장음표시 사용
41쪽
millia , in Adriaticum infundere . Jam vero si totam hanc
immensam pene aquarum molem unus age in guttas coactus suppeditaret; necessum foret concedere adjacentium circa montium cavernii S uni Eridano singulis horis guttarum centies octogies centena millia: quotidie vero millies trecenties vicies centena millia ; quarum quaelibet, unum cubicum aquae . passum constituat , eXtillare : hanc autem mensuram explere gutta viX poterit , si intra unius arteriae pulsum , nimirum puncto temporis, centies millies cadat. Verum quis
adeo crassae Minervae , ut id sibi nullo negotio persuadeat pnemo quippe . Hic Meccenas: Ita prorsus : res est apertissima : quamvis insilis tam multiplicibus numeris, dissicile admodum sit caput reperire. Cui ego: At sunt quaedam alia, quae hactenus didiis fidem adjungunt : Et ille : Profer ea , quaeso. Tum ipse: Istuc iam ibam. Compertum ex summis scopulorum verticibus , in quibus vel nullae, vel angustissimae cavernae contineri queunt, copiosissimos sontes erumpere . Hi vero ex tillatione in illis coadunari non possunt. Imo si quae coacto ex aere illis in scopia lis guttae defluerent , eX lateribus, non vero ex verticibus erumperent: in quae micare aqua sua sponte nequit. Hic Mecce naS. Assentior ct his: est ne aliud P Illud, tum ego ; Ad certam aquq magnitudinem conficiendam, excmpli gratia, palmarem, quadruplus mole aer, quadripalmaris nimirum, succedat necesse est : tantus vero aer per hiatus montium suffuci non potest, nec plerumque res patitur. Tandem qui e campiS exilium , hi certe extillatione oriri fontes minime possunt: nam aqua in serius adunata sua se vi tollere neutiquam valet, quippu gravis . Interea, famulus advenit , S tempta S, inquit, prandendi est; Si ita: Eamus, inquit Mecoenas et de his videbimus post et una igitur omnes as urreximuS , inque mensam. basilice instructam concessimu S.
A prandio incoepta priῖs quaesiuncula abso itur , atqze
ab Oceano oriri amnes demonsrat ur et qui zoromt, ut in montes emicent , incompertameso sonsum . Postquam reg a pane lautitie pasti , assurreximus , inque
apriciorem prospestiim consedimus : Redeamus ad controversi. m , inquit Mecoenas, ut tandem quid certi, statua D se dum qu '
me, si lubet . Cui ego : Morem tibi illico geram. Plurimi E a sunt,
42쪽
sunt, qui aquarum omnium parentem, inexhaustumque fon. tem Oceanum putant: atque idcirco in eum flumina omnia confluere, ut eo relabantur, eX quo primum emersere. Hoc Laelius loco sic me interpellat : At in hac tu sententia: habes enim VII. Nautic. hos versiculos: quos patiare, quaeso , ut recitem : & eo praecipue , quod Mecce nati tuo placere sentio : Cui Meccenas: Ita quaeso. Tum Lauius: . Fluviorum pater Oceanus , rex magnus aquarum
x Vique sinus centum, centum fluit requ9ra circum, Atque plagas omnos terrarum 1luctibus iambit. xtin Jubtus terras praeter labitur omnes, Per coecos aditus, perque borrida Tartara Ditis. Ceu toto tu tenues dissufus corpore venas
In uat se sanguis, agitque per omnia vitam. Stagna lacus perhibent, hinc vaga stamina, fontes, Eque casis quidquid saxis disillat aquarum,
Oceano ex alto consurgere : namque ubi pontus Descendit magnoe per crebra foramina terrα , uod via coeca patet, superas se rursus tu auras Emittit saliens: nam quantum Certice ab alto Descendit maris κnda, salit de gurgite tantum. Hinc Tagus auratam voluens cum stamine arenam Erumpit, Naetisquo alba prαcinctus oliva, Et qui tot terris, tot nomino gentibus Iudas ,
Caucasea de rupe fluens, imponit: ct ipse Purpurea Ganges unda , Tanaisque nivalis . Hine gelidis venit Oxus ost is, ct dives'I'daspes , Et Lycus, atque Hormus fo*tesque bivominis fstri . Nilus Θ, AEoptunn tumido qui gurgite dicat,
