장음표시 사용
121쪽
Numquid non paucitas dierum meor u lii finietur breui dimitte ergo me, ur plangam paullulum dolorem meum. Iob IC. SCilicet, in magno cupis hoc me ponere lucro; Addita quod Uitae pars quotacumque meae. Si numerata forent aliquot mihi lustra vel anni, Muneris hic poterat nomen habere 'uor :Stamina sed breuibub iunxisse fugacia fus; Obsecro, dic, pauci quantula summa, dies 'Nempe ita,qui fritam modo ducere coeperit infans, Dicetur moriens, occubtii Fessenex, Sic sua nonnullis descripta es Cermibin aetas, a quibuου brevis est, integra mita, dies. Sic aliquis numerat celeres isos culm horins, Natali tumulant quem sua fatia die. Flosicuti mane puer, media Nir, sicuti, luce; Elo stile sub noctem, Sole cadente, sienex. Sic orerisique tano morer ι sique , ὀ floscule, Phoebo ;mnosos puer, τί que sinexque die. Staret adhuc molliertim saltem rota lenta dierum, Hora nec admi seis quaelibet iret equis; ermiculi canerent; tot plenis Niximus horis ;Flo stillus , di totidem, diceret, heiba fui. Sed tempuου rapidis molat irreparabile pennis, Fluminis itaq; modum, lubricus annus abit. Menstruus impubis rapitur quoque solibus orbis,
122쪽
Nec remeare potest, qua semel hora fuit. 2'nuida res,tempus;)Dase perpunZZa trucidat;
Se pariter fugiens, se pariterquesquens. Qualo teda sio sie flammea funerar igne, suae Ni fatalem congerit ipsa rogum.
Sic redit in proprium Deloitim circulus orbem, FleCtitur ine suas annua meta Isto,
Non fuit antiquis malo prodita fabula chartis, sua genitor sobolem commolit ore suam :Nempe orax annos mensisque interficit aeuum 3 Seque suendo parit; sique suendo necat. Hora diem, mensemque dies depascit eundo, Bis snisque sienex mensibim annuis obit. AEnnus obit, mensisque dies,, horrci, recedunt, Et sitim in se iterum tempora Druo agit. Ergo meo exiguum spatium concede dolori, Non nisiconcesso tempore fata SNerar. Non ego supremis tempus mihi risibus oro, Non facit ad risim resue, locusve meoF. Pro lac mis statium , statin propiavietibus opto,
Haec moi tantillae, quam peto, carissa moroe s. Ite igitur magnis, lacrymae, mea flumina rim1 , Ite, ferite truces ora Dumque manus. Ite per os lacorme, saeuite in peZlora palmae; pars bona, i m kratis, temporis, ecce fragit Sentio, etint lacomae, repetuntur stitio plancture,
Iam fleui S sanxi, b Iite; iam satis est.
123쪽
Nmnquid non paucitas dieruω meorum Dieis ijis dimit e ergo me, ri plau-gam patιllulum dolorem meum Job I O. a m Vid in hoc mundo stabile, quid peren- Is Audi cujusdam venerabilis viri
vCcem Tempus, inquit, mitie meae latius cursoribuου fuit. ib Cum enim primum homo peccauit , aeter- itas mortalitate mutata est in nongentos &lius annos; eX inde paulatim recrudescente peccato , in breue tempus, hominum vita contracta est. c Breves dies hominis siunt: numerus meti meim a d Ie eLt : constituisi terminos, qui pro teriri non poter&nt. d Quare cautum se ac sollicitum vivereo stendit, qui breuitatem praesentis vitae considerans y non eius usum, sed terminum con
spicit; ut ex fine colligat nihil esse quod transesens delectat. Hinc namque per Salomonemdjcjtur , Si annis intilio χixerit homo , ae in his omnibus laetatus fuerit, meminise debet tenebros
semporis V diertim multorum ; qtii cum venerinς, manitatis arguentur praeterita. Igitur cum culmpalanimum*entat, mens necesse est , ut bre-
124쪽
a Saepe etenim dum praesentis vitae breuitas, quasi diu perseueratura diligitur, ab aeterax a spe animus frangitur , R delectatus pra5- sentibus, desperationis suae caligine reuerbe
- Sed J sancti viri, quia breuitatem vitae indesinenter aspiciunt , quasi quotidie moriemtes vivunt, & tanto se solidius mansuris prae- Parant, quanto & nulla esse transitoria sen Per ex fine pensant. Hinc quippe Psalmista, xeloci cursu fugere vitam peccatoris aspiciens; ait: Ρωllam adhuc , ei non erit peccator. Hinc iterum dicit:; Homo , ficut μnum , dies eius. Hinc Isaias ait: Omnis caro frenum, es omnis gloria eius, sicut flos agri.b Attendat quid sit homo ; non superbiat: homo tamquam foenum dies eius. Quid superbit foenum , ad tempus modo florens, post paululum arescens s Quid superbit foenum ad tempus vigens, & hoc ad paruum tempus donec sol candescat j Sicut sos agri ita essorebit. Quam exiguo tempore transeunt flores es &hoc est pulchrum in herbis. Hoc quod valde pulchrum est , hoc cito cadit. Omnis caro fieritim Et claritas luminis ut flos foenum aruit ScBos decidit.
