장음표시 사용
21쪽
Keil. v. V. p. 30 . Item litteram quidam in quibusdam dictionibus non latine cierunt, sed ita crasse, ut non discerna quid dicant ut puta Siquis dicat sic Iudit, ita hoc loquitur ut putes eum in Secunda parte orationi cludere dixisse, non ludere et item si contra dicat illud contrarium putabis. Alii contra ita subtiliter hoc ecferunt, ut cum duom habeant, desinenti priori partis orationis et incipientis alteriuS, Sic loquantur quaSi uno c utrumque explicent, ut dicunt multi sic custodit.
D, in generat, is pronouncedis in Englisti, excepi that the longue liould ouch the eeth rather than the palate.
Pompei Conam ad Donat. Meil. v. VI p. 32. I D autem et et quibus,
ut ita dixerim, voci vicinitas quaedam est, linguae sublatione ac positione distinguuntur. Nam cum Summo atque imo conjunctim dentes suprema Sui parte pulsaverit e litteram exprimit. Quotiens autem sublimata partem, qua Superi dentibuS Si origo, contigerit' Sonare vocis explicabit.
for instanCe, et, aut aput r Mar. Vict. . iii. o. D tamen litteram Conservat Si sequens verbum incipiat a vocali; ut haud aliae muros et haud equi- em. At Cum verbum a ConSonante incipit, d perdit, ut aur dum, et harι mulaum, et haut placitura refert, et inducit t.
Keil. v. VI p. 32. F litteram imum labium Superis imprimentibus dentibus, reflexa ad palati fastigium lingua, leni Spiramine pro
22쪽
Diom. Keil. v. I. p. 22. Id hoc Scire debemus quod Plittera tum scribitur cum Latina dictio scribitur, ut felix. Nam Si peregrina fuerit, me hiscribimus, ut Phoebus, Phaerhon. An Priscian mahes a simila statement:
Prisc. eil. v. I. p. 35. F mulli modi muta magis ostenditur, cum prora et aSpiratione, quae Similiter muta eSt, CCipitur.
Quint. XII. x. 20. Nam et illa quae St SeXta noStrarum, paene non humana Voce, Vel omnino non voce, potiu inter discrimina dentium manda St, quae etiam cum vocalem proxima accipit quaSSa quodammodo, utique quotien aliquam conSonantem frangit, ut in hoc ipso frangat, multo fit horridior. G, no es than , appear to have ad ut ne Ouno, the hard a in the Englisti ordiet.
Μar Vict. eil. v. VI p. 32. c etiam et g Ut Supra Scriptae, Sono proximae oris molimine nisuque disSentiunt. Nam Greducta mirorSum lingua, hinc atque hinc molare urgens, haerentem intrao Sonum Voci excludit divim prioris, pari linguae habitu palato SuggerenS, lenius reddit. Diomedes spealis of g S a ne ConSOnant, hoS PlaCe
Keil. v. Ι. p. 23. O nova eSt ConSonanS, in cujus locum c solebat adponi Sicut hodieque cum Gaium notamus CaeSarem, ScribimUS C. , ideoque etiam posta litteram, id est tertio loco, digeSta St, ut apud Graecoso poSita reperitur in eo loco.
23쪽
Μar Vict. I. iii 08. C autem et nomen habuiSSea et usum praestitisse, quod nunc Caiu per c, et C eius per Cn, quamviSutrimque Syllabae Onu g Xprimat, Scribuntur.
Keil. v. VI p. 32. H quoque inter litteras obviam grammatici tradiderunt, eamque adSpirationis notam cuncti vocalibus praefici; ipsi autem Consonante tantum quattuor Praeponi, quotien graeCis nominibus latina forma est, perSuaSerunt, id Si , , , t ut chori, Phlias rhombos, rhmos quae profundo Spiritu, anhelis faucibus, exploSo ore fundetur.
