Homeri Nepenthes seu De abolendo luctu liber, in quinque diuisus partes, ... Opus doctrina, & eruditione refertum, in quo & nonnulla vtriusque linguae scriptorum loca illustrantur, emaculantur. Auctore Petro La Seine

141쪽

in s Iliad.

111 ΡΑRs TERT 1 Aque etsi luce clarius mihi constet, λειειὰ - ανΘη, id ei fores, &id est loridam significare: cuius rei plura testimonia habes apud doctissimum C rolum Pascalium , quae & huc transferro superuacuum est: haud tamen in hoc Homeri carmine λιυ αν pro florida desipaui accipiendam contendo , sed pro acri potius,& acuta ut apud Oppianum,

odor et ero statim mare incurrit ut lili'. . Et fortasse etiam apud Hesiodum, ibi δολ

sonoram Musarum vocem extollit. Curii certum sit ipsius cicadae strideutem molestumque auribus esse cantum, quod dici non' potost: quantum ad mei genium aC- commodate ad Homeri imitationem expressit Ariostus: -

Sol la Cie ala rei noto se metro a idensi rami delfronῆuto fleto

Le multi e i monti afforda e it mare et Helo. Vt quamuis isthaec comparatio ad eloquentiae laudem multum momenti non habeat, haud tamen ad loquacitatem traducenda : quae vitium est in dicendo, ut Io. Spondano placuit; sed ad argutam facundam,mi ni meque intermittam dicendi

venam:

142쪽

Ds Cosso LATIONE. I 23 venam: quam alibi in Vlysse comendans νιφίδε ιν nil citarunt niuibin hibernis aequiparat. Oratio videlicet, non hyeme frigi dior ; sed,ut ait Seneca, concitata, S sine intermissione , in morem niuis superue

Sed ne longius euehamur contra hanc Nepenthus allusionem, audiamus cun dem cuius modo commeminimus Ioannem Spondanum differentem. Putat iste auctor non bene Poctae conuenire,& tres videtur adducere rationes. Prima est, quod expresse Homerus narrationem

Helenae ab hoc pharmaco distinguat. Secunda, quod si Homerus ad tempestiuam narrationem annuisset, noni hoc Helenae pharmacum a Polydamna Thonis uxore datum obscruastet, neque eo nomine AEgyptona pharmaca omnigena ferentem laudasset. Sed leuia sunt haec, M ipso scriptore indigna. Nam quod dicitur de sermonis Opportunitate : plane allegoricum est,& aliud ipsam literam docere , vel Caeco quidem, ne dum his scriptoribus perquam notissimum. Viderunt enim Poetam re vera de herba loqui,& herba AEgyptia, sed plantam tanta diuinitate ut sic dicam) praeditam ἀλωαγυ exist nantes,

Homer.

143쪽

Cie. Tusc. lib. 3.

124 PARs TERTi A ad hoc genus defensionis, velut ad se d

cram quandam anchoram confugerunt.

Sed ultimam Spondani rationem a tendamus, quae Certe magni ponderis est,&prorsus horum scriptorum opinionem euertit.An,inquit,tsia de VI isse narratio adeo. potens, is eskax erit, i lac massinendi uri res possideat, e pectore maerorem eliminet, se omnem malorum nebulam discutiens , udam serenam i animo tranquillitatem inducat 'secus esse, breuiter rem ipsam examinai do demonstrabitur.

Consolationum ossicia ad quinq; principalia Capita reducuntur, quae a Romaho Philosopho. & Oratore M.Tullio in Tusculanis Quaessionibus numerantur. Nos pro re praesenti,iuxta propositam pharin cωn diuisionem in duas species distinguimus. Vna est, quae sententiis exeniplis que ad firmandum animum utitur, ad id- quis aperte, & ex proposito contendit,uei malum illud omnino non cffa demor strando, ut Cleanti placuit, vel non in gnum maham,ut Peripateticis, vel abducendo a malis ad bona, ut Epicuro, vel ostendendo nihil noui, & inopinati accidissit ut Cyrenaicis, aut tandem,ex Chrysippi sententia, detrahendo illam opinω- nom/