Utique cacuminibus Luna dρvexus ab altis. Hic Meccenas : Id scilicet e X veterum opinione : nam hi montes , ex quibus erumpit , non illi quibus a Luna n men factum . Ita vero, tum Pgo; statimque Laelius:
Et Gis AEthiopum famo notissmus, ct qui Spumeus Alpino Uuuii de vortice currit Eridanus, sceptrisqae potens Tiberinus, ct ipse
Puuper aqua, at multu dizes Sehethus honoro . vi uim cohici mirum , hic ait Me cinnab , quo a Neapolitanis Poetis di Meapulicanus. Enatu S est: S inter l, QS primo loco Virgilium repono, qui non modo hac nostra Civitate donatus , sed Consul etiam in Anglisti gratiam renunciatus. Cui tum Laelius: Si mihi liceret , ego in tui gratiam Parthenium nostrum Consulem
crear cm : ncc sane clipectationem falleret . Cui ego : Excidisti e curru : redeas, sit est, in Viam: Verum omitte meos versiculos cantitare: ceteroquin haud notam effugies. Et ille:
43쪽
Ie: Nimirum , ut tibi adulari videar P Sed de hoc non laboro . Scio ingenuam Mecce natis indolem . Cui Meccunas :Recita, Laeli ; caeterum de Consti latu, ut dicam, tanti iIlum Parthenius facit, quanti cassam nucem. Et Laelius:
Orbe sub occiduo Panucus , ct alta suo a
Amnis Amazonidum, centum qui flexibus errat, Et fata rura rigat late felicia centum.
ruleisque Cinnada vadis , flavusque Siopis :
aeuique mari magiro suit ore, Argenteas amuis, Et gemmas secam , ct nitidas subvectat a renas. Ut.Laelius recitavit, Num , inquit Veccenas , quod poeta canti ta sti, physicus probas P Cui tum ego: Ita enim vero: neque asylum aliud patere video , ad quod me recipiam . Si ita , tum ille : neque ego dissentiam . At quibus tu id
argumenti S conficias, eX prome. Cui ipse: Contendam equis, remi Sque , Ut dicitur. Et primo: Summa quoniam sacris literis adhibenda at horitas est, liceat mihi eX illis argumentum depromere . AEquissimum id postillas , tum Mecce naS: Rideo enim ego illos, qui physicis de rebus cum disputant; ratiocinandi grat a , ut aiunt , ne scilicet impii habeantur , sacras literas , divinam scilicet authoritatem , sequestro ponunt et quasi prima, Sc potissima ratio rerum omnium , non ipse earumdem auctor, ac princeps Deus sit. Cui tum ego: Gratias ago ob verbum istud pietatis, S prudentiae plenum: quod ad eorum Philosophor Um , quoS ego nunqUam Concoquere potui, impudentiam castigandam plurimum valet. Sed ad rem propius accedo : nimium enim prolixa cum sit, longius ab instituto discedere non patitur. I a libro, qui Ecclesiastes inscribitur, haec notantur : Omnia fumiva intrant in mare: π mare non redundat: ad locum unde exeunt flumina revertuntur; ut iterum fluant : Ex quibus liquido consequitur , fluviorum omnium parentem Oceanum esse , quare
Enim vero ii , Ut lacci auctor , ait , in mare se fluvii exonerant, ut iterum suant, iam ex Oceano Oriri , tam manifestum quam quod maxime. Et si, ut idem, inquit, R oculi S tenemus, mare non redundat: id stati in , quod r die arbitramur , existit . Nam cum quotidie immensa pene aqUarum moleS e tot, tantisque fumi nihil S, eQue tantis, diversi Sque terris , in Oceanum ii fui datur ; idna si hic illam ii
suum acceptam sonum, non illico rer interiores meatu S rUrsu S remitteret, quis non videt suturum fore, ut brevi eXui
na nasci . probatur primo ex auctoritate bac. IcDP tu Iae. Secundo probatur ex eo,quod Mare non redundat , immenia aquarum accessione fatua a
44쪽
Εxponitur modus, quo aqua suapte nain tura gravis, in editissimos montes ascendat .
daret 2 Hic Mecoenas: At huic rationi occurrere non videtur dissicile : nam cum continuo vi Solis , praecipue in torridagona multum aquae attenuetur in vapores, abeatque in aerem: uti etiam in Naul. V . non negaS.
