De laudibus eminentissimi ac reverendissimi Jacobi Monici patriarchae venetiarum ... oratio habita ab ill. et. rev. Sebastiano Soladati tarvisiorum episcopo ..

2쪽

ILLUSTRISSIMO AC REVERENDISSIMO

Tibi. Amplissime Praesul, Parvisinae Dioecesi appropinquanti, quae nova tuo adventu hilaritate cor eat, animus quoque n08ler obvius venit, sequo erigis atque eaeultat in te brevi optatam requiem et dulce praesidium habiturus. Nos enim ad Clericos Tui Semlaurii pietate et studiis erudiendos assidue

intenti ut digni fiunt qui olim divini Ministerii partes ea plere

valeant, Tibi propius accedero arbitramur, atque in certam spem adducimur haud unquam fore ut nobis praecipue sollicitudinis Tuae Τuique consilii polornu olycia desiderentur. Atque ut animi nostri Multa lis aliquo declaretur signo, hoc Tibi libellum Uberimus, quo nilpr octo earius nos habere fatemur. Continet enim orationem celeberrimoni, quam Sm1si1NUS SOLDATi se scopus noster in aula hujus Seminarii habuit anno MDCc XXXIII .

3쪽

quo scilicet Seminarienses justa dijusi laetitia diem solemnem agebant, et JAcogo II Ico S. B. E. Cardistili renuntiato summopere gratulabantur. 9uae cum de laudibus illius amplissimi Viri disserat, qui quondam hoc ipso in lam munus instituendas

jungntutis sumnis laude obieris, cumque ab illo nostro conscripta sit amantissimo Patre atque optime de nobis merito . cujus Drya nos singularem benevolentiam nulla unquam delebit oblivio, rem nostram fere totam esse duaeimus, et tiamquam

rem nostram Tibi libentissime dicamus. Defunctum EpiscoPum quodammodo invocavimus. ut Ille Tibi pro nobis occurreret. et qui nobis ement animi sensus, illius quasi voce Tibi proterrentur. Inde fit uι oujus in locum succedis . quemadmo Ium miri uin tute atque honore refulges , ita illi fiNIemo quodam foedere

4쪽

conjunctus videaris. Hac igitur cogitatione hunc veluti floremeae defuncti Episcopi tumulo colligendum putavimus. us novum Antistitem adornaremu8. Praecamur denique AEternum animarum Pastorem I. oriastum, ut Tibi fellae Dustumque regimen concedere velis. Teque rogamus, ut eae eo quod proferimus multu, quae insus conditatervamus, conjectura perspicias.

6쪽

ORATIO

Credo equidem plerosque suturos, qui jure mirentur quid sit cur hodie in hac doctissimorum hominum frequentia, et ex hoc amplissimo loco praeter consuetudinem ego dicere aggrediar, qui longe gravioribus lancturus ministeriis aliquot abhinc annis amoenissima musarum studia, academicaSque exercitationes mihi omnino reliquendas putavi; hi vero sileant Prosessores qui me circumstant, eloquentiae laude praestantes, atque hujus bonarum artium domicilii ornamenta et decora: qui sane pro loci ac rei dignitate egregie dicere potuissent. At quicumque secum animo reputet quis hodie Vir sil nobis laudandus, quo in loco praeelura ejus merita sini c0mmemoranda, quaeve cum illo ac Seminariensibus nostris vetus intercedat consuetudo; nemo unus erit, nisi fallor, qui Eum ab exteris polius, quam a domesticis commendari oportere non saleatur. Is enim marmoreus uerma quem intu mur, haud ita pridem a clarissimo Veneto artifice elaboratum, alque ad Seminarii decus perpetuo mansurum, unumquemque vestrum monet laudes modo esse dicendas Eminentissimi ac Reverendissimi Principis JAc I MOMCs Patriarcliae Venetiarum, inter amplissimos Patres S. R. L. Cardinales nuper Dissili eo by Corale

