Hugonis Grotii De jure belli ac pacis libri tres, cum annotatis auctoris, nec non J.F. Gronovii notis, & J. Barbeyracii animadversionibus; commentariis insuper locupletissimis Henr. L.B. de Cocceii ... sub titulo Grotii illustrati antea editis, nunc

발행: 1752년

분량: 646페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

391쪽

mes, U Haliartii favore quodam insito in retes legatos iu Macedoniam miserunt prasidium petentes, quo se a resus impotentem superbiam Thebanorum tueri possint. Cui legatiovi res usium ab rege es , prodiunt se ob inducias ac , Ia3. curn Romanu DTu mittere non posse. Apud Thucydidem libro quarto Brasidas Mendam civitatem ab Atheniensibus ad Lacedaemonios deficientem induciarum tempore recipit: sed additur excusetto , 'quia habebat 7 quae ipse victi sim Athenienses criminaretur. a. ' Derelicta sane occupare licet, ' dum vere derelicta, id est . eo animo ne amplius sint quorum fuerant , 'non si incustodita , sive culi dia ante inducias . sive fustis induciis omissa sit. ' dominium enim maneas injustam facit alterius possessionem. quo refellitur Belisarii adversus Gothos, Prae. II. cavillatio , ε qui tali obtentu loca praesidiis nudata per inducias inu

IX. I. Quaeritur, an qui vi majore impeditus quo minus reced ret , intra fines hosticos deprehenditur postquam exierint induciae, j redeundi habeat Z ' Si jus externum gentium respicimus, uon dubito' quin hic par sit ei, qui cum in pace venisset bello repente exorto inter. hostes fato suo deprehenditur, quem captivum manere ad pacem usque, .Lόs tu sup notaVimus I ' neque justitia interna deest , ' quatenus bona , &a. s. g. . actiones hostium pro debito civitatis obligantur , ' & in solutum capuuntur : ' nec magis hic quod queratur habet , quam tot alii innocentes, in quos bellorum mala recidunt 4 L. cet. ' Nec quae 30 de commissi causa 4 circa merces tractantur adferri a... huc debent, nec quod 3 apud Ciceronem est de inventione secundo, dei 5. g. I nave rostrata vi ventorum in portum delatia, quam 33 ex lege quaestor

publicari volebat. 33 Ibi enim ' vis major a poena liberat ; 34 ' hic ' pr Μαα prie de poena non agitur, ' sed de jure, quod certo tantum tempore inisterquiescebat. Tamen ' quin tale remittere , ' benignius, quin & generosius sit, nullam habet dubitationem.' X. Sunt & quaedam ' per inducias illicita, ' ob specialem conven-tIonis naturam , ut si tantum ' sepeliendorum hominum causa datae sint induciae , nihil erit immutandum : sic in si obsellis datae induciae tantum ne

eati : quae consilio humano neque provideri nemque vitari potest.

3 o De eommiin ea a I si tempestate acta navis praeterierit lacum , ubi applieare debebat .& vectigal solvere : vectigali autem non Iuto merem ineidunt in mulam commissi r aptia ciceronem de issentioue seando I cap. 3 a. 3a Eae tim I si qua rostrata navis in portu deprehensa esset, ut publicaretur.

et a Ibi enim J In eommissis. 4 me proprie J In detinendo eo , qui e prehenditur inter fines.s R O-

392쪽

s. X - XIV. De fide manente bello . ubi de indit , 38

oppugnentur, ' iam auxilia, & commeatus admittere non licebIt r nam eum tales induciae alteri partium promit , ' non debent interim ejus , qui dedit, causam duriorem facere. Interflum & 3s convenit , ne commeare liceat. η laterdum personis cavetur, non & rebus : quo casu 34 si ad res defendendas laedantur personae , nihil contra inducias fiet : ' nam cum liceat res defendere , personarum securitas 37 ad id, quod principale est, non quod in alicujus consequentiam venit, reserenda est. XI. Si fides induciarum a parte altera rumpatur, quin laeso liberum sit ' etiam sine indictione ad arma venire, frustra dubitatur. ' nam capita 33 conventionis insunt conventioni per modum conditionis , ut paulo ante diximus. Reperias quidem in historiis exempla eorum , 32 ' qui a m sustinuerint in finem induciarum. Sed & bellum illatum Hetruscis Φ & a-liis , quod contra inducias secissent , legas : quae diversitas ' argumento i UXK. en , ius ita esse ut dicimus, ' sed eo jure uti, vel non uti, in arbitrio f. δ'

XII. Illud constat , ' si εο poma conventa poscitur, & persolvitur ab eo , qui contra secit, ' jam bellandi jus non esse di ' ideo enim poena sol - '

vitur , ut caetera salva maneant. Et contra , si bellum moveatur, regessum a poena censeri debet. ' quando optio data est. XIII. ' Privata tamen facta non rumpunt inducias nisi publicus actus accedat, ' puta imperii, aut rati habitonis, quae etiam intelligitur accedere , ' si qui deliquerint nec puniantur , nec dedantur : ' si non reddantur res.