144쪽

D E CONsoLATIONE. Iasnem moerenti. Altera species est, quae lepore & suauitate narrationis, minimeque

a philosophia petitis argumentis, sed ad

diuersa iucundaque deflectens, mentem leuiter seducendo , moeroris' aberrationem producit. Graeci proprie, diXe- Iul. Caes. re, quasi deductionem animae a re fς ςxentristi ad bonam, hanc tempestiuam, alte- i,,. '

ram admonitoriam dicimus : quae si ita mihi concedantur , reliquum est videre cuiusmodi Helenes oratio fuerit , &ad quod caput huius diuisionis sit referenda. In quo Plutarchi,aliorumque scriptorum allusio sustineri possit. Verum enim Verocum eruHomero conspicuum sit, Helenae fuisse mentem,corda moestissimorum hospitum demulcere, inquit enim Telema- Homeri

ordine dicam.

Videtur sine dubio ex his verbis, eo dicendi genere usum fuisse, quod nos tempestiuum appellauimus: cui & scriptores supra laudati consentiunt. Sed, ut nihil omittatur, duo etiam sue persunt consideranda, quibus hic sermo connesti potest. Scurrilitas videlicct, δίdicterio

145쪽

dicteriorum festiuitas. ita enim Iambe ca Imbicum carmen, & ucs 2 sil Tres. Proesus in quaedam intilicr,ut auctores sunt Proclus, DA Atili, Apollodorus, Cererem deam , vel ad in lambe. risu in concitauit, cum ob raptam filiam' i Jl tristitia affecta, Eleusinem venisset. Item

Cct, amicitiae poculo, or in i ii siri s suau . se urbanis quaestionibus permistas ne mi conuiuator aliquem praesentium malorum recordori, velut affatim non tantum circumducti ca licis, quam dulci confabulationis latice repti Cael li. ας. tus. Et Caelius Rhodi ginus in hac etiam iό '' pornaansit sentcntia. Guo si iucunda, ait, confabulatio, quam epyctocon recte dixe , veluti poculis coaptatam, o ut Macrobis verbum repetam appetibilis adhibeatur venusias, siet istud Homericum Nepenthes, quod is intelligi voluit pharmacum ωδεα ομ , quia mα- sinam exigeret, ct euthymiam pararet, actra

146쪽

Ds Cosso LATIONE. I 27 tranquillitatem. Sed an re vera ita sit vi- deamus. Etenim ne in aliquam harum opinionum par em eamus, plura nos retinent. hic tria tantummodo indicabimus, 'applicationem scilicet, essicaciam, & firmitatem. Singula ut Commodius eXpcndemus. Et primo minus efficax esse remedium opportunae narrationis ad luctum sedandum, quam Homericum Nepenthes,ex eo docemur, quia hoc statim,& incontinenti, illud sensim & temporis interuallo medicinam facit. Haud enim qui filium viderit corporatum , Ut Veteri dicam verbo, lacrymas potuerit effunde re , at Helena non verbo , sed narrationChospites oblectabat. Itaque secius CX hi larasse Plutarchus etia cogitur allirmare. Plutarc in

non con siderant istam fabulam longo itinere ex Aeopto usique circumvagantem in sermo- uno euasisse urbanos, ct congruos. Longum iter temporis spatium arguit. Et Eustathius de sua epycilicia oratione, A ἀγμία

Wciem pertundens hebetauit. Non igitur po- entissimum ut Nepenthes medicamentum

147쪽

PAR s TERTIA dicteriorum festiuitas. ita enim Iambe ex ca Imbicum carmen, & ἰαμ20 λ Tres Proesus in quaedam mulier,ut auctores sunt Proclus, DA Atiis, & Apollodorus, Cererem deam , vel ad in lambe. risum concitauit, cum ob raptam filiam Ap p li I tristitia affecta, Eleusinem venisset. Item

