The Roman pronunciation of Latin; why we use it and how to use it

11쪽

a Quantity;

quinque Sunt: a, e, i, o u. Stae quinque, quando Solae proferuntur, longae Sunt Semper quando sola litteras dicis, longae sunt sola longa est e Sola longa St.

Ars Gram. ar Vici de orthographia et de metrica ratione I. i. 6. I littera rictu patulo, SuSpenSa neque impreSSa dentibu lingua, enuntiatur.

Id. b. i. . E quae equitur, de repreSSo modice rictu oris, reductisque introrsum labiis, effertur.

Id. b. i. . I SemicluSo ore, impressisque sensim lingua dentibus, Vocem dabit.

12쪽

Id. b. t. 9. O longum autem, protruSi labiiS, rictu tereti lingua arcu ri pendula Sonum tragicum dabit.

Id. ib. i. o. litteram quotiens enuntiamus, producti et coeuntibus labris efferemus . . . quam niSi per o ConjunCtam Graeci scribere ac pronuntiare non POSSUnt.

O these sive vowel the grammarians a that three a, i u domo Change thei qualit with thei quantit :

Pompei Comm. ad Donae Meil. v. V. p. 1ot. J De istis quinque citteris tre Sunt, quae Sive breves Sive longae ejuSdemmodi sunt, a, i, Similiter habent sive longa Sive breves.

Id. b. I vero et e non Sonant breVeS. aliter longa aliter brevis sonat. Dicit ita Terentianus hoc dixit uotienscumque e longam volumus proferri, vicina sit ad ilitteram. Ipse sonu Sic debet sonare, quomodo Sonat i littera. Quando dicis vitat, vicina debet esse, Si preSSa, Si angUSta, Ut vicina sit ad i litteram. Quando vis dicere brevem e simpliciter Sonat. O longa Sit an brevis. Si longa est, debet sonus ipse intra palatum Sonare, Ut Si dices oraro= , quaSi intra Sonat intra palatum. Si brevis est debet primis labris sonare, quasi extremis labriS, Ut puta Sic dices obit. Habes istam regulam expressam in Terentiano. Quando Vis Xprimere quia brevis est, primi labris sonat;

quando exprimi longam, intra palatum Sonat. Ar Gram. ar. Vici de Orthog et de metr. Rat. . d. vi N. qui Correptum enuntiat, nec magno hiatu labra reserabit, et retrorsum actam linguam tenebit.

It would thus seem that the long e of the Latin in iis prolongation raws in to theci ound sonaewhat ascini ere subjoined a in the Englisti ei or Italia nybdele.

13쪽

Serg. Expian Art. Donat. Meil. v. II. p. 4 3. I Hae etiam duae t et u. . . interdum XpreSSU SUum Sonum non habent : i, ut vir Iu Ut offumus. Non enim OSSumu dicere vir produCtaci, nec

Iumus producta uri unde etiam mediae dicuntur. Et hoc in Commune patiuntur inter Se et bene dixit Donatus has litteras in quibusdani dictionibus expressum suum Sonum non habere. Hae etiam mediae dicuntur, quia quibuSdam dictionibus expressum

Sonum non habent, . . . Ut IIIaxum Pro maxime . . . In qUibUS-

dam nominibus non Certum Xprimunt sonum G, ut vir modo iopprimitur tu ι modo u perdit Sonum.

Priscian ny : Keil. v. II p. 63. CV per Vi Scribitur virum Z Quia omnia nomina a vi syllaba incipientia per i scribuntur exceptis bitumine et bile, quando e Significat, et illis quae a bis adverbio Com-Ponuntur, Ut se S, bipatens, biviaιm. Cur Sonum videtur habere in hac dictione i vocalis u litterae Graecae 8 Quia omnis dictio a vi syllaba brevi incipiens, d vel t vel, velis vel x SequentibuS,

hoc Son pronuntiatur, ut vi eo vi Ebam, vi ebor quia in his temporibus Vi Corripitur, mutavit sonum in Q in praeterito autem perfecto, et in aliis in quibus producitur, naturalem Servavit Sonum, Ut vidi, videram, vadissem, vi ero. Similiter virium mutat Sonum, quia Corripitur vita autem non mutat, quia Producitur. Similiter vim mutat quia Corripitur, vimen autem non mutat quia producitur. Similiter vir et virgo mutant, quia Corripiuntur : virus autem et vire non mutant, quia rodUCuntur. Vix mutant, quia Corripitur vixi non mutant, quia producitur.