XIV. ' Jus commeandi Φ extra inducias 3 privilegium quoddam est. quare in ejus interpretatione sequenda sunt quae H de privilegiis traduntur. Est autem hoc privilegium ' neque tertist noxium , ' neque danti admodum grave et ' ideo intra ς verborum proprietatem laxa magis , quam stricta interpretatio admittenda est, ' eoque magis si non petenti I xvi. s.'

datum II. G a o T 1 1.m Inferatim pre is eamρι- . non ' νebis Ivide e. significavit a x. Itietas . De induis His eum exleptione laeorum exempla habes apud Praeopitiis, R Menandrum Prosectarem. Ganra VII. 7s conUenit . κε eommeave J Diserte ponu ur in pactis induetarem . ne utrimque inter parte hnstiles liber si eommeatus. as m ad res definiandis. J Si , quae res alterius invadunt, violentur personae.

ar Ad id quod priseimi. I ita aeeipienda est. ni directo & per se persons nihil hostile ta-

eientes non Iredantur ι non , ne laedantur . dum ea. qua per inducias liret artere. ae prolahere, attentant.

ag Caudientiori Uuna J Omnia etinventioniqeapita infirmantur . R laeduntur in uno. quas singulis esset adiectum, Me tami saluum μre . fi R extera salva Rerintias cus Iussistierisι J Non reddiderint par pro pari . Κ ruptis ab altera parte induetis prosiluerint victrum ad hostilia . sed exspecta

verint finem.

4: Parna commenta J In pacto induciarum eaeasu , s quis eas violet. I MItam mo ea in J Post violatas indu-eias alter vicissim aliquid hostile Reerit , is Poenam eonventam poscere nequit e iam enim videtur legisse alterum eorum . quae optare potuit. 4a Imperii . atii rati bis M. J Si infla Rerint aut approbata is eo . penex quem imperium est. 4 a Privitieitim qώoddam I certis personia plerumque datur . quum in aliis maneat hellum. 44 De pii iuxti, J Juribus singularibus. quae non ad exemplum trahuntur. S. 6. Iustiti da

4s δεινa verborum morieraιem J Quaten propria verborum s thcatio permittit.

393쪽

a can. in

ra L. I. g. I. D. d. σα pes

o Ahbas c. quam sq. r. μ

datum beneficium , sed ultro oblatum sit ; ' multoque magis , si ultra privatam publica quaedam utilitas in negotio vertatur. ' Rcjicienda ergostri sta interpretatio, etiam quam serunt verba, ' nisi alioqui absurdum aliquod sequeretur, ' aut eo ducant probabiles admodum voluntatis comiecturae. Contra vero ' etiam extra proprietatem laxior interpretatio i cum habebit, ut simile absurdum vitetur, ' aut ex valde urgentibus comjecturis. XV. Hinc colligimus, datum militibus commeatum ' non ad medios tantum, ' sed & summos duces porrigi : quia verbi proprietas admittit eam significationem, ' quanquam est & alia strictior. Sic nomine ' clericorum venit episcopus. Etiam, - qui in classibus sunt' nautae, milites intelliguntur , ' & omnes omnino, qui sacramentum dixerunt. XVI. I. In itu cautum & de reditu censetur , ' non hoc ex viverbi, sed ut absurdum vitetur r ' neque enim v inutile esse beneficium debet. ' Et abitus tutus intelligendus , usque dum eo pervenerit, ubi in tuto sit. unde ' ' Alexandri fides accusata V , qui, quibus abitum induls rat, eos in ipso itinere jussit interfici. a. At, ' cui abire datum, non & redire : sed nec, cui venire comeessum est, mittere poterit et ' nec contra ι ' sunt enim haec diversar' nec extra verba exspatiari ratio cogit e ita tamen sy ' ut error etsi jus non det, a poena certe, si qua adjecta est, relevet. ' Sed & cui venire permissum est, semel veniet, non iterum , ' nisi temporis adjectio aliam luppeditet conjecturam.' XUII. Patrem filius , uxor virum non sequitur , aliter quam in jure commorandi. nam morari 4 solemus V cum familia, peregrinari sine ea. Famulus Lamen unus, aut alter, etiamsi expressus non sit, comprehensus censebitur in eo , quem sine tali comitatu ire indecorum laret e nam qui aliquid concedit, concedit quae necessario sequuntur. necessitas autem hic Ιε moraliter intelligenda est.

