장음표시 사용
21쪽
a umento esse solent. Sua in litteraria republiea laude n0n carent; attamen animi virtutes, quibus h0mo rectus esticitur ac bonus, longe majorem nobilioremque postulant laudationem: quippe cum quisquis iis excellit, litteratis lanium viris se probet; qui vero his eminei, Dei amorem aeternamque felicitatem consequatur. Ut vero unicuique paleat minimi laetendam esse doctrinam si serio sit a bonitate sejuncta, hoc in aureo suo de 0ssiciis libro, gravissima Platonis adhibita auctoritate, cuneios monitos voluit Cicero, quod scientia, quae est remota a justitia, callidilua poliu3, quam sapientia ratappellanda. Do 0ssiciis. Lib. I. S. 49.
Quapropter quam is ea omnia, quae in Moraco hactenus commemoraxi, prudentum virorum judicio, ingentia sunt, justisque laudibus celebranda; nihilo lamen secius haec ingenii decora non admodum in Eo extollenda arbitrarer , nisi haec eximiis etiam virtutibus eumulasset. Cumque certum sit lauros doelis frontibus debilas arescere brevi, nosque frustra atque adeo in exilium nostrum vivere, nisi Deo uni vivimus, eiusque gl0riae; eapropter velim ut Moluci exemplum studiosae praesertim Suadeat juventuli, vere laudabilem ac magnopere fructuosam esse doctrinam, si alas praebeat ac vires esticaeissimas, quibus homo adjutus, ad cognoscendum dilige dumque bon0rum omnium auel0rem ac principium felicius assurgat. II
MONIcLs praestitit duplici laudo dignissimus, quod ad divini Praeceptoris
exemplum, opere primum, deinde serm0ne christianae profuit reipublicae. Cum primum itaque ereditam sibi curiam ingressus est, oppidan0Sque Su coepit moderari, regimen sacrum ab laudabilis vitae institulo auspicatus suit, ut Pauli verbis verissime dicere posset: Imitatorta mei talole, fruirra, et Obgenvale e03, qui ila ambulant, gicut habetis formam nostrum. Philip. 3.
Hoc Vero minime consequutus esset, nisi universorum actuum ejus moder
irix fuisset, quae altissimas in Rus animo fixerat radices, bon0rum omnium Disilired by Cc oste
22쪽
parens, virtutum altrix, magistra diseiplinae, divina Christi religio. 0uis enim M in Deum religiosior' quis in seipsum continentior quis in ceteros ossiciosis ' Mervatim, Auditores, commemoro quae si tempus sineret, Sigillatim ac propriis laudibus essent celebranda. Utque ab religione exordiar, quae cum celerarum Virtutum quae ad mores spectant, radix sit atque origo, integerrimos effeti mores, vitamque inlaminatam fila ut Deo ac Superis placeat); quodnam, quae- V0S, praeconium excogitari potest, Mo IcI merilis omnino par Quis unquam fuit qui in ejus Filae rationem paullo allentius inspiciens, ad res dixinas debito hon0re prosequendas non accenderetur Monitus scilicet Ipse a parentibus, qui moribus fuerunt antiquis ae specialissimis, finem homini propositum hunc esse, ut Deum suum colat, diligat, vereatur; nihil habuit potius vel a puero, quam ut religionis amore semper emineret. 0uis dicere possit quo eordis asseclu ad preces incumbereti quam graVem, pium, Venerabundum
Se exhiberet sive sacris operaretur, sive Sacramenta ministraret, si e ritibus ab Ecclesia catholica praescriptis aeternum rerum omnium conditorem Fen
raretur i quam vigil esset ne quis templi sanctitatem contaminareti quam aeriter comm0lus appareret, si serte populi corruptelis vitiisque Deum offensum fuisse cognoscereti Hinc ea proficiscebatur pastoralis Sollicitud0, qua ita malus subditam sibi cohortabatur plebem, ut a criminibus caveret, labes animi mundaret, atque anteactae vitae dolore veniam oblineret. Hinc Sedulitas merito laudanda, qua aegris aderat ut praesensis monitoris subsidio di inae acquiescerent voluntati, morborumque acerbitalem libentius toler renL uinc charitas vere paterna qua consilentibus aures praebebat, opportu nisque consiliis ac remediis adhibitis, in viam unde desiexerant, re ocabat. Jam vero ut ad illud veniam, quod veram Molxici imaginem intuentibus exhibet, eiusque virtutem suis adumbrat coloribus; quis in seipsum Eo fuit Disit Od by Corale
