장음표시 사용
241쪽
evr omnem emitatem sibi possibilem , nec patitue aliud silmile ; dc talis est ellentia , quie identincat sibi omnes entitates attributorum, de relationum: ted non identificat sibi formaliter alias infinitates in qualitatibus; quales sunt infinitates formales attributorum,quae nonnisi fundamentaliter o radaealiter, aerealiter identificantur in illa . . Obiic. I. c.2. p. ex Patri bus. IJ Totum m Je comprehendens Deus habet: esse. velut quoduam Peια--rus substantiae omnino infinitum. Sed non esset tale Pelagus, nisi haberet infinita attributa , di per ἀfectiones extensive; ergo habet. Prob.. muti NUli mitaretur quoad hoc; Icilicet quoad numerum qua
Resp. neg. min. Nam infinitas illa Pelagrimitur , non ex multitudine exiesiva, sed ex intensiva tam et in sentiae,quam perfectionum, quae sunt in Deo S & quia Virtualiter continet entia , ct creaturas , quaS potere Producere in inficilium, quae etiam in inlinitum par, lic*abunt esse eius, nec exhaurient.
Quaeres : An attributa sint inter se aequalia;vel mag-''Resp. esse aequalia . ta Qui a non datur inficii tu hinfiniici maius 3 ut diximus in Physic ita ια Deo omnia attributa sunt realiter Idem essentiae Et inter se s loquor autem de uli3 in Deo, & solute ) nam secundum modum nostrum loquendide Deo, scilicet ex nobis, & Per comparationem ad nos sicut alias qualitates , & Virtutes aliis prae ponimus; sic di in Dei qualitatibus , de virtutibux ratiocinari possumus Hoc sensu legimus , quod superexaltat miserisordia judicium. Et quod , mi-
ferationes eius super omnia opera ejus. Et, mag'A
ficasti super omne nomen, sanctum tuum s imicet quoad opera quae facit ad exIra. , in. quibus modo iustitia,. modo, misericordia, modo Potentia, mod Lapientia maSis elucent sed ordinarie praelucet mis
' Habes igitur modos intrinsecos ellentiae divinae ,.qualia sunt diversa praedicata tum quidditativa, tum qualitativλ , & attributalia eius t di quidem , neri Ratiυα , quα mox enumeravimus; positiva autem
242쪽
i communiter censentui: Unisgs, Bonitas, e Verisaes; quae transcendentia dicuntur , aliquo modo cona-
municantur creat tuis cumente . . . a.. Magnitudo ,
Pulchritudo HBonitas: sed i. reducitur ad Infinitatem ; a. & I. ad Bonitatem , seu persectionem. Item Sapientia , Prudenria , Scient ia , & Benignitas, quae pertinent ad voluntatem. Et omnipotentia, Dom . . Hum , Beastudo, dc Providentia , quae pertinendi ad utrumque.& dicunt aliquam relationem, sautem rationis. tendentiae ad extra ; de singuli aremus instat. .
de identitate , et distinctione attributorum in essentia i et inter se CEleberrima est praesens quaestio, in qua Scliola Scotistica universam Thomisticam dc totam fere Neuteristicam h et M versas i quia sustine- , mus distinctionem, et ex nature , cum identitate reali essentiae cum attributis,. i di attributorum inter se. indam eniim distinuio-.i m. realem inter essentiam , & attributa docuisse traduntur s ut Gilbertus Porrectanus Episcopus Pi-' ωViensis, & quidam Gualterus.. Abii e diametroa i nulla m prorsus inter haec censent disti neti onem, nivi voce te uε , di quoad diversa connotatas. ut Nomi- n les cumΟKamo. Alii puras distinctiones rationis i ratiocinanris λ ut ipsi Nominales , α Neutetici plu-l xes.. Alii rationis ratiocιnarae, de eum fundamento iare i ut Thom istae. Alii viri uatem , ut lesuitae , de
singuli iste diversi modis explicant suas illas disti .
