장음표시 사용
21쪽
XV. Naaman Syrus ita adfectus non fuit , ut Regi Syriae in templo Remmon adorante , idoli cultum externo ritu simulare voluerit. XVI. In facto Giezi praeclare S. Thom. agnoscit simoniae vitium.
XVII Non solaris tantum umbrae in horologio Achaz sive in gra-ipus aedium ipsius reductio , sed solaris ipsius retrocessio EZechiae data in signum est.
XVIII. Libri Regum & Paralipomenon in Genealogiis Regum Iuda ab Evangelio non dissentiunt. XIX. Licet Prophetae clariores , qui ante captivitatem Babulonicam . prophetarunt sint Isaias, Ieremias , & Ionas , alios tamen adsignare non
XX. Uana argumenta sunt, quibus Auctor Tract. Theologico-Ρolitici , Isaiae vaticinia impugnat. XXI. Ieremiae Prophetiae licet iuxta temporum ordinem non sint di positae, ab errore tamen , Origines & Sanctus Hieronymus vindicarunt XXII. Nullum de Christo vaticinium in Libro Ionae legitur sed eius librum genuinum agnoscit Tobias , vel istius Libri Auctos. 'XXIII. Liber Tobiae in Sacrorum Librorum canone non conscriptus ab Ecclesia ut Sacer & Canonicus recipitur. ΤXXIV. Haereticum est adserere Librum Baruch non esse Canonicum.
L. I Zechiel Propheta cum Rege Iechonia in Chaldaeam deportatu; genuinus est Auctor libri , quem Ecclesia legit. II. Daniel vere & proprie Propheta , reclamante Porphyrio Auctos est prophetiae sub eius nomine in uno libro Vulgatae. III. Unus & idem est Daniel Propheta , & Susannae vindex ' ad eumque Susannae , Beli & Draconis historiae referendae sunt. IV. Septuaginta hebdomadum Danielis exordium ducitur ab anno I. Artaxerxis Longi mani; finis vero earumdem statuitur post Christi Pa
V. Undecumque 7o. hebdomadum ennumerandarum sumatur exordium , ex hoc Danielis oraculo venisse Messiam contra Iudaeos demon-fratur , eumque non alium esse quam Christum. VI. Septuaginta captivitatis Babylonicae anni computandi sunt ab anno q. Ioachim Regis , & finem ducunt in anno I. Cyri. VII. Annos des lationis initium habuisse defendimus in anno Ir. Sedeciae; finem vero in anno a. Darii Hystaspis. VIII. Scaligeri sententia negantis sub Dario Hystaspi Templi secun di fabricam absolutam , sectanda non est. IX. Prophetae post captivitatem , utilissima tradiderunt testimonia, ad veritatem Curistianae Religionis comprobandam.
22쪽
X. Contra Grotium adserimus, impium , temerarium & haereticum esse , habere ut commentitia & parabolica , quae in Libro Iudith nar
XI. Haec historia contigit anno S. Manasis ante Babylonicam captivitatem. XII. Historia Esther fictilia non est ; quamVis tempus , sub quo evenerit , exploratum non sit. XIII. Libri Sapientiae & Ecclesiastici pollent Canonica auctoritate. sed huius Auctor fuit filius Sirach. XIV. Machabaeorum Libri ab Ecclesia iure ut Canonici sunt habIi; XU. Criticae intemperantioris Pruriginem esse arbitror negare Ari steae libellum Io. Interpretum Versionein divino consilio adornatam,
XVI. An Esdras vel Moses Caballae fuerint Auctores , vel IudaeiἶDistinctione adhibita , quam volueris elige partem. XVII. Herodes Idumaeus fuit, & alienigena respectu Iudaeorum. XVIII. Genuinum esse Iosephi testimonium ad Christum spectans cum D. Hieronymo defendimus.
IN UNIVERSIS ECCLESIAE SAECULIS.
NTER testimonia adventum Iesu Christi Domini nostri probantia , Sybillarum carmina locum tenent , ab antiquis PP. & Auctoribus Ecclesiasticis celebrata. Natus est Christus Dominus ex progrente David , filius Heli secundum Lucam , & filius Iacob secundum Matthaeum. Christus in lucem prodiit ann. V. C. 7 9. P. Iul. 4 I. Caesaris Aug. o. Consulibus Aug. II. & L. Cornelio Sylla. II . Magi ad praesepe VeneruUt stella ducti , quam nati Regis fgnum adpellarunt, ut indicarent eamdem ante biennium non adparuisse. V. Magorum adorationem Sociniani , qui Christi negant divinitatem civilem , non latriae cultum , impie contendunt.