23쪽
continent ior 3 Nullum usi voluptatis genus, quod Ipse ab adolescentia non vicerit, domuerit ac Sirenue profligarit. Quam is enim, ut eximium decebat musarum cultarem, animo Semper fuerit sua isSimo atque ad asseclus quosque iii se excitand0S alend0sque parata; ea lamen semper fuit conlinentia, ut omnium ore praedicaretur. Inleger xitae, ac cujuslibet labis expers, vel ipsum licentiae nomen exhorruit; nullumque unquam passus est e calamo sibi versum excidere, unde in auditurum animis asseelus gigni posset minus rectus, vel morum innocentiae aliquid detrimenti aut periculi pararetur. Eximium sane exemplum, ac maxime dignum, quod litterati viri in carminibus conscribendis eo diligentius imi lentur, quo poli0r probitalis quam culturae solicitudo singulis esse debeti 0uae Vero continenliae pars in gloriae cupiditate coercenda sita est, haec adeo MOXICO cordi fuit, ut ejus praecipua virtus visa sit. Aliorum itaque partes sint laudibus efferre admirabilem rius doctrinam, famam nominis praeclaris operibus sibi partam, specialissimam vitae innocentiam, Summas ab Eo dignitates adeptas; mihi contra ipsa suasorma spectabilis occurrit atque menti obversatur insignis modestia, humi, litas, animique moderatio semper sibi c0nstans; quam nulli litterarii plausus, nulla virorum principum benevolentia, nulli honores amplissimi non modo labefactare, sed ne imminuere quidem unquam potuerunt. Et Sane ineredibile videtur, kuditores, hominem reperiri, de cujus meritis doctissimi quique tot ac lania magnissee dixerint; cujus orationes ac versus litteraria respublica maximi secerit; cpiem collegae seminarienses et exleri adeo probaverint ; quem Pontifices Maximi ac Reges polentissimi summis dignum hon ribus judicarint; cui vel ipsa invidia pepercerit; incredibile, inquam, videtur
ea semper esse humilitate, nil ut sibi tribuat, numquam se extollat, numquam de laudibus suis glorietur. 0uod si jure Divo visa est Bernardo rara adni dum in terris, ac prodigio prope similis humilitas honoratu, quippe cum UxDisilired by Cc oste
24쪽
fieri possit ut vir sua clarus virtute, auctus honoribus, plurimi habitus a viris nobilissimis sibi quandoque non plaudat, deque suo non laetetur triumpho;quis vestrum non videt ejus conlinentiae, humilitalisque, qua MONI sis semper eminuit, unam fuisse causam Becundamque radieem, christianam scilieet
religionem, quae qualibet philosophia longe polentior, jubet hominem seme,
ipsum agnoscere, eam quam a natura sortitus est pauperialem modeste salari, ingenium vero, doctrinam, eruditionem, ceteraque bona uni Deo omnium
rerum largilori accepta referre 3 Sic sit, Auditores, ut dum ii quos aetentia instat, verissima sui abiecta cognitione, insolenti quodam lument fastu, suis delectantur laudibus, reliquos autem superbe despiciunt; illi contra, quos
eharitas aedi at, suoque igni instammal, seipsos omnium minimos existiment, ac praedicent, viros honore dignos quo par est Obsequio pr0Sequantur, nem,nem demum, ut ut rudem, miserum, hebetem, indoctum audeant aspernari. At cum virtutes communi inter se, ae prope necessario vinculo connexae
sint; ideo contingit ut qui minimum sibi tribuit, in ceteros ossiciosissimus
et habeatur et sit: ita ut vel si eximia honestetur dignitate, eosdem servet m0res, eumdem animi habitum, eamdem benignitatem. duo in numero quis MONICUM non magnopere celebrandum arbitretur Nemo sane omissior Eo, qui vultu, ore, dulci sermone, sincero cordis assectu singulos quosque humanissime excipere, honorisce habere, ac peculiaribus benevolentiae signimeationibus sibi demereri ac devincire consuevit. Ille porro qui liueralorum Virorum clarorumque civium consuetudine storuerat; quandonam, quaeso S, minus saetiis, benignus et comis visus suil Hanc eius virtutem non importunae interpellatorum preces, non rusticarum gentium neeeSSilales, non adeuntium frequentia ullo unquam tempore imminuere potuerunti Pallens que, milis, modestus, ossiciosus omnes audire, libenter eum iis colloqui, rum causae patrocinari, ad injucunda ae minima interdum descendere: Disit Od by Corale
