장음표시 사용
131쪽
riositati satis undiq; facere possunt. quip- ι
pe qui mitto opinionum Varietatem , abditam seclusamque medicamentorum cognitionem) si diligenter volumus, quos Homerus huic pharmaco tribuat effectus perpendere: cogimur proculd abio affirmare nulla medicamina,siue simplicia,si Ue composita,vel et i in illas a
veteribus decantatas tantam vim tantamque efficaciam retinere , Ut tam grande
miraculum in natura produci possit Nam qua ratione id confici potuisset, nisi ut ex Eustath. in Eustathio iam supra monuimus,vel oble-- v Iii 'ctando & exhilarationem inducendo, vel per stuporem sensuumque priuationem 3 Sed ex nullius quantumuis in suo genere . cssicacissimi, praesentissimique remediivsa accidere potest, ut quae ab Homero narrantur eueniant. Esto enim , si placet,
Nepenthes ii tificum quid potentissimum& admiranduZ quo pacto paretes,qui filiutrucidari videant, a lacrymis & commisse ratione cohibeat Z si Euriali mater apud Virg. AEa. Virgilium, non oculis nati internicionem 3h ς conspectans, sed fama quae in malis non nunquam Veridica auribus perculsa: illico in lacrymas effunditur
subitus miserae color ossi reliquitae Excu si
132쪽
3 DE CONsoLATIONE. II Excusii manibus radi, reuoluta pensa Euolat infelix,ses mineo vlulatu Scissa comam, octen porrige lugenti huic foeminae bugloia sum, propina nectarite, medica quibusvis herbulis generosa phalerna , non cessabit misera fidictus plangere, capillos scindere,& oculos ad usque calamitatem difflere. Quid igitur hae φ ue 1 3οmαμ ξ nisi medicorum ineptiaevi ut Comicus inquit δαΠzυλλιδις ταυτ ἀει, εἰ 1μυλ Epiph Liris hae sunt, o argutae nugae. Nam re vera sicut amor,qui eos quos concupimus desiderium est possidendi, ita & luctus aegritudo ex eius, qui Carus fuerit interitu acerbo,nullis, ut cum Ouidio dica in ,es medicabilis herbis. Nec rectius de narcotico pharmaco in- Uentum, quandoquidem disertis verbis Canat Homerus , οἱ FOμ, &c. qui isiud deglutierit, si postmodum ei mater paterue mortui fuerint, vel Darrem, aut filium necari conspexerit lacrymas
non profundere. Sed si vis est oph atque
μυθα γειτου οινου sensu priuare; profecto nec funus senserit, nec oculis potis erit Comprehendere, ut Poetae verba se ha-bcvit. Vtrumque igitur assirmare H δονυ ν,
133쪽
rures , & absurdissimum. imo re exa- Io. Gorop. ctius pensiculata, Goropij cruditissimi ho-hζm- minis verba , quae de Moo protulit usurpare in hac quaestione fas erit. Vereor, ii quit hic auctor , ne tota haec med corum di h utatio, ad lanam caprinam referenda sit, eo quod Nepenthes in Homeri es antiquor rem po tius fabulis,quam in vitas montibus natum sit. Quid ergo reliciamus Homerum e Στο--ορ κιθι non. ii quidem Eis is
μὲ/j-β' ἐλωπ ν ἡ ικἐὰν γκ 1 ς , id est,ii' centio sisermo is ab Ardit in ab alligoria remedium capit , et anagogica vel h:surua , ' idem in 4. συμCολυκρτηρ- ὀκληπίεον idem auctor Nepenthus hoc pharmacum. speciatim ad hunc locum asseruit. Quam e plicandi rationem Cum quis recte nouerit, tunCprofecto intelliget Homeri figmenta non inaniter , neque ad risum aut delectatio nem tantum efferendum esse conficta sed rerum cognitione dignissimarum umbras, atque integumenta quaedam esse; quae siquis rectu explicuerit, quanta sit in eis quamque recondita scientia perspiciet: nec aliud in his tenebris lumen, vel tutius
Ariadnae filum in his difficultatum labet rynthis am quid semota hac eXpongia
134쪽
Dt Coiso LATIONE. III di ratione Homerum diceres nisi ut He- Heracliaeraclides Ponticus acute admonet Salmo Hψmς neum Tantalumque alterum Hs, μγλωσα ν εχων os cpta νοσον, habentem linguam intemperantem, se morbum pes imum. Quam recte licet aliquantulum subobscure ad Poetam nostrum, & ad hanc opposita soluendi necessitatem respiciens Aristoteles το ἀδμαρον ἀμ-Aristot. in