125쪽
uassos egreditur S conteritur. a Quid en jm sunt nati homine8 mundo , nisi qujdam flores in campo es tendamus oculos cordis, in hanc latjtudinem mundi praesen- ijs & ecce quasi tot floribus, quot hominibus plenus est : vita itaque in carne , flos in foeno est. Homo etiam more foris procedit ex occulto; S subito apparet in publjco: qui stat jrn eX publico per mortem retrahitur ad Cccultum. Carnis nos viriditas ostendit, sed ariditas pulueris ab aspectibus retrahit , quasi flos apparuimus, qui non eramus; quasi flos
arescjmus, qui tempora ij ter apparebam US.
b Iino J quid ab his bestjolis distamus, quas
ferunt apud Hypanim fluuium qui ab Euro par parte in pontum influit nasci atque unum diem uiuere Θ sciat ergo e X his ea quse Octaua hora mortua sit, prouecta esset aetate mortua, quae vero Occidente sole , decrepita, eo magis si etiam solstjtiali die, sic si longissima aetas, cujusvis hominis conferatur cum alternitate, in multo minore breuitate, quam illae bestiolae
--, c cuid enim , mihi dicito, longum Haec mortalo habet fatoque obnoxia et ita 'd Tenes diem istum 8 si renuisti hesternum, tenes & hodierum : sed hesternum, inquisinon teneo, quia iam non est, istum autem te Deo in quo sum, & qui mecum est. Itane t d
a In idem cap. 34. Iob Gregor. b Isidor. Clarius orat, IO. de morte. c Nar an in prae t. ad I irgines.
126쪽
rc6 GEMITIIS isto excidit tibi iam quantum a prima luce transierit. Nonne iste dies a prima hora coepit f Da mihi primam horam ejus : Da mihi& secundam ejus, quia & forte ipsa transuolauit. Tertiam, inquis, dabo tibi, forte enim in ipsa nunc sumus : Certe ergo sunt illi dies,& est tertia dies ;&sii tertiam dabis, non diem sed horam dabis. Verumtamen ne hoc quidem tibi concedo, si mecum utcumque ista transiiijsti. Da mihi vel horam tertiam, ipsam mihi da in qua es. Si enim alj quid eius iam praeter hi: & aliquid eius adhuc restat; nec quod praeter ij t aliquid mjhi potes dare ; quia iam non est ι nec quod restat, quia nondum est. Quid mihi de hora illa quae nunc peragitur dabis 3 quid de illa mihi dabis i Cui
committam hoc verbum, ut dicam, est. Cum dicis ipsum est; certe una syllaba est, & momentum unum est , & tres ij iteras habes in ipso ictu. Ad secundam huius verbi litteram non peruenis, njla prima ianjta fuerit. Tertia non sonabit, nisi & cum ipsa secunda transierit. Quid injhi de hac una syllaba dabis , &tenes dies, qui unam syllabam non ten es ' momentis trant uolant jbus cuncta rapiuntur.TOrrens rerum fluit. Isti ergo dies non sunt, ante abeunt pene quam ven junt, & cum veniunt, stare non possunt. Iungunt se, sequuntur se.& non se tenent. a Parce mihi Domine,nihil enim sunt dies mei.
