Antiquitas, et dignitas ecclesiæ vercellensis vindicata : dissertatio apologetica

71쪽

eum . Illud , quisnam censeat, inter X υἱ- scopos c. hanc regulam non convellit . Nam non quθά sieri potui , quod hac interrogatione continetur, sed illud quod factum est, attendi debet : in ubdiata enuntiationis sic , ait Ρ. Honoratus a Saneta clari , Martienaeum ess , a tam non esse , Aser factum II vocamplectamur , rarionem , qud eri potuisse . Et hoc , potissimum cum res est adversus regulam , ita certam , ut hic , qui Mam censeat pomnes ita censebunt docti eruditi

quo adusque oppositum, positive non demonstretur meum non ei dignitatem is antiquitatem Ecclesiae Novariensis tueri , quana certe non eriturbat illud , quisnam censeat Ipsi docti Novarienses, qui hoc astu , tantae cum laude , rebus atriae illustrandis incumbunt, ipsi scient , quin opera mea egeant obtrectatores propellere. Illud certum et , Ecclesiam Novariensem esse ex antiquioribus , cdignioribus Ombardiae Eam reXit ante aetatem . Gaudentii , S. Laurentius artyr , quem Μargarinus igneus to et Bibliothecie Veter. atr. apud Carolum a Basilica Petri

Episcopum Novariensem , Episcopum Nova riensem appellat . idem , jam usque ab obitu Auxentii , Episcopum tribuit

Auctor , quem tacito nomine refert u- cinelli in vita . Ambrosii cap. O. Ol. 22 ., dicens , quod mortuo Auxentio , Valentinianus

Imperato , vacante Sede Meaeolanensi , convom

72쪽

eel noem , Comensim , Novariensem , TaurInm- se , Ventiminensem, Iicinensem , Laurinsem caser que ex nitimis Urbibus , ct Provinciis ras successorem e gerens . Eam .in vita s.

Gaurient ii, quae est in Archivio nostro , legimus D. Eusebium Gaudentium , re-xis utrumque simul. Legirnus in eadem vita, quod temporibus D. Ambrosii , D. Gaudentius jam Epycopabatur , Iu ejusdem vitae vel bis utar . Demum ipsius Ecclesiae antiquioritatem, inviiste probat, ipse sessionis locus , qui piscopo Novariensi in Elencho assignatur . Non est cur immorer in examinanda historia S. Martiani , Episcopi Dertonensis, de qua valde dubitant eruditi , statuentes primum Epi-lcopum Dertonensem S. Exuperantium , Discipulum S. Eusebii, qui certe antiquior non est S. Gaudenti O . Nec urget , aut aliquidissicii exemplum S. Diogenis , Episcopi anuensis qui ubicriptus dicitur anno CCCLXXXI. Concilio Aquileiensi . Nam hac epocha , vestu stiores procul dubio sunt . Eusebius Vercelleniis , - . Gaudentius , qui simul Novariensem administrarunt Ecclesiam , ut paulo ante dicebamus. Laudabile sane non est nostri Dissertatoris consilium , qui ut nutantem, suo pondere ruentem , laro sibi male demandatam Provinciam, tueatur , Ecclesias inter se committit a Sors , conciuiit sol. 6. , ct privilegium o noris Iocum inter um in tribuit . Contendit

nempe honorabiliorem locum , et modo torti modo

73쪽

petas , quibus momentis dictum suum , comprobet. Nam eidem sat et montes , in maria spopondisse de a ter gratuitis assertionibus, perpetuo nobiscum contendit, quas considenter , sua dumtaxata nuda sussili tam auctoritate veluti e Xploratas Veritates . credulis propinat ira prorsus res , quod sorti honos gloria deputentur cum ea, quae Orci sunt , casui dumtaxat sint adscribenda . In nostro casu ae8 est , meridiana luce clarior . Contentio Uercellensem inter Brivi ensem Episcopos de

tu nostro, labentur verba Diplomatis , Hen Tici quae, noster Missertator non reddit . Ea manifesto produnt di praecellenti honora-biItoritare, ' quaestionem fuisse Ex longissima, inveterati consuetu in sunt vel ba Diplomatis juxta morem diutius Probatum ad piscopum PerceDenoem tanquam pracelientem, honorabinorem itistraganeorum combardi cam praeminentiam operiare o. Eua , ubi Henricus intellexit esse vera deliberati consilio . iri κiensem Episcopum Prda sat e