25쪽
ut merito dubium videri p0tuerit, doelior , an benignior ille foret. 1l longe majora in Illo sunt, quae suis modo laudibus oportet praedicari. Nam si quis est qui sublimissimas adeptus dignitates, earumque fulgore excellens ita se gerat, ut nil praeler habitum immutasse videatur; veterem vero Sihique domesticam morum facilitatem, atque humanitatem cum omnibus fer andam sibi arbitretur; hunc ego non aliquem ex hominibus, sed unum prope dixerim e Superis in terras delapsum ui admirationi et exemplo sit, verissime judico. Iam vero ad memoriam re Male, uditores, qualem ante paucos dies Moraci vidimus, xullus hilaritudine sui civialem hanc universam mirifice recream lem. Numquid R0manae splendor purpurae, qua modo inredit spectabilis, Ipsum prohibuit, ne, ut antea, humanissimum se exhiberet, benignum. ostmcissum Τ duae in vultu comitas i 0uae in xerbis suavitas i duae in actibus dignitas eum modestia conjunctat duod dum considero sconsidero autem saepissime, jam mihi radeor in hoc Viro cernere quod egregie more suo docuit Tullius: Praeclara est aequabililao in onDii vita, et idem lemper vultus, eademque frons, ut de Socrate areepimus. De 0ssieiis Lib. I. c. 26 Cum vero ad posterorum exemplum tum in Deum religiosus, tum c0nlinens in seipsum, tum in quoslibet ossiciosus M ico foret; sacile est Ponjicere, Auditores, quo successu ad oppidanos suos pro munere pastorali verba haberet ac sinem christiano oratori propositum, morum scilicet eorreetionem, cum latissime assequeretur. Nemo etsi disertissimus, apis describere posset quo admirationis, atque adeo pietatis sensu oppidani illi assiderentur, dum audirent turi em Suum loquentem ea sermonis facilliale, quam dissicillimam Quintilianus appellavit: ul Milieet rudibus ob ius ac perspicuus; doclis vero probabilis et jucundus essel. Videbant enim saepenumero pastorem Suum densa septum in Templo doctorum hominum stequentia, qui ex proximis pagis et oppidis eo conveniebant ut Mo Icm concionantem audirent, Vel Disiligod by Cooste
26쪽
ehristianae catechesi vacantem. 0uo audiis, jure dicere solebant: Ilane modo Ioquitur, rudiumque sic cui Sulli necessitati, qui sapientia ac lacundia plurimum Valet, ae plausibus semper exceptus suil dum inheademiis ad litteraius tros sermonem habereti O felicem, fortunatamque Paroeciam, quam talis pastor moderaturi Quartum jam annum in hoc regimine MONIctos exegerat . cum maxime obstabat ne ruri diutius Ipso delitescere posset meritarum nempe Husdem splendor, qui Eum vel in ilum ubique praedicabant; quo factum fuit ut ab Imperatore Francisco Primo Ipse Cenelensis Episcopus renuntiaretur il 23. Cujus rei cum fama percrebuisset, universa ciVilas Tarvisina, suis prope convulsa sedibus, ad Eum certatim convolare, Imperatari plaudere, Ipsi gratulari, sausta quaeque ac prospera Dioecesi illi ominari. Cum Vero majore auctus sacerdotio, ad designatam sibi cathedram proficiseeretur; quis salis apis referre queat quo gaudio cives nostri, potissimum vero Seminarienses, beneficiorum memores, assecli fuerint, quave laetitiae et amoris signiscalione Eumdem suis quasi man, bus in illam Sedem colloearint, quam Ipsi ne cogitanti quidem, nedum speranti palere voluit Numinis aeterni consilium t Quod si temporis angustiae paterentur ut singula quaeque dicendo persequi possem, nec hora fugiente omnino deberemmulla penitus praeterire, aliqua strictim ac breviter enumerare, quae reliqua Sunt paucis referre; quisque vestrum facile cognosceret quantam potuerit M0MCUS laude vitae innocenter actae, splendore e trinae, prudentia regiminiis injicere admirationem sui Dioecesi Cenelensi lotius triennii spatio, quo Ipsi praesuil. 0uis p0rro vere sapiens ignorat, homines ad grandia natos ea celeritate propositum sibi curriculum conficere, ut uno persuneli ostieio ad aliud statimeon olent, et, ut prophetae erbis utar, exultent qua3i gigaa ad currendum viam 8 Hoc accidit in Moraco, qui cum sorte contentus sua, CenetenSes Sibi de ineius paterno amore prosequeretur; cognovit. Se , discedente Venellia Diqiliged by GOoste
