunt) coirent, cui
quasi foculo fomitem admoveo, quem vi X admotum derepente flamma corripuit, ilim statim ego reste sulphurea lumen accendo : transmittoque in ceream spirulam , qua lucernam aereae turriculae suppositam incendo, quia vero potionem quam citissime cupiebam conficere, lychni, qui tri-
248쪽
mixos erat , cuncta ellychnia succendi' , tandem cocola- ethicam ollulam accipio , in quam aquN Vasculum plenum ad duas tertias infundo, ac turricula: superpono. Haec ubi adornaveram , statim me Lucilius rogat; Quid elucubraveram P Cui ego . Cum Galvaeus, numquid scis hominem Z ille vero : Quis virum vel eruditione, vel humanitate insignem , S tui , tuorumque operum perquam amantissimum ignoret Θ Tum ego et cum , inquam , vir amicissimus a me petiisset, ut postremum Vesuvii incendium, de quo multa, ct varia iactabantur , ad illum transcriberem , volui viro amicissimo, & cui multis nominibus plurimum debeo , satisfacere , idcirco hac epistola, quam modo absolvi , omnem incendii rationem complexus sum . Hic Lucilius : Quaeso, ut antequam sigillo obsignes mihi illam perlegas. Cui ego et Faciam ii modo, quae retuntis recte scripta sunt, admoneas . Et ille : Ne ego audaculus , qui te admonea mi auscultabo potius, ut erudiar. Cui ego: ItAfortasse, si per te facereS : neutiquam vero, cum ip* rO-gaverim . Nullus enim adeo sapiens , qui interdum non
Ipse etiam quandoque bonas domitat Homerus.
Si vales, mi Galvaee , bene est ; ego quidem melitisculuvaleo : & optime tandem me habiturum spero in hoc coelo ilim amoeno, tum salubri ubi cura, ct negotio vacan S , eo fruor otio , quo scis me plurimum delectari: quo, presentissima quasi medicina, soleo convalaicere . Petieras a me tuis illis literis , quas Iv. Kal. Jun. scripsisti, ut quod meis ipse oculis videram de Vesuviano incendio ad te transcriberem , ajebas enim verb plura apud voS circumferri , quae partim videbantur improbabilia , partim autem ridicula , ac fabellis anilibus perquam similia, partim etiam
incredibilia satis tibi utique seculem statim ut literas tuas accepi , nisi res plurimi otii fuisset , idcirco minime licuit Opera occupata, atque animo impedito. Scis enim oppid b, quot mihi negotia, quot tricae plus , plusque in dies Neapoli parentur; ut neque harum , neque illorum cauSa r spirare, nedum aures scalpere per otium liceat . Hic vero loci, quoniam res nacta est hominem otiosum, ac pristinae
valetudini aliquantulum restitutum , postulatis tuis satisfaciam: tibique hac in se, ut in omnibus inserviam. Verum
249쪽
qub gratῖor accidat, alie , atque a capite eXordiar Cire ter Idus Apri : cum iam jam dieS appeterent DO, caldhiam Ursi mino Redivivo sacri, Beneventum concessi, ut Cardinalem laud/tur. Ursinum, virum omni Virtutum , ac disciplinarum genere ornatissimum Inviserem , ac praesens praesenti mea studia defertem , nam tum beneficiiS plurimis, tum singulari sua in me henevolentia me sibi arctissime devinxit, id sane non te praeterit: cum de illius, Vel humanitate, vel officiis , animoque ad beneficentiam facto , saepenumero ad te scripse- tim. Dum igitur essem Beneventi in Cardinalis domo, ubi me quotidie benevolenti tumuS Princeps eXcipiebat, quodam mane in aggrundam eXivi , ut liberiori coelo fruerer, vix pedem intuli, cum illam nigro cinere undique conspersam animadverto , miratus rei noVitatem , coepi illico mente mecum evoluere, cujusmodi esset ostentum , nec sane diu in ancipiti versatus est animus: statim enim illum a Vesuvio , Vulturno spirante , ad nos delatum, montemque iterum , disrupto sinu , in incendia eXarsi sis putavi. Nec mea me cogitatio fefellit. Cum enim sub vesperam Neapoli nuncius
advenisset, immani montem incendio conflagrare, ignitorum lapidum torrentes e Vomere, ingentes ambusti pulveris eructare turbines , altissimiS c um cuneis adlambere, nigra diem