Baiazetix eontra vidynenses in Servia habes apud Leunelavium lib. VI.GRONOUII. 46 Datum mititi, ι eommeatωm J si positum fit in pacto induetarum , eoncedi liberum iter in hostiles terras, aut per hostiles militibus . non excludi centuriones, tribunos, praefecto . sed nee legatos , qui summae rei praesunt. 4' Nomiue elarie-- J Quod elericis coniaeessum, id etiam vindicare potest episcopus.

4s L. it. J Si data saeuitas eundi. utique Ω redeundi. 49 Ina iis beneficium I Quod pro benefieio datur , id ita datum intelligitur , ut possit essectum sortiri. so Miliore I Alium sibi substituere , qui

veniat.

st O error I in , si quis hoe Reerit per

errorem , sine fallendi proposito, etsi male fe-eerit , non tamen mnae forte in pino expressa subjaceat s a Gamnarandi a Coneessa itione habitandi

causa.

s 3 cum familia 3 At familiae vel praecipuae

Partes uxor . x liberi. σε moraliter J Non sine quo simpliciter . st quocumque modo aliquid esse non possit , sed sine quo aliquid decenter, & commode esse non possit. G, R O-

394쪽

min. Similiter ' bona non quaevis comprehendentur , ' sed quae solita sunt ad iter assuini. XIX. Expreta comitum nomine ' non sunt intelligendi hi , Ss quorum causia magis cit odiosa, quam ipsius cui prospicitur. ' Tales sunt piratae . latrones, transfugae, desertores. ' Gentis expressum nomen in comitibus , satis ostentit facultatem ad alios non porrigi.' XX. Jus commeandi ' cum veniat ex vi potestatis, in dubio non exstinguitur sε morte concedentis , secundum ea , quae φ alibi diximus de regum, & aliorum imperantium beneficiis.. XXI. Disputari solet de eo , quod dictum est in hunc modum ,

7 ' quamdiu voluero. Et verior est lententia eorum, qui exilii inant dur re benefietum tale, etiam si sy novus Volendi actus non intercedat ,

' Quia durare in dubio praesumitur, quod ad juris essectum suffieit; o ' non etiam ubi is, qui concessit , k desiit pose velle ; ' quod per mortem con

tingit. ' Persona enim sublata ue collabitur etiam illa praesumtio durationis,' sicut accidens interitu substantiae. XXII. Commeandi autem securitas ei, cui data est, ' debetur etiam extra territorium concedentis : ' quia datur m contra jus belli, quod persu territorio non includitur : ut alibi ς a nobis dictum est. XXIII. ' Captivorum redemtio multum habet favoris, maxime apud Christianos,' quibus lex 4 divina hoc misericordiae genus peculiariter commendat. Captivorum redemIio , magnum , atque praeclarum ' jusitia muniues r verba iunt ' Lactantii. Ambrosio captivos redimere, maxime ab hol barbaro , ' praecipua, & summa liberalitas f vocatur. Idem g defendit suum,ia ecclesiae factum, P ' quod vasa ecclesiae si etiam initiata confregerint ,

uta Lib. R

. Lib. VI,

cap. II.

e. Is

nens pro volueris. Conie L Jur. Civ. Lib. II. c. I9. ) Adde L loratio. 4. E. Deari r cardinalem T chiam pp. conclusion. 7s I. iit. P. Eein ivit. lib. II , elasse II. e. g. num. 3 .p cuia maga periora etia, in fiala eonfer rint . ut captivi redimerentur J Imitatus hoe Ambrosii factum Augustinus narrante Ptigidio , De μι. aurasin cap. 24. qui eontra earinnalem sensum quorundam id factum dieit. Imitatus est . & in eadem Asriea episeopus De gratias , narrante Via re misens lib. I. Vaes, quod Remigii fuerat . datum ad redimendos a Nor annis captivos, narrat in Remigii vitamn tiam. Simile factum arehiepiscopi Brementis Rimherii laudat M. Adamis Bremensiseeclesiastitae historiae eap. 32. Probat hoe synodi1 universalis sexta . deereto relato in ea am XIl , quasione II. Quae adjungenda Ga o Novi I.

nus sunt savorabiles . adeo ut videatur eo eclarus non fuisse, qui eoncessit , si suo nomine petiissent. ss Morti renees fis I sie ut a novo Imperatore novus commeatus si petendus , si quis

uti velitis amriti voluero J Quoties eoneessi aliquid alteri Leitum fore tamdiu, quamdiu id ei eon

cedere velim.

st Benectium eati J Postquam semel. iterumque eo usus est, qui accepit. ss Novis violendi J Etsi nee Hrhis, neque alio eerto sgno me adhue velle ostenderim. εο cimmitiis stari Ut in aliquem non lieeat uuod iure helli itieeret: licti autem in hostes iure belliquiduia hostile etiam extra territorium

si Diam initia a J quibus ad sacrum usum iam us suissent sacerdotes.

