Stirpium Austriacarum pars 1.2 continens fasciculos tres cum figuris aeneis

발행: 1769년

분량: 604페이지

출처: archive.org

분류: 식물학

351쪽

STIRPIUM AUSTRI Ac ARUM

Catiles aliquot virgati, creeli, aut saltem suberecti, rotundi, glabri , glauci, duos cum dimidio, etiam tres pedeς alii, admodum soliosi, emcdio ramosi ramis virgatis, longis, glaucis, iisdem soliis praeditis, 'Si is adhuc subram sis. Folia alterno stasilia, glabra, glauca, carnosia sere, enervi, uir que fine acutiora, medio latiora, lanceolato- acuminata genistae tinctoriae soliis satis similia. Racemus florum alternorum in paniculam dispositus, virgis in st rentibus plerumque rectis, in fructificantibus de calyce in calydem sereflexuosiS. Peduntuli tenues, non crecti ad caulem. Glyx in 3 lacinias seelus, pedunculorum aut capsulae sere longitudine. . Corolla sulphurea, caudata, tubo basi quas calyci superposita: haeereliqua parte Bngulo la. Pro Gnim solum est conflexum vexillum anteriori facie bifidum, ct deest maxilla superior, quae in aliis invenitur Antirrhinis. I tuni notabile est, convexum, prosliens, interne multum vili sum aureum, O propendens in barbam trifidam : segmentis lateralibus maioribus, medio minore plerumque prominente, divitum. Uula gentis. Obsertatio. Saepe observo ab eo, quo stirpes exactius describo, te pore, esse nonnullas a congeneribus magis distinctas, quam a se invicem sinit genera sibi vicina, an crgo illa non contrahenda.

latis spiea storali terminatis. HALI., BHν. Osyris. c Aus. Nii. icon p. 93 P. Linaria. RiU. T 82. I ut ea Vulgaris. BLAR V. T. Irs. Sed quid eausae eae quod utiles B LAR EL figuras, ne uno quidem Citet loco LINNAEua an etiam animis vegetabilibus irae

In eampestricis sylvaticis Simmerita abunde. In asperis viae Regiae Nardois in Mater, aliis Sc. Catilis pedem unum & ultro altum, rotundus, coloratus, leni puta aspersus, soliosus, ct in suunmitate ramosus S quasi subumbellatus Folia

352쪽

Folia linearia, lanceolata, canaliculata, elliptica, subalterna, adstendentia. Flam in summis ramis in breves & densas spicas congesti, magni, diversis partibius diversini odo colorati. PHιιnensi albentes, pube donati sustinent calycem in quinque lac, nias sere aequales profunde sectum, hi calyce ct bractea longiores sunt. J tibus obtusus, dorsis acutus, lateribus compressiis. Calcar exterius deorsum protenditur, incurvum, conicum, podunculo ct calyce multo longius, ct evidentius citrinum. Galea auriculis quasi crediis S ad se invicem quasi plicatis facta, hinc' eonflexa, vexillum resert, anteriori facie, qua plicatum, longe sectum; atque id ochroleucum est. Mentum circumvallatum, in medio quali aurantium est, ora superiori qua galeam tangit, villosum, villo aurantio. a mento dependens lata longaque, subciliata, trifida medio segmento minore, suritim reflexo. Caysula gentiS.

lirrhinum minus. Antirrhinum soliis obtuse lanceolatis, eaule dissula ramosissimo; lealcare brevi. Nota, caulem quisndoque minus diffusum & ramosum esse.

Linaria arvensis minima. RIV. T. 84. Antirrhinum tertium. CAΜ. Epit. p. ie n.

In ruderatis arcis Modlingensis, in aedificio maiestuossi s. cAROLI EO ROM. tum in aspersis glareosis ad margines luinearum Leopolitore etiam inter segetes passim. Planta mire varians cum solo orontio confundi posset, sed sacile distinguitur. parva alba fibrosa. Caulis ercelus ex rotundo leviter angulosus diversae altitudinis, raro spithama maior, totus villosius, quandoque in serne ex purpura coloratus, admodum ramosus S ab infimis geniculis, ramis oppositis sic brachiatis,

dein vero alternis; primiis etiam ramosis naturae caulis villosis. Folia longa, nervo percursa, lanceolata Obtuse aut ex oratis acuta, prima opposita, superiora alterna dorso frequenter purpurascunt, cras-1ula, saepe refleXa. Flores