23쪽
VI. Innocentes in Sanctorum Martyrum numerum reponit EccIesa, inconsulto Basnagio , oppositum iudicante. VII. Miracula a Christo in AEgypto perpetrata incredibilia non sunt, eiusque fidem Criticorum coniecturae non derogant. VIII. Domus in qua lares fixit Salvatoris nutritius , fuit Sanctae Virginis Nazarethana. IX. Anno 1 s. Imperii Tiberii Caesaris , ut habetur Lucae cap. 3. coepit Baptista praedicare Baptismum poenitentiae ' accepto Imperio Proconsulari non Augusteo. X. Perpetua universarum Ecclesia traditio est Christum baptizatum fuisse 8. Idus Ianuaria S. XI. Omnes huius aevi Chronologi tribus annis, & totidem mensibus a Domino annuntiatum Evangelium existimant. XII. Miraculo facto in cana Galileae , ubi nuptiis interfuit Christus, suam praedicationem confirmavit , sed non AEdserimus Iohannem Evange listam hoc miraculo permotum , relicta Coniuge secutum christi uestigia. XIII. Christi miraculis ab Evangelistis enarr-ti , eius Divinitatem eo in probari evincimUS.
XIV. Christi ad Regem Abgarum litter e , an i puriae sint, vel noti a
Utriusque partis argumenta expendam.
XV. Passum Dominum adfirmamus ann. AErae V. 29. Cons. Duobus Geminis ann. 19. Imperii Procons. Tiberii Caesar. & Is. Imperii Aug. die as. Martii. XVI. Salvator Crucem seo uenti die subiturus , legale Pascha peregit Luna Iq. exeunte, & Eucharistiae Sacramentum instituit. XVII. Proditoris Iudae patria non fuit Urbs Carioth , sed Scharioth, oppidum Tribus Ephraim. XVIII. Attroclisimis verberibus flagellatus est Christus Dominus , &COronatus est spineo diademate , non e marinis iuncis , sed e sentibus rhamni plexo. XIX. Servator noster quatuor clavis cruci suffixus est , nec Brutii
crucifixores fuere. XX. Moriente Domino tenebrae super universam terram sectae s nt. XXI. Usus sortium in sacris electionibus , S. Matthiae exemplo ad- frui non potest. XXII. Non ad vulgaris & prophanae , sed ad sacrae mensae ministerium Septem Diaconi electi sunt. XXIII. Facile non est Nicolai innocentiam , unius ex Septem Dia-eonibus vindicare. XXIV. Christiani lege abstinentiae a sanguine animantium , & a carnibus fui catis non tenentiar. XXV. S. Paullus vere & sincere S. Petrum reprehendit , non ex simulatione ut aiunt.
XXVI. Symbolum quod Apostolicum nuncupatur, Vere ab Apostolis traditum est.
24쪽
XLVII. Sancti Petri Principis Apostolorum , Romae adventum , quem obscurius indicat Seriptura Sacra , Traditio disserte probat. XLVIII. Anactetum distinctum eme a Cleto , Latini Codices ostendunt , sicut demonstravit Pagius. XXIX. Traditione constat S. Paullum in Hispania Prosectum , Ee-elesiam fundavisse. XXX. Argumenta quibu8 Natalis Alexand. in Dissert. Is . Saee. t: probare tentat , S. Iacobum nusquam in Hispaniam profectum , valida
non sunt ut traditionem deseramus. xxx I. Certo probatur Viros Apostolicos hoc saeculo in varias Galliarum Provincias Evangelii lumen intulisse.
xx II. Argumenta suadentia Dionysium Areopagitam in Gallias u nisse , & in Parisiensi Ecclesia sedem posuisse , inconcussa non sunt. XXXIII. Non sic iudicamus de B. Mariae Magdalenae , Laaari , &Marthae appulsu , licet rationibus sane non contemnendis possiemus Gallis hanc gloriam eripere. X XIV. Multiplex non fuit Mulier Evangelica , quae Dominum unguento perfudit, sed una Maria nuncupata; in qua adsertione , sicut in
aliis, universoS PP. non conciliamus. XXXV. Canones Apostolici, quamvis ab ipsis Apostolis compositi non sint , ipsorum antiquitatem non destruimus. x XXVI. Conititutiones Apostolorum apocriphae sunt, Photio contrarium adserente.