Attenuat qzoniam Sol ferventissimus undas
Oceani magis: Jam mirum non est, si Oceanus non intumescat: &, ut fluvi i faciunt, cum pluvialibus aucti aquis se supra ripas effundunt, litora, terraSque Obruat . Cui ego : Erudite tu quidem: & gaudeo quod meis me versiculis petas. Est tamen ,hona tua venia , quod reponam . Ex utroque Mundi cardine, Arctico nimirum polo , ut Geographi dicunt , Sc An tarctico , versus terrarum umbilicum , inque fΕquid talem circulum , ut iidem aiunt , aquae perpetub descendunt , Sccontinub pluviis mare augeatur ; haud sane vero videtur simi te tantundem aquae calore consumi, quantum ex pluvii S, ac liquatis in utroque polo nivibus, quantum item a fluviis nunquam intermino cursu conferatur . Si enim uti calculo vellemuS, rationemque supputare, tantum quotidie in Oceanum aquae subvectari reperiemus , ut minime vitari possit, quin hic in terras refunderetur . Tum Mecoenas: Assentior& his: at hic statim in eum scopulum offendo, eX quo declinare suriamae artis , summique ingenii est . Qui nimirum fiat, ut aqua suapte natura gravis sese altius attollat, inque editissima montium juga , ex quibus plerumque sontes scatent, insiliat : hae Syrtes, haec brevia ; e quibus si evadi potest , consedia res est . Cui ego: Recte intelligis . Si enim ex his cautibus patebit effugium , in tuto res est . Varias multi machinas eli cogitarunt, quibus aquam ex humili , in altissima subveherent: illas, quando lubet, satis, necne P bre
viter eXaminem υ S. Supra terras consurgere Oceanum, ut eX-tima illius superficies , non modo camporum planis , sed montibus ipsis editior sit , nonnulli voluere et quo posito, caussam quam expedite reddiderunt . Intelligo, tum Mecce-naS : nam ut habes in versiculis mod5 a Laelio recitatis: Qua utum vertice ab alto Descendit Maris unda , subi do gurgite tantum. At Laelius Meccultatem intuens: Imo habet id etiam Beli. II.
quos veriti S dum transcriberem memoriae mandavi: Recites,
igitur, tum Meccenas. Atque illicb Laelius:
Ida; sed supremas Iiquidis refouantia rivis
Flumina subeut: cicos qua por toltaris hiatus Lapsa muri ex alio Oeuiuut: atque iucita rursus
2n mare per latas redduut curruntia i rras.
Ergo , inquit hic Meccenas, in hac tu es sentetit a P M ni-
45쪽
me vero , tum ego : altum enim hic mare pro profundo poetico more di Emim : vel si altum interpetretur quispiam: id ex aliorum placito inditam , non meo , cXistimet . Enimvero, si altior Oceanus statuatur , quis non videt fore, ut hic in terras per ostia fluviorum illico irrumperet, non Ve ro in illum flumina confluerent P ejus cnim indolis est aqua.