P rogativo beneficio exclusit decrevitque

74쪽

o Episcopo Vercellensi prima ivbsellia . Quid

hic sors obtinere potuit Nihil praeteres hac de re habet noster Disse sertator Nos antequam Menrici Diploma

e manibus emittamus nil adhuc notatu

dignissimum , sub ij ciendum ducimus motisque Henricus C habet Diploma i copo Ec

sui quin magis o c. Iam dicto Frixiensi Apiscapo pr dicto prηrogatius beneficio excluso cum ipse dictus Vercellensis Episcopus , careros suffraganeos , Aeaeioianes iccis redine ebd; antecedat, praemissi diligenti deIiberariones c. volens jus Vercellensis Eccosia illibate Hrvari,c. voluit decrevi prasatum l. Epi copum Vercellensem c. Quibus verbis , haud obscure insinuatur eundem honorem Episcopo Vercellens , adhibitum fuisse a Constantino volens piscopo c.

Vercei G c. rarogativam debitam coni ervare , juxta morem Constantini quidem Constantino Magno. Nam caeteros Constgntinos tunc tandem imperasse , cum Longobardi jam plures annos , Vercellis rerum potirentur, nemo est qui ignorat . Praeclarum aliud monimentum , quo ejusdem Imperatoris singula rem pietatem munificentiam , erga Ecclesiam Vercellensem , testatissimam habemus

adhuc Vercellia est superstes silicam notam sub nomine P, mari. Majoris Constantio ut

75쪽

. si

Magnus , vel a fundamentis erexit, uti habet Atho Episcopus Vercellensis, in sermone de S. Eusebio , apud Ferrer in Vitara Eusebii dita Vercellis sos sol. 77. Vel Delubsum olim Veneri Sacrum , idolo inde dejecto,&veteri superstitione expiata , . Virgini Mariae , scandam curavit , uti frequennius legitur . in aliis Ecclesiae nostrae documentis . Itaque aevo Constantini Magni , Ecclesi Vercellensis , non solum proprios habebat Episcopos sed isti praeterea , jam tunc , erant praerogativa sedis ordinis , caeteris praecellentiores metropolitae nempe , nam nulla alia per id tempus , sedis praerogativa , scuordinis praeeminentia , agnoscebatur , praeter

Metropoliticam . Quod si nostro Dissertatori displicet , quod majorem dignitatem Ecclesiae

Vercellensis , ab origine petamus cum eo abundanter agimu brevi momento transse mittimus non ob antiquioritatem Ecclesiae sed ob us e tropoliticum , ab ea quondam habitum, primas sede obtinuisse . Cum enim alterutrum si inevitabile, arbitramur hoc postremum , gratius eidem futurum , imo fortasse sis riua mente descendere , utpote qui paullo ante , ut innuimus , Ecclesiae Vercellensis antiquitatein impugnaturus , O argumento usus fuerat , ut diceret , eodem jure Ecclesiam Vercellensem , taeteris sumaganeis praeferendam , quo Mediolanensis , nunc omnibus praesertur

76쪽

De D. Petri Apostoli praedicatione Vercellens

EXsufflatis levi momento argumentis nostri

Dissertatoris invicte contra ea , stabilita antiquitate Ecclesia Vercellensis , audio ritate tum Diplomatis Henrici H. , tum Elenchi ab ipso et prolati . examinandam suscipimus Evangelicam D. Petri Apostoli praedicationem Vercellensem prout in Dissertatione nostra , definita reperitur , impugnationes Disesertatoris , ad trutinam revocantes . Quod ut praestem Praemonitos lectores benevolos volo , hanc Propositionem , origo Ecclesia Verceiis is , vela Apostolos , et ei ae Apostolorum Di cipulos re renis est , quae legitur in Dissertatione Osira , non esse propositionem , quam probem Vel e traditione , vel e praedicatione .Pctri Uercellis peracta , sed esse consequentiam legitimam , quam infero e ibidem prae-jacta doctrina , petita a Diplomate Henrici VII., sicuti videnter pandunt ea verba p Uter origo cotis VP celisn=s c. , quibus M. primum nostrae Dissertationis exordimur doctrinam vero, quam statim eodem . . arido , de praedicatione Uercellensi , D. Petri gratia eruditionis positam esse ν quae proP-

77쪽

propterea , Nitam vis deficientibus documentis

tota corrueret , non ob id , vel minimuni nutaret veritas illius propositionis, aliunde valide per justam consequentiam deductae . Quare exorbitat noster DisIertator regula recta impugnationis aberrat, e titulo,

quem praefigit Capiti primo uae Dissertationis

dicationem D. et es , probo , ad demonstrationem non pertingere . Id ego aperte pando, dum disjunctione utens , dico originem Ecclesiae Vercellensis , reserendam esI De ad D. Petrum Apostolum , vel certe a Apostolorum