XXXVII. Novem Canones Antiocheni Concilii , Apostolorum nomine vulgatos , cum nobilioribus Collectoribus Canonum reiicimus. XXXVIII. Veterum Romanorum Pontificum Epistolae Decretales u
nue ad Siricium Papam , supposititiae sunt. XXXIX. Libros Sancti Dionysii Areopagitae germanos esse illius foetus propugnare non audemus, graVissimis rationibus convicti.
XL Septem Epistolae S. M. Ignatio adscriptae germanae sunt. XII Huius Saeculi praecipui haeretici fuere , Simon Magus , Saturninu Basilides , Cerinthus , Ebion , Nicolaitae , quorum errores sequenis, Adsertionibus impWgΠ FVδ' .... st xl II. Nec Angeli Mundi opifices , nec animae in alia corpora tranf- ni rantur nec corporibus nostris futuram resurrectionem negamus.
XLIII. ' Duo hominum genera, alios natura bonos, alios natura malos, non distinguimus. XLIV. Ex Scriptura Sacra erudimur Christum Dominum vere naturam humanam , & non specie tenus adsumsisse. XLV. Christum Dominum non esse purum hominem ex Iosepho generatum propugnamus, millenarium Christi regnum negamus. XLVI. Promiscuum & indiscretum mulierum complexum cum SS. PP.
25쪽
I. I Rectio ae distributio Titulorum , EVaristo R. P. adtribuitur, - - qui tituli erant loca consecrata , & quibus Sacerdotes & Ministri habebantur addidit. II. Titulorum praefectura commissa non fuit Sanctae Romanae Ecelesiae Cardinalibus , quasi horum nobilissimam dignitatem ad hoc saeculum reducam US.
III. S. Alex. Rom. Pont. qui sub Adriano mortuus est, L martyrium subiit, ut Disciplinae auctor & custos diligentissimus haberetur , si Martyrii sui acta non essent controversa. IV. Victor in Asianos Pascha more Iudaico , id est Luna I . celebrantes , anathema indixit. U. Romana Synodus ab ipso Victore coacta , Celebrandum Pascha eon stituit , non alio die , quam Dominico , Plcnilunium Primi mensis se quente rationibus exquisitis ducta. . VI. Probanda non est Ephesina Synodus, a Polyerate Ephesiorum Metropolita habita , quae a Victoris desinitione recessit. VII. Execramur cum huius saeculi P P. Helceseitarum errorem, negantium Fidem , & Religionem simulantium , quocumque in casu , &quovis praetextu.
VIII. Unitatem Dei contra Marcionem , & nuptiarum bonitatem &lanctitatem , ducti doctrina S. Thomae , demonstrare possumus. IX. Valentinianis & Gnosticis traditionum non scriptarum necessi
X. Adversus Montanistas , secundas nuptias Vindicabimus , licitumque esse adfirmabimus , priori uxore defuncta , aliam ducere. XI. Contra eosdem fugam in persecutione arripere nobilissimis exemplis ostendemus. XII. Encratitarum sacrificium ex sola aqua consectum , sola Ecclesiae refutatur consuetudine. XIII. Materiam Deo coaeternam ex Sacrae Scripturae principiis , a Versus Hermogenem reiicimus. XIV. S. Iustinus huius saeculi scriptor praestantissimus , recte de gratia sensit, licet in opinatione de Angelis prae VarieatoribuS eum deseramus. XV. Noevos quos Magdeburgenses Sycophantae in Sancto Leaaeo notant , facillimum est exsolvere. XVI. Clemens Alexandrinus , non negat Christum famem & sitim, &al as adsectiones ex dignatione, revera Perpessum , nec Christo venu
XVII Tertulianum velut Magistrum Venerari poslamus in Libris , quos pro Ecelesta scripsit , secus dum adversuS ipsam Ecclesiam exaravit XUIII. Negari non potest plurimos sub I raiano Imp. pro Christo sanguinem fudisse. I ra
26쪽
XIX. Traiani animam ab inferno liberatam , precibus S. Gregorii cognomento Magni , ut fabulam habemus a Pluribus refutatam , & a quibusdam irritam. XX. Inter res ab Hadriano gestas , notanda Venit Iudaeorum illata clades, ex qua subsecutum est ultimum eorum supplicium. XXI. Dod wellum contra , sub Hadriani imperio aliquos fuisse marty
res ex Ecclesiae monumentiS comprobamus.