Porro aiu intelligentiam, de decisionem huius; com roversiae videnda. sunt , quae dixi in Meaphysica de distinctionibus,,identitatibus rerum. Nisi.
enim conveniat deo nomine, di essentia seu. sensusero horum erminorum, identitas. semia lis , realis,. ratisnis Pirmatis,. formalis , ex eV Μtura. rei 1, 5 Dubter dissimctionis item esseruialis, realia , ratior.
nis , tam ratiocinantis, quam ratiocinatae , seu, curati
damento in re a dc virtualis , a IMalis , de
243쪽
si tali simileiser s& mrmalis ex natura reis quae mur media inter realem,& rationis Purae, seti etiam de Demalis, quae dicitur per mςejlectum; non inteIlieti mens Theologorum ullius. Scholae se nec de illorum mitentia iudicari, quae verior sit , haec autem non placet hic repetere.- igitur Concl. I. Inter Essentiam, O Attributa Fue absoluta ,-relativa , O personalia, est summa νdevtitas realis ueseu non datum ibi distin tio reatis. En clefide contra praedictum Gilbertum, Inculus errorem temere, aut ignoranter omnino conantur aliqui tra
' Probatur i.- ex ipso Scoto; fi J qui admittit quidem aliquam distinctionem a parte rei inter Llseat iam divinam, & Personalitates λ; led negat ramesse realem, his verbis Ratio, qua formaluer Iudi situm ess incommunicabilia ; et ratio Uentια , ut sentia , habent aliquam- distin Honem, praecede
rem omnem actum intellectus creati , ν - ssed numquid hae distinctio dieetur realis e Respondeo, inquit , non proprie ,eatis aquatis s --
redigendo,sicut eommuniter dicitur , reatu actualos sua , qua dicitum d Ferensia remum , et in actu . quia in una personin non est Hιqua dioerens; . νη-Υ-- multo minus insattributis in promer smpli .eitatem diminam 3 , O μεες. min est reabasea non est realis p. ennasi , - νawn νι es Hi iupotenνia , quod Nε Fς in assu . PMestram ω eari di rant; 'τationis , sicut dicit Doctor quis dam s non quod ratio accipiatur pro diseriistia for- maxa ab intellectu e sed ut ratio accipitur pro quid is ditate rei ,.seeundum quod quidistas ess Ju8ectum inreluctus; vel alis modo potest appellari differe xia virtualis , quia illud , quod habea talem distis Honem , m δε non habet rem , rem , sed Ur una res habens Urtualiter , βυε em inenter quasi duas realitater: qma unique realitati, ut est in illa re, competit illud proprium , quod inest tali real3tati, ac 3 ipsae esset res disimcta, dcc. Ecce totam me tem Scoti super hac quaestiones ex qua patet i Pium negare inter Essentiam Divinam , di Personas , Oc
244쪽
Attributa distinctionem realem proprie, & actua
Prob. 2. ex Ss. Conciliis 3 & quidem Latera. nensi sub Inn . III. fi J In Deo Trinitas est solum.. modo , non quaremios , Quia quaelibet personarum est illa res , videlicet substantia 4nentiae , sive naturae divinae. Si mero Essentia reanter distinguer tur ἀ personis, esset quaternitas i scilicet tres personae, & Deitas: & si distingueretur realiter ab Attributis, esset centenellas, aut millenitas. Et mRhemensi sub Eugenio III. pro Attributis: sa)Crediamus , O confitemur simplicem naturam Divinita tis esse Deum. . . . ubi vero dicit divina Sapientia domianum sapientia sapientem, magnitudine magnum , diaminitate Deum,er alia hujusmodi , medimus nonnisi ea sapientia , quae est ipse Deus, sapientem; non nisi ea magnitudine , quae est 'se Deus, magnum esse, &c emgo ex Conciliis , Essentia est idem realiter cum Attri . hutis,& Personis, non autem distincta realiter. Mai. patet ex dictis in Philosophia. Min. etiam supponitur ex omnium consensu. Prob. 3. ex Patribus, ex Augustino δε 3J Deus Spiritus est totam vitam , totam 1apientiam , aetemnitatem simul essentialiter possidens. Idem istis vita, ipsa sapientia, issa veritas , i a justitia, ipsa aeternitas , existens insear puncti, omnem erea'
turam in se continens . D. Isidor. f J Pulchritudo, magnitudo Dei ipse Deus est. D. Gregor. IDeus hoc est, quod habet aeternisaeem 3 quippe habet, sed ipse est aeternitas flucem habet, sed lux sua ψ- est, dic. Et P. Bernar. qui hos citat . OG Multa dicuntur esse in Deo , sed multa unum s alioqui, si d
- versa putemus , non quaternitatem , fed eentineis tem habueris . uec.
