장음표시 사용
161쪽
. , Stephan. Clauer. ad Claud.
1 o PARs TERTIA tum commixtionum proprietates oblatErant 3 vel ad illud Athenodori reuocabimus , qui missionem consecutus ab Au
gusto , ut aliquod Philosophor dignunt
monumentum relinqueret, ne quid ira ius monuit faceret priusquam nomina literarum recensuisset Et quoniam liue
usque sermone produximus, illud etiam addi potest,fuisse in ea superstitione non
nullos veterum , Ut septem Graecorumi vocales literas' putarent ad stomachi re medium prodesse, Ut Ammianus ait, eas cnim variatis sedibus in laminis collo Cabant , Cuius thema ex Elia Vincto Claueritis ad Claudianum repraesentat, MIoannes Κircumannus aliter rem inte
pretatus in suo de Funeribus Romano rum libro. Verum enim vero in huius vocis explica ioneis nec Eustathius a Caui; bono relatus milii probari potest. Inquit enim in Commentariis in Odyssea quemadmodum ab Homero, & mος αλερια in , ab Hesiodo,sic a Critia dictum, & proinde αλή-eXponit .η - αλεγν ηγουν βοηθῶν, εἰς λργομ, hoc est ut Isaacus vertit, quibus ut ur in sermone , vel δ' - ντλεῖο quarum ope longiorum sermonum
162쪽
Dg CONsOLATIONE. I rsi compendium. Vtrumque enim respuo, nam nemo characteres loquitur, & anal
phabeti adhuc verba distinguunt. Imo si
ad scripturam referantur, etia dubium focit illud γ λεγ μ,quasi non elemen ta sed notas, & abbreviationes Phoenices inuenissent. Nonne rectius doctissimus vir Constantinus Iophia, quem honoris 55 obseruantiae causa nomino, inquit, ἀλεξ υγα, quae remedium cssic cissimum sermoni afferunt Z Quandoquidem verba quae ab ore emissa irremeabi liter fugiunt, literis velut retinaculis quibusdam continentur, & longum conseruantur in aeuum. Quod & Lucano videtur placuisse, quamuis non nemo de Hieroglyphicis notis inscite meo iudicio inatelligat. ἰPhoenices primi aniae si creditur,ausi, Vansuram rudibus voce Par guris. Qia ae forsan Eustathij fuit mens ; ne nimis audaciale eruditissimum Grammaticum obdormisse dicamus. Sed si ita est, male Isaacus illud βοηθῶν - ηγομ, qui-bm utimur in sermone expressit. Sed an licet mihi symbolum dare ξ certe haec est calami auctoritas, dicam quod sentio,ali-yer retenta vero hac lectione venit in
163쪽
i 2 PARs TERTIA mentem exponere. Dixit enim Critias χάμικα αλεξιο et,quia lireris sermo cuitatur, hoc est quibus potest quis cum non morari: nam ut cum Nyssae dicam Antilabri . mxς, Valent homines per literas loqui, ac fic cap.8. prope modo quodam manibus inter so . disserere literarum notis voces ipsas com . prehendentibus, quod familiare est ad- . '.Trigau. modum,& apud Chinenses in usu;cu una . de Christ. in urbe, & in vicinia existentes lilcris epi
apud sini,. stoliisque negotia expediunt, Complent que officia. Sed ut exemplo aliquo CXI'O . sitionem, S cum Eustathio ipso confirmem, μφιάρη dicitur, id est frugifer de Copiosus ager, nam qui eum colit agricola, non cogitur ad iram 5 deprecationem 'prorumpere ; sic qui literas norunt, non necesse habent effari. Nihil ergo ad Critiam propositum carmen, sed ad rem no stram satis. Nam ut Medicus ante morbum non adciscitur, sic oratio iam aegro- . tanti animo medicinam facit. cui dicto,& aliqua alia postremo adiiciemias.. Nunc locus est videre an aliud orationis genus in hac Helenae narratione Homerus expresserit, & videtur sustine luna. Nam cum Telemachus de morte patris sui angeretur, Vlystem enim obiisse ext mesccbat.