27쪽
Ioanne Ladislao Pirtario, Viro gravissimo, in eius locum Suffectum esse, ac Patriarcham et Metropoliten Veneli Regni renuntiatum fuisse 033. Quam
noFam dignitatem, sane conspicuam atque amplissimam, Caesar regiae etiam suae benevolentiae significationibus cumulatam Sic voluit, ut brevi annorum
Spalio interjeelo, Eumdem decreverit esse Sibi a penitioribus consiliis, ingenti omnium ordinum gratulatione ac plausu. in Tuum modo Sit, Vir egregie, ex ea cathedra quam Divis Laurentius Iustinianus, ubique clarissimus, exornavit, in utilitatem Venelao Ecclesiae e recludere d0etrinae ac pietatis sontes, quorum in Te est origo, unde aquae dimanant Christi sidelibus profuturae. Sentiat Venela gens, penes quam jamdiussuruit mullosque per annos eloquentia dominata est, pastorem esse Sibi, qu0 loquente, aurea ChrTwSl0mi ac Basilii tempora prope reviriscere videntur. Sentiant Sacerdotes se ab illo regi Praesule amplissimo, qui forma gregis
laetuS ex animo, ad Sacrorum canonum norinam mores Ecclesiastieorum componere novit. Sentiai Seminarium Se ducem nactum esse, quo praeeunte,
res litteraria plurimum capiet utilitatis. Sentiant egeni, orphani, iduae, derelicti munificae dexterae largitalem. Jam rideo Urbem Romam, tolluSorbis terrae principem, oculos ad te convertentem suos, atque ad decus I uum novim molientem honoris augmentum. i5 Et sane dum MoNictis commissam sibi Ecclesiam sic moderaretur, ut Suis exemplo, celeris Episcopis admirationi esset, Is qui attingit a sine uaque ud sinem fortiter, et disponit omnia auaviter, ad Romanam Petri Cathedram evexit Gregorium Pontificem XVI, sama sapientiae, laude pietatis, gloria prudentiae vere Maximum. Hic doctorum irorum amantimimus, quippe qui cum iis semper sit hersalus, eosque vel ab regiminis sui exordio amplissimis Sestius donare praemiis, de Molxico ornando atque ad 1postolicum Patrum Card. Collegium promovendum, statim cogitavit. Cum porro de hoc Collegii Disit Od by Corale
28쪽
loquor, Luditores, Senatum illum intelligo ex Patribus consalum toto terr rum orbe majorum gloria, doctrinae apparatu, sanctitatis splendore vero eminentissimis ac gravissimis; unde quotiescumque suo fuerit Romana E clesia viduata pastore Ille sumitur Pontifex ae moderator lolius christianae reipublicae qui jure divino ac suprema clavium potestate tum immensam regii Christi familiam, tum singulos pastores; ubi Viri immortalitate digni semper fioruerunt in lacullate qualibet et disciplina vel Divinae Scripturae, vel Sacrae Theologiae, vel durisprudentiae canonicae, vel exterarum linguarum , vel Archaeologiae, Eruditi0nis, Ilisl0riae ecclesiasticae et profanae, vel liueraturae, vel Politices exercitatissimi; ubi usque viguit in consiliis rapiundis prudentia, in quaestionibus dirimendis sapientia, in causis expo-diendis aequilas, in luendo religionis honore virtus, robur, ac conStantia. Cui Senatui adseribendos cum is lanium cognoscere, dijudicare atque eligere soleat Pontifex Maximus, salsi nescius, qui in illa Urbe versatur grandibus rebus, eximiis, pretiosissimis assueta, ubi ea quae alibi splendescere p0ssunt, quasi communia atque usitata vilescunt; hoc plane consequitur ut quicumque in illum cooptati fuerint, meritis praeclarissimis dilati et habeantur et sint. In hunc ergo Senalum