Vrance, nec aliter Eustathius Nepenthes

--βρον criti ου, . et απυτ si μοσον ae s υπιλιπις γλά κους. Propinato id cli . Cct, amicitiae poculo, sir insimul lcrys suau Or urbanis quaestionibus permisi sinequit conuiuator ahquem praesentium malorum recordari , velut affatim non tantum circumducti ca Lliis, quam dulci confabulationis latice repl Cael. H. ας. tus. Et Caesius Rhodi ginus in hac etiam Pali'' pormansit sentcntia. Quodsi iucunda, ait, confabulatio, quam epyctocon recte dixe G eluti poculis coaptatam, o ut Macrobi, et embum repetam appetibilis adhibeatur venus in, siet istud Homericum Nepenthes, quod is Intelligi voluit pharmacum ωίαυομ , quia mar-stitiam exigeret, ct euthymiam pararet, ac

tran

em ι

148쪽

DE CONSOLATIONE. I 27. tranquisiitatem. Sed an re vera ita sit vi- ideamus. Etenim ne in aliquam liarum opinionum partem eamus, plUra nos reti nent. hic tria tantummodo indicabimus, 'applicationem scilicet, efficaciam, & firmitatem. Singula ut Commodius eXpcn- . demus. Et primo minus emcax esse re- medium opportunae narrationis ad luctum sedandum, quam Homericum Nc- . penthes,eX co docemur, quia hoc statim,& incontinenti, illud sensim temporis interuallo medicinam facit. Haud enim qui filium viderit corporatum, Vt Veteri dicam verbo, lacrymas potuerit effunde re , at Helena non verbo , sed narrationo hospites oblectabat. Itaque secius CX hi

non considerant sitam fabulam longo itiner ex Aeopto et que circumvagantem in permo- . . nes euasisse urbanos, ct congruos. Longum iter temporis spatium arguit. Et Eustathius de sua epycilicia oratione,ἀυ αγμου

iciem pertundens hebetauit. Non igitur po entissimum ut Nepenthes medicamentum

149쪽

118 PARs TERTIA tum Z & licet ex iocis, dicteriis, mimica- . que scurrilitate , repentina δί Violenta 'nonnunquam exhauriatur hilaritas: qua de causa summis principibus in publica commoda occupatissimis , ut facile a seriis ad iucunda animos reuocent, huius modi relaxamenta, nonnullis approban- . tibus ii Hulgentur: haud tamen fieri pos- se iudico, ut in grauissimis amictionibus, ita lenis ingenii vir Comperiatur , qui scurrarum mimis arrideat. Et quamuis contingeret, illud certe negari non po- teli: & illiEo ad pristinas pasiones relabi, ut curationis habilitas, quae secundo nobis proponitur Consideranda, nec inefficacia solum Contrarium prorsus euincat.

Animus quippe aeger suaui, δί tempestiua eloquentia detentus , veluti sequestro quodam deponit aegritudinem suam, statim integram, vel leuiter imminutam re cuperaturus:ut desultorius ex alio in aliud a resiliens, moeroribus se denuo, & lacrymis transuersum tradat. Quod Vere CX- Poet. Iib. i. tillii Boethus. Speciosi quidem isa sunt im .u'' '' quam oblitas rethoricae ac musicae mella dulce ins Vmpc tantum cum audiuntur oblectant. Sed miseris malorum altiorsensus es: itaque . cum haec auribus insonare deserant insitus ani

150쪽

DE CONsOLATION L. I 29mum marror praegrauat. At Nepenthes κα- κων Tri θον ἀπο- τω' , malorum omnium

obliuionem inducit. & ab is,inquit Plinius, trictitia omnis aboletur Sed hic aliquantisper haerendum, ut Eustathij verba perpendamus, quae tori huic lucubrationi facessunt negotium. Oritur enim difficultas ex Homeri verbo, ἐφημερum. Vt rem probe intelligas, operaepretium est Eustathh locum perspicere. Inquit enim hic Graecorum crudi tisiimus. Σημέο 0 5 η on m H λένης πιγν-CLO G εφφ-Ξ Ο carmen est Homeri in nς βα- δάκρυ -- O . Oi θ υ ρον ρη ες τῆ τ πυριηγrΠκύμ θοάξον ἀγρέα nar 6 ἄξαυρου H νῶς βιου μη δάκρυσιν δ ὲ

δον ς τπιον . quae ita Verrimus. Nota autem quod per hanc Helenae potionem , non

utique eo die perfundat quis lacrymas a pu

pebris. Po rioris autem secuti Rhetores ad- inuentis co olandi methoris, radicitus p ionem evellunt. itaque per totam vitam plorare nequeat, auribus ut par est orum exhortationes admittens.

Nimium sibi arrogasse Sophistas, qui

ad miserias extirpandas perpetuum medicamentum suis ascripsere orationibus,

Eustath.