Homeri Nepenthes seu De abolendo luctu liber, in quinque diuisus partes, ... Opus doctrina, & eruditione refertum, in quo & nonnulla vtriusque linguae scriptorum loca illustrantur, emaculantur. Auctore Petro La Seine

발행: 1624년

분량: 339페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

151쪽

. dialog. de Vocans.

, . si pauculis transactis horis pertinaciuS COHxum memoriqrecrudescit Z inepte Plinius , abolendi verbo est usus, si rediuiua ruret

sus,ia subitaria emergit affictio. Fuit igi tur ut cogitarem aliter apud Homςrui', Plutarς. in exponendum. Siquidem Pluti . R tarchus ut Lexicographi δduertunt, φαρMα ιγ dixit, id est, ephemeron venenum. quod statim celeriterque ne die ' quidem interiecta occideret, qua etiam Ntione cicutam ephemeron de mortis

152쪽

praeceleri ratione itidem dictam, ex veteribus C.Rhodiginus annotauit: quemadmodum apud Latinos praesentaneum venenum, dc prςsentaneum remedium quod confestim illud offenderet,hoc opem se rei expositum. Quae si ad Homeri intelligentia trahamus,erit Poetae sensus. ui

a cunque EDd deglutierit tim, vel in ipsa die lacrymas non potuerit e palpebris essundere. Φ - - νὶ , statuebat Simonides, cita αἰ

De homine defuncto non cogitabimus

Si quid sapiamus, amplius uno die Idem ius fledi Homerus dederat in Iliade.

Sedsepelire decet defunctum pectoreserti Constantes, nam Hem fletu indulgentes. Sed bruta animalia,inquit Niphus noster, haud pluribus uno die tristantur ob filiorum mortem. itaque ut quid proprius virum deceret, sapientem ostenderet in Odyssea, cuius id principale propositum, ut inferius paulo dicemus;nequc hoc die, neque in posterum suo pharmaco lugendum esse, Homerus voluit. Quam CXponendi rationem Isaacius Tetetzes confir-I Σ ' mat,

C. Rhod.

antiq. lect. li. 18.c. I. Sim. apud Stobeum serm. 273. Homeri iliad. IS.

misericor. cap.vit.

153쪽

του Oiνον λόγους et ν ἐπινης 'κ Gίους οδεωρία φαραα- ληθεθανὸν η ι ν,&C. ait enim iniectum in vino Polydamnae pharmacum, quod in Odyssea sermone Helenae illecebrosos interpretatus erat, eodem dic,quo quis bibisset,longe a rum nas de angustias abegisse. Huic expositioni alteram adiungebat Elias Palas: uis, vir artis medicinae consultissimus, S cui me plurimum debere profiteor. Is Cum dubitationi meae an nuisset, ut est Graech apprime peritus: ex quo ἐφημερδή absolute mortalem , & hominem denotat; quod scilicet in diem sit,& de crastino quid certi statuere nequcat: hqc modo , hacque notione a Poeta VO

154쪽

DE CONsoLATIONE. I 33iuit usurpatum. Ita que huius loci, haec sit ad verbum Latina Metaphrasis. Quoά si quis mortalium in potu mirum cur in cibo di cat Valaterranus , sum erit, nunquam lacry- volater. in mas fuderit a palpebris. Et ne ad incitas vi- hQm. exsideamur redacti, illud insuper addi potest; vi si antecedenti orationis particulae subseruire dicamus i amphibolia ad syntaxin iuxta Aristotelicam soluendi Aristot. iii rationem reseratur. eliciaturque sensus P*ςx quisemel, ita Budeus, vel per diem sum erit David deinde, o c. Vertim enim Vero,neque ex his Didymi, & Eustathij sententiam,

qua id est, G Γλώνη τη- η επιεμ interpretatur, explodendam contendo. Quandoquidem ea sit receptissima vocis in hac materia significatio,ut ex Theognide: . Thedgn.

Sed sane alienus dolor, diem unum duras

tantum.

Constat etiani, ex Apollonio Rhodio Apol A in eo medicamine, quod Medeam Iasoni gQR tib I dedisse commemorat simitatur enim Horum aitque piri μυά ναι γ' φάρμα- , η υτ' I 3 γυπιο,

155쪽

Vane υero ubi diatillaueris pharmacum tanquam adipe Nudatin unge tuum corpus. robur auteminerit immensum,

Valida vis, neque dici poteris Viris sed dissimilis esse immortalibus. Ad ipsam vero etiam hactam scutum oblitum sit,

Enos, tunc non te vulnerauerint custides Temgenarum,neque seua irruens Flamma terribilium Taurorum. talis quidem non diu

Aliter enim ad suum opus, & quod sibi

Atiostia in commodius transtulit Ariosius hapud

Qxl-Πα quem Isabella Rhodomonti Sarsiae Regi

inquit: Io

157쪽

Isaacus Cau bonus Vir citra omnem co-trouersiam cruditissimus Diatriba in Dionem percurrens, Naogeorgij versionem liaud probat,existimatque fraudi ei fuisse vitiosam istorum sub finem interpunctionem : proinde desinere periodum, non iti Θων ; sed ci appingit sequentia Verba,

