장음표시 사용
381쪽
curit, pati in . ad Hementiam . N libera. Atasem propendere, semper honesti est IHonestatis id est , adeoque virtutis . non vero juris: secus si deditio sub conditione Uementiae facta . eaque a victore promi sta est; tunc enim excluditur saevitia , ct quicquid gum clementia in genere pugnatoriamum sumitin patitur J Etsi ergo is tkδuus Poenam mereat ut , tamen quia se ciementiae victoris se tradidit . eam magis ri victor sequi debet; at tantum quatenusis id silva securitate publiea fieri potest. Semper honestum es I De eo non quinis rimus, sed saltem de eo , quod jure liis ceti Diam ex morum regula mesa imu Iis Ratione scilicet politica accedente. Nam cum eo , quod vos dignum es rati Iri Adeoque jure omnia in deditos licere . ,, neque iis injuriam fieri, hoc ipso innum
id me facere par fit 3 , Id est , quidis elementia, & humanitas suggerat. . Tradere se in fidem J , , Vid. Liv. t εαν, e. 8. Via. Max. 6. s. I. Erisson. de so .as p. m. Desim ENihil aliud. quam deditionem meram inis tessio 3 - idque Polybius diserte testatur. cujus verba recenset Auctor in nota &s, quenti Contrarium exemplo Faliscorumia probat Valerius Maximus l. 6. e. q. m. I. ,, adversm quam civitatem Faliscorum d M duam ire euriens populin Romanus , D posequam a myrmio, cultis manu , 1u- ,, heme consile , verba deditionis scripta μ,, ram domM est , Faliseos non potulati,
,,sa fides se Romanorum inmmisisse , omnem
δε irmn depositit. Sic Senatus admodum imis pr bavit, quod M. Popilius Ligures e se ditos in fidem populi Romani, sub c rona vendiderit, addens , tot millia is is noxiorum eapuum fuem imploraritia po- , misi Romam . ne quis unquam se postea B diniere auderet, pes o exemplo misise ,
M ossi, moisiis 3 Et decretum concilii ,
is in quo id scriptum etat, ostendisset. preium Baisre in deditos suo de MD J o Hinc Livius addit a laridem cuimis couditionis essent censere ; U mari ai seri quidem Arine facienda esse qua imperemur .
,, dixit , esse. & mox : tune errant qui- , , dem principes conditioni Iuis parendum, tamen victori emsebant d. I. 36. c. 28.
m his vrebis apparet, quamum immur Ity rim violato gentium iure facere possit I Immo loquitur de iure naturae, quod is ex natura deditionis insertur; non de , , jure aliquo gentium externo, quale coisis gnitum nec Graecis , nec Romanis suit, , , nedum de aliqua impunitate : Ilute tutiri naturae opponit Polybius omerum, N G. corram , tanquam res virtutis, & arbitrii, quae a clementia victoris dependent. Neque tamen hac potesare resin es Consul Romanis Immo usus est, dum legatosis deditorum. negantes imperata facere, cν,, tenis vinciri jussit. ADOBrtim concilio de interra delibreariti fecit potesarem J o Consul Auctores belli de. , poscebat; legati decem dierum induciis petebant, ut in concilio de eo decerne. etur. Concilium noluit in genere se deis dere , idque postea aliquoties recusavit. m. t 36. e. 29. I. 37. c. 7. V c. . . D L 38. c. 8. Tandem certis condition, bus pax cLm Hlotis inita est. IIv. c. 8.M S. II.
sistas J o Verba ex Valerio Maximo
is finent ad Ethicam , non ad jus naturae.
μου sub formula I , , Quae judici prin
is scripta erat. Vid. S. 47. n. I.
Sed ex quo. V bono I ri prout miseri- eordia, ct humanitas impellunt, d. s. 47.
Neque referre exsimo J - Sufficit enim, is quod in potestatem victoris se dedant. Elandimenta sent I Solebant enim R
, , man rerum acerbitatem verbis mitigare ;is quod exemplis probat Gronovius in M. h. s. Ut iactis arbiter fiat I is Et liberam de se vietis statuendi potestatem habeat.