395쪽

nio LIBER III. DAPUT XXI. 3. XXIII - XXVII

ut capi vi redimerentur. 6 rvatis , inquit. sacramentorum , redemtis captiυorum est , & multa alia in eandem sententiam. XXIV. I. Quibus adducor, ut non audeam indistincte ' probare legis i las, quae captivos redimi vetant, quales ' apud Romanos suisse legi a Ziviuu mus : nulli cilitati viliores est ita, quam nosme, ' ait in senatu Romano

μ' quidam. Eadem civitas ' Livio . dicitur minime in captivos jam inde am. Asa liquitus indulgens. Nota est in hanc rem Horatii φ ode, ubi captivos re-e ui. oi di mere vociit 63 conditiones ' scedas , & exemplum perniciem trahens : a pia ,ώ. ' flagitio additum damnum. Sed quod . Aristoteles in Laconum institutis Iah. II. reprehendit . idem in Romanorum culpari solet di ' nimis scilicet illa omnia 1,s vii. si recta ad res bellicas, quasi in illis solis salus civitatis consisteret. Atqui Cap. 13. si rem humanitatis modo aestimamus , ' satius sepe esset, jus, quod bello petitur, amitti, ' quam plurimos homines , ae quidem cognatos, aut populares , relinqui in gravissimis aerumnis. 2. Non videtur ergo lex talis justa ' nisi appareat opus tali rigore , ut maiora, aut plura mala alioqui moraliter inevitabilia caveantur.' Nam in tali necessitate, cum os ipsi captivi ex charitatis lege suam sor- rein patienter ferre debeant, potest hoc eis injungi, & aliis, ne quid comtra faciant, praecipi, secundum ea , quae de cive ob bonum publicum de-

άτ. dendo scripsimus f alibi

U. ' Non sunt quidem moribus nostris servi, qui bello capiuntur :non dubitem tamen, quin jus exigendi pretium redemtionis a capto posisit ab eo. qui captum tenet, εο ' in alium transcribi : ' nam & incom

poralia alienari natura patitur.

XXVI. ' Et potest idem pluribus debere pretἱum, si ab uno dimis

sus, pretio nondum soluto , captus sit ab alio e sunt enim diversa haec debita ex diversis causis. XXVII. Conventio de pretio facta ' rescindi non potest, eo quod captus intelligatur locupletior, quam credebatur : ' quia jure gentium exteruo, de quo quaerimus, I ' nemo cogitur supplere quod in contractu

mnia I De Alaurilii Imperatoris ob tale factum seria admodum p mitentia vilic Zona uia av. cap. I 3. pag. 77, 78. M. Reg.

Gao No VII. ga Oνnarus fueram ιο - J Si supellex saera impendatur in redimendos captivos . honoratur, ae ornatur . non violatur. conduisis. I, 3 Quod hit milites redduntur segniores . & Deilius armis ibiectis in eaptivitatem eonsenti int . eerti se redemtum iri. 64 anarrat J Nempe quia tanti taxanis ut 4 aut id pro eis petitur . qi d non potest,ntu gravi reipublicae detrimento . concedi

tes oppugnans cyrieum gooci. eaptivorum in nauihus ad urbem admovit, qui manus temdentes ad moenia orabant , ut sibi rauerenteives i donee Lysistratus cyzicenorum praetor

raptivi . Ω in alienam potestatem redacti sor-liter sortunam ferrenti Appiam. Beli. minia pag. adici. R SIob. 6 In alitim transscribi a Donari, delegari creditori . quocumque modo alienari. Q Nemo Opistiν δερρυνε J Non est dolus venis ditori si emtor non intelligens quid emat , oh tulit plus insto i ita nee raptivi dolus est . si qui eum tenet. honorum eius ignarus. nec in tempore requirendi eopia usus , minoris quam potvit , eum taxavit.

396쪽

ε. XXVII - XXX. De sue moestite beti, tibi de inductis, Vc. 39 I

ctu minus aequo pretio promi sit, ' si dolus non intercessit e ut intelligi potest ex his, quae de contractibus η supra a nobis explicatia sunt.' XXVIII. Ex eo, quod diximus captivos nostros servos non esse , sequitur, ' cessare illam acquisitionem universitem, ' quam accessi nem esse dominii in personam , t diximus alibi. Non alia ergo captori acquirentur, ' quam quae specialiter apprehenderit : quare ' si quid clam fecum habet captivus, non erit acquisitum , ' quia nec possessum. Sicut Paulus jurisconsultus p contra Brutum, & Manilium respondit, qui landum possessione cepit, thesaurum , quem in fundo esse nesciat, non cepisse et quia qui nescit nequeat possdere. Cui consequens est , ut res sis eo modo celata ad redemtionis pretium solvendum prodesse possit , quasi retento