μαν γουν ημάρων δ γαγειν. deinde α, α λης sequi: non ἡ ἰά να, verum addita particula comparationis, quam omnino putat necessariam, κα πιρ τ ἰάσονα, & C. Sed minime mihi probatur, & ad inter punctionem quod attinet, μι- γῆν ex his quae diximus, evitenter apparet ad Iasonis Eis αυαμ ιν pertinere: & propterea male antecedentibus, ferrumine istorum verboram , non dico aetatem longam, sed vel, ae agglutinari,quod vel ipse Cau fabonus demonstrat, qui eadem Verba repetere , & de suo adiicere necessarium reputauit. Rectius actum cum Dione crc do , si transi sitis verbis hoc modo lectio discriminetur. Ο nsτων παθῶν δ αγειμ.

deinde nulla adiecta particula I μί- γῆμ, Μεριο δ iάσονα, &c. itaque hic totius loci sit tensus. Si vero isiud consideraueris, quθdnκllum

158쪽

DE CONsoLATIONE. 137 nullum sit omnino expungo illud certum quod Naogeorgius addit, cum nec in

Dione, nec ad eius mentem) tritae tempus,

sed omnes beati quis nimi elices sunt habiti, defunctisint, o tibi iam ad yt ille vitae terminus , etiamsi diutissime uiuas, magnaF puta bis esse nugas, magnam stoliditatem exivi mare quidquam ex uniuersis quae sunt graue se, aut magnum, aut admirabile praeter et v,

quod e ne moestitia o timore, se similibus

perturbationibus vitam transegisse. Vnum duntaxat diem Iasonem aiunt virtute quadam usum accepta a Medea deinde , opinor, neque a dracone,neque a tauris ignem efflantibus quidquam passus est.

Demus igitur cum Chrysostomo, eas dem vires tam Helenae potionem, quam Medeat unctionem ha isse. illud etiam asJercre consequens erit , quod sicut counguine delibutus Iason I ignis atque se ri pericula euasit: ita hausto Nepenthe,

quo die coniunctorum funera conspici oporteret, euitatae tunc temporis ob eam Causam lacrymae non amplius ex nostris oculis erupturae. Quamuis in alia, si quae postea acciderit orbitas, denuo medicamine opus sit. Vtcumque tamen res se habeat, non potest ex hoc capite Nepenthes ad tempestiuam orationem Congrue-I re,

159쪽

PAR s. TERTIA oet. li.i. re , cum haec ut ex Boetho firmauimus, ML L' 'l' vix cum exatidiatur oblectat:&dolor,vel voluptatibus delusus, vel occupationibus

Senee. in abductus, ipsa quiete,ut ait Seneca,impe consol- ad tum colligit : itaque tan-

tum abeli ut ες ώριον φαρμακ' iit, ut neCωριπιον, imo non magis remedium, quam

impedimentum esse dicendum erit. Et in o. orat. fortasse in eandem Chrysostomi sententiam, circa hoc pharmacum eundum sit, quam de illo Medeae post verba quae mo

Capuamque harum quas proposuimus differentiam ne ob undamur : & in applicatione consistit .Homero enim licet moestis hospitibus medicatum vinum ab Helena propinetur , eius tamen legitima &vera sorbitio malorum euentum praecedit. qui illud deglutierit, inquit , inlacrymabilis fet, quamuis charorum virorum funera con piciet. at delinimentum orationis, ante infelicitatis eas m nequit adhiberi: Vulnera unguentis egent, nec qui caret viceri

160쪽

DE Cosso LATIONE. 139viceribus emplastruin quaerit, cum sanis corporibus frustra Medicus aduocetur.

νοα ς, ita enim vulgo Circumfertur,licet ο ς etiam legatur, εἰαν ἰακοὶ Animae aegrotantis Medicus soratio.

Quod carmen idem eruditissimus scri pior Causabonus ut verbum ο ξ γ apud Athenaeum in versibus Critiae interpretaretur , magis ut aliquid diceret, quam quod boni aliquid,in medium pro

tulit. Est Critiae carmen, φοινικες δί' ἀώρον γραμμα a Phoenices inuenere literas auxiloguae.

At quis est qui non videat quantum inde-Corc , ne dicam insulse literarum characteribus hoc jungeretur epitheton, si revera literas ἀλο uγους diceres propter vim orationis in sanandis animi perturbationibus,vel quia per literas absentiae in iis medeatur ρ An si Deo placet hae Phoenicum literae velut illi; Ephesiorum notulae , Certam promittentes felicitatem, ut qui eas secum habuisset, ut Graeci nugantur , quidquid optaret suo arbitrio ashcutus fuisset ρ An characteres erant quos malachim coelo descriptos nugivenduli geomantes efficaciores , quam physica

e rum

Prom.

lib. I .c. 2ς.

Crit. apud Ath. lib. I.

Suidas in Ephes.

SEARCH

MENU NAVIGATION