DEDrYt Nis renditionata I Omniis pacto conditiones adjici possunt ι & prout partes disponunt, ita ius est. De dediti
, , ne conditionata actum est supra I. a. e. is r . f. T. n. a. l. c. Iz.
mihin vita silva I lta Gabaonitae viri tam sibi salvam stipulabantur. Aut eorporum libertia 3 ,, Ne servi fiant. Am N qnadam bona 3 , , Exempla video supra L 3. c. 6. f. II. n. a. Aus
382쪽
Miritim imperium possunt indueere 3. Quomodo id fiat, expositum est l. s. c. . I. S. tr. Et tunc sese dedentes non plus η juris possunt transferre , ac ipsi habent r. indeque de sua saltem imperii parte dis. Ponunti
PE Orcgps obsides dare potest, etiam invitos; et si onera allist civibus communia sint, quia in iis , quae praestari tantum ponfunt a quihu am , ct a capacibus, electio , ct iudicium principis est, ut in milite eligendo. Sed princeps ipsis , vel haeredibus e
rum, damna pensare tenetur , utpote quae ex communi causa sentiundi Oeterum . ob. fidis persona libera manet, quia obses non est hello captu . Mortuo ohlide is, qui dedit obsidem, liberatur, si personae obses est, uti fuit Demetrius apud Jusin. t. 3 4. c. se ibi not. Secus si ratione reipublicae , si scit . ad hanc res pertinet, L i. a. A. de possim. Additio.. pHneeps obsidem etiam invitum . dare omnino potest , neque is χει. vus fit quamdiu princeps fidem datam is colit. At ubi eam violat , hostis esse imis cipit, & obsides, qui judicium principis
is sequi tenentur , itidem pro hostibus t m putantur, adeoque omnia in eos, quae in. captos, ' servos, licen
Accusioner pactioinran J η Hactenus Auis . ctor egit de fide publica, qua bellum m. nitur, quatenus in illa spectantur pi inclis palla. Vid. supr. I. Sequitur nunc trametatio de eadem fide, quatenus in illam spectantur aecelsones . Via.
Obsiles 3 - De quibus agit usque ad s.f9. Devora J - De quibus S. ς 9. ι sua voluntate J . Exempla dedimus. supra I. 3. e. II. s. I 8.
Aut eius, qui imperium hab/t J . Etiam. 4nvitis obsidibus i quia hi tenentur defen- . dete rempublicam opibus ' operis. νει. que obstat , onera reipublicae non potam uni ptae alio. imponi. Resp. verum est, omnes tenesi, si per omnes res expeditiis potest , non si pauci saltem, iique cap u ces requiruntur. Cum igitur omnes dediram. I R. non possint, ex medii necessitate quidam is saltem inde eligi debent. Tenebitur illud incommodiam repensare I. uia hactenus causa communis est, &. quod pro omnium salute impensum eit , . ab omnibus sustineri debet. t sorte res dirimatur J . Quia inter plu-
res capaces unus prae altero non tenetur, . adeoque sorti res committenda est. Secus
. si reipublicae intersit, ex patibus quosdam
Iu uasimvn iras Me studi sintima non habet I in Scilicet , ut vasallum obsidem dee invitum. Grain. b. Nisi & subditus sit :. quia vasallus non subest impetio domini. directi, sed ex pacto ei Paret. Huc usque pertingunt 3 . illa enim non. debentur jure impetii, sed vi beneficii, o S ex pacto.
IMων rei Gridem posse , dis tu I. Quod verum saltem est si is, qui obsidem
in dedit , fidem datam violati Vid. f. prata pr. V l. 3. c. II. S. I 8. Pre tau geutium externum I . Nimirum.. in bello solenni, ad effectum impunitatis . inter gentes : quod examinavimus supra I. 3. c. 4. S. 1. u. 4. Ussi c. TI. f. I R.
Nisi par stultis enim aere a 3 . At obstoae dum culpa semper accedit si is , qui obst- . dem dedit, fidem violavit ψε quia obsides. judicium principis sequuntur. Servi quoque nou iunt 3 uia non abis hoste bello capti, sed ultio in securitatem . promissi traditi suntiti iure gentium bona habere 3 . Cum enimae omnia sua jura retineant, etiam facultatem de iis disponendi gaudenti Πιmqu. m Romano iure cautum est I dua Romanum loquitur de obsidibus ab in hoste datis. Hi testamentum de suis bo-ν nis facere non potuerunt , non magis, ac
captivi, l. M. F. resam. Ratio in promtum est, quia cives Romani non sunt, qui stiliae testamenti sectionem habent f secus ergo si . id eis permittitur. d. l. II. vel jus civitatis. eis datur, quod fit per acceptionem togae
o decedunt, bona eorum tanquam vacantia.. in fiscum coguntur, I. 33. Is mi e fisci. . Atqui haeredes sorte ab intestato ipsis sunt,. O vibur haereditas non ex jure civili, sed
383쪽
. ex iure naturae desertur. Resp. Haeredes, illi hostes sunt , qui nihil ex testa men- . to capere possunt. Hinc aliud in Galliam obtinere, Munt , si obsides libetoa , velis agnatos in Gallia habenti Gotb. ad L 3 r.