By the est authorities h a looked pono a meremar of aspiration Victorinus says that Nigidius Figulus S regarde it :
Μar Vict. I. iv. s. Idem N. F. h non SSe litteram, sed notam adspirationis tradidit.
There appear to have been the fame disserenCe of opinionand sage among the Roman a withis in the matteris Sounding the h. Quintilia says that the fashion Change with the age :
Quint. I. v. 10, o, ai. CUJUS quidem ratio mutata cum temporibus est Saepius. ParciSSime ea vetere uSi etiam in vocalibus, cum oedus vicos e dicebant, diu deinde Servatum ne consonantibus aspirarent, ut in Graecis et in triumpis erupit brevi tempore nimiuS USUS, ut chororiae, chenturioneS, praechones, adhuc quibuS-dam inscriptionibus maneant, qua de re Catulli nobile epigramma
24쪽
est. Inde durat ad nos usque vehementer, et comprehenaeere, et mihi, nam mehe quoque pro me apud antiquo tragoediarum praecipue Scriptores in veteribus libris invenimus.
In the epigram bove referre to Catullus ilius Satiriges the XCeSSive Se of the Spirate
Chommoda dicebat, si quando commoda vellet Dicere, et hinsidias Arrius insidias :Et tum mirifice Sperabat Se SSe locutum, Cum quantum poterat dixerat hinsidias. Credo sic mater, Si Liber avunculu ejUS, Si maternus avu diXerat, atque Uia. Hoc misso in Syriam requierunt omnibu aureS; Audibant eadem haec leniter et leviter. Nec sibi post illa metuebant talia Verba, Cum Subito adfertur nuntius horribilis, Ionios fluctus postquam illuc Arrius isset Jam non Ionio eSSe, Sed HionioS.
Quint. I. i. 21, 22.4 Ultum enim litteratus, qui Sine aspiratione et producta secunda Syllaba Salutarit avere Si enim), et almiacere dixerit potius quam quod dicimus, et conServavisSe, his ad)iciat face et ice et similia. Recta Si haec via, quis negat Zsed adjacet mollior et magis trita.
Cicero Confesses that he himself change his practice in regar to the Spirate. He ad been accustome to oundit only ith voweis, an to follo the atherS, Wh neVerused it illi a consonant; ut at length, ieldin to the importunit of his ear, he Concede the right of Sage toth people, and lept his learning to himseli.'
25쪽
Cie. r. XLVIII. 16o. Quin ego ipSe, Cum Scirem ita majores locutos esse ut nusquam niSi in Vocali aspiratione uterentur, loquebar Sic, ut fulcros, celeg S, triumpoS, Marragonem, dicerem aliquando, idque ero, ConVici aurium Cum extorta mihi veritas, usum loquendi populo Concessi, Scientiam mihi reservavi.
ne I De IsmenS, inchoare, Iuvari, gla Iucisa= i. onera, honuSIuva. Gellius II iii. In his enim verbi omnibus litterae, seu spiritus istius nulla ratio visa est, nisi ut firmitas et vigor vocis, quasi quibusdam nervis additis, intenderetur. Andrae telis an interestin an ecdote bout a manuScript
Sed quoniam ahe=ti quoque Xemplo usi sumus, venit nobis inmemoriam fidum optatumque multi nominis Romae, grammaticum ostendisse mihi librum Aeneidos secundum mirandae vetustatiS, emptum in Sigillariis XX aureis, quem ipsius Vergilii fuisse credebat in quo duo isti versus cum ita scripti forent : Vestibulum ante ipsum, primoque in limine Pyrrhu :
Exultat telis, et luce CoruSCu aena. '
Additam supra vidimus h litteram, et ahe/is factum Sic in illo quoque Vergilii versu in optimis libris scriptum invenimus : Aut foliis undam tepidi dispumat aheni. VI consonant has the ound of i in the Englisli,or o=rion. The grammarians ali express themselves in early the Same ternas a tocit Character:
Sem. Explan in Art. Donat. meil. v. IV. p. sto. I Ditis varias habent PoteState : nam sunt at quando vocales, aliquando ConSonanteS, aliquando mediae, aliquando nihil aliquando digammae, aliquando duplices Vocales sunt quando aut singulae IoSitae syllabam
26쪽
faciunt aut aliis consonantibus sociantur, ut bis et unus et Isis et urna. ConSOnante autem Sunt, cum aliis vocalibu in una syllaba praeponuntur, aut Cum pSae inter Se in una Syllaba conjunguntur. Nisi enim et prior sit et in una syllaba Secum habeat Conjunctam Vocalem, non erit consonanti vel u. Nam Iulius et Larbas cum dicis, i Consonans non est, licet praecedat, quia in una Syllaba secum non habet Conjunctam vocalem, Sed in altera ConSequentem.