dominio, XXIX. I. Quaeri & hoc solet, ' an pretium conventum, & ante mo tem non solutum, ab herede debeatur. Expedita mihi videtur responsio , ' si in carcere mortuus est, non deberi: promisso enim inerat' conditio, si liberaretur: ' mortuus autem non liberatur. Contra, ' si mortuus est cum in libertate esset, deberi. Jam enim lucratus erat id, pro quo promissum erat pretium. a. Plane fateor, & aliter conveniri posse, ut ab ipso contractus m mento 7 pure debeatur pretium, & captivus tantum retineatur, nos iam

ut jure belli captus , sed ut γε ' a se oppignoratus : & contra pachim iniri posse, ut procedat pretii solutio, 'si die praestituto , qui captus sit, liber vivat. ' Sed haec ut minus naturalia non praesumuntur acta , nisi manifestis documentis. XXX. Proponitur & illud, ' an in carcerem redire debeat qui dimissus est sub pacto , ut faceret dimitti alterum, qui r lachum morte prie- venerit. Diximus 4 alibi, laetum tertii ' liberaliter promissum ' fatis imple. ri , si 73 nihil omittitur ex parte promissoris , ' at in cinerosis Obligari promissiorem ad id , quod tantundem valet. Sic ergo in proposita quaestione ' non tenebitur quidem dimissiis reddere se custodiae : ' neque enim id conventum fuit. ' neque tacite actum intelligi patitur favor libertatis, neque debebit lucrifacere libertatem , ν ' sed 7ε ejus, quod praeitare non .. potest,ss Eo modo eelara J Possit numerari in parte pretii. nee possit dicere , qui cepit. eam remiam suam fuiss. ex quo dominum ceperit. o Ptire dehea ur a Sine conditione pleriae lu

bertatis reepperatae.

1 A se opipnisivim 3 Quasi se ipse pro pretio tantisper pignori dederit , donee id repraevi

sentaretur.

a MEIum mori. J mortuus fuerit, ante quam posset dimitti. 3 Nihil omiιιιιών J Premissor feeit quoa potuit . ut promissum pistaret, quamvis fori na intercesserit. 4 EMι. quia praestare non potest J Oh alte rius mortem aliquid dabit pro sua redemtione. GRONO-G a o T I I. et Sed e itis, quod maestare novi potes. aestimatati me,is missa is 3 Id non fierit Paulus Baiio-uius ea lege dimi lira ut carvaialium restitueret libertati . qui carvaialius. antequam ilhe

raretur . mortuus ivit et quo uomuae repre

hen lit Ealionium Mamiama libro XXX. s cap. tii. ) Sed facti speciem panllo aliter narrat Fartita libro II. Gllo Novat. ca Ae tis iomem uniorestem J Etiam rerum ineorporalium captivi.

. L. III,

397쪽

a L. nam

ratis. s. s.

192 LIBER III. CAPUT XXI. g. XXX.

potest , aestimationcm praestabit. Hoc enim ' naturali simplicitati congrua entius, quam quae 7s in actione ' de praescriptis verbis, & de conditiio ne ob causam dati causa non secuta Romani juris interpretes tradunt.

LIB. IIL CAP. XX L

Iqhev xvus Auctor egit de fide pu- Id est cohibere manus; quod ad manus nomblica, qua bello finis imponitur: hic is veniatur. in agit de fide, quae interponitur manente Inser Bellum. parem . nihil ea meis. bello. Vid. svr. e. zo. g. r. dium 3 Hoc est , quod supra diximus , omnem statum esse vel belli , vel pacis , i. . & tertium non dari. ti bellum satis es nomen I . Id est , A n , L m non actio, Ped satin eo nomine indica.is tine quae sunt verba Auctoris in I. I. e. A suu M a s potemsi νγ ,, De fide mi- - I. f. a. n. I. . notum potestatum in bello agit. aa. sti potes esse, etiam eram reperatio rer seq. Das non exeris I . Id est, etiam cum vi Mili ιommercia I . Vid. Gron. b. Nam &. . non agitur. . iura quaedam nobis cum hoste comm . nia sunt. Vide L e. I9. f. I. n. I. e. IT. 9' - Baiia sunt inducta I ,, De quibus usque . ad s. 24. agitur.