XXII. Martyres Lugdunenses sub M. AurWlio , & L. Vero imperantibus , connumeramus , eorumque Aetis fidem adhibemus. XXIII. Pluvia quae M. Aurelio imperante cecidit in clypeis legioni, Melitinae , ab Ethnicis Scriptoribus comprobatur. XXIV. Statorum in Ecclesia ieiuniorum , non est germana Montanistae Disciplina , ut Nat. Ale X. Dissert. q. huius saeculi, erudite & nervose defendit contra Dallaeum & Basnagium.
XXV. Primis Ecclesiae saeculis, summa religione observabant Christiani, ante paschale ieiunium , non ut a S. Telesphoro inVentum , sed& Apostolica traditione sancitum. XXVI. Abstinentia a carnibus , Ecclesiastici ieiunii pars semper fuit,& apud veteres Christianos, diebus esurialibus publica lege praecepta.
I Epherinus R. Ρ. nee Montani propugna Vit errorem , nec ipsi is ulla ratione adhaesit. II Quam plurimi novatores contendunt , Urbis Romae coemeteria sub Calixti tempore fundata, monument esu Gentilium , sed facillimum est hane falsitatem reset ς ς' . - o . . IIII. Non sunt audiendi Recentiore, , qui post Pontianum introducunt& Martyr capitis abscissione es-- 0'' Noh ohobauit Stephanus Pontifex omnem promiscue baptismum in haeresi administratum, & debita forma carentem VI Mareellinum in Diocletiani persecutione idolis thus adolevisse , per vulgata fuit a superioribus saeculis spini O , sed a nobilissimis Critiei, in
priano incomparabilis memoriae Viro , celςbs-ta , quia favent errori Re-bapii Zantium , infirma sunt. VIII. Synodus Carthaginensis in caussa Basilidis Martialis Hispaniae Episcoporum , rite desinivit. IX. Duo Concilia Antiochena contra Paullum Samosatenum habita sunt. x. In caussa lapsorum saluberrima decreta edita suere , non mi
27쪽
nus Romae sub Cornelio , quam in Synodis Carthaginis. XI. Novatiani perperam Ecclesiae negarunt potestatem remittendi gravissima crimina.
XII. Praxea nos , Noetianos & Sabellianos impugnamus , doctrinam de Trinitate orthodoxam stabilientes. XIII. Adversus Manichaeos adserimus, hominem libero esse praeditum arbitrio , quo peccatum vitare se possit. XIV. AEternam fore dod monum & hominum impiorum damnatio-Rζin , Scriptura Sacra , differte probat , & PP. contra Originem. XV. Huius saeculi celeberrimi Scriptores fuere Hippolytus Portuen s Episcop us , Minutius Felix Ammonius Alexandrinus . & Iulius AfricanuS.. XVI. Origenes Adamantinus adpellatus , studiorum caussa , cum Virilium exsectione ad Ordines fuit promotus. An vero huiuscemodi ab Deisio fuerit impedimentum canonicum ordinationis 3 Elige. XVII. Fuit confessionis gloria percelebris , sed inter Christi martyre, Connumerandus non est , quia in ipsa confessione defecit. XVIII. Ut haeretici ab Ecclesia damnati sunt , qui ita defendunt ori ginem , ut eius errores sectentur.
. XIX. S. Gregorius Neocaesariensis Auctor est Canonis ultimi suae Epistolae Canonicae. XX. Dionysius Alexandrinus neutiquam Arianis favit , aut Arii prae
XXI. S. Cyprianus , licet errorem de rebaptizandis haereticis , non de- P0suerit , eius sanctimoniam & doctrinam defendimus. XII. Crudelissimis persecutionibus, Ecclesia agitata est, sub Septi- kQ Se Vero , Maximino , Decio , & Gallo , licet Dod ellus Christi spon-1ae hanc gloriam eripere tentet XXIII. Decii persecutione lapsi libellos Martyrum seditiose prae' ς ἡψ0t , Veniatn ut obtinerent ab Ecclesia , nulla licet poenitentia functi. QUU. Libelli Martyrum vim tantum obtinebant ab eorum obitu, di persecutione sedata. XXV. Diaconi carceres lustrantes, ut desideria Martyrum suis con hui3 gubernarent, carebant facultate , Sacramentalem ab lolutionem impertiendi. XVI. Cuiusvis peccati reos nusquam publicae poenitentiae Ee ς ς ita addixit ' nec credere possumus , sex prioribus saeculis , Peccata De eulia poenitentia publica puniisse. XXVII. Canonicorum criminum reis, in supremo vitae discrimine, Absolutio Sacramentalis negata est , si in infirmitate dumtaxat postulassent poenitentiam. XXVIII. Nullae Orientis Ecclesiae , nec celeberrimae Occidentis , parcem seu Sacramentalem absolutionem , lapsis poenitentia functis umquam
XXIX. His qui acta poenitentia in eadem , vel nova crimina rela
28쪽
bebantur , ob quae agenda erat publica poenitentia , secundum Ecclesiae leges, nedum publicae , Verum etiam Pri Vatae poenitentiae praecludebatur aditu S. XXX. Gradus poenitentiae , seu Stationes , erant Fetus , Auditio, Substratio, & Consistentia.