353쪽

3Io STIRPIUM AUSTRIA CARUMFLω iii longis, etiam villosis pedunculis ex soliorum alis egredientibus uni floris, exigui. Calyx s- partitus laciniis naturae soliorum villosis viridibus. Corone tubus sessilis, cx huius anteriori facie exiguum prodit ealcar, ct ipsa ampliatur angulos, tumensque saux. Galea incumbens emarginato- cordi formis, Barba maxillo la tripartita laciniis profunde sectis; guttur floris ex vi taceo rubet. galeae dortuna ctiam, coloratum est& pilosinu, caetera alba sunt. Capsula ovalis calyci insidens leniter villosa.

o Antirrhinum orontium. Enumeratio - Εlenchas Antirrhinum corollia ecaudatis subsessilibus, calyeibus digitatis corollis longioribus. Antirrhinum arve a se. MV. T. 8 . optima. Antirrhinam sylvestre phyleuma. Don. pemp. III. icon bona.

In arvis Hetiendos passim, ut S illis Waring Rudis praecedenti Iongior, magisque fibrosa, caeterum alba similis. Causis ex curvitate erectus, rotundus, viridis inferne glaber, superne hirsutus scaber, ramolus inferne, superne simplex, pedem &ultra altus.

Folia prioribus satis similia, sed longiora multo molliter hirsuta, facie viridia dorsi, magis glauca, nervo eminente, ct margine postrorsum crassiore, sere ut in Teucrio montano.

Culyx longissimo solio, sustultus, breviter pedicellatus, ut sereerederetur obiter examinanti sessilis, in quinque ellipticas, easque longissimas lacinias flores superantes sestus est, harum duae inferiores magis distant S minores sitiit, sit prema ilicssia longissima: omnibus postrum sum patentibus, hirstitis. Flores creeli ex albo leniter purpurascentes alterni, solitarii, ecaudatLTubus ventricoso ortus principio lateribus angustatur. Lubium superius incumbens hirsutum, limis purpureis pillum, ema 'xinatum in medio & in lateribus adhuc fissum angulosium, modo reflexum lateribus, modo legem. . Iarbii in inferius maxillosum convexum lineis purpureis striatum, equo barba dependeat trifida plerumque, restoxa deorsunt ad guttur

354쪽

concavum, ut hoc variat S aliquando lacinia media restexa est aliis

extensis. Antherae aurantiae. Cay fila deluscens animale cranium refert. Q Hatirrhinum spurium.

Antirrhinum solita rotunde obeordatis mulibus procumbentibus. eronica semina. CAm. Epit. p 462. icon. DOD. yempl. 42. Linaria segetum nummulariae solio villoso. ToUR. bontim nomen. Elatine. RIV. T. 3μIn arvis illis Enrersdorff, Zeiselmauer abundantissime. Catiles humi strati, ramosi, seliosi admodum hirsuti & ex sintulis soliorum alis fiorigeri. Folia exiguo hirsutoque petiolo nixa, rotundo- acuminata & quasi basi plena, non secta, obcordata, hirsuta mollia, in caulibus alterna. Peduntuti in alis soliorum sorigeri hirsuti inserne soliis minores, superne sere infliores.

Ca*x quinquephyllus soliolis ovatis tribus superioribus galeae incumbentibus, duabus insimis magis dehiscentibus. Hos frequenter inversus tubo, vix ullo praeditus, qua in re minime characteri gentrico LIMNAEI convenit. Galia incumbens bifida lateribus exiguis erectis atro purpureis. Maxilla minus, quam in altila manifesta barbam notabilem trifidani habet, segmentis lateralibus maioribus medio obcordato ct superiori loco duobus tuberibus aucto. Stamina pilosa erant, antheris nigris. Calcar incurvum subulatum. C suis.

355쪽

sTIRPIUM AUSTRIA CARUN

336. PEDICULARIS.

qua. Λ tua tunicata.

i Pedicularis verti illata. Podieularis eaule simplici, soliis quaternis verticillatis; ealycibus pilosis Pedicularis alpina noribus purpureis spicatis, soliis pinnatis verticillatis.

HALL. ID. icon. Τ. XUII. F. l. 'at ima. Fili pendula montana altera noribus purpureis. C. B. Pin.

