장음표시 사용
211쪽
v II. I 8 Veni dilecte mi, egrediamur in agrum,
eommoremur in villis. Cantis. 7.IAm satis urbanas,mea lux labitauimus sedes; quin semel in mirides exspatiamin agros rarita quidem malidi circ&mdant oppida muri, Portaqtie ferratis non caret etlla sero : tamen in patulis, quid nescio, tutius hortis,cuod nusquam in clause moenibus urbis habes, Magnificis turgens urbana palatia teZiis, Multu, V hic celsa cu pide surgit apex. Nescio quid melius tamen illa mapalia spirent, Idystica qua tenui framine canna tegit. Did dubitiis, mea lux, quin, quam procul urbiabus agri, Tam procul agrinum, dinet ab urbe quies δFabula cantartir vatum notissima lusu, is bene fallandas fabula Via γώου Et facit ad rerum modo quas tractauimus. sum; Si lubet atiditu decipiemus iter
Rustis uπ mrbanum tecto vitin paupere murem
Feriti appositis detinuis cibis.
Μίsque eptifi muris ridens τrbanus, agressis, Haec itias mensa eL sat mihi ruris, ait. Mox yice conversia, mus I t Ricim itiit in mrbem, Vrbico in hospitiam metire vocante sitium Mundqυρ cum tanto minor t mensa paratu,
Visonuere fores me. reliZia fuit. Et prope Aeprenso com a expalluit hospes,
212쪽
Dubatique sitium x x reperere cauum. Rusticus as animo senion cum voce recepto, Corripuit celerem Musculua urbe fugam: Et procul e clinis oculis ad maenis torquens; quam metas his praefat moenibus, inquit,ager lllam satis bana , mea lux, habitauimus oedes. obe volant strepitus, Rus colit alta quies.
Si memor es c subeat tibi pars lautissima vulgi sivisique suburbanum rus prope cinis babe ; simque suam assidue commendet quilibet urbem,
Re tamen, ipsa magis rura: placere docent. quin,quorum imperis urbe ue arce regunxur, Mnxia securo pectora rure leuant.
Et magis hic puri libertas aures Coeli ,siuim laqueat domi, marmore tectis placentPNec quae centeno sinuat se portici, arcu, Lenit, ut ambiguos paruula villa, metus. Iam satis urbanas, mea lux, babisaumuae Me quin siemet in villis degimus, aut in agris mihi fontanis circumdata villula rivis, Vittuta, qua nusiquam cultior vlla viret. Seu coeti ingenio, θ' fertilis indote terrae ; fptaque vicini commoditate loci. Huc mea lux, paucis tantum si veneris horis Oblitus patriae protinus urbiis eris. . Dum Bego, ceu tacita turtNr meditatus inumbra, Libera, cottoqitys, Sposse, vacabo tuis, Et procul a populis,procul urbibus atque tumultu Optata roties, fla, quiete frugr. fudiet hὶς nultus quae mutua verba sequemur, Nostraque qui turbet otia nullus erit.
213쪽
Tetricus hic nullum ivssbi Censor habet. Tunc mihi tu promes secretis intima fibris
si que ivuent animum verba cupita meum.