ut depressiora semper in loca sua se sponte incitet , & nativis quibusdam stimulis perducat. Q quidem unica est ratio, cur iluvii tam pernici cur si , tanta aquarum contentione in mare se se praecipitent . Id in eo libro , quem de Astronomiae principiis scripti, demostratum , Sc breviter, Scperspicue est . Hic Laelius . Non me fugit: auditor quippe
tuus eram, cum tu illum in schola explicares: imo Sc argu mentum teneo. Cui Mecsenas: Repetas, quaeso, L est; nam etsi in eo libro mihi a Parthenio dono dato, legerim, cha pio tamen eX te audire. Tum Laelius: Geram hunc tibi morem non modo patienti , vertim etiam volenti animo . A qua sua, pte natura sic est, ut libera; nullis nimirum impedita repagulis , nullo aggere mancipata : ad devexa se loca deferat, humilia sed etur , nec fluendi finem faciat, quousque clivo omni superato , in declivi sit : fluit autem a montibus in valles , ex his in campestria enititur : ex quibus mox in mare lentiore licet gradu se promovet: altiores igitur montes, ex quibus rivi scatUriunt . Hic Mecoenas: Recte concludis: gaudeo quod his in studiis versatus sis. At Laelius:
Utinam his inquit , tempus omne concedere mihi licitum et facerem, nec me quis negligentiae accusaret. Non ego eX illis sum, qui contentionis cupidi magis , quam veritatis sunt: totique in illis occupantur, in quibUs praeter verbi contrO- versiam , nihil admodum est, quod quaeras. Tum Meccenas Laelium compleXus, laudo, inquit, istam tuam indolem singularem : charior post lac mihi , dc jucundior eris : quaesoque Parthenium nostrum , ut te etiam ipse chariorem haheat , Sc meo etiam nomine commendatum . Cui ego : Im
charissimum : Sc id etiam faciam in gratiam tui : jam enim illius mihi ingenium perspectum : odit ille, Sc merito illiusmodi lites de umbra , ut ajunt , asini , ac theatralem illam gloriolam tanti facit, quanti hilum. Atque hic quando jOcari coepimus , referam lepidam fabellam , quam Operae pretium est audire : iuvat exhilare tantisper animum . Tum Mecinnas : Ita, quaesumus, ut pro Laelio etiam spondeam . Ego vero : Atque audite . In quadam percelebri Hispaniarum schola, Salmaticen fine, an Complutensi , non satis teneo : nam multis ab hinc annis ab Hispano viro tum erudito , tum urbano rem accepi ) duo ex nostra . familia in
Oceanum non ense terra altiorem .de monstratur , atque hinc petendam rati in nem , quare Flumina
Hispano quod a Philosopho sibi nimium plaudente in disputando.
46쪽
frequent stima auditorum corona, aeriter, ut fit in disceptati bilibus, de continui, ut aiunt , compositione , disputaverant : qui theses propugnabat, cum Aristotele sentiebat : a quo ne latum quidem umquem discedere , Senatusconsulto cautum est : qui vero oppugnabat , a Zenone Stoicorum
principe stabat . Qui quoniam peracutus . ac servidae indolis, palmam retul isse sibi visus est . Hic Meccenas: Nimirum
inanem plausum a theatro. Nam veri nihil as Iecutus : latet quippe adhuc veritas. Imo & latebit quoad homines vivent,
inquit Laelius. Sed quid tum postea P Cui ego : Accipite:
Mirum sibi in modum plaudens , superbe circumspiciebat: uti pavones solent, ubi caudam eXplicarunt : quam quidem
hominis caudatam superbiam non tulit , modestiae amator Deus. Dum igitur , soluta concione , inter amicorum manus, ac plausus effertur , quidam non notus hominem con-Venit; eque turba recedere iubet: habere se nescio quid serii quod illi ad aures committat. Secedit ille: R quid istuc rei tandem est , inquit . Ille vero : Nob lis vir , qui ruri
altera ab urbe leuca graviter aegrotat , te eniXe rogat , at que Obsecrat, ne graveris e vestigio ad se venire, ut totius anteactae vitae consessionem excipias. Tum dodior perculsus improviso illo nuneio, Quo pa Eho, inquit, tanta e Contea