Commea s 3 is De quibus s. a 4. N

captivorum redimiis I is De qua l. 23.

induciae describuntur : ciam in breve,m prasens temptu convenit, ne invicem la-

aesant. Unde Graecis εὐχυμα,ab ι rau fctis dicitur J ,, In omnibus negotiis in moralibus potentia ab actu distinguitur, . seu ius ab ejus exercitio. Via. svr. L. L. f. M. Non pax es inducia ι bellum enim m. inet, prigna ressat J P- plerumque perpetua est; in eia ad breve plerumque tempus fiunti Per pacem enim tota causa decidiis tur . S de tota lite uansigitur regulariter indeque perpetua est, & omnia lia ea sopiis tur; quia per transactionem controversa ianitur. In induciis suspenduntur saltem aetiis bellici, salva lite, & controversia r ademque natura negotii est, ut ad hreve saltem tempus fiant , v. g. ad mortuos sepelien-

398쪽

Ad me. γα. Lib. III. cap. XXI. g. I. 393

dos, ut de conditionibus pacis interim tractetur , Sc. Ratio in promtu est ρ quia non patitur odium, S ardor utriusque , nec rei publicae utilitas, ut tantae lites tamdiu pendeant. Atque hinc Varro strivi be Ii dixit apud Geli. l. i. e. 2s. Tota ergo causa manet in statu, quo est tempore induciarum, & tollitur saltem interim laeden-eli copia, eodem modo uti seriarum tempore in judicio privato sistitu processus. Paelo tamen & paci tempus addi, & imaticia in longum tempus constitui possunt, Drout enim partes de jure suo disponunt, ita ius est. Essentia igitur pacis eli ut de

Gausa transigatur; reliqua pacto mutari pos-Cunt: perinde uti pactum de non petendo ad ce tum tempus, veI in certa pet nafieri potest; ita pax quoque fieri potaut ea lege, ut valeat quamdiu vivunt paciscentes,

salvo jute posteris, si recipere velint. ED sectus est ut tali pace ius interim , & dominium , etsi temporarium, transferatur in

rebus, quae sunt apud hostem, R is, qui possidet, jus disponendi habeat de rebus illis, nec in eventum rem illam salvam praestare teneatur; non enim jus, & d minium restituitur finito tempore, sed lis, di bellum.

Montrario essentia induciarum in eo conis

fistit , ut suspendatur belli processus; diu autem , ut diximus , suspendi sine praejudicio belli non potest e nec solet nisi partes aliud disponant; ita enim in hello Veje

tino centum annorum induetae contractae

sunt. Lis. I. I. c. I s. Idem contigit in bello cum Caeritibus. Lis. I. r. c. ao. Aliae in

quinquaginta annos, apud Ius. l. 3. infra. Ue. Effectus est, quod his induciis conisi tractis nihil juris concedatur, sed lis, &possessio intelim in eodem statu maneat in rebus controversis, quae apud hostem sunt. Hinc jam patet, pacem religiosam v

ram esse pacem, non inducias. Nam L. de ipsa causa controversa transactum , ademue lis sopita est, & clausula saltem assi

ita , donec inter partes litigantes amicabiuti compositione aliud conveneiit. Ex qua ipsa clausula a. apparet. pacem illam per. petuam , ct aeternam esse , quia nunquam finiri, quin nec mutari debet, nisi utrius. quo partis consensu : temporaria autem tunc

est , si post tempus aliquod pax tollitur. Umde notanter in principio tractatus dicitur, inrerna pax so. Adeoque promiserunt Contrah-ntes. se nunquam in Perpetuum m. IV. violaturos has conditiones pacis , neque inde recessuros , nisi mutuo consensu: ponsunt ergo ulterius pacisci partes , quod si mutua voluntate non fiat, lis in perpetuum sopita manet. Effectus hujus rei 4. hic est , quod jus verum . ct plenissimum in Evangelicos translatum sit, adeo ut nunquam redeat bellum , utpote quod in perpetuum est sublatum. Cons. Prudentia nostra iur. pubi. e. I 8. f. 8. Dcit de possim. in pac. Dei. I. S. Ir. Not. in induciis non opus est clausula amnestiae , quia vi ipsa induciarum sequiatur , ne interim invicem laedant : quod

plenius exposuimus in Disp. de Pos LSAE. 7. F. tr. V Vitae supra l. 3.

c. s. s. I. prop. Si quid eounmit , ut belli tempore valeat , id per inuticias quoque via re J is Nam si tempore belli , ubi vis hostilis licita. est , aliquid fieri valide potest , multo is magis id fieri poterit in induciis , ubio vis hostilis suspensa est. Nisi manifese appareat , non fatum spo

sari, seu ipsia siauctiones, BD. J . Id est ,

in ipsas actiones bellicas certatio enim per vim , quae actu fit, tempore induciarum is fieri nequit.

Contra A quid de paee dicimn erit . id

inunciarum tempore locum non habebit J. Adeoque si quid convenerit ut pacis tem- pore valeat, id tempore induciarum non valet, quia vere pax non est , sed saltem

in uis hostilis suspenditur. Pacem seque'am 3 - Sequestrum suppo. . nit rem litigiosam ἔ adeoque indigitatur. . certamen saltem , seu vim hostilem ad

. tempus deponi. .