Tunc ego, sim quanta licam tibi, saucia flamma; quaeque, licet similes,dicta placere sto, O semel optati micet haec mihi sideris aura ἀcuam fortunato lux erit sua diei Iam satis etrban- , mea lux habitanimns ades; Nostra sit exiguo tempore, silla domus. Veni dilecte mi, egrediamur in rum, commoremur in Ῥillis. Canti c. 7.a . . Vis dabit me in solitudine diuersorium
latorum fl Mallem f enjm J in solitudine habitare ,
perquam nullus vel rarus transit. c Vtinam nullus hominum esset mecum eX-terius, ut famjliarius loqui possem cum Deo in- aerius t ipse enim & secretum quaerit,& solita rium locum diligri. Fugiam ergo hominu solatia & colloquia;vt in secreto cordis mei Deum habitatorem habere possim. Assuescctergo sola intima cogitare ola interiora diligere, S in il-Ijs permanere t possiam audire quid loquatur in me Dominus Deus meus. Ecce adsum phssime Deus aecum sum,intus sum Quamdiu in exterioribus occupatus fui,vocem tua intra audire non potui.Nunc ausem reuersu Sad me,ingressus sum ad te, ut possim te audjre,& tibi loqui. a Eccea Hierona. b D.rimn aquis, hoc loco. c Amis
214쪽
I9o VOTA.a Ecce elongavi fugiems, mansit in solitudine. b Fugiens se elongat, qui a turba desideriorum temporalium in altam Dei contemplationem se subleuat.c Oppidum,carcer; solitudo, paradisus est. d O solitudo beatat o Ereme, in S vitio inrum,uita virtutum te lex & Prophetae mirantur, & quicumque ad perfectionem venerunt, per te in Paradisum introierunt : si beata vita
solitaria & contemplativa quid ultra de te loquar es ipse Dei filius Saluator & Magisternoifer, exemplum dedit nobis, fugiens in desertum Sc mansit in solitudine, ubi sunt Rosiae
charitat , quae semper flammescunt,quae semper in sancto odore vivunt f o solitudo negotiorum coelestium apothecas in te transitoria 8 terrena mutantur in coelestia & aeterna. Denique in te, lacrymae mutantur in risum, &gaudium pariunt sempiternum. e Pia anima fDeoJ se totam exhibere nitens in studio contemplationis, Veni, inquit ; in agrum, commoremurin vi tis: congruentissime contemplationis studium, agri exprimit vocabulo,quia & illud in solitudine Jongeq; ab hominum conuersatione exerceri solet; & nouimus agrum eas dici terras,quae sunt in solitudi ne, longeque a conuentibus humanis; Ac,sicut
ager si excolatur, ingentem proferet fructuum
c lorum homini negotianti. e Mκb. Gister, is
215쪽
Lin KR SECUNDUS. I9 Iubertatem, quibus nutrimur in corpore, ita &contemplatio,si recte merceatur,tantam pro- furi virtutum copiam, ut per illas, in vita alamur sipirituali. Vnde bene S libro Genesiς dicitur de S.Isaac : Et gressiis flerat ad meditandum in uro inclinata iam die es Nec mjnus co
grue particulares meditationeS , Villarum nomine designat; quandoquidem , sicut villas ea appellare solemus praedia, in quibus praecia in agro sunt habitationeSi ad id potissimum extructae, ut in illaS tunc se conscrant homine8,ctim a mundanis Regoijs respirare voluerint ;cum ex infirmitate aliqua. Conualescere , aut quoquo pacto se recreare voluerint , &cum fructus ex agro colligere, atque seruare curauerint ita & meditationes parj ter praeclara sunt aedificia ab Anima ipSa in agro contemplationis sibi extructa, in quibus illa, fugiens
praesentissaeculi negotiq, quiete commoretur; in quibus S commorans, eX qualibet peccati aegritudine conualescat, stinam isq; fruatur dei icijs,ac demum eXimios virtutum colligat,servetque fructu S. Belae quoque pia anima, cum Deo dilecto suo, egredi se, inquit, vel in agrum contemplationis, dc commorari in villis meditationum, cum voluptatem nullam percipiat ex hominum conuersatione. Quin imo quamuis terrenarum rerum copia exuberet in taculo; quamuis prospere sibi cuncta contingant, minime tamen ex commodis hisce quippiam per-ripiat voluptatis,nec umquam vere se arbitra-
ur laetam , nisi cum sibi egredi liceat in hunc
216쪽
392 V O T A. ContemplationiS agrum. Qua in re, videtur se habere instar auis illius, quae tametsi in cauea omnibus abundet rebus, tum quae ad victum ei sunt necessaria,tum quae voluptati illi esse possent;laetam tamen numquam se reputat,quoadusque permissum ipsi fuerit, a cauea ipsa egredi,libere volare, Sc commorari in foraminibus petrae. Iure autem cum Deo egredi vult,quem unum habet dilectum ; quia nec homineS M- denter quempiam amantes,Villarum quippiam percipiunt gustus, nisi amicum illum comitem habeant, ideoque ipsum inuitant.Et eXperientia comprobamus, etiam summos Reges ac Principes, ad quos dissicillimus aditus esse solet, cum in palatio Regioque in throno resident, in villis commorantes,etiam cum infimis rusticis libentissime conuersari;& hoc illud est, quod anima intendit , cum illum in dic tum in-ujtat agrum Sc villas, ut familiariter cum eo agat, uti cum unico dilecto. Neque vero admodum temporis huic indulgere vult studio contemplationis , & familiariter agere cum Deo, sed delectatione maxima , ' diutius in eo Optat persistere; id namque ijs indicat verbiS; commoremur , sed pernoctemus , aut requiescamus iuvitiis. a Quamdiu C enim 3 animus permixtus est
turbis & in multitudine fluctuantium volutatur, nec vacat soli Deo, nec segregatus est a vulgo. Propterea,O anima, quae Per orationem dc contemplationem Deo vacare decreuisti,
217쪽
LIBER SECUNDUS. I93 esto sola, hominum consortia fuge, tumultuO- fas mortalium conuersationes deuita, ut illi
soli te solam serues,quem ex Omnibus elegisti. a Osancta Anima, sola esto,ut soli omnium serues te ipsam,quem ex omnibus tibi elegisti.