. ibique Lais. Dec. Grarias. 9. n. 7.
A N fugere obsidi liceat. quaeritur 3 Resp. Non potest fugere si ipse se dedit, quia
contra pactum suum agiti Secus si princeps obsidem dedit, quia princeps dedendo ius saltem suum imperii transtulit , adeoque quoad jura privata habetur pro capto, Rinjuria se detineri , contendit. At recipi neutro casu a civitate poteli , quia contra proprium rustum veniret. Atque hinc merito Eduardus III. accusavit Philippum regem Galliae , quod obsidem fugientem re. periti id si vero obses invitus datus ausu-giens mox recipiatur Resp. in eum tanquam in hosteni statui potest. Hinc obli. dea Tarentini fuga retracti virgis caesi, &de saxo deiecti sunt. DD. L as. c. I. Additis. - Obses fugere nequiti Gim enim se , M omniaque sua jura in civitatem contuim rit, ejusque legibus se pariturum promi- serit, nunquam invitus dedi censetur , . inprimis cum de salute civitatis agatur , . quam etiam vitae periculo defendere im
Si ab iisitio J . Adeoque si sua voluntae . te deditus est. Aut post 'a quo laxitis haheretur 3 in Sin quidem ab initio invitus fuit, sed postea. fidem dedit. Non is emimis sesse civitatis obligandi civem ne a Neret I . Vera ratio est . quiam civitas ius suum imperii saltem transtulit, . tutibus privatis integris relictis. Sed hosi dandi faenitatem qualis Belget cusodia I . Si proinde non satis custodiat. . sibi imputare debet.
AUCTO ait, obsides in unam causam datos, in aliam retineti non posse, quia diosa est obsidum obligatio, adeoque stricte interpretanda. Vera ratio naturae est . quia extra illam causam deficit dispositio, ex qua sola obses obligatur. Additio. . Atqui pignus ex ima causa datum ob. aliud debitum retineri potest. L. um c. . etiam ob reis r. Resp. haec. lex est meri juris civilis. Via. μι meum commv. tit. in de pign. q. I T. cons trist. g. 69. Odiose aurem est obsidum obligatio I. Immo nec odiosa nec favorabilis est a. oritur enim ex jure , quod superior ha. - bet in subditos, ex horum consensu. Ideoque stricia internuasio his locum ba iahet J Immo nec stricta, nec favorabilis, . sed ea , quae ex natura negotii. id est ex is consensu sequitur. Para m unam e fam dati , ide. I. Adeoque qui dati sunt obsides ad indv.
. cias, iis cessantibus non possunt ex Cau.
. sa belli retineri: non quia odiosii est obian dum obligatio . sed quia deficit dispositio. Si vitia quid Ane obsidum acetisone Fr
missum D J A id est si praeter id , in quod
si obsides dati sunt , de alia te fides data, , sit.
At F in alia ea a fides iam violara fit,
Uri iam poteris obses retineri , non ut omses , Uc. I is Hoc verum est si postquamis obses datus est , fides ex nova causa FI latur; si ante jam violata fuit, ob vet is rem perfidiam retineri nulla ratione P ,, terit, quia recipiens obsidem a perfido,, jam contrahere videtur cum perfido qua tali. Aut contractam duirum J Quod is . ,, qui obsides in alia causa dedit . Praefixo, , tempore non solvit.
Sed eo gentior iure, quo subditi ex facto imperantium detineri posuim J Id est . ,, jure repressuliarum , de quo supra ab. L
Καύ-J per prenhensionem , hominum : de qua late egit Auctor l. 3.ν, c. a. s. 3.