14쪽

6 THE ROMA FRON CLATTO OF LAT Hoc idem plerique solent etiam in illis dictionibus facere, in quibus a si brevi incipiunt syllabae sequentibus supra dictis ConsonantibuS, ut faees fers S, consteor, Ismus, rmus. Sunt

autem qui non adeo hoc obServant, Cum de Vi nemo fere dubitat.

Keil. v. IV. p. 367. Pingue neSCi quid Pr naturali sono usurpa-

Sometimes, apparently thi tenden Cy an into XCOAS, and the long t was also obscured Ohile sonaetimes the hortes wa pronouia Cesto distin Ctly Thi vice is Commente onby the grammarians, Unde the nam istacisva

vitium quod per i litteram vel pinguius vel exilius prolatam fit. Galli pinguius hanc utuntur, ut cum dicunt ire, non XpreSSe ipsam proferentes, Sed inter e et i inguiorem Sonum neScio quem ponentes Graeci exilius hanc proferunt, adeo expressioni ejus tenui studentes, ut si dicant jus aliquantulum de priori littera sic proferant, ut videas dissyllabam esse factam Romanae linguae in hoc erit moderatio, ut exilis ejus sonus sit, ubi ab ea verbum incipit, ut De aut pinguior, ubi in ea desinit Verbum, ut habui, tenui medium quendam sonum inter e et i habet, ubi in medio

Sermone est, ut o 3Iinena. Mihi tamen Videtur, quando productaeSt, plenior vel acutior Sseri quando autem brevis est medium sonum exhibere debet, Sicut eadem exempla quae poSita Sunt OS- sunt declarare.

The grammarians also note the peculia relation Duriori,as in the followin paSSage

Serg. Expian Art. Donat. Meil. v. IV. p. 4 s.l vero hoc accidit proprium, ut interdum ne vocali nec ConSonan sit, hoc est ut non

15쪽

In Marius Victorinus e in diphthong thus desined

fΜar Vici Gaisford, I. v. 54. DUae inter Se Vocale jugatae ac sub unius voci enuntiatione prolatae Syllabam iaciunt natura longam, quam Graeci diphthon on Vocant, Veluti geminae voci unum SOnUm, Ut ae se au.

An more fuit in the followin para graph

Mar Vici Gaisford, Ι. v. 6. Sunt longae naturaliter syllabae, cum

duae vocale.junguntur, qua Syllaba Graeci hthon os vocant; ut ae oe au eu eici nam illae diphthongi non sunt quae fiunt per vocales loco ConSonantium OSita Ut a te ii, is tu, a Ve, i,

O these diphthong eu CCurS, MXCept in ree word S, - oni in euS, heu, eheu in Seu GIt, neu In neuter and neutiquana the e is probabi elide d. Diphthongs endita in i, viz. ei, i, ut, CCur ni in se interjections an in Case of Contraction. Whil in prono incing the diphthong the ound of both Vowel WAS O Ome Xtent re SerVed there are many indications that in accordance illi the custom of mahin a Vowel efore another vowel hori the rs vowe of the diphthong was astene ove and the secon received the Stress. As in modern Greeli, sin ali diphthong that endi tota pronounce a simple i, o in Latin there are numerous inStan Ces, efore an during the Classi period, of theus onerior ae orie, an it is to e note that in the latest Spellin e generali preVaitS.