The grammarians spe a of i consonant a disserent insound an effect rom the vowe i and a the domo Saylio it differs, e naturali infer the variation to e that whicli follows in the natur of things rom it position and ossice, as in the kindre Romance language S.
Keil. v. II p. 13. Si i et , quamVi unum nomen et unam habeant figuram tam vocale quam ConSonanteS, tamen, quia diVem Sum Sonum et diversam vim habent in metris et in pronuntiatione Syllabarum, non sunt in eisdem me judicio elementis accipiendae, quamvis et Censorino, docti SSimo arti grammaticae, idem placuit.
Keil. v. IV. p. aeto. Praeterea vim naturamque i litterae vocalis plenissime debemus cognoscere, quod duarum interdum loco Con-Sonantium ponatur. Hanc enim X Suo numero vocales duplicem litteram mittunt, ut cetera elementa litterarum singulas duplices mittunt, de quibus suo disputavimus loco. Illa ergo ratione i littera duplicem Sonum designat, una quamvis figura Sit, Si undique fuerit cincta vocalibus, ut acerrimus arax, et
'Aio te, Eacida, Romano vincere POSSe.VAgain in the commentaries o Donatus e find
DKeil. v. IV. p. 21. Plane sciendum est quod i inter duas posita vocales in una parte orationis pro duabus est ConSonantibuS, ut
27쪽
Keil. v. III p. 6 . Antiqui Solebant duas ii Scribere, et alteram priori Subjungere, alteram praeponere Sequenti, ut Troiia, Maiia, Ailax.
Quint. I. iv. 11. Sciat etiam Ciceroni placuisse aiio Maiiam egeminat i scribere.
Diomede Say ἰ Keil. v. I. p. 23, et . EX hi quibuSdam Supervacuae videntur etri, quod c littera harum locum possit implere.
K ConSOnan muta Supervacua, qua utimur quando a Correpta Sequitur, ut Valendae, caput, cata DE.
Victorinu SaySQ Ι. iii 23. K autem dicitur monophonos, quia nulli vocali jungitur nisi soli a brevici et hoc ita ut ab ea pars orationis incipit, aliter autem non recte Scribitur. Priscian Say : Κeil. v. II p. 36. Supervacua est, ut supra diXimus quae quamvis scribetur nullam aliam vim habet quam .
28쪽
Quint. I. iv. . Et , quae et ipSa quorundam nominum nota
Quint. I. vii. o. Nam k quidem in nullis verbis utendum puto nisi quae significat etiam ut Sola ponatur. Ho eo non omisi quod quidam eam quotiens a Sequatur neceSSariam redunt, cum Sit littera, quae ad omne vocale Vim Suam perferat.
Κeil. v. II. p. a. Et k quidem penitu Supervacua est nulla enim videtur ratio cur a sequente haec scribi debeat Carrha oenim et casu sive per c sive pera scribantur nullam faciunt nec in sono nec in potestate ejusdem consonantis differentiam.
is pronouncedis in Englisti, ni more distincti and with the longue more early approachin the te eth. Thesound is thusalve by Victorinus
OKeil. v. VI p. 32. Sequetur l, quae validum nescio quid partem palati qua primordium dentibus superis S lingua trudente diducto ore perSonabit.