Pacem temporalem J . Voce pacis gen aeraliter latrata, non pro decisione causae , sed pro quavis compositione, & ccis . tione violentiae hostilis : proprie igitur . induciae pax temporaria dici non possunt,

in quia manet controversia . quae per pacem n temporariam certo modo finitur.

ae castra : non ergo de causa ipsa. Vid. a GHI. L I. c. s. Paticorum diemin J . Pro negotii natu . ra. Via. f. a. V. 3Non definitiones , sed delimationes quais dani J . Pax ibi generaliter sumitur pro quav)q p.ictione, non de causa , sed de

ae vi hostili D d d Eaque

399쪽

39ψ murici de Cocceii Commentarias

Eaqne Aurata I . Rectius, significatio-ν nos Re erales piscis.

Belaorum ferias J . Uti enim in privatis v iudiciis suspenditur processus belli in D. - riis , ita in hello per inducias. Belli somuum J Quia actus hostiles i

. terim quiescunt.

Forenses sertas J id est , serias judiciales.

Papiuιιώ 3 - Φ. y v. 4. Certe iam La- tis non miseeant iurgia leges, ε' pacem piger aurain hibet, in. Somnum J . Nam inducias paulo anteis belli somnum vocavit. Ulli vinculum J - ia effectus, ct actus . hellici quasi vinciuntur.3 Recte reprehendis Gellius I . Rationem - addit . quia & in plures menses, & in is paucas horas dari induciae possunt. Geli. v L r. c. as. At ipse postea addit, Var--ronem notuisse superstitiose inducias de-- finire, sed saltem demonstrare. Curatioris igitur est definitio durisconsulti in I. xv. . S. I. ea . U' post. nam regulariter, &m ex natura induciarum , ad breve saltem tempus dari solent D in horas dari 3 . v. g. ad sepeliendosm mortuos. GAI. d. t. In amros etiam viginti J . Liv. l. s. c. in ra. & nostris temporibus inter Impira- . torem . & Turcam. Badraginta J . Liv. L T. e. Is . L 2.

Centum J Ud. I 7. c. ao. Theodo- . lius cum Persis. Danna inst. Eccl. l. s. Me. 4. Inter Ambraciotas. 9 Acarnanes.. Dis L sic. l. II. e. 6o. Alias inducias in annos. Inst. L 3. m M. Inducias in Belgicas in I a. annos contractas , lerii.

is mus.

Quis illam Patici definitisnem red-gi ut I . Immo Paulus in L l. Iq. recte . definit , quia regulariter in breve tem- pus induciae fieti solent , etsi id pactora mutari possit. 4 Rasionem nuiciam . per se moventemisi stolidimn sese ei satisnem aditium bellic rum J . Si partes contrahentes non collo. in quit , vel alterius negotii causa . quod ν breve tempus requirit, inductus faciam , .sed ea in genere intentione. ut actus. bellici cessent. tunc instar pacis eas e L. se putat , juxta regulas interpretationis. . At verum hoc non est : nam essentia . pacis in eo consiliit . ut de ipsa causa. transactum appareat; quod non fit si sal. . tem id actum est . ut actus bellici cellant . etsi longo tempore. Ut tune quod de pacis tempore dictume'. per inducias vatem J . Regulariter enim in si quid convenit ut pacis tempore valeat, is id induciatum tempore locum non hD. bet. vid. b. q. n. 2. exceptionem au- . tem, quam Luctor hic ponit, non agn . scimuS.

Non ex ia totas J . Quia aliud est pax .

. aliud induciae. Sed ex mentis certa eollectisve J . Immo . dum partes causam ipsam non decidunt, . sed eam in suspenso relinquunt , cert . inde colligitur, eas noluisse pacem com

is trahere.

Alibi egimuιJ A L. t. e. I 6. ubi simul probavimus . plerasque interpretationum . tegulas . quas late ibi tractat juctor, esse . vel falsas, vel mere civiles.

I MDa uti iam I, , Verba eius haec sunt: . Inductas A ictas arbitramur , quasi tu

, , dicas , inde usi iam ι pactum in clarum M Gusmodi est . ut m diem certum uou pu-- guetur, nihilque incommodi detur : seu m. eo die mytea uti mos , ovinia belli iure . neautur. 2uod dicitur dies certus prae M uitta , pactumq/ιe Ag, ut ame eum Lemm ue pugnetur : atque is dies ubi venis, in- . de uti iam putue, M : idcirco ex iis , quis. θυι dixi, vocibu, quasi per queu iam c

Opi ita J.. Apud Gellium t l. r. c. 2ς. Da quia rude J se Adeoque inutilis sunt

Ex Gellis J . Immo ex hoe , ct qui ibi

allegatur O illo, non apparet, nomen. hoc olim per a scriptum, sed singulari numero inuticiam dictum esse. Geu. L. I9 c. 8. Disiuiis J Auctor hoc nulla auctoritate probat. Oilitim eximeta ut a Geris osti. quianuuc uti dic ti. J . Neque hoc probat flu-- ctor. xe ex iuvestia tu illa a J . Unde con- . stat, ita olim enunziata haec verba est e 8 Piso ale