In omnibus alpibus Austriae frequens, stati in in adscensu Meyn alm loco meridionali terra glareosa, in Gesstruiten, in alpe Zircphandet, Me neris Sc. etiam in Schneberg. Radix flava, brevis, quandoque surcata, paucis fibris instruitur. Caules ex eo surgunt plures tres, quatuor, vidi etiam septem; nec tamen dissimulandum est, quandoque etiam unicum solum apparere. Caeterum hi nunquam ramos sunt, 1 ed limplices, ct ita striati, ut angulosi sint; leni praeterea villo obducuntur, & inter verticillos soliosos longe nudi sunt, diversae altitudinis, modo quatuor digitos, modo 1pithamam ct ultra alti. Folia alia radicalia sunt, longe petiolata, in loco pingui Schnebergcrescentis plantuta longiora, in aliis locis minus: alia caulina, quae verticillos plerumque duos, raro enim tertius adest, in caule moliantur, differenti in diversis plantis loco; in minoribus enim speciminibus digitum altis, verti illus primus paulo supra radicem est, inde totus caulis ad spicani floralem nudus, sub 1yica florali alterum verticillum recipit, in altioribus, ut illa est figura MALLERI, quasi desectuosus unus inferiori loco verticillus sedet, medietalcm caulis principalis ille obtinet & sub spica de more ordinarius est; in illis vero ubi unicus tantum altior caulis est, verticillum illum principalem paulo infra floralem sedentem video, estque inter haecce horum verticillorum solia exigua haec differentia, quod illa inseriorum petiolata magis lint, petiolo latiusculo hirsiito canaliculato , sensim tamen in supremo emoriente S nullo, dum ipsa solia iam latiori basi sub floribus sedent. Caeterum pii urata sunt solia, pinnis ellipticis, serratis S sere lanceolatis.

Flores

356쪽

FASCICULUS IV.

Flo,rer primi verticillum, sed non natis distinctuin, primo formant, dum verticilli soliosi insident in orbem positi, hi vero brevi denti res, ct in spicam sere sursum latescentem , sit quasi capitatam coim fluunt, distincti tamen soliis, sied floribus brevioribus. Caeterum laete

purpurei. Calpae vcntricosius, inter petiolum sti caulem oblique positus, postrorsum quali elatior, antrorsum demissus, magis oblique antrorsum apertus, siti perius dentes tres habet: medio minore: praeter hos in plurimis nullum alium, aliquando tamen, licci id rarissime contingat, obliqua deorsum ora finditur, tumque cum prioribus tribus duo alii apparent dentes, ct in universum quinque. Caeterum ex albo purpurascit calyx, ct venosus est, venis viridantibus, aut ex viridi purpurascentibus, admodum pilosis, pilis albidis, fine purpureis: ora maxime purpurea ct pilosa. Tubus brevis, antrorsum in saucem inferne compressam inflexus. Galea compressa clausa purpurea aliquantulum tantum aut vix

tostrata.

Barba tribus segmentis latis se sta, medio angustiori ampla laete purpurea, venolii venis profunde coloratis. nigrae sunt aut olivaccae, polline albido. Stamina sub antheris modice pilola aliqua, non Omnia, vidi etiam aliis annis haec pube carere. Obseruatio I. Stirps haec saepe adeo depressa est, ut solum caput e te ra extollat. Obseroatio II. Admiratione dignum est, Cl. Virum LIMNAEUxi in pedicularium synonimis tanta cura pedicularcs CLus II plantas, quas in aliis essentialibuq locis omittit, citare, dum tamen pedicularcs C Lusii ncquidem arte magica divinari possint.1 Pedicularis folio . Pedicularis caule simplici, floribus hirsutis inter solia congestis, corollae galea

obtusissi ina integra. Pedicularia alpina soliis alternis, pinnis pinnatis soliis ex splea sorigera longe eminentibus. HALL. Helv. T. Xul I. F. t. sed flamina ereserta pro pendentia viiii quam vidi, sinouima alia addere non ossum. LIMNaxus uerum, ut alias MALLERI, Omiserat, nunc tandem habet tubero ste

357쪽

STIRPIUM AUSTRIA CARUM

Abunde in omnibus alpinis pratis illo Gans, Sch uberg, ω nuper inalpibus Breyninis. Radix ex caudice bi- aut trisurca, surcis incurvis terrae parallelis, unum plerumque, quandoque duobus capitibus duos erigit caules. Causis spithamaeus, pedalis, S altior longe, rei his, crassus, purus aut rara pube obsitus, saepe nudus aliquando tamen uno alterove petiolo inemo soliosus, nec ramosus nec fistulosius. Folia quae vel ad terram, vel in caule pauca suere, sub spica & im ter flores aggregantur, petiolis modo hirsutis, valde etiam latis, sest, libus, alternis, egressa, modo vero glabrioribus nixa, sub spica manifestius pinnata sunt, pinnis pinnatis triangulariter iuxta nervum decreta scentibus , pinnis vero ad exortum petioli, caulem decussantibus recte,

ut 1ha icone expressit HALLERUS.