b ί Hinc J sancti viri, praesentis vitae dies, nihil
127쪽
nihil este,conspiciunt, quia illum j natae mentis oculos in considerationem aeternitatis figunt.
a Per horarum D namque J momenta crescimus atque decrescimus, nec in eodem manemus statu. Ipsum quoque quod loquimur, djctamus & scribimus, de vitae nostrae parte praetervolat . qui dudum infans, subito puer ; qui puer, repente iuuenis; & usque ad senectutem per spatia mutatur incerta; reante se senem intelligit, quam inuenem non
b f Denique J quicquid temporis vivitui; de spatio vivendi demitur , & quotidie fit
minus, minusque quod restat; Vt omnino nihil aliud siit tempus vitae huius, quam cursu S ad mortem , in quo nemo vel paululum stare, nec aljquando tardius ire permittitur , sed omnes Vrgentur pari motu, nec diuerso imis pelluntur accessu : neque enim cui vita breuior fuit, celerius diem dux jt, quam ille cui longior. Vnde eX quo homo coepit esse in hoc corpore, in morte est. Quid enim aliud, diebus, horis, momentisque singulis agitur, donec ea consummata mors, quae agebatur, impleatur, & incipiat iam tςmpus post mortem , quod cum vita detraheretur ; erat in
c Bene itaque dicitur, Dimitte me , Ut plangam paululum dolorem meum. Quia nisi a reatu
128쪽
Io8 GEMIT Us Culpae, quo nos ligauimus, misericorditer dr- mittemur, penecte flere non postumus, hoc quod in nobis ipsis , contra nos ria et ipsos dolemus : sed tunc veraciter reatus nostri dolor Plangitur, cum tenebrosa illa inferni retributio, intento ij more praeuidetur. a Sed sicut moderata afflictio lacrymas eX- primjt , ita immoderata subducit ; qua moeror ipse quasi sine moerore sit, qui afflicti mentem deuorans, sensum doloris tollit; b Saepe namque peccator in jquitatis suae vinculis ita constringitur, Ut pondus quidem peccatorum toleret, sed tamen, quid tolerat,
ignoret. Saepe autem si cognoscat, quanto reatu premitur, erumpere in lacryma S conatur,
dc non potest , ut hunc in se mente libera &conuersatione integra persequatur. Flere ergo dolorem sitium non valet, qui & iniquitatis suae
reatum considerat ,& tamen prae terrenae Occupation js pondere, hunc S gemere nequa quam vacat: flere dolorem sivum non valet, qui primae quidem consuetudjni contraire nititur, Ied tamen adhuc succrescentibus desiderijs carnis grauatur. Huius doloris praesentia Prophetae mentem cruciaverat, cum dicebat, Dolor meus contra me es siemper a quoniam iniquitatem meam ego pronunciabo , cogitabo pro peccato meo. Tunc igitur ad plangendum dolorem nos Dominus dimittit, cum δε mala nobis, quae fecimus demonstrat, atque ad haec eadem flenda quae cognoscimus, adiuuat. a Hoc a Gregoib.ydrunca iri cU. Io. Iob. b ibidem.
129쪽
L I B E R PRIMUS. Iosea Hoc fiam ergo Domine, praesa, qυod deprecor : Dimitte me , τι duobus mens tu circumeam montes, V plangam cum sodalibris meis. b Sexaginta dies plangere nobis demonstrat planctum praesentis vltae, dicente Domino Eeati qui tragent, quoniam ipse consolabuntur. Desertum ergo plangimVS huius mun-dj desertum enim dicjtur reS ubi non mane tur quia ergo hic non permanetur, desertum dicitur. Plangendum est ergo in vita ista caduca, ruinis plena, casibus obuoluta ; ut cum plangimus, suscipiat Dominus immola-tjonem animae nostrae.
130쪽
IIO GEMITUSVtinam sverent et mullis rent ac nometrouiderent i Penee 'en . I 2.