164쪽
DE CON soL ATI ONE. I smescebat. Igitur eius praeclara facinora,
& gloriam quam ex gestis sibi compararat filio ipsi narrando, quid quaeso aliud, Chrysippea quadam methodo conclu
dere videbatur euidelius,quam eum satis superq; vixisse ; ut inde tacite innueret, si re vera fatis concessisset, non esse lugendum : nec ita sese oportere facere recte Telemachum iudicare prudenti sancconsilio, ut cum de obitus certitudine Mon constaret, ambiguum & subobscurum consolationis argumentum proponeretur. Huius quiem nostrae vitae exixus, quamquam immaturus, gloria nominis, laudisque celebritate pensatur, & quod mors eripit, fama ipsa restituit. Sapientissime noster Ennius, quem citat Marcus Tullius,admonebat. Nemo me lacrumcis decoret, neque Funera
peum Facsit ita enim Scaliger emendatὶ quon
Hinc etiam illud scurrilis Poetae s*rium
Dum numerat palmas credidit ese senem. Et Ouidius ad Liuiam de Drus scribens recte habet,
'uid numeras annos Di maturior anno,
165쪽
GD finem faciunt: haec numeranda tibi. ita obiisse Alexandrum aiunt, qui cum ad
A XXIII. annos aetatem produXerit,mul-
titudine tamen ac magnitudine rerum gestarum inclaruit. Si igitur vim facit haec coniectura,alterius cessant opinionis dissicultates. nam si aliquo aut syllogismo, aut enthymemate bonus orator non esse lugendum extorserit Opus est credere, Ut qui huiusmodi Oratione fuerit persuasus, efficaci de firma. conclusione a lacrymis temperandum, animo suo proponat: nec horum sermonum Vsus praesumptionem recusat, amo haec illi congruentior applicatio , quod Plutarch. Plutarchus Xenophontis exemplo elo- ό, ' gantissime testatur. Quemadmodum ait, in felicitate positi deorum praecipue me- . mores esse debemus, eosque Venerari, ut cum in necessitate fuerimus, confidenter invocemus iam benevolos , & amicos.
s habenda, qV bm in aspinione iuuantur, privssuam ipsi obueniat, ut iam diu oeditati magis proficiant. Sic etiam velut fatuos ata-
166쪽
DE CONsoLATIONE. I yrea Prusiensis auctoris lingua eos esse ait, qui post domesticorum funus, si itai νειοθί τ φιλο φον e --, rogant ut Lmeniat Philosophi hortetur cum alto quidem tempore nulli istis curae stit. Recte igitur apud Euripidem sibi Theseus consulcbat. Calen. de
Nam qui haec audita a docto meminissem TR*
Vt si qua inuecta diritas casuforet,
Ne me imparatum cura laceraret repens.