Phinae pinnatae, alternae nervum in diversis exemplaribus durum non foliosum in aliis iterum plurimis soliosum alatum habebant. Superiora solia pinnatifida, nunquam inveni, sed longe nudo canaliculat que petiolo & hirsuto cxorta simpliciter pinnata, non sessilia. Caeterum erant omnia dorsb hirsuta, cum pallido virore, pinnulis denticulo i strueli S. Spica crassa, soliis longe eminentibus comatur, dum flores snguli in concavis & densis soliorum petiolis sedent. Calyxlcylindro lato, turgido lactus, angulosus angulis pilosis ex. stantibus in quinque dentes terminatis, quorum unus eminentior sit, aliquando dentium sinubus valde pilosis. Corolla ochroleuca. Ex tubo angusto, Iata satis Dux. Galea sere recta ascendit, pilosissima, ct antrorsum obtuse desce dit clausa, tum ubi patet, labiis conniventibus quasi membrana, ut in Umbellatarum potiolis saepe observamus, aucta est, non amplius pii B: haec anteriori iacie deorstim descendens longe in trianguli aperim ram fluctuat, ct ipsam etiam faucem tegit, tum eius laterales angulos, e quibus barbae laterales partes emergant, constituit. ampla, in tres lacinias secta: duabus lateralibus ellipticis sore , saepe & amplioribus: media rotundata leviter concava, ct quasi ex duobus aggeribus oblique in Bucem decurrentibus, exorta depressior,

358쪽

ti sub lateralibus abscondita. Barba etiam ochroleuca est, sed non pilosa. Guttur eius inferne canaliculatum. Fitamenta sub antheris flavis longe villosa sunt, non exserti. Psilii stylus 1blus extra galeam eminet, non stamina. Observatio I. Adeo obtusa galea est 6t clausa, ut nulla antherariura, quae caeterum coercitae haerent in galeae sornice, educi possit flore non dilacerato, unde nec acuta nec cinarginata dici potest galea. Observatio II. In enumeratiorie Stirp. Elari vindA. intcrrogatur an haec nostra stirps , sit comoO LINNAEI 3 LiNNAgus quasi totam plantae d scriptionem non caepisset, in nova sperserram editione nec ad coni a m nec ad tuberosam retulit, plantamque austriacam intactam reliquit; dicam, quid sentiam, plantas LiNNAEus ex siccis speciminibus hariolatur, & iii imponendis cognomentis satis iii selita est, nam nunc in secunda specie rum editione mmosam vocat plantam, quae spicam floralem soliis vacuam nudam non comatam habeat, ut docet icon ALLIONE: dum tamen tum Helvetica, tum Austriaca planta, quam egregie S ad naturam MALLEllus pinxit unice comosa est, unde etiam spira foliosa definitioisis ONN Et repugnat, & iconi & descriptioni Cl. ALLIONI, qui adeo non como L.

conteri, ut dicat, reserre potius resutitam L. quam praeter IINNAEUM nemo vocabit; ergo delendum cst ALLIONE synon imon in comosa L. & manebit comos a L. vel planta ista, vel ex exsiccato aridoque auguriolo male admodum definita; LINNAgus certe in hac planta minime sincere egit, vide enim, ut pericularem comosiam caule smplisi spica fotiosa corollis galea aetatis emarginatis, ca*tibus s-dentatis sbium crescere faciat inalpibus Helveticis in editione prima, ct in editione sectinia candem pedicularem comosam faciat crescere in alpibus solis Italicis, quia, qui illum tueatur, patronum quaerit ALLIONIUM, qui semper negat, pedicullarem suam com in L. esse, non enim lavinet galeam emarginatam esse, floribus folia non interponi manifeste scribit. Ultimo potuisset supersedere En merator crisii iconis CLUSIANAE, planta ALLIONE habet pure oblongor gulos, ut ipse fateriir Clariis Autor. Nec satis certum est, cur sibi

quae vineat, monstra fingat, cum nec LINNAEUS nec HALLE RUs c Lus Iaplantam in synoni mon adduxerint Obseruatio III. Omnino ridiculum est, tiNNAEUM plantam Helvetticam S Austriacam, coluosam nempe HALLERI, quam antea in synonimon

359쪽

suae como se adduxerat, in editione secunda quasi sistitiam in integrum omittere nulla huius mentione facta, & como sit Helveticae, non como-1am Italam comosae tamen nomine substituisse, quasi nobis liberum non esset, atque ac illi fictas revera multas eiicere Lapponicas.