400쪽

plurale nune tantum d in Nintirum , - inunc ia. Sunt ergo inducia in belA otium, non pax J A Nam causa decisa non est, ademae que manet bellum; sed durante bello Dis eius hostiles suspenduntur. χι narram, sape pacem negatam, induis citis datas J,, Apud Livium dicitur: iudim cia, inde non pax sacra. L 4. e. 3o. R. apud eundem. I 8 c. 37. infecta paceis in incivi aunuas ab urbe retulerum. F is liscis pacem petentibus annuas inducias ,, datas esse, refert Livius L Io. c. 46 29. c. II. cupiens pacem I posti, suis iniuria inducias facere. Adde Marcel. l. ,, 27. e. Σ . Xenoph. l. 2. de exped. inriis p. 3 2. Zo n. l. II. Te . h.

Aucaeost ait, finitis induciis non opust esse nova indictione, quia bellum non cessavit : at ea opus esse finita pace, quia novum bellum est priore finito. Vid. Par.

Bel . p. s. l. 2. u. RI.

stuare J,. Quia per inducias bellum nomis dum est finitum , sed durat. Ipso jure se exerit satis h/lli J Id est . r ri moto impedimento res redit in pristinum

si statum. Ut dominitim , se' patria potesas in eo , qui a furore conualuit J A Immo nec d is minium , nec patria potestas proprie qui- ,, escunt durante furore , sed sola adminiri stratio sopitur. Livium 3 o L. 4. e. 3ς. muct. c. ε .nuitis indutiis indicium sentim 2 - Missi,, erant legati, qui res repeterent, d. l. 4.. c. 8. negata restitutione hellum indictum

Nomopere pacem amarent J . . Inviti enim ellum Veientinum renovabant, inprimisse quia tribuni plebis id quovis modo impe-- diebant, d. c. 6

Ao s. IV.

U ROHI , quomodo compntetur tempus induciarum , an naturaliter , an cibui litet ρ Resp. si de mente , ct sensu conis

Cap. XXI. f. II IV. 39

trahentium const.it, cessat quaestio; si non. brevius tempus valet. quia id certum, lumgius incertum est, adeoque civilis computatio obtinet. Pur. ME. P. s. t. I. u. IS. Atis continuum 3 o Si scilicet terminus , ,, ad quem tempus currere debet. designa. istus non est, v. g. in Ioci. dies.

Aut cum designatione termini J ,, Ade is que ubi terminus, ad quem currere deis se bet, designatus est, v. g. ad Calendas,, Martias. In priori ad momenta temporum I ,, Id si est, incipiunt induciae a momento , quoia pactae sant , & non finiuntur nisi elapso is ultimo centesimi diei momento. Id enim natura revomit J Naturali enima, computatione per diem intelligitur spa- δε tium 24. horarum, & horae spatium prinis ter propter 6o. momentorum. Elapsis igiari tur omnibus his momentis finitae induciae

se dici possunt. Qua D ad dier eisiler eamputatio 3 o Ni.

mirum , a solis ortu ad ejus occasum. Ex legi ι, aut populorum moribus verit,

BD. J Adeoque inter gentes, ac populosis non obtinet.

In stero genere I Si induciae fiunt cum se designatione termini. trum ad quem diem , aut mensem aut annum dictum es, BD. J A Duo hic

, , quaeri possunt, I. an terminus ιι quo ,, comprehendatur in tempore induciarum: z. an terminus au quem in tempus illudis computetur. Grotius negat priorem qu

is stionem , & affirmat posteliorem. , Si proinde induciae ita contrahuntur , si ut incipiant Kalendis Februarii, ct fini-- antur Kalendis Martii , certum est , ex Geo momento, quo Kalendae Februarii il- , luxerunt. securitatem promissam incin ,, re , indeque omne jus laedendi cessare. - Hinc cum inter Philippum regem Hispa- ,, niae . & Hemicum Galliae regem conve- nisset, ut die s. Febr. 1sqq. bellum sus-o penderetur, eodem putem die Dux helinis licus regis Galliarum Vienale expugnac,

, , set, merito quidam opinarunt, test: tuen, dum castrυm , quia captum fuit tuncis cum bellum per indutias suspensum j m, , fuit. O M. ad μοι. l. 3. c. 2I. f 4. Sed an Kalcndis Mattii Anitae ce sean is tur induciae, alia quaestio est Ai cstor id is negist, ct magis naturale ei videtur, ter- , , minum ad quem hic sumi tanquam paris

SEARCH

MENU NAVIGATION