Keil. v. II p. 20. L triplicem, ut Plinius videtur sonum habet exilem, quando geminatur Secundo loco posita, ut ille, Meremts; plenum, quando finit nomina vel syllabas, et quando aliquam habet ante se in eadem Syllaba consonantem, ut Sol, Silva, avuS, claruS; medium in aliis, ut Iecrum, lectuS.
29쪽
Pompeius, in his Commentarie o Donatu S, ake nearly the Same State ment, hen reatin of Lab arism
Keil. v. V. p. 30 . Labdacismum Vitium in eo esse dicunt quod eadem littera vel subtilius, a quibuSdam, Vel inguiUS, Ciertur. Et re vera alterutrum vitium quibusdam gentibuS St. Nam ecce
Graeci subtiliter hunc sonum ecferunt. Ubi enim dicunt ille mihi dixit sic sonat duae t primae syllabae quaSi per unum 1 Sermo ipse Consistet. Contra alii sic pronuntiant ille memn conlitarus iu= et illum ei fer sammas eris aι ut aliquid illic soni etiamConSonanti ammiSCere videantur, quod pinguissimae prolationis est Romana lingua emendationem habet in hoc quoque distinctione. Nam alicubi pinguius, alicubi debet exiliuS, proferri inguius Cum vela Sequitur, ut in albo vel , ut in pulchro I vel , ut in He is p vel g, ut in I a, veli, ut in pu one velis, ut in scalpro exilius autem proferenda est ubicumque ab ea verbum incipit ut in lepore, lana, luso I vel ubi in eodem verbo et prior syllaba in hac finitur, et sequens ab ea incipit, ut ille et Adlia.
In another place e spe alis of the Africans as abound-ing in his vice, and of thei pronouncin Metritas and Catultas Meletas, C Iulus
Keil. v. V. p. 28 . In hi etiam agnoScimus gentium vitiari Iab- acismis catent Afri, raro est ut aliquis dicat 1 per geminum 1 sic loquuntur Romani, omne Latini sic loquuntur, Catullus, Metei S.
Mar Vict. eil. v. VI p. a. Μ impreSSiS invicem labiis mugitum quendam intra ori specum attractis naribus dabit.
Quint. XLI. x. 31. Quid quod pleraque o illa quasi mugiente littera cludimus, qua nullum Graece Verbum Cadit.
30쪽
Prisc. eil. v. II p. 29. Μ obscurum in extremitate dictionum Sonat, Ut templum, apertum in principio, ut magnus mediocre in mediis, ut embra.
This obscuring ted in verse to the cultin os of the final syllabi in m hen the following ord egan with a
VOwel, - a PriSCian rem ark in the Same Connection Finales dictionis subtrahitur m in metro plerumque, Si a vocali incipit sequens dictio, ut
Illum expirantem transfixo pectore flammaS. V
Vetustissimi tamen non semper eam subtrahebant, Ennius in X Annalium Insigneita fere tum milia militum octo Duxit delectos bellum tolerare potenteS. V
Quint. IX. iv. o. Atqui eadem illa littera, quotiens ultima est et vocalem verbi sequenti ita Contingit ut in eam transire poSSit, etiamsi scribitur tamen parum exprimitur, ut multum ille et quantum erat adeo ut paene cujusdam novae litterae sonum reddat. Neque enim eximitur, Sed obscuratur, et tantum aliqua inter duas vocales velut nota St, ne ipSae Coeant.
It is a significant fac in his connectio that mi theonly one of the liquids semivoweis that oes no allo a long vo et heiore it Priscian mentioning Severa peCuliarities of this semivowel thus spe alis of thi one