id est, quod fieri nequit, ad sim poesm esse ζ'ς kῆς
referendum docuit. Quoniam, Ut TZetZeS Tetetzes
Θω γα κυεύω γν ὴ ν ἡ ' πιο σεως γε κ - εισμα , proprium es poetices charaiser alge-goria. Rem igitur quod bene Vertat CXOr- .diendo cum veteres in hoc Homeri phar- .maco του, γ ἀλ--ν comperissent: statim aliqua alia Poctam docere voluisse,& sub putaminum scabritie ruditateq; nucleu doctrinae abditum suauissimum CXi- istimarunt: nec certe cos sesellit opinio. Latere enim in ha c scrobethesaurum, dcclaudere hanc concam margaritam Verissimum est. Quod autem perscrutati nobisque proponcre conati sunt, illud est quod Plutarchus scribit nimirum suavem Helenes eloquentiam, & pulchram H α pulcher
135쪽
' iis PARs TERTIA pulcherrimae foeminae orationem e fica- plut,reh. Cissiimu Verumque Nepenthes fuisse. Imp. li, --, addit loco iam in superiori parte a nobis laudato, mn ουσν ααποῖς eis ac
Bibentibus enim narrat Helena de VI p. Instacta quantum tolerarit mente laborem. Cum se verberibus Iars multasset acerbis. hoc enim fuit opinor isiud marrorem abolens Nepenthes medicamentum,omnemi amolicns.l dolorem, oratio praesenti rei, ct a fictibus ac- commodata.b anc Plutarchi sententiam re- Macrob. petit firmatque Macrobius Aurelius, cu- δ y li 7 ius haec sunt verba: si Homeri latem tem prudentiam in uteris altius, delinimen tum illa quod Helena vino missiuit νηπινεις τ' α ροῖόν τε κακωμ τ Tnληθος
non herba fuit, noue ex India succus: sed nam randi opportunitas, quae hospitem maeroris oblitum flexit ad nudium. VI is enim praeclara , facinora,filio praestente narrabat.
136쪽
DE CONsoLATtoua. 3 imo οι ou bα η ταδ αφρονες εἰαν ἀίθω, ergo paternam gloriam, se singula eius fortius acta dicendo, animum fili fecit alacriorem se ita credita es contra maerorem vino remedium miscuisse. Quandoquidem summa in te uandis doloribus sermoni tribuatur facultas. Vnde apud Graecos παρηγγρειμ quod apud nos sonat algoquό absolute pro delinire se solatium assere usurpatur. idem et sub&α e ma ιιι Δον, id est, a oculis se asioquium exprimunt , Ut docte & eleganter docuit Moretus. Mor.li. 1. Probat hac etiam opinionem decus ilia νμ- ἰς a. lud Christianae pietatis,& Demostheniea 8'r ' facundiae S. Gregorius NaZianZenus, ita Gregori' ad Nicobulum scribens, ut in Hertiagia- ' aia habetur editione, nec enim possumus Graece, cum de Morellius has orationes haud impresserit. 'uin Agud qnoque perse- cIum habes nihil aliud quam disertam quandam , se elegantem orationem fuisse medic mentum EDd, quod Mercurius Vissi ad Cimc se conferenti porrexis, tum misecise suis is, porcos mutatis opem ferret, tum ne i e quoque in porcum mutaretur. Nam quid aliud fisse dicam Nepenthes i Eud malorum omnium ob-
137쪽
Og PARs TERTIA liuionem inducens, quod Polydamna Aegyptia
Nonis uxori erauit, Helenae vero hospitalis cuiusdam muneris loco dedit, quam facundam orationem egregie perpolitam' Non abs re paulo astius exorsi sumus hunc locum. Cupio Lector iam olfacere 'incipias huius opinionis dubiciatem. viades enim apud hosce auctores Nepenthes eloquentiam , & Moly similiter elo quentiam significare quasi Homerus nil nobis aliud obtrusisset in suis carminibus, quam eloquentiam : & unus fuerit e So phistarum numero mystes, qui oratoriam olerum hieroglyphicis instituerit. Nec desunt qui herbam aliam Lirion videlicet, apud Homerum dicant eloquentiae symbolum, cum fingat Troianorum Conci
natores cicadarum instar locutos lilia ceam Vocem emittentium: & obseruatio
delicet apud vos, ct MIuris lingua mel in uit,
138쪽
ris CoNsOLATI 6NE. II9proguit, o Troianorum contionatores liriossam edunt, videlicet oridam quandam vocernam lirius satis commemini sores appetian tur. Hanc ,ertionem Lucianeam, ad usque fere dimidium illius opusculi ex scripsit Caelius Augustinus Curio.auctor, cael. Aug.
