Johannis Jacobi ÿ Ryssel, De Jure naturae et gentium libri duo

11쪽

Postquam vero fata omnia aliter

osuerunt, mutavi iterum ante quin raque vel sex annos meam professionem,

dc de novo quasi applicavi animum ad ea studia , quae decent hominem in

vita civili degentem. Ita coactus fui, ut quasi de novo inciperem literas, quibus tanquam mediis ad capessen rada studia altiora suo modo absolutis, quasi per Scalas adscendi ad vestibu ulum legitimae scientiae, Jurisprudentiae enim studium mihi placebat prae re uliquis. Percepi vero a multis, quanta

circa istoc studium sit difficultas quan diusque labor Inde secutus sum moni ratum aliorum, qui consulebant, ut opti ramos Doctores urisprudentiae, eosque paucos vel saltem unum audirem, qui me docendo praeiret. Nunquam tamen ita felix fui, ut mihi contigisset istud, quod ex animo optavi. Inde tam tum contentus esJe debui illis discursi

bus, quibus inesse mihi licebat. Adfuit

tamen medium, quo ducebar ad me ltam mihi propositam suo tempore obii lnendam. Scilicet egi&tum docentem inter medias auscultationes .cum finitis lecti

12쪽

Iemoniblis ad me convenissent aliqui,

quibus quasi ex me ipso proposui id, quo

ante unam horam instruebar. Postquam autem circiter ante Annum Doctoribus valedixerim & studia mea ipse direxerim, seposui omnem in sententiis autoriis talem, reservata tamen debita reverentia. proprio marte, methodo, ut dicunt, polemica de novo cum aliis incepistudium, sic seorsim cum nonnullis per tempus hyemale praeterlapsum percumri librum Viri alicujus Eruditi, in quo fundamenta Juxisprudentia tam Natu- alis quam Divinae positivae optime e plicuit. 4 Eo absoluto, cum aliis Dominis progressus sum ad Jurisprudentiam

humanam, quam prout in Germaniam nostra recepta est, adhuc percurri- mus. Verum medio hoc tempore expertus sum multa, quae me ad unam vel alteram opinionem ducebant, imo eX- pertus sum, quod opiniones illae, quae- quae erant in formandis conclusionibus casibus,omnia non tantum facillirha,

sed 'uandoque firma redderentande' ductus fui ad laborem aliquem, cujuS initium jam tibi exhibeo.

13쪽

Scilicet constitui ego, ad con

rendas meas sententias cum illicordatis, aliquid in chariam conjicere, ubi me deterrebat quidem antea scribendi molestia, ita ut duntaxat constituerem, per theses nonnullas ex unia verio Iure desumta aliquid componere, verum aderat iterum scrupulus: nam sic intentio mea haut perfecte aliis fuisset cognita, quo pacto totam Iurisprudentiam de novo etiam scribendo conclusi percurrere Accedebant enim praeter rationem jam dictam adhuc duae, una, quia adhuesapud me residet, propter amplitudinem hujus universae disciplinae, informe chaos, quod se in justum ordinem redigere Volo,

altera ut ab illis, quorum conversatione adhuc non fruor, amicam e

pectare possim informationem. itaque constitui ego totius legitimae scientia fundamenta ex genuinis domesticis suis principiis repetere, ut omnem operam complecterer quatuor partibus quarum, prout jam vides, Prima est, quae in se comprehendit Jus Naturae centium. Secunda tractabit

14쪽

ctabit Jus Divinum Positivum, quod tibijam promisi in Disquisitione deviabitudine Jure Consulti Christiani ad te.

gem naturalem. Tertiam faciet Jus Publicum nostrae Germaniae. Quartam vero us Privatum, quod apud nostroductum est. Haec de Intentione mea sufficiant, nolo enim, ut persuadeas tibi, quasi ex invocati contradicendi studio nova nonnulla moliri, vel viris eruditis, qui

certe sibi ipsis suffciunt, aliquid praescribere velim, haec enim si praetenderem, nescio quid mihi ab illis ciere possem. Sic accedo ad Jus Naturae praesens , de quo antea nonnulla prolixe praenotanda es ent, vel, quomodo aliquis ad notitiam hujus disciplina felici. ter pervenire possit,Vel,quomodo res indisciplina juris Naturae usque ad hunc diem experta est , tradenda sit , vel, quomodo Notitia Autoru in isto studio comparanda sit, inuae sunt alia, quae vero suo tempore, si occasio forte postulabit, non praeteribo. Hic duntaxat in contentis

15쪽

tentis ipsius libri subsisto,ac primo quidem, quod methodum concernit, vides

tu ipse, quod jus hoc diviserim in libros duos. In libro primo egi partim

brevissimis verbis de Hypothetibus, partim de officiis hominum, quatenuSsbstrahendo tam a jure divino, quam humano, illi obligantur, tam in Societate quacunqVe, quam in tribus Societatibus naturalibus. In libro vero secundo de Republica Societate lGentium prolixe fui solicitus, ibique tales proposui quaestiones, quae omnem decisionem recipiunt ex legibus inlibro primo inculcatis: atque sic eas quaestiones simul iuris naturalis esse arbi- tror. Huic secundo libro adiunxi co-rollarii quasi loco duo capita unum de ossicio erga moriuos, alterum de appli racatione legum naturalium . . Prioris raconnexio petenda est ex generali ossicio, quod debemus socio nostro, quia, Mut istud caput docet, obligatio ea ad mortuo ipsos non respicit. Foste jo

ris connexionem tu ipse colliges ex illis, quae de demonstratione lapplicatione legum naturalium disserimus. JDeinde