At neque hant exponendu rationem probare possum, & facile nisi me animi fallit, quispiam id ita esse mecum existimabit: si libuerit rem ipsam introspicere. Nam ut caetera omittam, verissima sunt K verba
167쪽
plinius in verba Plinii : et i crudum et ulnus medentium manus reformidat c recens animi dolor conse- lationes rei, cit, ac refugit, Proinde recte ve- Cic. Tus . tarit Chrysippus teste Cicerone ad re-- centes quasi tumores animi remedium
adhibere : & ut supra docuimus vana esse ad solatium matris in recenti.orbitate filij medicata Venena, iiC uiusmodi consola tiones, nihil prodesse, dc prorsus inanes Ouidius demonstrauit. Guis matrem nise mentis inops in funeret
Flere vetat on hoc ista monenda loco est. Et cum tenapiis liquid de doloris intensione remiserit, deferbueritq; vehemen Silla Animi agitario . Vt maturitatem quan dam aegritudo videatur habere : tunC
Hippocr. ex Medicorum praecepto πεπινα φαρ--p , atque huiusnabili consolationis Senec. de officium ab viro amico dc cloquenti prat OR C ad 9 ari oportere sate 'tur omnes, & idem
ΓΠ'MU δ' Plutarctius ad Apollonium testatur Cumque umit; machinas, ut dici soleti post bellum afferrς videtur hoc adiumentum,ficulneum sane si cum Nepenthe di ligentius conseratur. quando, & post infelices casus quidquid opis p estare festi-nMum consilium potest,serum admodum
168쪽
DE CONsoLATIONE. I Tsit. Hostem enim qui semel admisit mae-nibus, etiam cum CXcluserit nocens est. Nec illa prodest anticipatio , quam cum Plutarcho docuimus, cum non ad sermo nem , & ad oratoris prudentiam, sed ad praecepta, S meditationem philosophiae
Itaque potius hinc colligi Hatur Nepenthes nostrum a philosophiae documentis pendere,qua a Suadae linguae consolantis, & opportune differentis elegantia. tam lamis, si O, inquit Plato in Axio- Plato in
animus enim cum ad elegantias verborum traducitur, non acquiescit, neque haec vel extremam cutem attingunt. adpompam quidemo flendorem verborum faciunt sane aliquid, sed remota sunt a veritate. . c. ectiones animorum ferunt argutias . sed ea sola quae ad mentem penetrare queant admittunt. At quamuis omni dicendi arte Philosophorum sententiae ornari possunt,& praecipuo quae ad subleuandos moerentium animos
169쪽
adiuuant, ut Antiphontem fecisse legimus, qui αλυ Πα . hoc est indolentiae ar tem cst professus, habuitque in clarissimis urbibus , ut Philostratus nominat ν; νθὼς άκροάσ ς.disputationes , veluti quaedam amuleta luctus, quibus homines moerore afflictos oratione solabaturi id quoniam incredibili suauitatu cfficiebat, Nestor est appellatus. Idem Cicero omni N store suavior cgit in consolatione ad se ipsum, quam summo studio, & lucubratione cX-plicasse in Tusculanis δί alibi meminit: non est proin de quod inuicem distingui haud debeant A diuersimode iudicari. Proprid igitur bax anticipatio non ad 'ratoriam nulla enim est in f licitate coiiso latio sed adpliij. sophiam spectat, cx cuius praeceptis omnia ad animorumsalu-xem comparan ur.
Sed cum duplex sit orationis genus εμ- e. ἀμεmζ μ, rapi icum se pedestre,cum quid unum ad luctum exigendum vim habeat suis cienter sit disputatum iucunda sane crit accessio , si quid alterum possit bileuiter disquiramus. ad Nepenthουs namque haustum pertinere, merito'que Cum eloquentia consociari summus
vctor Boethus indicauit. Sed tempus est, inquiens,
170쪽
DE C o Nis o L A Tio NL. 14 In quiens, haurire te aliquid ac deguEare molle atque iucundum, quod ad interiora tras missum Ῥaltioribus haunibus viam fecerini Ut igitur Theioricae siuadela dulcedisse,
quae tunc tantum recto calle procedit cum no stra instituta non desierit: cumrs hac Musica laris nostri vernula, 'unc leuiores,nunc grauiores modos succinat. Sed quid indicasse Boethum aio 3 si id longe clarius apud Vale- arium Flaccum ; dc Antiquissimus & Doctissimus Theologus Clemens Alexandrinus aliud hoc pharmacum non fuisse expresse videtur sentire. Est Valerii Poe- Val.arge, tae loςus lib. . Thracius at summa: locios e puppe Sacerdos Fata dea: sir miserae stans incomoda vitae. Securum Minyis agit,ct medicabile carmen
Et labor o dulces cedunt e flectore nati. Ad quem locu Io. Baptista pius BononiC- Io.Bapties