Prob. 4. Ex omnium Patrum, & Theologorum, imb&totius Ecclesiae sensu. Nam quidquid est in Deo, Deus est ἐρ sed personalitates , & attributa non essent Deus , si distinguerentur ab eo realiter , ergo non distinguuntur realiter . Prob. min. Unum distingui realiter ab alio nihil magis est,quam alietas unius absiJ e. Damnamus. sadibid. IJ eognis. veravis. s.7 .l vi s m. bon. senti F.o. 36. Mor. 24.
245쪽
ab alio , quamvis unum sit in alio , ergo si Deἰias distingueretur ab attributis , &-ab illa , haec
essent aliud a Deitate ; ergo non essent Deus I sicuteorpus non est homo, nec anima est homo , licet u . trumque sit in homine. - Prob. s. Quia proprietates rei non distinguuntur realiter ab essentia, cuius sunt: sed attributa sunt velut proprietato essentiae Dei, ergo ab ea non distinguuntur realiter . Mai. supponitur m Metaph sica. Min. prob. ex tota quaestione praecedenti UProb. 6. Deus habet suas omnes persectiones modo perfectissimo ; ergo habet eas sibi realiter identificatas. Patet ant. Quia alioqui non esset ens per .
sectissimum quoad substantiam . & modum. Prob. conL Melius est habere suas perfectiones sibi ident ficatas,qu1m distinctas, ergo sivius est ens pers hi&simum , & infinitum in entitate , debet habere suo perfectiones omnes sibi identificatas . Prob. andi. i. Melius est habere per se suas perfectiones ψ quis per aliud: sed quod habet perfectiones distinctas realiter, dieitur perinum , non tam per se, quam per aliud, quod non est ipsum' ergo Sce. . Probabitur etiam infia ex simplieitate Dei Sc alitamulta in id a menta occurrunt πud Theok1- eos, ut 1.quod inunitum in Perfectione identificet sit tuealiter omhem perfectionem possibilem ; alio ui eas haberet per q andam unionem, & compositi nem,quae repugnat simplicitati. z. quod attributa de Essentia Draedicentur in abstracto ; nam ex PP. comi stat quod Deus non est sapiens sapientia sed lase est fininquit Aug. Qiquod Essentiae accresceret
nova perseitio per unionem Attributoriuri , &c. Objic. i. ex PP. & Theologis. Attributa continetiatur in Deo; ergo distinguuntura o. Prob. cons . Idem non continet, nec continetur in seipso; continerient m , Sc conti nere, continens, & contentum d isti
Resp. dist. ant Continentur per ident talem. cone. ant. per aliam compositionem et unionem,aut eo tinentiam, neg. ant.& c seq. Attributaigitur continentur in Deitate Per identitatem realem , ac met
246쪽
& anima In homines ergo non tam contineri dicenda sunt, quam esse in Deo , Inst. Attributa vere, & proprie dicuntur persectiones estentiae x ergo Vere, dc realiter distinguuntur. Prob. cons Perficiens, di perfectum non sunt idem realitex, nillil enim est per fessivum sui ipsius ι ergo si Attributa perficium Essentiam , ab ea distinguuntur. Resp. dist.ant. sunt persectiones intrinsecae, ac meμtaphysicae,& velut promietates, cone. ant. Pitysicae,& velut soraue accidentales, aut substantiales, neg. ant.& conseq. Attributa sunt per se stiones idtrinsece, dc metaphysicae , & per summam identita em , maper unionem plὶysicam . i iic. a. Quae pertinent ad divella praedicamenta , distinguuntur realiter a sed Essentia , & Attributa pertin t ad diversa praedicamenta; ergo distinguuntur ieariter. Mai.Patet ex Logica nostra. Prob.min. Nam nos ipsi dicimus, Attributa esse velut qualitates, Essentia vero est substantia; et go Essentia ,&Attributa pertinent ad diversa praedicametria Prob.
