Nicolai Barptolomaei Lochiensis Epigrammata

41쪽

A P IG R A M.' E f easto Veneris non nocuere facts. Rosius erat,musta ipsciens pertriuerat arteis. Cantorum secultoria prima sui. De suia vitando as Ponticum. Discat susurus,cui sucri caeca cupiso est, Imo θκem parti seserit aeris amor, S eu mali, eufesiciter alia lassa resesit, Quosnκssas iactsit paritκms opes. P arta duissem sudo nunquam tκa Pontice fient:

Quod vero persis, ctsinit esse tuum. N i iamfassa putas flet Acumenta receptae, Impune haus usu transeretienda viro, Quas non sivisas iasis consciuit inanis Q tot rufo assumpti seperiere sies Zcoquit interius, stolidi quae est cura mesutas

Mepseris Plant,quod ipse non sum

Ad hane v p ctem ratus,nee ussa E xpertus ratione,posse apus te N onnisissi ita sit,proses apertis Isnune inAcijs,υsi me amici, Quos prae me)ero semper, as rogansim

usurarum ego si putatione Te semper usis anxie impsicari,

42쪽

LIB. I I ast Iam vix tetseorema saSereeresi,s es certoscio non fasere praxim, LN am nemo tisi,neminis cresis.

ri on tam soc munere, es catu a s te, A se te inquam iuuene O bono Omoiaso. Deem De praeluserim Maronianis.

43쪽

urius tamen is senex feresat,

Et diκos animasat in latronem, T ot ne issi,ut sacκso inflere annos L avirentur: sit aster imprecatus

thece Oarius, ut sifi,4set usus. AsBrusiam. Quos te carmine nuper exississem,m axime tisi Bru se compsacesas. Extusi ateor quisem, iis feci, N on quo vir bonus ipse censearis, se asses mage quo poeta escar, Qui δε te sona tam mali canesam. Quasis sis, minime quisem asseresam, S es ρκasem magis esse te iacent.

De quodam Minoritano, O asio. F ranciscanus in asteram projunctR ipamfuminis excipit erendum Quempiam nitisim, comatus lims. P arco suic nomine, rem minus siliso,

F ranciscanus, an is pecuniarem

44쪽

An vivum Diisium ne ignoro sune sicere possunt Qui nunquam sensit se esse,mii Up mori. siquoris his agat sapisim soc sus monte Boenas

Ni formit,comesit, qui sisit ante satis. Epitapsium raonis. H te iacet rao senex es qκi prius inse rece spe QOm scisset cur sue venerat,aut quo aθqid Epitapsium Morpsissi. S aepe iMisem,remini cor assue, Μοrpsisse rogasti, si misi sonsa magis quam tisi vita foret,

v t tis musi ipse tuo vestem superasiare carmen Esset quo nomen notius inti tuum. Hoc agerem iussus,verum tisi parcere masi, Qui nec ficta susens, nec reticensa cano. De patrono O medico. ' O Lis Osim metitam inter o patrongm

45쪽

De Tonsore.

D um vos rasimus,ais sextra fassit, Sentirer facili, osus tenemηr. In quensam. Non amo te, qui nussius sis signκs amore, o si ego te, mecum quos jacit O popηses. C κi eaput ob ipum, maciunto passor in ore, O macies animi nAncia vera tηu

46쪽

LIB. I

simus sacrificante Quaesim foemina singulis Aetas V

D aemoni:interea rogata causam, .

47쪽

EPIGRAM. . . I

si fato fuit iό ratκm necessi, a C ui ne Ajμperi quisem resistunt,

Perferres animo virilis aequo. Nisis interesse usi quis moriatκr. . Is cui Moscus,υt ablineret armis, Suassat,quos in sis auus perisset; A t tu, inqκit,caveas tibi a custu, I n qκo mortκκs O tκus parens s. Scsectu pro puero vinum serente.

49쪽

H de quod scrisere,quos vocare semperet es certe immesitatus soliἱam. Tu erum sentio iam restre vires I n prscorsa,sim susit tui,quos e iusiuranrose resarcit omnis A misso mihi facta tanto amico, C ansoris id ei,senignitatis,A Auncta sis simus erasitionis: o F quae te moso nemini secunsim R ex cosustus sa et, tisis rerum, Cui sane placuisse summa laus es, V ersorums fisem susinia cresit, X s quae inquam misi restitutus isse

S i maior modo non es isso amicus: C si nostros numeros priκs Acarem.

50쪽

NICO LAI BAR PTOLEMAEI L Ο- csiensis epgrammatκm siser II. Assenerosissimum Franciscum, Francisci Gassiaru regis potentissimi primogenitum.

Qui ves specie merere runis o Princeps,omnia par ferE parenti, Vis famam, secus O perenne nomen, in anserams aseo parare sausem N on tam Passatis arma, quam seqκaris Arteis: sessa manκis conserente tv lx te υnus viseat satis, ves aster: At te Passasis artisus celisrem P raesentes simus O visent sequutia

C assi sumine quis forent, eis so Varent taciturnitatis υmsrae I am non prurima cernimus sepuscfra C ustu magnifico,paris μmptη, A 'rorumve, sominumve corruisse I re osnoxia junt perenniores Quouis marmore Μψe, O aere qκouis. Has ego timeas amess Iosas,

s i lausis seus es tisi Cupido, N ee vita sene emi pκtas sonorem, te tos sere sola viritis possηnt, A ut cum fassa canent tua, aut silisκt. Quin iam, confuso κ ina issa sessi, Q rκm ut laus, imus aemκsansa virtus,