qui duobus libris Pierii Valeriani hiero-
glyphica auxit; imo potius onerauit, Vt phic. li. Vl. Herculem eloquentiam in sacris notis deuotasse demonstraret rursusque ad posterioris libri calcem , haec de Iride ex codem Luciano recitat, iridem herbam eis quenti efmbolum,cum Homerus fingat Troianorum oratores , ut qui diserti simi seni li-rioegum, id est, In em herba oridam come-
. Hsse, quod eloquentiae praecepta istos hau
significatPauca sunt verba,sed copiosa Cr- .rorum seges. inscitia enim Graecae linguae Luciani interpretis decipitur verbis : Mquod ille dixerat: Troianorum contionatores lirisessam edunt huc Troianorum Oratores,neCproprie Oratores,cum hac notione legati a potius designentur, & non consiliores,&in concione di serentes,ut ij cranc. Lirioin sum exscribit Curio, id est, iridem herbam Lirioessa enim adiectivum est nomen,VO Cique iniunctum:& haud iridem herbam,
sed ex litio dissimili plantae storisque ge-
139쪽
11 o PARs 'T ERTr Anere derivatum quidpiam exprimit. Tala dem pro edunt: quod est ἀφια m Luciani, &-Homeri, comedissse bellus hic auctor expressit, totoque coe lo ab ipso Pocta dissentit,ut ex hoc cius loco ad maiorem lu
Sedebant populi seniores in si is portis Ob senectutem, iam ab bella cessantes , sed
dori insidentes vocem liliaceam emit
Sed qua ratione Iris apud Caelium Curionem eloquentiae symbolum Z pudet eiusdem dicta referre. propterea quod vires possideat eloquentiae similes, ut nimirum prauum halitum corrigat, gratumm& suavem spiritum reddat, & venena repellat. Nam ex iis de causis aptius sexcentas alias liceret efferre, ego quando id ita esset, aliunde deducerem. Floret enim iris diuersi colorisse cibicut arcus caelectis, unde se nomen, Plinius ait. Nomen autem arcui
140쪽
DE CONsoLATIONE. Icommuni Grammaticorum suffragio imo
& Philosophorum principis calculo ,
P senis. ειρειν autem dicere & nknciare significat.Sic apud Homerum,quidam Sthac
Euoniam nuncia deferebat profectas quando aliquis iubebat. 3Nullum igitur absurdum,ut & planta cognominis ad dicendi symbolum proponatur. Ab eodem etymo lirion derivare fortasse plausibiliter, ut ' ζ λμου, non ad Itidem, sed ad τα ηραν, id est, Bononem refer iis,nam 5c suo lacte prognatum, eoque udis ηραν φα Π, delectari Iuxonem scribunt. Sed non liquet pronuncio. Elegantior inde tamen Comici iocus, quo Penta Iouem perstringit, λλο αἰααν
licet λείριοις, lileis, & quod sere idem, λη- nugis victores ornans seruat sibi diuitias. Negari utique non potest, in diuinis libris symbolum hoc retineri : legimus enim labia sponsi, autem δίλει Ξιον idem esse docuit Athenarus θ - τα σμη G πληρη, lilia stillantia myrram, &
pro his ipsos quos dicimus praedicatores Christi sanctus Gregorius intelligit. Ita . H I quo