n. Kalendas Augusti hujus anni munificentia Gregorii XVI, non modo nostris, sed et Romanis plaudentibus, IAcoBLM Moracin Patriarcham Venetiarum, prae modestia sui Ei mos semper suil trepidantemae pertimescentem ideo cooptandum curavit, ut Eo adscripto, novus Fidei assertor, Ecclesiae Catholicae columen, disciplinae ecclesiasticae defensor, Collegio 1postolico decus adjungeretur. Haec scilicet, Luditores, communis laesiliae, gaudii seminariensis, exultationis uniuscujusque nostrum causa est P0lissima: quippe cum merito considamus inminentissimo JAcoBo Moraco, equ3 pietatem plane perspectam habemus, Patronum ae Patrem n0s esse
29쪽
Videte, iuvenes Optimi, qui milii adeuis dicenti, quo Sapientia, virtus, bonarum litterarum amor cum eximia pietate conjunctus hominem praeclare meritum perducere possit. Hoc assidue exemplum intueminor; hoc italari pro viribus contendite; h ante oculos vestros usque obVersetur, ne vobis soriasse deesse videamini iTu vero, Princeps eminentissime ac reverendissime, domus hujus columen ac decus, pete faustis ominibus Urbem, ubi Ponti x Maximus, ubi Patres amplissimi, ubi litterati viri Te cernere, Te mirari, Τuoque frui colloquio concupiscunt. Dumque exceptus gremio urbis celerarum omnium reginae,imiracula artis, Basilicas, vias, collegia, seminaria cernes; hujus Tui memenis veteris domicilii, ubi l. . Semper honos, nomenque Tuum, laudesque manebunt. i lag. V.
30쪽
l ΕmInentissimus ac Reverendissimus Iacosta Mosicus honestis pilaque parentibus natus est V. Kal. Iulias Α. C. IT 78. Resit, haud procul ab oppido Castristatici, a quo distat quatuor circiter millibus passuum , in provincia ac Dioecesi Tarvisina. Adhuc puer commissus suit magisterio Curionum S. Vlti apud Asylum, S. Fuseae V. M. de AILivolis, S. Martini de Sylvestis, quibus docentibus, didicit tum praecepta morum ad vitam recin instituendam, tum rudimenta prima Iatini sermonis. 2ὶ Annum agebat aetatis suae quintum supra decimum eum studiis Humanitatis operam daturus, Tarvisinum ingressus est Seminarium, auspice ac patrono Illustrissimo et Reverendissimo Beruardino Marino tunc Antistito in cesti huius.
3 Laudabiliter eonfecto humaniorum IItterarum curricvio, ad philosophicas et math maticas incubuit disciplinas et qua exercitatione perfunctus, Theologiam audiit dogmaticam et moriam eo successu, ut anno 1800. potuerit theologicas quaeationes Strenue Propugnare.
Q Hic placuit cursim eximia In Seminarium nevisinum merita commemorare Reverendissimi D. Antonii Penigrari Canonici maioris Basilicae et studiorum Praefecti iam inde ab anno 1798. Hic Vir pIetate ac doctrina cIarissimus, Mox ci ingenium cognorit, probavit, iussitque collegio Prosessorum Seminariensium adscribi.
dia a pristina dignitate des erant in omnibus prope schoIia ob nimium, qui late serpebat, novitatis amorem, ae veterum Scriptorum contemptum. Ipse in Seminario Tarvisino litteraturam ad illud, unde exciderat, Meus revocavit, optimis si Iomo iuventuti exemplaribus proΡosius.
6ὶ Dum adhue magisterio seminariensi sungeretur, in eloquentiae sacrae studiis plurimum ematus est eum laudo. Diebus sestis quadragesimae, quibus ab exercitatione docendi vacabat, in elones ha It probatissimas ad populum, praesertim ruri. Curiae suburbanae Narvisiau, S. Blasii de Galliata, Spresiani, aliaeque felicissimam eius praedicationem nunc quoque commemorant. Tamisit saepius auditus est magno cum plausu quoues Coclites ornata Iaudavit oratione. Publici iuris est ea quam habuit in honorem B. Henrici est Bauzano Tarvis Inorum Patroni. 7 Funebri parentavit oratione Meris Manibus tum Illustrissimi et Reverenssissimi Be nardini Marint Tamisinorum Episcopi, tum Illustrissimi sit Reverendiscli Vincutierrae decollatio Abbatis Narvisiae. Quae vero Possanei habita est in funere Antonii canovae, Viri incomparabilis, maximam oratori peperit famam.