tione defatigatus, ac sudore madidus, dieque jam inclinato, tantum itineris suscipiam 2 veniam die crasti tia . Et ille I es moram non patitur , quippe morbus gravissimus : ne que seria tollere in crasti mina laudabile: imo ne eXpedit qui dem . De via , sollicitudinem omnem deponito : est ad ja nuam equus cursorius eκ pedit issimus , quo nullo incommodo q u a mei tissime deveharis . Tum ille : instare iterum , ut in posterum diem res differatur. At nuncius: Jam diXi seria non esse tollenda in crastinum: quid si ille ipsa hac nocte fato concedat Θ certe tibi de illius salute ratio reddenda erit : age , move te ocyras ; nam id tui instituti peculiarem unu S est. Hic doctor , sontica adductus caussa, ut aiunt, acquievit: accepta igitur e Proetore facultate : ad januam se confert : inque paratum equum insilit e iubetque nuncium sedere post equitem : at ille renuit : seque expeditissimOS, inquiens , habere ad cursum pedes: & suae tanta pernicitate sequebatur , ut equum caeteroqui velocissimum superaret. Dum autem pergunt , Dodiorem nuncius interrogat ; qua de re controveri iam habuissent 2 De continui compositione ,
ἔnquit dodior . Et Nuncius : Quid tu Θ Et ille : Zenonis
si ruentiam acerrime, ut nunquam alias propugnavi. Quo, qua ise argumento P tum Nuncius . Cui doctor : validi iii molito , quod Azbilles in scholis vocari solet et eque partium
47쪽
infinita multitudine , desumitur . Dum autem argumentum ipse repeteret , quidque contra adversarius repositisset ς sibique plauderet miro modo , nuncius identidem Ocςinebat, Quot absurda , quot ridicula ambo effutistis e multos saepe
sophistas ineptire, nugasque loqui audivi non sne risu , sed
qui magis quam V Ο nem nem et atque eX intervallo illud graece repetebat γνώδει σαυτον . Hoc loco Doctor non sine
stomacho , Esne tu inquit physicus P Et ille: Quam qui maxime : ab ipsis enim unguiculis his operam studiis navavi: QUOcirca ea calleo , plusquam aprugnum callum callet, ut dicitur. Scd si ita, cur, inquit doctor, ab eo vitae instituto discessisti P Et ille : Ob quandam animi eX tumescentiam: qua tu etiam nunc quasi follis tumes: si scires, quam multa sint, quae te latent, fastum istum certo deponeres . Hic dodtor acriter irritatus, Argumentemur , loquit. Cui statim Dula Cius e Ne qDoeso crabronem irrites ; rce nitebit quidem certe , cum te brevi deprchensum animadvertes . Quoniam vero iam tenebris Oh luci coelum incoeperat, & iter per sylva S videbatur satis impeditum , Qua imus P inquit doctor: S quando ad istius aegroti villam tandem veni cmus P Brevi, tum nunci US , perque implexos calics , adituque dissici lcs
ire Oc pavit. At dcctor animadvertens eqDum frenum non
audire , ct volare veritis , quam currere e & haerere semper lateri ducem . docte disputare , atque erudite , S Graeca etiam Occinere, quae vix ipse intelligebat, non honum quid suspicans , coepit expavescere : Cumque salutari se crucis signo muniret, repente equo, Sc duce evanescente, solo S in media sylva , multa iam nocte relictus est: tantoque timore correptus illico est, ut nihil propius famina sit , quam Cccumberet . Nempe, tum Mecoenas , malus ille genitis erat , m. gnus oppido philosophias : quocirca non immerito amrmabat multa ah illis absurda , ac deridicula inter disputandum dola: voluit, haud dubium , honus Deus hominis fastum multare , ut sic in posterum disceret de se si rei benon sapfre . Sed age redeamus ad propositum . I una ego : N0n ulli aliqua Q dam , ut o vadis illis emergerent, in alia inciderunt : a Vir ..iu 'Scylla nimirum in Charybdim ; ut dici solet : opinantiar runt ; atque hinc ei im non maria quidem omnia, sed uti dedam ta Dium editio pQm μ' or g Πς in
lis vero flantes ducere originem arbitrantor . Hic Laelios: At sutile istuc commentum est et viget quirpe ea lina Cim- cultES , id m premit argumentum : idem ite ah surdiam sequatur, necessum est. Altiora illa, quae singulatvr maria in PIOXima , ac decliviora confluerem : haec iurgidiora jam stadia , in terrai irrumperent. Chai ego: Ita vici C: neque qui-
48쪽
rum aequilibrium adseruant i aquas, quae per subterraneos meatus in inia deis scendunt, altit udine Oceani molem com pensare,asserunt. Sed liquida non mole, DA altitudine ceristant, ut osten Ait Αtchimedes. Quamquam marita qua gramor sit; non tamen proportiorrem habet ari' montium altitudinem.
