Pia desideria : tribus libris comprehensa ...

341쪽

LIBER TERTIUS. 3 II

A irim mea liqui facta est , ut dilectus sic

tus est. Cant. s. a r MV r D est hoc quod sentio i quis est ignis qui calefacit cor meum quae est lux quae irradiat cor meum ὶ ο ignio qui semperar- deS & numquam extingueris, accende me t olux quae semper luces , & numquam Obfuscaris, illumina me t o vij nam arderem eX te, ignis sanctet quam dulciter ardes, quam secrete luces, quam desidera iter aduris. b Sicut cera quis a facie ignis , sic anima succensa est a facie ejus; Anima mea liquefactae=t, ut dileZius locutus est. quam duscis hora, quando anima huic igneo torrenti, liquefacta miscetur , quam subtilis est in illo momento, quam eXtenuata , quam mobilis es Nihil tunc torporis habet, nihil duritiae reliquum, nihil rigoris, tantummodo eatens & liquens. Cognata sunt sibi inuicem liquidum & calidum i in his duobus cotem plationis usus consistit. Quod liquidum est , calorem citius concipit, & conreptus calor vice versa, Fod liquidum repetit , liquidius reddit. Quod dico calidum &liquidum, hoc alijs nominibus , est succensium & sincerum. O mira vis verbi & ignita

Iehementeri inflammat cor , Commutat r

342쪽

312 SUSPIRIA.cere & deficere facit; ut iam anima non sit

tecum.

a Ausculta & recole, quid locutus Mariae Magdalenae, quid mulieri in adulterio deprehensis , quid Samaritanae, Chananaeae, Zachaeo, Petro, Centurioni t Ad tot pietatis sermones & clementiae, cuius non mollescat a sectus viscera liquescant i Ad tam vehementes flatus Austri nos , etiam de durissimo pectore , quantumlibet annosa Poterat glacies dictolui. Sentio me assi uentis olei liquore perfundi & simili affectu liquescere, quotie S misericordiae tuae opera Sc verba perfecta recenseo. Ignium eloquium tuum vehementer, esseruus tuus dilexit illud.

suum animae desideranti infundit, Omnem duritiam cordis mox dissoluit, & aliquando mentem in tantas lacrymas ij quefacit, ut ViX capere possit hoc quod se capere intra se eXultat:& intus miretor qujd fuerit & quid factam subito se ipsam videat. Quem liquorem dum semtje, perfectius apprehendere concupiscit, Saliquando dum hoc ipsi incogitat, hoc quos

modo sentiebat, iam non sentit. c Quia nimirum mens dum occulta' locutionis aspiratione tangjtur , a statu suae fortitudinis infirmata, ipso quo absorbetur desideri c

343쪽

LIB ER TERTIUS. 3I3 secus liquefiunt , in semetipsas resoluuntur; an jmae vero, cum per calorem intimum liquefiunt, non in semetipsas resoluuntur, sed in reis soluentem. Resoluuntur a semetipsis, sed non in semetipsas; resoluuntur igne Dei, ab amore sui in amorem sponsi caelestis. Hoc Paulus insinuans, qui adhaeret, inquit, Domino, unus stia risus est. Et suam animam hoc modo liquefactam indicans: Vitto , inquit, ego, non iam ego. itiit autem in me CΗR I STUS. a Quid vero congruentius est quam amori tribuere hanc liquefactionem , qua id, quod alioquin durum est, redditur fluens ; cum eX- ploratum sit eos esse praecipuos amoris effectus, ut amantem impellat ad amatum, eumdemque cum illo vniat, quae certe unio tune fit pulchrius, cum amor ipse fit mutuu S, atque adeo & ambos amantes ad alterutrum fluidos faciens. Nec ignoramus, dilectum piarum animarum IESU Μ CHRISTUΜ dixisse , in Psal mo a I. EaBum eri cor meum tamquam cera liquesens. unde si liquefacta anima fluat ad IESUM , qui & liquentius ut cera, fluit ad ipsam animam,quid exinde consequitur nisi perfecta unio ;b Anima mea liquefacta est, ut dilectus locutus est, o mira R inaestimabilis virtus amoris i Deum inclinat ad terram, mentem eleuat

ad patriam & De urn & animam vel hominem simul conglutinat ad gloriam ; Deum facit O homire

timora , p. I. cap. 8.

344쪽

ralem facit aeternum , immortalem Occidit, mortalem facit immortalem , Sc imum eXcelsum constituit, inimjcum facit amicum, seruum facit filium, & abominabile facit gloriosum , frigida facit ignea , obscura facit clara, dura facit liquida. Nam anima mea liquefacta EB. O verbum admjrabiles o verbum n jmium defectabile i Ego vilissimus & nequissimus ser-

UuS tuus Domine DeUS meuS, qui etiam non sum djgnus aliqua creatura tua vocari, necesse, quomodo sum tibi tanto vjnculo charitatis colligatus, ut ad verbum tuum, prae amore, fuerim liquefactus f O ardor amorjS qu j inti, rna mentis in Deum infundis i Nam adaman-tjna erat anima mea ι & eiu S intima nimjum solidata. Nunc amore ljquescit, nunc eXtra

se exit, & in Deum tota se das undjt,proprium locum relinquit, & in Deum currit, absorbetur a Deo dc obliuiscjtur sui. O amor i quid tibi tribuam, qui me fecisti diuinum es Vivo

ego, iam non ego, Muir autem in me CHR I STUS.Inenarrabiljs est virtus tua, o amor, qui lutum in Deum transiguras i Qujd ergo te potentiuS, quid dulcius, quid iucundius, quid & nobilius, obsecro es O desiderabilis amor , qui summis delicijs reples egentest sed si liquefacta es, ad verbum eius, o anima mea, quomodo sustines amplexus eius es Quomodo non es assumpta ad oscula eius es si liquefacta es ad affatum eius,