384쪽
caveri poterit adjecto pacto do reddendis obfitibus, in. 3 . Immo etsi pactum tale. adjectum sit, id tamen intelligendum tam. tum est nisi alia causa superveniat , ex. qua obses retineri iure repressaliarum pot-m est. Adeoque addi expresse debet , ut . nec ob causam subsequentem retineri d . beati
Eo mortus liberatur J Quia obligatur
tantum pro obside, cujus obligatione cellante, uti cessat per mortem, extinguitur quoque accessoria : atque huc pertinet exemplum Demetrii. Nam in illa, dum moritur, πιι piguo. νis exVlinctum es J - Pignus enim non est . sine obligatione principali. Ut in eapιiso redemto dixit inpianis 3 π Si quis patrem alicujus redemit . ut reis cepto pretio a filio eum dimittat. & is pater mortuus si priusquam pretium au filio redderetur. Ulpianus ait, patrem si-ν ne obligatione obiisse, utpote cessim te pi- gnore per mortem redemti, I. IS. F. capi.
Ictu in Ulpiani quasione pretium uoud etur , quod in persona laeum successit dis Supra enim dictum est, redemtum se m vum quidem non esse s sed tamen eum M intuitu pretii pignoris loco esse , donec ν pretium reddatur. Ita nee hic persena manebit obligata, Papersona olearia se H es J - Vera ratio est , quod in redemto deficiat obligatio debi. ii, id est pretii rei uitionis quia retro
mortuus censetur , adeoque & jue pi. gnoris , quod in redemtum propter illud pretium competebat redimenti. pati pa- tione is, qui de persona sistenda cavit, . ea mortua liberatur, quia principali d is bito extincto , deficit obligatio accessis.
stuo moratio enim obses It ignorare Iis Ad-m eoque cum obses amplius non esset, diis mitu se postulabat.
U AERITUR, an rege, cui obses da. tus est, mortuo finiatur obsidium ' Nega- tur: quia non regi datus est, sed ei Vi-
Ais foedis barinatim si eate , - pressis nati J . Id est , an eum persona regis inim tum sit, an vero cum eo ut capile ρον puli. Nam Meess,ia non possisit emere ut in
principiarum interpretatione a regula πυ-
datur I . Sentus est, quod, si foedus sit. personale, illud non inciatur reale ex eo, quod obses adlectus sit: uti nec tune. . cum foedus est reale, adiectio obsidis eiam fidete potest ut pactum sit personale. Eim autem naturam ipsa septi domiJ. Si igitur foedus est reale , etiam obsidium . erit reale proinde rege mortuo adhuc. te et ut obse . si vero foedus est personam te, sublato rege tollitur quoque obsidium.
u i v si obses non tanquam accessio . sed tanquam piincipalia se obligavit' Resp. Tunc est instat expromissoris , teneturque tanquam principalis : ut in spontione Caudina contigit , ubi id actum est, ut nisi populus ratihaberet, Posthumius solus t
Inlredum um Me ouem esse obligatio nas I . . Id est non obligati ut fideiussorem. Fuhion non sumn I se Sed alienum, e . que deficiente proprium. Tenetur ad H, quod interes I ..Rectius, M tenetur ad id , quod promisit. Via. l. a.
. c. I s. s. 16.EMι vice oblisamur obsites J ,, Immo tenentur vice ejus ad id , quod in-Μterelli ad ad id . quod promi istunt: si praestare non , corpus dedi debet.
--βmmtiam GAM . ... Ubi posthumius promisit, se . ni . . pulus ratihaberet, rediturum. Hic autem . non liberatus est praestando id , quod i . teres , sed deditus est hosti.
η si populus, qui obsidem uat, utut invia . . tum, fidem datam violat, obses omnino
385쪽
digo matrici de coectii Commentaerius
. approbat. K probate tenetur: mutanis igitur hustii l ibitur.
Atit A species aecessionis est pignus . quod in secutitatem sceleris datur : quos ex pacto, & dispositione partium depen- ω det.
Et ex alio iam debito retinentur J η Iureae repressaliarum. Via. s. sq. Nis obstu fides data J . Nam caveri potin . est pacto adjecto de redden lis pignor . bus . ubi id, cuius nomine data sunt . . impletum erit. d. s. Quod verum is esse, diximus, si expresse additum sit . . in nullam aliam causam intervenientem is retineri posse. Nou tam 'icte sumatur, quam illa de obsidibus; neque enim aquais 6 odium 3. Sensus est, causam pignoris esse favora. . biliorem . quam oblidum, quia laxius
mage te possumus cum rebus , quam cum . hominibus. At verum non est, pignoris . causam magis esse favorabilem. Verum quoque non est, iure naturae disseren-- tiam juris oris ex odio , vel favore, uti . alibi vidimus. Rex enim uata sunt ut teneamur I . Id. est ut alienentur, do usu consumantur
Non U homines 3 . Equidem non sunt. nati ut teneantur; sed nati sunt ut, si . civitati se subjiciunt, laetum suae civita-- tis praestate teneantur.