caliglae obtegere, horrendis identidem hombis resonare, cre-hris suesussionibus tremere, vastitatem minari, cuncta denique in metu, ac trepidatione esse, reportavit . Quod si mul ac cognovi , Cardinalem adeo, quaesoque , ut liceret per se mihi Neapolim reVerti; ut quα acciderant propius prospicerem. Ille vero jubet unius tantum dieculpe moram me aequo animo ferre . Se etiam perendie Neapolim profecturum, meque in suo seXijugo deducturum. Ego vero li-henter in diem perendinum discessum diisere , quando sic ju-
heret , proque tanta benevolentia, & honore , quo me honestare meditabatur; gratia. egi quam maXimas, hinc, nostrorum commendandorum cauSa , cum abeundi domum veniam dedisset, discessi. Domum igitur , ut perveni , amicos rogo , numquid Neapolim Vellent i quamque inibi sarcinulam habebam composui. Perendie , ut diluculum illuAit, sacris de more satas , curtum illico conscendimus et perque Samnitium montes , SCaudinas Furcas cursu perquam citatissimo in Campaniam descendimus . Ubi Accerras venimus statim altissimos in Cceium cuneos assurgere , late pulveris nimbo S dispergi conspi- Eiusdem pieta. cimus , crebrosque montis mugitus exaudivimus , tandem in D, Philippa,
sub vesperam Neapolim perventum est . Cardinali S ad D. ih VL-b uPhilippi, quem impense colit suam enim illi debere incolu- Beneventano.
250쪽
mitatem fatetur ; quippe qui in immani illo terraemo ἰquo totum concidit Beneventum , sub ingenti domus rui Da obrutus , ac pene consepultu S , illius Ope quasi redivivus in lucem iterum emersit in sospitalem sui Divum adoraturus descendit, me verb eodem, quo veneramus curru, domum
deduci iubet ἀBene mane sequentis di ei Anti stitem nostrum Cardinalem
Canielmum salutaturii S conVenio . Excepit ille, ut solebat .summa amoris significatione postquam verb multa de Cardinale , & Benevento percontatus esset, in Vesuvianum tandem incendium, quod unum id temporis in omnium ore , atque oculis erat , sermonem perduxit, decrevitque mecum postero die in montem conscendere , atque ea, quae auribus exceperat, ipsis o ut S curiOSe , distincteque prospicere , quo
circa rubet me crastino se matarius convenire ut inde in esuvium ascenderemuS ,. cui cum mandata diligenter facturum respondissem , abeundi facultatem petii: dediti ille: meque henevolentissime dimisit. Hoc loco Lucilius , cum aures turriculae applicuisset ,
Bullit, inquit , ni fallor, aqua Tum ego , se polita episto
Ia, educo e X arcula mundum cocolathicum . Et primum papyrum solidam caeruleam explico in mensula, inque illa Duceam tabellam levigatam impono: deinde cylindrulum selibrem Anacricani nectaris vetustissmum sinistra accipio, deXtra verti hi pennulam semiiunarem ; tabellaque super se Atantem fero cylindruli minutim reseco, moX duellam sacchari cocleari accipio , admisceoque cogolathe , cui dulca xium Orb culum odoratum , ex illis , quos mihi Consentia Gai vaeus dono miserat , ado ungo, tandem cuncta promisce., educio operculo, in ollam projicio, atque operculo itertim.
Deinceps in mensula sericum linteolum explico : inque illo Conicum vallulum, candidum, perlucidum, mirisque sigi, lis Serico opere depletum, atque distinEtima colloco, VOle bam gratissimum mihi sui merito iuvcnem , hoc splendido op para tu , honoriS gratia , eXcipere , atque exhilarare. EX in Serica item in patella sigillis illitiscemodi inter picta , atque oculis stellantibus mirum in modum interstindia aliquot Lia sitanica bellaria impono, fiunt haec ex polline siligineo per quam niveo , Ovo , atque Indico sale ; quae in unum coa.cia tanditi pilo diverberantur, quoad in spumam assurgant. furno mOX coquuntur, illis a vernaculo nomine barbae super ior is labri vulgus nostratium cognomen fecit . Mos est Hispani S , qui ad nos jam transiit , ut priusquam cocolathen hau piant, istaec Dediare madefacta praelibem. Sed jam liquatu, cocolithea vel si colorena in spumam alte assurrex