7쪽

cooptali; eius inquam, qui hac ipsa in aede allus olim et educatus, humani rum litterarum studia mirifice coluit; qui magisterii sui dignitate rei nostrae litterariae sic profuit, ut Ipsi in primis Seminarium hoc paene omnes reserat acceptos quos modo label Pr0 M0res industrios : qui germanae eloquentiae ac poesis praecepta auditoribus suis sic tradidit, ut lemporibus turbulenti simis atque artium gloriae insensis aetas aurea scholis nostris visa sil illuxisse: qui aedis hujus famam ac decus majorem in m0dum auxit ei propagavit; qui

litteratorum hominum aures animumque detinuit tum soluta, tum adstricta numeris orali 0ne; qui demum ingeni0, Seriplis, auctoritate apud viros Summos sic floruit, ut quidquid splendoris, gratiae, existimati0nis haec postmodum domus consequuta est, ejus praesertim laboribus. igiliis, curis, ae praee ytionibus se omnino debere videatur. Uuod Si praecepturis laus eum discipulorum praeconio Sic conjuneta est, ut altera ab altero aut nullo modo, aut vix seiungi queat, quiplae cum communi ac prope necessario hineulo nexa Sil; nemo non videt quam sapienter factum Sil, ut nullus ex his . qui lamen apte, ornate, et eleganter de Viro tanto dicere potuisseni. laudatoristius ossicium in hac luce suseipiendum sibi arbitraretur. Milii c0ntra Euganeo jam orto Sub coelo, ut omnibus constat, Tarvis itaeque civitatis jure paucis lautum abhinc annis d0nalo, cui nulla suil unquam eum Eminentissimo MoΝICO sive c0ntubernii Semiliaiieii sis. sive Studiorum, sive magisterii societas, ac communio; milii, inquam. in Gus laudatione

liberiale illa uti licebit, qua discipuli praeceptoris sui merita dicturi omnino caruissent: ex quo sit, ut quam is multa de Eu hodie sim narraturus, nemo jure suspicari p0ssit me quidpiam vel ad gratiam linxisse, vel in gloriam meam MOXIcI laudes redundare. Illud pariter accedit, quod Is, cui ampli simam gratulamur adeptam dignitatem, Si primam rius spectemus originem, ad hanc Tarxisinam perlinei Ecclesiam: cujus in gremio, a minoribus exorsus Disiligod by COOste

8쪽

ordinibus, sacerdotali auctus suil potestate, atque a Praecessoribus meis Seminariensium Prosessorum numero adscriptus, tulissimam hic ad honores summos viam sibi communivit: unde merito videtur neminem fortasse magis

decere, quam me Tarrisinis sacris modo praesectum in Viri praeclarissimi laudes excurrere, atque in hac auditorum frequentia ri publice gratulari, qui jam ex subdito ac filio Pater ac Patronus Dioeceseos maternae suae cunctis plaudentibus exaSil. llisue de causis, etsi plane intelligam quantum oneris ipse mihi imp suerim: desiderio lamen vestro satisfaciam, Prosessores clari Mimi, qui me reluctantem ac merito perlimescentem ad hoc laudationis ossicium suseipiendum mulla prece compulistis. Hoc autem ideo lateor me esse facturum tum ut singulis paleat quo prosequar obsequio Principem omni laude digni Simum, deque re nostra litteraria optime meritum, tum ui Dioecesis nostra intelligal quae mea sit in Seminarium i quo certe nil potius Episcopo esse dehol, voluntas, observantia et assectio. Vos interim etiam atque etiam oro obtestorque, magistratus integerrimi, civitatis Tarvi sinae praesidia et deeora, Teque in primis, Vir Clarissime, qui Caesaris nomine huic praees provimelae , Vosque Prosessores egregii curarum mearum levamen ac solatium, v0sque demuin Auditores, quotquot estis ingenio, litteris, nobilitate speci lissimi , ut me dicentem de laudibus Praesulis non modo municipio huic nostro, sed vel ipsis viris principibus probatissimi, allente, bonaque eum Venia audiatis. Hoc onus si vos be volentia vestra allevabilis, dubius licet ac timens seram ut potero: perficiamque ut intelligalis, JAcoBUM MOMcLulum ob exculti laudem ingenii, lum ob singularem morum integritalem Su 'itatemque plane dignum fuisse, qui ad honores maximos eveheretur. Illud demum restat. ul vel ipsum sermonis genus quo in dicendo usuruB Sum, quemadmodum Spero, probetis: quippe cum vobis doctissimis persuasum Diuiti od by Corale