16쪽

Deinde, quod ipsas meas opiniones, quas fovi concernit, nequeo eas Vendere, tanquam res ab omni macula liberas, quis enim fuit unquam inter homines, qui omni errore se eXemtum

esse praetendere possit ita dc me lubentissime huic ordini adnumero, prae cipue quod sciam 'duo restare, quae mihi subvenire possint, partim defectus annorum, qui adhuc non permittit, ut eo judicio, prout hominemprofectioris aetatis decet, utar, partim brevitas

temporis, per quod disciplinae uris

Naturae incubui, vix enim trimnium pro me allegabo. Non tamen perci, pio, cur unus vel alter non tantum de

Scripto meo, sed etiam de me' ipso male susurraverit, cum tamen ego illum nunquam laeserim, cui modestis saltem verbii, nolo enim ex Prudentia calumniandi, quam rusticus callet, argumenta depr ere, dicta reponam. Si enim vicenacitis in Iure Naturae essem, neque meliora divulgarem, indignum me ipsum eodem studio elegantissimo haberemo ramo cur non prome repetam jictum

17쪽

Si desint vires; tamen est laudanda

voluntas.

Hoc quidem non promittere posisum, quasi non aliquoties a sententiis Virorum Summorum recesserim, cogitavi enim, mihi currenti in via veritatis invenienda dubia illa remittenda esse, quos ego nunc pro instoribus

meis summa cum devotione agnoscere volo, ut me, si erraverim, in rectam vi8mducere possint. Neque credo, fore unum ex illis, qui propterea mihi irascetur, quia aliquoties expertus sui , quod in disputationibus, ubi par ratio subest, multi suos dis entientes benigne admiserint. Ita ego omnem mihi favorem a viris eruditis quibuscunqVe, quo summa cum reverentia prosequor,promitto quosque omnes, si meliora suggerent, libenter audiamin secundum quorum insormationem omnia emendare fur aratuS. Interim hoc ut moneam, non debeo praeterire, quod Ius meum Na- turae non ex proprio meo cerebro surrexerit, sed quod in elaboratione unum vel alterum juris hujus Doctorem ad

18쪽

Junxerim. Nolui tamen singulis locis

nomina eorum adponeresed sub in altem in talibus loquendi formulis, ex quibus facile percipiendum erit, quod vel cum aliquo locutus fuerim, vel a nonnullo diisenserim , vel cum liquo in decidendo convenerim. Et si tu in jure naturae non peregrinus es, fine' magno labore per diligentem collationem non duntaxat Autores, sed & localpta invenire poteris. Haec itaque ad me purgandum de plagio aliquo uicta sum ciant. Quod si vero illos, qui mei manu ductores fuerunt, adjicere licebit, ex omnibus praeter GRO IUN OBBESlUM, quos certis de rationibus aliquoties produxi, Viri Per- ro, Domini a PUFENDORF libros de Iuren maturae mentium , Magni ZIEGLE- RPanirnadversiones in Grotium, Excel- senissimi ULPlSII Collegium Grotianum,&Consulti miTHOMASII institutionem Jurisprudentiae Divinae jam allegabo, non ut reliquorum laudibus, ' quo taceo, aliquid detrahere vel-

lem, sed quia illi ab ipsis viris summe

honorandis in medium fuerunt producti. Neque etiam iraeterire debeo

19쪽

librum gallici dismatis, quem in capite de jure gentium circa legatos praeoculis habui de Imhasiadoribus eorumque ossiciis, scilicet Les emol- res de Monsieur Vicque ri, ouchantes, Ambasiadeurs des onctions Ita

vero in eodem capite progressus sum ut ferme de omitibus eis, quae Dominus Wicquefortius in dicto libro latius proposuit, iudicare possis. Quod vero styli brevitatem, qua

usus fui, attinet, tu ipse me eXcusabis, quod eam usurpaverim , nam modus scribendi per positiones prolixum se monem plane respuit; nam alias hoc Coo pendium Juris natura crevis et in immensum ferme opus. Verum quod

capita priora, quibus Hypotheses inclusi, concernit, perbrevis fui, ita ut unus vel alter locus latius exponi potuisset credo tamen, attentum ediorem brevissimorum verborum sensum

amplissimum percipere posse. 1eduntaxat unum vel alterum locum ex primo capite, qui haec scribendo in oculos incidebat, illustrabimus. Sic statim in primis verbis posui quaestionem: Ana d

20쪽

ad Jurisprudentiam spectetius Naturae 3

ad eam vero respondi per genuinam Iurisprudentiae definitionemri divisionem; sic enim deduxi, quod Disciplina Iuris Naturae pars it Jurisprudentiae late sic dictae, quo pacto ea nihil commune habet cum Philoinphia Practica, sed quae ferme in totum cum jure Naturae est. unita, im quae in nostra Disciplina paulo evidentius Mad vitam

Civilem rite instilliendam commodius inculcari poterit. His positis, progressus sum ad materiam Actionum moralia, quibus in genere per regulam AO.positam, attribui pr*dicatum quod omnis debeat esse,sia, huic adjunxi actibnem sone-sam, &deinde in Cap. 3. actjonem justam iterum distinxi in actionem necessariam & licitam. Quando vero fundamentum differentiae actionis justae schonestae repetere volumuS, tune certe unicum hoc issiciat, quod ius Naturae congruere debeat cum toto suo Juris- prudentiae enim late diistaeo eistum est: sistio justa. Deinde actio honesta relinquiturEinicae,quoniam ea, postquam antea ex hac sibi vindicavit Jus Naturae actiones suas justas, pro objecto re-