I. R Elchiades R. P. non Vicaria potestate, & Veluti Imperato fiat i Delegatus , sed proprio iure , ut summu S contro Versiarum Iudex , Donatistarum causiam iudicavit. II. Iulius Romanae Sedis Antistes , caussam Athanasii pertractavit.& Sedi Alexandrinae , frementibus Arianis , iure restituit. III. Liberius Papa ab Ariana impietate purgari potest , adfirmando, eum tantum subscripsise Sirmiensi formulae , quae sensum Catholicum patiebatur. IV. Felix Romanae Ecclesiae Diaconus, in Romanam Sedem , Liberii loco ab Arianis intrusus , Romanus Ponti sex numquam fuit.
V. Inter Concilia hoc saeculo celebrata , primum locum tenere debet Eliberitanum in Provincia Hispaniarum Boetica coad lim , 81. Ca nonibus utilissimis ac prudentissimis adornatum , a I9. Episcopis forma- iis qui ex Hispania universa convenerant. VI. Arelatensis Synodus , Constantino Imperatore , convocata , B adibo PP. celebrata , Coeciliani & Donatastarum causiam pertractavit, .el potius retracta Vix' - . VII. Cirtense Concilium post persecutionem Diocletianam congrega -
'vis celeberrimum huius saeculi Concilium est Nicaenum , OEcumenidum primum , Constantino impψratore, conVocatum , & anno Ias.
censu; R. E. Presbyteri, Sit Vestri P. M. cuius Legati erant , nomine. X Arianorum fraus in hac Synodo Percusa est, voce omousion con-f ' mi binae Marmaricae Episcopus, & Secundus Ptolemaidis , Fido; sermulae non subscripsis runx' . . . . X1I Nieaenae Synodi Can. 3. continentiam ab uxoribus, ante saeram ordinationem ductis , Majoribus Clericis non praecepit. XIII. Sardieense Concilium Illyrici celebratum ann. 347. promulgavituo. Canones a Catholica Ecclesia receptas i & inter generalia Concilia a
XIV. Synodus Constantinopolitana ann. 38 I. Vere OEcum enica , &Theodosio Imperatore , con Vocata , haeresim Macedonii damnavit. xv. Toletanum Concilium admittimus, ante illud , quod pro primo
29쪽
habetur coactum , in quo et O. Canones sunt conditi ; Regula Fidei, Exemplaria Professionum , & sententia definitiva. XVI. Macedonianos contra , hoc saeculo demonstratum est , Spiritum
X II. Appollinistarum impiissima secta pariter refutata est, adfirmando in Christo animam rationalem, mentemque esse. XVIII. Perpetua B. Mariae Virginitas , ac meritum , adversus Hel- Vidium , Iovinianum & Bonosum adserta est. IX. Priscillanistae adfirmantes liberum albitrium , fatali necessitate ςonstringi , vehementer confutati sunt. XX. Episcoporum supra Presbyteros eminentia , AErium contra , firmiter stabilita est.
XXI. S. Athanasii, Hilarii , Cyrilli Ierosolymitani, Basilii Cappado-ςi- , Gregorii Nissent , Ambrosii , Chrysostomi , & Epiphanii , orthodoxiam & fidem vindicamus. XXII. Symbolum S. Athanasii ex genuinis eius operibus expungimus. XXIII. Osius Cordubensis Episcopus , CAEtholicam fidem semper tenuit , contra Athanasium nusquam subscripsit. XXIV. Eusebii Caesariensis fides, ob graVis ima , & non contemnenda sundamenta , dubia est.