ant. ex D. Augustinoi dicam aremus, immoris, talis , vivus, sapiens . . . . Spiritus, totum novigiamum, quod posui , nempe Seiritus , videtvrsigni- mare substantiam, casera vero hujus Uanxiaqua,
Resp. neg. min. Nam, ex dictis in Philosophῖa ,. omne ens praedicamentaIe est fiatium s Deitas vero, & omnia Attributa, eius sunt infinita ι & ideo nihil eorum est praedicamentale. Augustinus vero laquitur de substantia ,& qualitatibus metaphysice, non physice ; & per substantiam intelligit Essentiam ; & per qualitates intelligit proprietates s dc sic nota. officiunt realissimae identitati eorum inter se , nec summae simplicitati. ιidquid enim i .lic secundum qualitates ilici videtur secundum substantiam , vel essentiam est intellitendum . Absit enim, ut Spiritus secundum substantiam dicatur Deus, ex bonus secundum qualisatem, sed utrum que secundum subsantiam , st. identitatem Ie-lem cum essentia. Objic. 3. de eadem re non dῖcuntur contradictoria
247쪽
ct Onem formalem θὰ asserimus ditan
, hoc es diversiriam se, ratio oriectum
tum in fido talisti formali attribu ho
lant pluraliter . Nam mi, Ixi0dalitates appe
Eratia , Deus, de Dominus, non aicitox
248쪽
Dei pluraliter a sed Scriptura Dei persectiones exprimit pluraliter , ergo in eis est ali uua pluralitas plus quanti nominalis , aut rationis. Prob. min. Nam D. Paulus eas vocat: fiJ invisibilia Dota quae a reatura mundi, ep paer ea, quae facta funa intellecta conspiciuntur . Et Christus Dominus eas similiter in Plurali enunciat, quatenus eas dicit sibi communicatas a Parre : ad Omnia mihi traditissent nus , L 3d nihil lac reliquit quod minus haberre a
gisq) , Vnisi Deitatis , potentiam , I bstantsam, majesalem. Quis eum an inorem dicere non contrem cat , qui se Patri generaliter , Oper Omma. . aequalem pronunsiat ὶ Et D. Hilarius idem sentit de his , quae pertinent ad naturam divi. nam et l Umma Gu cunque habet Pater, mea sunt. Conere dix/ , quod de meo aetanet s scilicet Spiritus Sanctus, cui per i pirationem communicaz Deita plicans illa verba Christia: Os j omnia quaecumque ba- λ a me sum, ait δ omnia, quae Patris sum,
te unigenuo filio suo dedit timendo praeterete P rem Et idem Elarius: DJ Deus in his o-μndις, intelog um esse, quae sua sunt in virtu- ridet σια, ιn Potesate. e. ergo Scriptura, Concilia,& Patres agnoscunt aliqualem pluralitatem perfectionum in Deo , bc maiorem, quam nomi Confirm. Quia nisi in una Persona Divina esset a a parte rei, quae non est in alii Miron Filius esset incarnatus h Pater , aut Spiritus Sanctus, & tamendi, et Filium , i es Spiritumo ancium nihil an Incarnatione habere commune, ρω- ter benignis am misericordiam , et volunως- , C go I illatio a parte rei,& non tantiim ratione,aut nomine distinguitur ab Essentia, dc a Mileticordia,&a Voluntate, di ab auis attributis .quae simi communia
249쪽
1 oo De Attributis in genere .