Liscipulos . Et quidem ad Discipulos Apostolorum referendam esse in negabile ipsemet

Dissertator profitetur Xpressis Verbis sol. 22.:cuomoaeo redibile es , ait , nullum ex Di ιipuIis D. Petri Roma iam Christiana fide initiatis , Verceuas conscenaeis , ibique sayris praeceptis nonnullos informa si Z etrum vero ipsum quoque Vercellis praedicasse , si non convincant ea , quae ibi adducimus , negari tamen non potest , magnam afferre verisimilitudinem , cui nihil contraponi possit . Quod nobis ussicit . Omnes enim norunt , quod in antiquitate adeo remota , histori , non

78쪽

pro an , ous es satis , u n ont a lacertituri morati , I en sau rou retrancher Iaptas granae partie , comme te I a demonstre ans Ius eur en rotis . Quare plerumque nos

solius probabilis is verisimilis , contentos esse

oportet

Proseramus jam momenta , quibus praedicationem Vercellensem D. Petri comprobamus Primum petitur a traditione nostra , quam passim legimus Ecclesiae ducumentis obsignatam , quorum aliqua taculum undecimum excedunt, juxta quam etrus fertur Uercellis praedicasse , ubi in tantae rei monumentum , dicitur constructa Ecclesia nota , sub nomine Motri a Leria . Reycimtis , inquit noster Dis er-tator sol. 8. , hanc traditionem , ut recentem, poeularem , rorsus ncertam , a re Iis invectam , nulti eterum au.Aritate fultam.

flerioris aetatis testimonia , quὶbus sane traditionem Fileppus munire se , Uussicientia peni- rus uescamus , ut apud om , aem integre efficiant . Reijciat , ut libet . Nos cert humanae traditioni , qua parte , locum praedicationis designat , non multum insistimus Sed qua parte Petrum Vercellis praedicasse edicit , non temnendis testimoniis , quae si certam non essciunt fidem , magnam proculdubio asserunt credibilitatem , in Dissertatione nostra fallimus . mprimis opinione docto rus Virorum asserentium tetrum Roma pulsum

79쪽

sum dicto Cati Caesaris , Italiam peragrassie , liguribus opulis . Sc Lybicis , quorum caput

erant Vercellae Evangelicam lucem intulisse , usque Secusiam excurris , uti habent O numenta Monasterii Novali ciens . Huic opinioni suffragantur e , quae habet Natalis Alexander to. 3. Hist. Eccl. edit Luci 17 34 sol.

174. Quibus stantibus , quis Xerit D. Peritrum , has Regiones , sua praedicatione intactas reliquisse inuis jure negaverit vercellensbus Evangelicam praedicationem D. Petri Dixi jure . Nam noster Dissertator , pro libito innia negat. Demum traditionem de cie

dicatione Vercellensi , D. Petri , credibiliorem reddit vita s. s. sabiniani , eaque vetustissima , quae asservatur in Archivio nostro . In illa legimus D. Sabinianum primis illis nascenti Ecclesiae temporibus . reperisse Vercellis quosdani viros cum nonnullis mulieribus , praeceptis Evangelicis jam initiatos . Hos initiatos fuisse a D. Petro , credibilissimum est , juxta relatam opinionem, praecipue

quod nullis monumentis proditur , alium ante D. Perrum , Evangelii praeconem huc advenisse . Omnia procul dubio , magnani, prout licet in remotissima antiquitate , verisimilitudinem is probabilitatem praeseserim . Et nescio an multas Ecclesias , ex iis, quae originem ad Apostolos eierunt, fas sit reperire, quae firmioribus exordia sua stabiliant argumentis . Reliquum est videamus , quibus

80쪽

nam impugnationibus ad χ convellenda ,

utatur noster Dissertator

Ecquis statim non videat parum apti arguimenti inanitatem λ Nostra assertio aest Petriam VerceIIis prae ira e . Dissertator iam impugnat

dicendo priusquam Uercellis in aliis locis o praedicasse . Sed nos nusquam diximus Ecclesiam . Vercellensem , esse antiquiorem meteris Ecclesiis i Lombardi te ob id , quod M. Petrus cibi praedicaverit . Ipse nihilominus clamare pergit ex Irie dicatione Vercellens D. Petri , non inferri ercellens Ecclesiam conditam esse ante caeteram Liguria Deinde

absone sumit Evangeli, praedicationem pro Ecclesites fundatione . quasi haec duo, inter se valde