Fuge publicum,fuge & ipsos domesticos,seceinde ab amicis & intimis,etiam Sc ab illo qui tibi
ministrat. An nesci8, te verecundum habere sponsum,& qui nequaquam velit tibi suam indulgere praesentiam,praesentibuS caeteri8ssec deergo, sed mente, non corpore,sed intentione, sed deuotione, sed spiritu: de caetero, so a indicitur tibi mentisS spiritus solitudo. Solus es, si non communia cogites, si non affectes praesentiassii despicias quod multi suscipiunt,si fastidias quod omnes desiderant, alioquin nee si solus corpore es, solus eS.b O desertum CHRisaei floribus vernans lo solitudo in qua illi nascuntur lapides de quihus in Apocalypsi ciuitas magni Regis e struitur lo Eremus, familiarius Deo gaudensi quid agis es quamdiu te tectorum umbrae premunt i quamdiu famosarum urbium carcer includiis Crede mihi nescio,quid plus lucis aspicio; libet sarcina corporis abi ad purum aetheris euolare fulgorem.
218쪽
219쪽
Trahe me post te, eurremus in odorem
A Spicis ut iaceant'rati erimbus artur, Nec sim qualis eram, solaPDpimbra mes Vix traho pertaese fasidia retrica rutae, FDEquesurit oneri languida membra L
Lassa iacet capitis nimio sub pondere cervix, Sarcina suntque manus, sarcinasunis pedes. Assidueque novam qtuerunt iactata quietem, Neescio quo tandem fessa iocare situ. Surgere nunc meditor,nunc lassa recumbere frato, ne nixum cubito fluaetinuisse cunt. Nunc lubet inverso, nunc ore cubare supino, Nunc aliud lateri substituisse latus. Camque tori cunditaου peragraui languida partes, stillibet ex aequo di stticet 'sique locus.
Heul quid agam , gratiis ipsa inibi lanovensique.
iacenAM, Teque stolens cursu,non tamen apsa, equisia figis, es mediys morientem deseris agris, Nec mora tanta datur dum comes ire queam s
uer ita in Li hcis, a milite, miles arenis Deserit ur, sit ita cum datast fumae ara triuiisgenitrix ita proiicit impia ninitimauem lactare pudor, pauperissive Jpetat. Tende manum,nofrique pius miserere doloris I a Tens
220쪽
Troica Dardanius cum Pergama cingeret ignis,
cuisque senem rapuit stius igne Patrem.
Trans mare defessam fert nais coni atram, Susinet hinnulei Certia natantis onus.
solam ignoris, fugitive, relinquis in aruis, Nec senis hos humeris ponderis esse missetuamquam ego,velferi tibi sarcina tanta recuse, Si modo vel letiiter traxeris, ipsasquar. Etsequar is curram, rapiaris millima mento. Languida funesto quae modo strata solo. Nec quibus invitam cogas, opus ense, vel armis, Sponte nec iniecto, libera fune siequar. Traxit ad impulse querulos testudinis i Sitis,
Cum fluis Geticaου Thrax Oditharisa feras Traxit, o attonita fimeque, fer stupebanta Sic me sicilo,se potuisse trahi.
Non ego 'stoni, movear te=tudiae Vatis, Nec trahar Aoniae voce sonante lyrae suevis sui rapiuntsensus,sua quemq; τoluptas, Se sinit hic oculis aiaribus isse capi. Non ego luminibus, non auribus otia venor ;Noster Achaemenij languor odoris eget. Lux mea, rorilegis halat tibi istica capillis, Manat odoratae Palladis imbre caput.
yma Pase sino fiagrant tibi tempora nardo Urct que de madidis stillat odora labris. 'at Orontaei tibigraminisialitus auras, Verbaque quot loqueris tot iacis ore rosaia Asidque Panchao ceruixtibistidat olivo, A1hrioque humeros rore pertingit suis.