. sunt juris civilis , adeoque jure naturalin temporis lapsu iura non finiuntur . etsi . plaetentis possessionis deficiat memoria. v id prasistur , in. 3 Tunc enim tol. . litur obligatio principalis.
Nam qui actus causam veterem, ut
tam habet, Ue. J u Sensus est, quod actusis hujus causa duplex reddi possit: alia in-
. tuitu debitoris, qui ex veteri contractae in se tutum putat; alia intuitu creditoris .
in qui ex det elicto sibi jus quaesitum opina
Non creditur ex nova procedere I ., Id est. . ex derelictione. At frustra haec dicuntur. . Vera ratio est, quia tempus non est m . dus finiendae obligationis. Veteri contractui 3 si Scilicet, pignoris .
. ex quo constat, creditorem tem alienam. sub conditione te ete, qua existente resti ei resti tui debet. Non d relictioni J . Id est , non praesumi. . tur derelicta , sed is animus probari de-
Nis eerta eonjectura aliam interpretatio anem exprimans J . Ex conjecturis nihil pro- a batur: sed animus ille iactis cetiis, &ω indubitatis probari debet. Uti s quis urere eum Deltu . impedi
is sufficit, quia debitor allegate potest , sem ob potentiam creditoris impedientis . velis ob penuriam sumtuum, ius suum perse . qui non potuisse. Tanto tempore, quia ad consensa mu-iecturam sufficere pola J a Immo nullo tem-- pore conjectura talis lassicit. Via. d. LN a. c. 4. s. X. & jure Romano id demum . ex utilitate publica stitutum est, ut do- is minia , At possessiones rerum aliquando. certa sint.
386쪽
CAPUT XXI. De fide manente bello , ubi de induciis . commeatu ,
captivorum redemtione. . Induciae quid sint, σου id tempus unitat pacis an belli nomine. II. Vocis origo.
N. ullomodo com sanda sint tempora induciis praessiita. V. uuando obligare incipiant. VI. Quid per induci, liceat. VII. An retrocedere , es reficere m
nia, By βmlia. VUL De locis occupandis Minctio. IX. An redire possis, qui vi majore
retentus est , circa exitum indu
X. De specialibus induciarin pactionibus, quae inde quaeri solent. M. Indesciurum pactionibis ab altera parte ruptis , alteram bellum in vere posse.
XIL Quid si poma addita fuerit P
XIlI. Priυatorum facta quando ivdm
XIV. Iu jure commeandi extra indacitas qualis sumenda interpretatio. M. Qui militum nomine veniant. XVL Ire, venire, ablae, quae lodo lac accipienda :XVII. De extensio; re ad persons XVIII. Ad bona. XIX. Comitis, V gentis nomine qιάυeuiant et XX. Au concesso iuris commeat morte extinguatur ε
XXI. Quid si data D, dot de qui dedis
torium debeatur. HL μυον redemtionis captis rum:
XXIV. An lege inter iuci redemtio possit, Asynctione explicatur XXV. μ ha capimum αδ pocle : o Posse ab uno pretium pluribu deberi e XXVII. Conυentio an res a posse
XXVIII. Quae Dua capti captorem so
XXIX heres pretium Hebeas, nstinctione explicatur. XXX. An riare debeat qui ista
es ut aiserum liberet, eo morimo. .
' L I. Colent & inter bellum ' a summis potestatibus concedi quae- . hin. dam, ut cum ' Virgilio , & . Tacito loquar , 3 ' helli com- XIV.e. 3δ. mercia , Homero φ --αύνα , ' qualia sunt induciae , ' commeatus, iii ' captivorum redemtio. ' Induciae sunt conventio, per quam, bello ma- e I nente, ad tempus bellicis actibus abstinendum elL Bello , inquam , ma- ' nentei
Bessi e minereia J commutationes, remmuni rationesque nihil hi tile habentes.
