De laudibus eminentissimi ac reverendissimi Jacobi Monici patriarchae venetiarum ... oratio habita ab ill. et. rev. Sebastiano Soladati tarvisiorum episcopo ..

31쪽

8 Multa edita sunt eam a Momer, sane optima et elaborata: Ita ut nestus serme esset sestus iam patrius, quo adventante, felicis huius poetae versus desiderarentur. 9 Athenaeum Tam Isinum id consilii ceperat, ut Libri XII. aeneidos P. Vir si Maronis,

duodecim sociorum suorum cura et studio ederentur Italice redditi eo metri genere, quo Torquatus Tassus usus est in celeberrimo suo poemate. BIud est cunctis exploratum, Q. Mox revis semper sibi parem exhibuisse in Itala interpretatione Libri IV. aeneidos, quae prostat in Volumine primo Actorum eiusdem Athenael, typis edito AndreoIIanis. 10 Quemadmodum Seminariis sere omnibus, ita et hule nostro mos semper suit, ut, exeunte anno scholastico, Praeceptor BethorIcae Iitteratos visos teneret academica exere Latione, quae magna ex parte Versibus constat varii metri. Montera per annos novem In hoc munere Obcundo sic se gessit, ut sibi ac Seminario ex elue carminibus plurima saeta fuerit honoris accessio. Praeclare autem cecinit de Illis quae hic Iaudantur ex hisce carminibus quaedam etiam emta suerunt. 11 Exeunte anno scholastico 1813, TarvisIno egressus Semlaario, ubi annorum sex et viginti spatio commoratus fuerat, regimen Moκicvs Iniit Paroreiae S. Viti apud Mylum, quam per Ennos quatuor circiter tenuiti 12 Dum laudatam Par clam, cunctis plaudentibus, moderaretur, Imperatoris ae Regis nostrI Francisel decreto renuntiatus suit anno 1822. Episcopus Cenetensis. Accedente porro consensione Pis VII. Pontificis Mari , episcopalem suscepit consecrationem v. Id. Novembr. anno 1823, Venetiis peractam ab ExcelIentissimo et Reverendissimo Ioanne Lassislao Pyrkerio, tunc temporis Venetorum Patriarcha. 13ὶ Triennium Mostens exegerat in Cenetensi Episeopali regimine, eum eodem Prorsus dle qui fuit ix. Kal. Decembres quo regimen ipsum inierat, regiae ad Eum Periatae sunt Litterae, quibus designabatur Patriarcha Venetiarum ae totius Regni Veneu Metropolita. Quod cum ratum habuisset Leo M. Pontifex Maximus, ad Cathedram D. Laurentii Iustiniani Monteis, caninico ritu servato, transferrendum curavit. Ad hane, Geneta digres1us, socontulit τι. Id. Septembr. B. 1827. 14 Ine te anno I 83 I. Imperator ac Rex Franciscus in It MoNiexΜ, nova Pu tumssignitate, Sibi esse a penitioribus consiliis, atque inter nobiliores ditionis suae viros recenseri. 15ὶ Sexto iam abhinc anno Mistrea Venetam tenebat cathedram, tum Gregorius XVI. Pontifex Maximus, aequissimus meritorum extimator ae iudex, et Venetae Ecclesiae multis nominibus devinctus, Ipsum ad Romanam Purpuram rite pmmovit iv. Kal ndas Sext. a. 1833. Dignitatis ampIissimis Suae insignibus deserente, Potiti sicis iussu, Viro Clarissimo Antonio Traversio, Protonotario Apostolico, ac Praesese domestico primum cornatus apparuat In Veneta Basilica D. Marci xvii. EM. Octi, civitate universa plaudente, a quo in obsequium Patriarchae sui essura.

32쪽

363 SemleMIenses TarvisInt ad memoriam sempiternam veteris Collegae, nunc vero Auspicis ac Patroni sui IacoM MONici, Inter Patres S. B. E. CardInales nuper cooptati, ma moreum eiusdem Hermam a Veneto Sculptore Zandomenerat Caboratum, in nobIllore ac magis conspicuo Seminarii loco collocandum curarunt. Quo vero die hoc accidit qui fuit viti. MI. Decembr. , iis tactum est laetitiae significationibus, quae homines decebant pristini coni hemii ac beneficiorum memores. Primum enim ad Basilicam Cathedralem Prosessores omnes Convenerunt, ut augustissimo Interessent Sacrificio, atque una cum Episcopo suo grauas agerent D. O. M. Postea vero ad Seminarium reverteriles, atque in aula magna eiusdem hine inde dispositi, inediumvo habentes Episcopum, huic adsuerunt latinam orationem liabenude laudibus Cardinatis Iaeoax MoNici; quam Singuli Provinciae magistratus, ordo municipalis, ac militiae duces sua praesenua honestarunti Postremo in publicae Iactitiae argumentum exterior Seminarii frons, aedes municipii, flagesae Patrum canonicorum domus, atque ipsum Episcopale domicilium plurimis cereis lacibus accensis eminus spectabile, intuentium Decios in se convertebant. Haec autem omnia Episcopus, Seminarium, et universa civitas se omnino debere existimarunt Viso Eminentissit no et Reverendissimo, qui loci famam decusque mirifice auxit atque amplisicavit laude doctrinae, integritale vita adeptarumque dignitatum splendore.