quomodo non es absorpta, cum intras per vul-

345쪽

LIBER TERTIUS. 3 is dulcedo, & mira iucunditas, ut quod non uaCremur nominara , possimus masticaret Noa mereor este ancilla , 6 facta sum iu delicijs carissima. Quis sussicit tanti amorj8, etiam scintillam minjmam intueri l Nψn ergo mirum, si ad verbum tuum , lique sicit cor meum pimmo de caetero, totus accendar, & totaliter liqNesiam , ut in te totaliter sim effusius. Nihil Praeter te videam, nec in aliud, cogitata, dicta vel facta transeant ullo modo. Immo mirum videtur , quomodo non simus sic intenti ad te, ut ignoremus omnia praeter te. Si enim

habemus te , qdjd amplius volumus es In te ergo , dulcissime Domine IEsU , quiescat mens nostra , & a te nec ad modicum sep

retur l

347쪽

LIBER TERTI Us. 3ITVI. Quid enim mihi est in coelo , & a te quid volui super terram Phim. 72.

QVid creto, mea la terra se, marive requira'

Nec coeliam,stne te,terra,nec unda placet.

Non equidem ignoro,quae, quanta fgaudia Coelu, Terraque quas stindat, etndaque condat opeF. Sed sue te, mea lux, mala sunt, qu ctimq; vel mmel telim gremio, mel tegit da salo. ther, O coelum i o tellust o cartila marmora ponti to tria deliciis regna perba suis lDelicias cumulis etestras licet aggerat .n , Non sunt delicis, s meus ab sit amor. Sape tulis, fateor, et a per divortia mentem Hinc Thetis, hinc Terin, arduuου inde Polus. Sed totum inieElis, mundum s metiar .lnis, Non tamen haec Cinis par erit Una meis. Mens aliquando fuit grauidam recludere terram, Er que diuitibuου vellere fulva catio, Aurumque, argentumque nitentis germina vena, suaque metallifero nutrit arena v. Ferro igit&r magnae Matris suffodimus aluum Tot que tellurogara coab ta fuit. quid iuvati aegestas licet aurum si erit arcar, Non tamen ent animo nausea pulsa meo. Ergo sub aequoreos rapvit me cura penateFacti tibit Eoas Indus adustus aquas. suidquid O aurimi, gemmarum nascitur Cndis Carpere sub liquido gurgite feruor erat. Et pressum roseis conci libim edere rorem,

348쪽

Hei mihi l tam Iario lectis ex aequore gemmis, Littoribus totidem minis atque maris, Tot Janos, tot cho olitos, tot ias ictis inter,

ita mea potuit gemma sat essesti

id facerem, votis, terr qxe marique negatis Sidereos , dixi, Potastibire lares.

Visa igitur superici timvaga machina m&ndi. Templaque luciferis fulgida lampadibus. ObBtipui stabili currentes ordine flammas,

Liraque perpetuos ducere nexa choros: DIer at indigenaου tot Olympi pensedis ignes, Elamma capax anima non fuit mra meae. Nempe ita cum totum requievit in Hercule Caia, Non illi requieodem, pondus erant. Ah l piget e terris Coeli convexa tueri, Iam Juper alta Ieror nubila, terra vale. Iam cunsia ex oculis, tvrro ue urbest recedunt, Iam coit in minimam pendula terra pilam:

Iam lunae,solisque, Totusquesupervehor orbes, Etsemna premens era , calco miles: Iamque pauimention 1 tellarum issus ire Dropis, Sub pede desticitur , quod modo ctilmen erat:

h que iam cinzunt staminantis mania mundi, Et propior coelι regia tota patet. Quin properant volacres,pennata examina lues, Et sociant martys Cerbas linque modis. Saltante Arie obeunt pedibim plaudentibus orbem, L. taque ceu festo persionat . filla die.

349쪽

LIBER TERTI Us.

0, nisi sidereis, atria digna choro lO Uolucres animae, rutili re stublica E mio chelys Angelicis associanda modis is ubi sumes prope DE Za s ii nemor, exciderat Sed redit τι stonsum sensit ades' esuum. menst g tra valete, valete Poli; molucres que valete ;Nil mihi Gobiscum ess meus ab sit amor. Iam ideo, mihi quid terr que poloqNe petendum; Simem ab sit amor, Terra, Polusique vale. Magnanimas iuuenis lacumis, Pelbee, dedin i, Nulla tibi domito terra quod orbe foret: cuid mihi millenos si regero Ciribus orbes 'Non fatis est Cotis gloria tanta meis. Ah, minuta est animo, qυidquid sola di ista teme,

Apri feneque obeunt moenia vasta plagae lcuod neΘ terra capit, nest regna liquentia ponti , Non hominumque lares, non auium, domus; suod neque siderei clavdunt amplexibus orbes, Id voto stes est, resque petita meo. Hactenus heu fateor,γactius dii prendimus stiras, Semper ab amplexu mens male livisuo es lTu mihi Terra, Deus,mihi tu Mare,tu mihi coeli , Denique cunZia mihi es, Te sine. ccincta nihil.

Quid enim mihi es in coelo , oe a te quid . lui seuper terram Psalm. 72.

a m i C mihi, quaeso, anima mea, quid est O quod super omnia diligistego scjo quod vita tua dilectio est, & scio quod sine dilectione esie non potes. Aspice mundum & omnia

a Hugo de S. Victore O; arrba animae,