387쪽
. M. r. nente e nam, ut Cicero ait Philippica ' octava ' inter bellum, & meem, medium t ' Ω bellum status est nomen ; ' qui potest esse etiam
cum operationes suas non exserit : --δο- ειν ω m. , ἀωδὰ-ἰν δὐἰ β. . est . Aristoteles feri potes us virtute quis sis praeditis ι U arat dormiat , aut visam vas actione vacuam. Idem V alibi: .I et ..pM. Lib. L ω δMιλ i. ου As MM--. ἀRα m, ἐνυγκαν' non ipsam amicitiam distolaum k h P - -inn inte alla, sed usum duc Andronicus . Rhodius e m. nis Driarm - - πισπι -δὶν ἄ-rιλεν habitus esse potes, ita m nihil operetur. Eustratius ad
tia simpliciter dictae ratisve habita , ' Min dicitur : at ipsi aetioni me exem
citis comparatus vocamur potentia, in ars mensoria in dormiente mensore. y H- in t quamvis tacet Hermogenes , cautor tamm atque
Optimus es modulator : U Alfenus vafer omni, , ,' ' u Abjecto instrumento artis , clausaque taberna
2. Sic ergo, ut & Gellius r dixis.' non pax est Mucia r bellam x Nos enim manet, pugna cessat. Et in panegyrico β Latini pacati legimus: ii ta bella suspendis L. Quod eo dico ut sciamus, ' si quid convenit. β cup. s. ut belli tempore valeat, id per inducias qnoque valere ' nisi manifeste appareat, non statum spectari se sed ipsas functiones. ' Contra , si quid de pace dictum erit, id induciarum tempore locum non habebit ν quan- - XL quam 3 Virgilius o ' paeem sequestram dixit, Servius ad eunt locumarito. ' pacem temporalem, ut δο Thucydidis β scholiastes 7 , ω
L s. o. p. iam, abst- , Varro pacem castrorum,.' paucorum dierum: quae omnes
ει odia. sunt ' non definitiones , sed delineationes quaedam, 'eaeque figuratae. Qualis δι illa Varronis, cum inducias dixi: ' bellorum serias , potuerat &φ belli
i fignat. I. I. a 3 Operiniones suis non exseris I Non pug lux . inditur, eapitur . nocetur, turbatur.
4 Eesia fuspendebana I Differebant, ct quasi tenebant in pendenti, in suspenso. r μω βα- is Imri J Non esse pactum geonerale, aut de universis ci rea rem aliquam -ctionibus. sed de eo , quod semel, iterumo fieri debelli. ε meem sequestram J Se .ser . penes quem res controversi interim deponitur e aut qui medius intervenit duobns certantibus ἔ ita pans ues ἔ ver quam ad tempus deponitur em.
tamen belli . aut quae intervenit eertamini media. 7 Εἰρη ν s μου ει J Parem temporariam ,.. ducam , quae bellum parturit. 1 Parem eastramis I unia eastra esse indicium est esse bellum t non ergo haec pari simplieiter . sed bello durante pax intercedens.c Varro dixerat , Pax e rensis ste. Loeus est apud A. Gest. d. L. I. e. as. ubi & quod se-buitur eiusdem , ah Auctore nostro observatum: RaGR
388쪽
s. I, R De Itae minense bella, ubi de istaein, Ne. 333
' belli somnum direre. Sio & ipsas s ' forenses serias pacem vocavit' Pa pinius i & ' somnum aa Aristoteles vinculum sensuum, quo exemplo, ct inducias ' belli vinculum recte dixeris. 3. In M. Varronis autem expositione, quam & Donatus sequitur, hoc ' recte reprehendit . Gellius , quod paucos dies adjecit, ostendens
solere ' & in horas dari, addam ego & ' in annos etiam viginti, triginta , ' quadraginta, etiam ' centum : quarum apud Livium exempla , ' quae& illam ς Pauli Jurisconsulti definitionem redarguunt et inducia si ι πιm c L. m tu breve, sex in praesens tempus convenit, ne invicem se lacessant. 1 ΔΑ. Fieri tamen poterit, ut si appareat, alicujus conVeutionis ' r patris. tionem unicam, & per se moventem in solidum fuisse LP cessationem a- 6 .ctuum bellicorum, ' ut tunc, quod de pacis tempore dictum est, per i ductas valeat, ' non ex vi vocis , ' sed ex mentis certa collectione, de qua ' alibi AE egimus. II. Uidetur autem induciarum nomen non ab eo, quod Gellius vult,' inde uti jam, nec ab Udoitiι, id est, introgressu, ut ' Opilius Voluit, ' venisse , ' sed quod iussi ; i. e. a certo tempore otium sit , quo e GR. modo ' DGχει - Graeci vocant. Apparet enim etiam ' ex Gellio . & O NK--- Pilio , Veteribus per ι, non per e literam scriptum hoc nomen , quod nunc pluraliter profertur, olim haud dubie etiam singulariter. Vetus scriptura fuit ' indoitia : nam otium tunc ' ostium enunciabant a verbo oui, quod
nunc uti dicimus, o sicut ex poma nunc panam scribimus fit punio , Sex mino qui nunc Poenis fit Punicus. Sicut autem ex eo, quod est Ostia, s d. kosiorum , factum est nomen d Ostia Osiae r ' sic ex indoisia misitiorum , In factum est indoitia, indestia, deinde indusia , cujus, ut dixi, ' plurale is.