3 Pedicularis obsoleta.

- Pedieularis radice tuberosa; staminibus floribus minoribus obsoletis maioribus. Pedieularis alpina soliis alternis pinnatis, floribus ex atro rubentibus in spicam densam congestis HALL. μιν. p. 62S. T. XVI. F. s. icon bona, hic etiam primus descripsit.

In Griisschac realpen ad descensum Tolberg in fossis cum veratro albo ct ilidagine alpina. Radix conflatur aut uno, aut pluribus, si successuri adhuc alii caules sint, tuberibus, ligneis sere, fibrosis. Catilis unicus sectionis huius non ramosus, crassus satis, glaber, obscure angulosus aliquando leviori purpura amatus, inferne plerumque nudus dein multum soliosus, soliolis sit perne congestis sit sub spica mututis. Hie caeterum pedalis cubitalis rectus visitur. Folia radicalia multa longis carnosis seu crassiusculis, canaliculatisque petiolis orta aditant ue caulina paulo infra mediam caulis altitudinem egrediuntur, mox pinnis ornata, non adeo, ut radicalia, longe nuda sunt; utraque pulchre pinnata sinit pinnis Omnibus iuxta eminentem soliorum nervum confluentibus: iplis etiam nervosis, utroque latere

dentatis, carnosis, statim sese corrugantibus, facie saturate viridibus, do sis magis pallidis pinnarum parium I 3. ad i6. Flores ex alis superiorum soliorum 1blitarii sessiles sepe, dein indentium conglomerantur latumque caput, spicam adeo longam, ut Ha Ligi icon est, non vidi. Caeterum hi sunt obsbletae rubedinis, ex gummi lacca, totius familiae minimi S maximi rictus, duin galea sererecti istina in noliris minime, ut in icone MALLERIANA inclinata & sorte ex exemplari sicco desumpta, ct ipsa barba angulo recto exeat. GIνx bracteola sulcitur saepe ex atra purpura colorata bi- tridentata, saepe etiam liuegra, ct inter flores conserta, quasi soliosa. Is glaber,

turgidus, in quinque lacinias superne plerumque sectus est enim ubi

ctiam

360쪽

etiam sbium quatuor videas quatuor oppositis una impari. Sunt hae laciniae saepe margine coloratae & pilosae. Corolla ringens tubo circulo albo orto, brevi viridiori purpura colorato , striato, tum inflato ct paulo post iterum coangustato.

Galea complicata obtusa parum superne emarginata longissimum pistillum ad angulum acutum satis deorsum flectit e, laterales galeae margines primo viridant, ut S galeae emarginatio. Barba ex fauce interne pilosa duos habet elevatos aggeres, inter quos cavum interiaceat, haec trifida est, segmentis lateralibus minoribus vix crenatis: medio maiore ex aggeribus paulo ante dicatis pendulo fovea in medio impressa ornato; est tamen, ubi etiam contrarium videas, lateralia segmenta maiora medio minore, omnibus crenulatis. Barba inter omnes minima est, viridans. Stamina primo in flore plicata, dein explicata exserta dependent galea longiora stiperne ad insertionem antherarum etiam maiori longitudine pilosa. Antherae bicapsularcs ct inferne hiantibus finibus quasi lagittatae ubrides polline flavo. Pisistum duplo sere galea longius ad angulum, ut dixi, satis acutum

in barbam reflexum, quod in aliis non adeo memini me viditse. Cubula basi complanatO- ventricosa, apice obliqua. Observatio. c Lusi NA icon Hist. II. p. CCX. Alecterolophos alpina deplanta nostra nihil habet, nec quoad radices, solia, flores, quin ga lea crenata pinxit. In vegeta florente planta tuba saepe non adeo longe prominet & stamina nunquam exserta sunt nec videntur, ut haec in demnitione omittere necesse sit.

Pedieularis roserato - spicata. Enumer. Pedieularis caule strigoso recto, spica oblonga eanescente; storibus rostrat

acuminatis.

Pedicularis alpina purpurea, strigosor, spiea oblonga incana floribus alte natis & per intervalla positis. BURs. M. Dec. optime, ex natur .

In alpium Breyninarum costis vix vero in pratis. In Schnebcrg iamdudum collegeram. Radix ligneum sere tuber, ex quo exiguae fibrae flave horizonti pωrallelae sere proficiscantur. Capue

SEARCH

MENU NAVIGATION