dc idem ; ergo nulla ibi est distinctio a parte reii; saquoad voces. Prob. an ex Aug. fi J Deus multipliaeiter dicitur quidem mamus , bonus, Destiens , leatus,merus,ct quidquid aliud non indirni dici videtur ; sed eadem magnitudo Mus , quae sepientia , o eadem b nixas, quae sapientia, magnitudo. Et S.Anselm. ad Summa natura non pro' te dicitur iusta quia habe mstitiam , sed iuia existit justitia s ergo in Deo Sapie tia , & Magnitudo Rint pure idem sub diversis nominibus , di idem est de iustitia , & aliis Attributi si ter se, quam cum Essentia. Resp. dist. utrumque ant. quam illas esse per idem litatem realem , conc. per identitatem formalem, neg. ant. & conseq. Magnitudo , & Sapientia rea-j iter sunt idem idi & Deus est realiter sua iustitia , quam non dicitur habere velut quid realiter dist ii et um, dc extraneum ab essentia sua ; sed tantum' sunt formalitates distinctae plus, quam nomine , aut ratione. Eodem sensu loquitur idem August. clim dicit bonitatem, &iustitiam non esse diversas qualitates ; ΓιJ Sed quae iustitia ipsa bonitas , quae boniatas ima beatitudo . M D. Bernardus dicens r f J Hoc
Deo s. , quod haec omnia esse s et si centum taliae addas, non reces rei ab se a scilicet non disserunt ab essentia , nisi nomine tenus . Item Gregoritis Nνssenus/ Omnem circ4 senriam. diversitatem reji- eis diυina simp ex , variasionis inscia natura rpet haec, & similia reiiciunt distinctionem realem , qualem illa habent in creaturis 3 non sermalem,quae non impedit, ne una sit realiter alia, & una omnes
Instabis. Sancti illi Patres docent, per illas V ees diversas unam rem significari, inquit enim Ber- nardus a Voces diversa, semitae multς , sed unum per eas significatur. Et S. Cyrillus illam diversitatem Vocum, aut conceptuum tribuit intellectus nostri limitationi, & imperfectrini , cum ait: Subsantiam Dei si a perfectam esse, sed nos cogi
nonnunquam accidentium modo concipere , &c. e
go tota distinctio venit ab intellectu , & est purae
250쪽
Resp. neg. conseq. Loquuntur emis de diversitater ali, quam prorsus excludunt ab essentia Dei, &divinis qualitatibus, & quoad hoc diversa nomina num semper Deum significant, sed unitate naturae, Messe realis.
Obiic. a. Ubi non est unum, & aliud a parte rei, ibi non est ulla distinetio, nisi rationis,aut vocis 3sed in Deo non est unum , dc aliud, nisi per intellactum; e sonec distinctio. Prob.min.quia Deus alioqui non
esset simplex. Res p. I. neg. mai. absolute. Nam inter Pei nas Divinas non est propite unum , &aliud ,& tamen est distinctio realis , & una est realiter Producens, ut Pater ue & alia producta , ut Filius. 2. neg. min. Non est quidem in Deo alietas realis , sed formalis , ut patet de persofiis ,& de relationibus, qliae licet nonsint unum,di aliuduenihilominus distinguu
tur realiteT . Concl.III. Attributa divina tum relativa, tum ab
soluta istinguuntur formaliter a parte rei , seu objectime, tum ab essentia, tum interse. Ita Scotistae omnes contra Thom istas, ct turbam Neutericorum, aliquot tamen exceptis, ut notat Baro. . Probatur I. ex Scoto iam citato , 5c multis aliis an locis, ubi clare adeo menteni suam hanc aperit, ut mirum sit, quomodo de illa potuerint aliqui dubitare . Id enim ex prosesso asserit : nam cum quaereret, oras m in divinis possit ese major distinctio , eo alversitas , quam conceptuum: Iei pondet οῦ Dicituri, quod sic , Mi Personarum, quae est realis, ει Auributorum, quae disierunt praeter operationemitatevectus i quod valide probat per totam collationem, de resolvit argumenta contraria s & tandem sic argumentatur .. Ita distinctio , quae est ex narura rei, masor est illa , quae est santum conceptuum, sive per intellectum. Sed diseinetis Attributorum in Deo, dc personarum est ex natura rei sergo Sc. Et alibi hoc probat multis rationibus ue v.
s. Distinetis perfectionum attributalium c ex adversariis ) est fundamentum respectu distinctionis Ema- nationum : sed distinctio Amanationum es realis , nulla autem di inctio realis prrexigit nec arto distinctionem, quae est tan um rationis; sicut nec aliud,