nunc tantum in usu est. olim, ut Gellius f monuit, etiam unitatis numero enunciabatur. non longo abit Donatus , L cum inducias dictas vult, μ' 'quod in dies otium praebeant. ' Sunt ergo induciae in bello otium inb) , i me. Lnota pax et itaque accurate loquuntur historici . , ' qui narrant saepe, pa-μαὶ Cein neDtam , inducias datas. -3is ' III. ' Quare nec nova ra indictione opus erit e nam 33 sublato impedimento temporali, ' ipso jure se exserit status belli non mortuus, , '
propter Eliud . velut colloquii causa. ant rhligionis , aut similium. sed tantum ut tesseretur, velut in longis multorum annorum insiclix.
Ram. 17. Mi antea axilitum erit Mium esse in oria, legiones venturAE non sunt. Agra . a , ar. Exa visu in hune annum e. ia popularin rompacem , tranquillitatem, otium.
Ia India imae opis eris 3 Ad bellum post im
I Sublato impedimenta temporali J Elapso tempore induetis priestituto. r. Λ n mortuas . sed sopitin J Non extinctus. abolitus , sed intermissus , non finitus, sed sun
aa Vide Philosophi Librum De Somno , Ungilia . Cap. 3. in fine. I. B. De toto isto argumento eonfer P UisFENDOR UM nostrum . De iure Nat. U
389쪽
334 LIBER III. CAPUT XXI s. m. IV.
sed sopItus, ut ' dominium, & patria potestas in eo , qui a furore eonvaluit. Legimus tamen apud ' Livium , ex fecialium sententia ' finitis induciis indictum bellum t sed nimirum istis non necessariis cautionibus ostendere veteres Romani voluerunt ' quantopere pacem amarent , Lih iri & quam justis de causis in arma traherentur. Innuit hoc ipse Livius τ' Τ'' eum Vesentibus nuper acie dimicatum apud Nomentum , eg Fidens Dersst, indiι que inde , non pax facta , quarum V dies exserae, V ante diem rebellaverant : m si tamen feciales, nec eorum, cum more patram jurati repe terent res, verba sunt avdua.' IU. I. Tempus induciis adscribi solet ' aut continuum, ut in ce tum dies, ' aut cum designatione termini , ut usque Calendas Martias.' In priori δέ ad momenta temporum facienda est numeratio : 'id enim naturae convenit. nam ' quae fit 37 ad civiles dies computatio, ' ex legi bus , aut populorum moribus venit. ' In altero genere dubitari solet , ' in ιχ -. . trum quem diem, aut mensem , aut annum dietiam est duraturas imistat. 334. ducias , is dies, mensis , . annus exclusus , an comprehensus intelligatur. P.MV et Certe in rebus naturalibus duo sunt terminorum genera , ii 'I ' tra rem , ' ut cutis terminus est corporis i ' extra rem, ' ut flumen terminus est terrae. Ad utrumque hunc modum , etiam qui voluntate constituuntur, termini ' constitui possunt. Magis autem naturale videtur,' ' ut terminus sumatur qui pars sit rei e--ι- νὸ ἔκα- iaά- , ter
minus dicitur quod ultimum et jusique es , inquit Aristoteles r ' nec usus e Mn. V. repugnati si . quis se dixerit , ut intra diem mortis ejus aliquid fat, ipset Iet quoque dies, quo quis moram s es, muneratur. Praedixerat Cassari Spurina ιι x33. periculum , quod non ultra Idus Martias proferretur. Interpellatus ipsis Idibus, dixit L ' venisse quidem, sed non praeteriisse. Quare multo m . H. - gis sumenda est haec interpretatio , ' ubi temporis productio sevorem in e. r. se habet, ut in induciis , quae humano sanguini parcunt. 3. At vero , ' a quo die mensura aliqua temporis incipere dicitur. is dies intra mensuram non erit: ' quia ejus propositionis vis est disce
cio. Lib. Il. pax. saa. ) sed & PLUT Λη-c Ra . qui tribuit ea Haruspiei. Caesarem de adventu Iduum sbi gratulantem castiganti seMA. CV pag. 737. E. Tum v. E L Mech. I. B.