huluam assentior , qui divina illa teneri vi , ne defluerent commenti sunt et est enim perfugium inscitia: , nec magni
est animi ad sacram anchoram confugere , quando nulla a tergo tempestaS premit, nullus urget adversarius . Hic Me-ccenas : At quaedam sunt in sacris literis , quae id videntur instauare. Etenim si intumescenti Oceano, ac prae undarum aestu , ventorumque ira effervescenti, ne praescriptos sibi fi
nes litora scilicet. transiliret, Deus jussit ; jam divina stare
vi, manifeste consequitur . Cui tum ego : Docine tu quidem. Verum illud ego praescriptum , naturam ipsam aquarum inter petror: quae ctim ita ab auctore creata sit, ut intra terrarum alveos contineatur , eoS egredi fines non pinterit : est & illi certus limes, modusque constitutu S, quem supra intumescere vi tempestatum negatum est et caeterum , ubi terrarum spatia depressiora sunt , ut accidit in Belgio, tum perfractis aggeribus irrumpit , & Iatissimas circum terras inundat . Hic Meccenas : Intelligo et perge porro. Tum ego : Quidam hac tollere adnisi machina Oceanum sunt .
A qua , inquiunt, quae per' subterraneos terrarum meatus in ima descendit, aequilibris, oportet ut sit cum toto oceano: est autem aequilibris si altior assurgat , molemque altitudine compenset . At hi errant , quod ajunt , tota via . Etenim geminae in eandem clim se aquae superficiem rotundaverint, aequilibres constituentur : eisii una pereXigua , altera major sit . Liquida enim, ut Archimedes demonstrat, non mole,
sed altitudine certant . Hoc loco Laelius: Illud clarissimum, inquit: quod S geometrica olim a te ratione ostensum con4memini : qua quidem nihil certius omni tib est. At mihi , tum incoenas , illud favere huic aequilibro posie videtur enam quotiescumqu. duo humores non similis , sed diversae
naturae sunt ἐτερογενει Graeci dicunt , tum laeviorem ascendere, subsidere graviorem, atque isto modo stare aequilibres eae ploratum est : cum vero salsior aqua, dulciore sit gravior; sam emicare fluvios, ipsa liquidius aqua consequitur. Atque ista machina, nativa nimirum vi, eX humiliore se loco aqua sub stollit ; montes exsuperat : ex quibus inde per de VexasHenS, ea repetit loca , e quibus eXiliit. Cui tum ego : Ingeniose tu quidem : vertim est, quod statim opponam. Dulcem prae salsa laeviorem esse aquam non inficior , & do hi-hens : differentia, ut doctis placeat, secundum vicesimas, idque ad summum . Jam vero marinam aquam M. vel si lirabet , M M. passus a fundo consurgere statuamus et quia vero fluvialis vicesimis constituta levior est, statim existit, vicesima milliaris unius, vel duorum, si secundum accipiamus,
parte fluvios editiores esse: nimirum passibus L, vel C. sunt
49쪽
autem editissimi montes, ut interdum ad plura passuum mss.lia turriti surgant . inque altissimis verticibus aquae scaturiunt ; non ergo hoc argumento id, quod quaerebatur , e Lficitur. Hic Mecoenas : Vicisti et do minus: sed quam tandem viam inibimus 1 numnam ad impetum confugiemus i ad aram nimirum . ut dicitur. Cui ego a Probabilia conjectas equippe non desiint , qui vehementissimo extrusas impetu aquaS tolli , crisque assirmaverint . Id vero fieri aiunt hoc modo: Oceanus identidem vel ex statu , reflatuque Ventorum , Vel aestu ex Lunae accessu , recessuque, vel halituum vi, qui in aquis latent , incrementa capit et ubi vero intumescens in litora , hiatusque terrarum irruperit , tanta vi subterraneos cuniculos pervadit , ut altissimu aquam impellat , atque extrudat : haec isto modo impulsa in editissima rupium iuga prorumpit , emicatque ς perque crateres moκ fontium delapsa fluvios eis cita continui vero flatus , atque aestus cum sint ; idcirco continua illa in fontibus , Sc irim' quam interrupta perennitas. Hic Mecamas: Verisimile istud quidem certe . Et ego: Imo multa sunt , quae fidem huic
sententiae adstruunt : & primo Scylla , & Charybdis, loca
non minus fabulis, quam naufragiis celeberrima, magnoque naturae miraculo , quam maxime admiranda et profundi quis idam hiatus sunt , immensamque aquarum copiam eXhau riunt et quam deinde in Oceanum remittere , non defuere,
qui dixerint. Hic ille: Haud equidem id mihi novum: habeo enim in memoria tuos illi os versiculos V. Naut.