16쪽

In Lucilius' time the rustic sal Cecilius pretor for a cilius granor in two Samothracia inscription olde than B. C. oo the ound of a by that time vergin to an pene), e find usu siei and usu in simila inscriptions μυσται piei ando SIae Tanigni is reproduce in Strabo by Πελιγνοι Cicero, Virgil, Festus, an Servius allislike give

e a osten in Denus, the liquid efore an after making perhap the e more pen σκηναὶ is alway scae=ra): an it Sfroni his fornistaenus that in Italian, Contrar to the usu alla os long Latinis, e have sieno illi ope e. illi su Chpedigre then, and with the genuine Latin a am S represente in Italian by open , an e hesitate O pron Oun Cetherae illi his ope e found y The argument Sometimes Sed for pronounCing a likeat, that in the poets we occasionali findisi in the genitive singular of therars deciension appears o have litile eight in te of the followin explanation

more Graecorum per a scribunt, nec illud quidem custodient, quia omne fere, qui de orthographia aliquid Scriptum reliquerunt, praecipiunt, nomina femina Casu nominativo a finita, numero plurali inae exire, ut Aeliae eadem per a et i scripta numerum SingularemoStendere, ut hujus Aeliat inducti a poetis, qui pictai vestis Scripserunt et quia Graeci per i potissimum hanc syllabam Cribunt propter exilitatem litterae, et autem propter naturalem Productionem jungere vocali alteri non OSSunt tota Vero, quae St

17쪽

brevis eademque longa, aptior ad hanc Structuram visa est quam potestatem apud no habet et i, quae St longa et brevis. Vos igitur sine Controversia ambiguitati S, et pluralem nominativum, et Singularem genitivum per a Scribite : nam qui non potest digno-SCere Supra Criptarum Vocum numero et CaSum, Valde St hebes.

BAEAS, in generat, the fame so undis in Englisli

Μar Vict. eil. v. VI p. 32. E quibu. eis litterae . . . dispari inter Se ori ossicio exprimuntur. Nam prima exploso e mediis labii Sono, Sequens CompreSS Ore velut introrSum attracto vocis ictu explicatur.

18쪽

Quint. I. vii. . Quaeri Solet in Scribendo praepoSitiones, Sonum quem junctae essiciunt an quem Separatae, obSerVare Conveniat ut cum dico ob imiit, secundam enim b litteram ratio poScit, aureS magi audiunt P.

oris molimine niSuque dissentiunt. Nam c reducta introrsum lingua hinc atque hinc molare urgen haerentem intra S Sonum vocis excludit g vim priori pari linguae habitu palato Suggerens lenius reddit.

Not ni do e findiso in in the graminarians o anysound akin to the of c in English, as in sceptre, ut theyali spe a os cranda andri a identical, o SubStantiali So, in Sound and Quintilia expressi states that the ound of is alway the Same Spe ahing of k a SuperfluouS, he

19쪽

Keil. v. II. p. 13. QuamVi in Varia figura et vario nomine sint histri et c, tamen quia unam vim habent tam in metro quam in Sono, pro una littera accipi debent.

Without the est of eviden Ce e liould ardi belleve that ord writte indifferently ith ae or e after c ouldbe so differenti pronounced by tho Se Sing the diphthongand thos using the Simple Vowel that to tali the instancealready given in the time of Lucilius, the rustic a id est ius for me ilius. Nor oes it Seem probabi that in disserent

ceptin, S SoleCistic jus as in no 831 is the , instea osa, for calendas From his I ould infer that a in the atter

20쪽

Keil. v. II. p. 34. Notandum, quod ante hanc Solam mutam finalem invenitin tu longae vocaleS, ut hoc hac, SD, u adverbium.

An Probus spe alis of in osten prolongin the vowelbefore it But Victorinus, more philosophicatly attributeSthe tength to the double V sound of the Consonant:

Mar Vict. I. v. 6. ConSideranda ergo est in his duntaxat pronominibus natur c litterae, quae CraSSum quodammodo et quaSigeminum Sonum reddat, hic et hoc.

An he add that ou do not et that more emphati C

Si autem nec Conjunctionem aspiciamus, licet eadem littera finitam, diversum tamen Sonabit.

An again

Ut dixi, in pronominibus c littera sonum efficit CraSSiorem. PompeiuS, Commentin Upo Certain Vice of Spee Ch SaySthat some persons bring ut the final c in certain ord tooheaVily, pronouncin sic ludit a sic cludito hile thers, on