τε Dominiam J Administratia rernm sua Lxε Ad momis a remorim J Ab hora . qua oonsensum est iu iudueiaa, ad horam eandem centesimi diei.
ir ad elisses dies I ut qui supersunt homultimi diei , simul eomprehendantur , ut L 3s.
D. de V. Sa η Λιra rem J Extremitas, vel ultimae par res rei: is Extra rem I De proximo rem at ingentia, aO MI rase J Arbitrio hominum . uhi natu ra non Heit terminos.
at a Da dis a Ua si, post quem diem ἱ non
390쪽
s. U VIII. De Ilia manente belli , ubi de 'induciis, Fc. 38s' U. Illud obiter addam, inducias & si quid est simile , ipsos eoi
trahentes ' statim obligare ex quo contractus absolutus est : at subditos utrinque obligari incipere , ubi inductae acceperunt formam legis, cui 4nest exterior quaedam publicatio t qua tacta ' statim quidem incipit habere vim obligandi subditos, sed ea vis, si publicatio uno tantum loco facta si, non 3 per omnem ditionem eodem momento se exserit , ' sed per tempus sufficiens ad perserendam ad singula loca notitiam. Quare siquid interea a subditis contra inducias factum sit , ' ipsi a poenis immunes erunt, S ' neque tamen eo minus contrahentes damnum resarcire debebunt.' H. I. Quantum per inducias liceat, quantum non liceat, ' ex ipsa definitione datur intelligi. Illiciti enim sunt ' omnes actus bellici ,' sive in personas, sive in res, id est, ' quicquid vi fit adversus hostem: id enim omne per induciarum tempus ' fit contra jus gentium, ut in concione ad milites loquitur L. Emilius apud . Livium. a. Etiam quae res hostium δ' casu aliquo ad nos pervenerunt , eae' reddendae erunt, ' etiamsi ante nostrae fuissent : quia, quod ' jus extemnum attinet, ' ex quo haec dijudicanda sunt, ' ipsorum sunt factae r Rhoc est, quod ait Paulus juris consultus , ς ' induciarum tempore postliminium non esse , ' quia postliminium requirit , ut antecedat jus bello papiendi : quod per inducias non est. 3. Ire, & redire ultro , citroque , ' sed eo paratu , qui periculum nullum ostentet, licet. Notatum hoc h a Servio ad illud 4 Maronis , Mixtiaque iammate Latiui, ubi & hoc narrat , obsessa urbe a Tarquinio inter Porsennam, & Romanos factis induciis, cum ludi Circenses in urbe celebrarentur , ingressos hostium duces curuli certamine contendisse, & viaetores coronatos.' UII. Interius as recedere cum exercitu , quod Philippum secisse legimus apud φ Livium, ' cum induciis non pugnat e ' nec reficere inc nia , nec militem conscribere , nisi quid specialius convenerit.
VIR r. Corruptis hostium praesidiis loca invadere , quae ipsi t nebant , ' haud dubie contra inducias est. ' talis enim acquisitio justa esse non potest, nisi ex jure belli. Idem habendum , ' si qui subditi deficere ad hostem velint. Exemplum est apud Livium, lib. XLII. I Cor
issureise debe. ι 3 ut de Seione apud Thiae ridem Iv. cap. io. 0 Defendi itaque non potest quod ab Hispanis in Italia iactum narrat Miniana XXVIII. .
G κ o M o v I I. a a Meverunt formam Ius J Ex quo sol reniter promulgatae sunt. 3 Per omnιm ditionem J Per omne territ lorium. a. cassiti adisti. J Non industria, aut opera nostra. 4as Interius retiarie Intra fines ex eo loco, unde alloqui non facile sine eonflictu digre dimur . ut Philippug apud Liυ. 31 39. es coistipiti J Sollieitatis ad defectionem p mnia . vel promissis. ut Sulla illi se L. seu piunt. Appiari. I, eis. pag. 4 I. Fior. 3. ari