XXV. Meletianum schisma , sicut Donatistarum , Oeeasionem nactus libentissime explicabo. XXVI. Collatio Carthaginensis, Episcoporum Catholicorum cum Donatistis recte & prudenter indicta est. XXVII. Constantinus Imperator a labe Arii immunis , Nicomediae sub sin m Vitae suae bapti attis , Imperium suum tribus siliis , prudentissime
XXVIII. Huius saeculi disciplina in Iuliani Apostatae persecutione,
altissimas radices egit , clariusque eluxit
I, Nnocentius I. R. P. S. Ioannis Chrysostomi caussam advellas Theophilum , iure & auctoritate composuit. II, Aegre fero aliquorum sententiam ponentium ZOsimum Ecclesiae Rψm nae Episcopum , Caelestii haereses probasse ὴ S. non tantum benignitate erga ipsum usum fuisse. III. Coelestinus in eadem sede successor , Epistola sua ad Gallicanos Episcopos data , Semipelagianorum querelas , contra D. Augustinum compescuit. IV. S. Leo Magnus , Epistolam dogmaticam ad FlaVianum scripsit , ve- dignam , ut inter Fidei regulas collocetur. V. Gelasius I. in o. Episcoporum Concilio , confirmaVit , potius quam stabilivit illud de libris apocriptiis , celebre decretum.
30쪽
VI. Symmaehus R. P. sanctitatis suae clarissimum specimen exhibuis dum pro schismate extinguendo, suaque electione firmanda, Synodi Palmaris iudicio se subiecit. VII. Sacra Synodus Oecumenica Ephesina , Imperatore Theodoso iuniore , convocata, & anno q3 I. celςbrata, Nestorii di Pelagii caussam definivit. VlII. Chaleedonense Cωncilium, pariter Oecumenicum , IIIartiano Imperatore , Nicaeam conVOCaVit , deinde Chalcedonem translatum anno 11. eonsentiente S. Leone P. M. Ubi Eutychiana haeresis proscripta est. 1x. Theodoretus & Ibas in Act. 8. huiusce Concilii ab haereseos stis pieione , purgati sunt , damnando , & Mnatbematizando Nestorium , eius que perversum dogma. X. Huius Concilii Can. XXV m. de Episcopatus Constantinop. prima- tu , a S. Leone , tune Ecclesiae rectore , iurg impugnatus est. XI. In Christo unam esse Personam , unum idemque Dei , & hominis silium , Nestorium contra docemus. XII. Beatam Mariam Virginem esse Dei Matrem , ex Catholica fide, contra eumdem , erudimur. XJ l I. Eutyches unicam in Christo naturam ponens , a SS. PP. semitis deflexit. XIV. Una simul damnamus Pelagianorum , & Semipelagianorum errorem, gratiae necessitatem ad sidem , ipsumque Fidei initium stabiliendo. XV. Pelagii haeresis in Dios politana Synodo adprobata non est , li-eet Pelagium ipsum PP. absolverint. XVI. Semipelagiani omnes gratiae interioris praevenientis necessitan ad initium Fidea , constantissime negarunt. XVII. S. Hieronymus in hoc saeculo e Vivis excessit , cuius vitam,1 bores & doctrinam purgare si necvssu sit , pro votis habemus, tum
Vertione Veteris Testam . tum in Helvidii , Ioviniani , & Vigilaniti
' xv111 ' βAugustinus Magnus Ecclesiae defensor , ex hoc saeculo,' Ouaestionibus maxime de Praedestinatione & Gratia , legem dedit. XIX Inique ergo Masilienses eius inconcussam doctrinam variis ca-iWNJ'Φβ Ahiloelienus de Nessorianismo suspectus , Nestorii perstinae non caussae ad RVsit' . υ vi Cusanus Monachus, Faustus Reiensiis , & Gennedius a Semipsis: nimio exculari non possunt. xxv. Romanum Ita perium in AugVstulo ς tinctum est ; & an. Odeacer Herulorum Rex Romam & Italiam invasit. XXIII. Zenonis Imperatoris H nonticon , nullam haeresim continebat,
xxiv. Antiqui de disciplina Ecclesiastica Canones , hoe saeculo in usu fuerunt , non per desuetudinem antiquali. xxv. Antiqua Moralis doctrina ad sacram legis severitatem composia est , & ad sacrum Virtutum exercitium directa.