9쪽

esse debeat, nullum aliud eloquium praeter Romanum decere Episcopum de Romano Principe in Seminario suo verba sacturum. Cum omnia spectanda sint, plurimique facienda munera, quae pro infinita sua in homines boni late largitur nobis D. o. M., opes scilicet, amicitiae, gloria majorum, antiquilas generis, celeraque his similia, quae ad felicitatem pr0movendam in terris maximo esse soleni praesidio atque adjumento; tum omnium praestantissimum est ingenium, quo praeditus adolescens viam sibi sternit ad quaslibet disciplinas felici ausu excolendas, multiplici ditatur eruditionis fructu, inter coaevos et aequales excellit, ad grandia lendit, ac famam sibi comparat nominis sempiternam. Jam vero quisquis ille sit, qui ingenio pollet experrecto, S0lido, exculis; quaenam, quaes0 vos udi iures, a natura objecta metuat impedimenta 8 Num fortunarum paucitatem I Minime vero: nam iustoria i lis temporum, vitaeque magistra monet, plurimos sui SMhomines, qui eum rei familiaris angustia premerentur, unius ope ingenii, litterarumque vel artium cultura, magnas sibi dixi lias pepererunt: quo innumero insignis occurrit menti meae Antonius Canora, provinciae hujus decus , qui eximia sculpturae peritia aritum sic auxit patrimonium, ut illuda sundamentis excitare potuerit templum magnificentissimum, quod in Po saneensi culmine silum Di cesim hanc nobilitat majorem in modum. Num generis humilitatem ' Nequaquam: innumeri enim ii sunt homines, qui cum ex obscuro loco ac gente profecti suissent, ipsi sibi doctrinae atque eruditionis praesidio eam adepti sunt nobilitatem, quae una maximi facienda est: eum

non ab arbitrio sortis, sed ab admirabili pendeat splendore virtutis. Duis porro nomina n0n norit Benedieli XI, Sixti V, Clementis XIV, plurimorumque Patrum Senatus 1postolici, qui felicissimo ingenio suo acceptam retulerunt dignitatem, quam orbe luto plaudente sunt conseculii Disiti od by Coral

10쪽

Εadem itaque ingenii dote Mo NicLs exornatus, illud ab ineunte adolescentia sui specimen exhibuit, ut jam tum facile cognosci posset qualis progressu lemporis esset suturus. Perspicacissimo scillaei dilatus intellectu, judicio pari, Becunda imaginandi vi, memoria prompta, quam celerrime prima didicit diseiplinarum rudimenta, praesertim vero latini sermonis praecepta, quae ruri docentibus tribus curionibus industriis ipsi tradita sunt. Utque aspectus coeli rubescensis, sub ortum solis, diem pollicetur nubium expertem ac plane ser num; sic ea quae in Moneo adhuc puero apparebant indicia intelligentiae aevirtutis magna in posterum de illo praenuntiabant. Et sane necessariis latinae Iinguae studiis, uno duee Cicerone, sul lum erant tempora) laudabiliter ara

dueque incumbens, brevi sic profecit ut aureorum seripiorum mentem aSwqueretur, emendateque scriberet: unde optimum factu risum est parensibus ae magistris nobilem hanc arborem pulcherrimos germinantem flores in lali0rem campum transferre, ubi fructus naturae suae congruentes, optimos scilicet ac persectissimos, felicius edere posset. Quapropter cum eo ventum esset ut MoNicra amoenissimis Humanitalis studiis jam operam daret, quae animum mirisee exornant, germana solidaque imbuuul cultura, guSlum nata

rantur perficiuntque, atque ad severiores diseiplinas addiscendas intellectum rite disponunt; traditus suit Seminario nostro 2 , ubi Prosessores clarissimi emper Druerunt, et ipse Ubaldus Bregesinus, Novalensis coeli sidus nobilis simum quem honoris causa nominoi haud ita pridem multis edilis ingenii

documeniis, nomen suum immortalitali commendarat.

Jam vero dexternali Mo ici , Humanitatis limen primum ingressi, quae par oratio inveniri potesti Felicem de se spem jamdiu praeconceptam non modo aequavit, sed vicit: adeo sollers fuit, promptus, ingeniosissimust Auditis enim praeceptis, quibus ars nititur bene dicendi, cognitisque seriplaribus Graecis, Latinis, et Italis, ad illos studiosa imitatione assequendos seliciter Disilired by Corale