Num fabius ternam, ut perhibent, Manesque profansit
Tenitar immensus per concava saxa meatus et Illum fraus Lybiae fuer erumpere Ponto Ex imo voluere, viasque secare latentes Oceanum Euum, fluctusque haurire Sicanor
Cui tum ego : Multum tibi, iit video , abs re tua est otii, ut meos etiam libellos evolvas. Ille vero: Haud equidem ingrati animi notam effugerem , si non haberem quotidie ad manus; quando tu illos mihi, quae tua fuit humanitaS, n u lacu pasti. Imo tua, tum ego, humanitas fecit, ut tuo illos nomine dignareris . Atqui pergamus porro et jam enim contenebrat , mihique videre ianitorem videor su percilium Contrahere , moraeque impatientem jamjam irasci : est enim capularis senex , atque iracundus . Quod igitur dicebamuS, eo etiam argumento approbant; quod libero in aere , Vi ventorum , impetuque turhinum allisum ad cautes mare ait simas se supra rupes esserat, cunctaq; spumis aspergat et id vero facibus fiet, cum aqua per arcanas terrarum fibra5 magno coadta , atque impulsa impetu praecipitatur .
50쪽
haec opini . Alii terram veruti spongiam singuntia se
que ideo ex inferi ribus ad montium vertices aquain auscendere a
Tum ille : Habeo & ista; sed ut dicam , quod sentio , videntur mihi hic etiam syrtes esse , ct vada , e quibus evadere minime eXpeditum , ac commodum est . Etenim compertum , intumescentis aestum Oceani ad V. vel VI. tantum orgias elevari : haec verb altitudo ad rem nihil facit . Cui ego et Recte animadvertis : est tamen impetus , qui multo supra VI. orgias aquam ab se impulsam attollere poterit, habenda etiam rat o : rem exemplo , si placet , explicabo: Hoc Laelius loco: Imo quaesiimus: sentio id enim Mecoenati nostro placere: & ut tu IV. Beli. Ardua ab exemplo fiet res planior.
Da igitur aures, tum ego: Esto vectis suo fulcro innixus ainque uno illius capite globus sit minor , exempli gratia lib. X. in alterum verb caput , major alter , librarum scili cet C. ex altitudinis unius exapedae demissus incurset et videbis illico exilire minorem, & ad duas vel etiam tres eXapedas attolli . Hic Mecoenas : lituo do facile : verum quid ex eo conficis P Quid Θ tum ego , imiorem nimirum in tu,
mescentis Oceani molem , minorem aquae per terrarum cuniculos impulsis, quam altissime elevari et est enim eX majori corpore maior impetus, qui minoris repugnantiam longe superet. At Meccenas . At responsio est in promptu .' nempe alia liquidorum , alia solidorum habitudo corporum est et haec tota simul incursant , illa non ita : haec una enituntur, illa per partes. Dum enim aquae mons, ut ait Poeta, aestuante Oceano , in eam aquae partem , quod per hiatum in truditur , superincumbit , non totam in eam vim eXerit suam , nec tota connititur et major illius pars ad litora alliditur : in quae dictaruis est impetus ; ideoque in eam non totus expenditur et imo hic dum per angustos , ac tortuosos canales una simul cum aqua domittitur; sensim infringitur, atque hebetatur, ut tandem desinat, pereatque omittiab et &fortasse antequam aqua ad fontes perveniat . Praeterea, ubi nullae tempestates, Mi Pacifico in mari, ubi nulli, aut vix sensibiles aestus effervescunt , nulli etiam fontes featerent, quod tamen neutiquam verum est. Tum ego : Gaudeo, quod a te deprehensum me video : Sc fateor me istud argumentum praevidisse: quod quantam vim habeat, intelligis cκ te: quare ineamus si lubet, cum aliis aliam viam . Lu-hut , tum ille : faciemus, ut physici, qui Erisichthonis Metra , ut est in proverbis , mutabiliores sunt . Cui ego r
Quid mirum i phylicos hic fugimus : pergamus igitur ; Sc
quando tantum Otii concessum , non erit abs re tantisper