Iosephi Binghami, angli, Origines siue antiquitates ecclesiasticae. Ex lingua anglicana in latinam vertit Io. Henricus Grischouius Halberstadienis. Accedit praefatio Io. Franc. Buddei ... Volumen primumdecimum et vltimum 2

11쪽

AD LECTOREM.

MDCCXXII edidisset, proxime insequinto MDCCXXIII diem suum obiit.

In huius celeberrimi viri e vita excessum in nouis tinianensibin inscriptio quaedam publicata, et ab honoratissimo quodam Dinico inde excerpta,atque,Vbi primum VO- lumen modo prodierat, ad me missa

fuit: Quam 11 nunc etsi paullo serius cum

benevolo lectore communicauero, rem

non ingratam ipsi me facturum, confido. Ita vero se habet:

OBSTUPESCE. VIATOR. VENERANDI. CINERES. HEIQ SUNT RECONDITI. IOSEPHI. BINGHAMI. M. A. COLLEGU. VNIVERSAUS. APVD. ΟXONIENSES. QVOMDAM. SOCII. CVIVS. MVLTIPLICEM. SI. SPECTES. DOCTRINAM. SI. EXACTAM. VETERIS. DISCIPLINAS ETCONSUETUDINUM. ECCLESIASTICARUM. NOTITIAM. QVAM. MULTIS. SCRIΡTIS. PRODIDIT. CYPRIANICA. AETATE VEL. ETIAM. IGNATIANA. VIXISSE. AGNOSCAS. NISI. QVOD. NON. ESSET. EPISCOPUS. AT VAE. SAECULO. MERITORUM. IMMEMORI. INGRATO. VM QVI. PATRIARCHATVM. IN. ECCLESIA. MERUIT. NON. NISI. HAVANTI. IN. AGRO. HANTONIENSI. PAROCHVS. OBIIT.

' Quo mense & die mortuus sit, resciscere nondum potui. Λiunt, auctumno inclinato in hiemem id factum esse.

a 3 Quod

12쪽

PRAEFATIO AD LECTOREM.

Quod reliquum est, operam me datu-

tium volumen hoc secundo paullo ampli-US Vertente anno appareat, et reliqua septem suo quodque tempore Consequantur. Scripsi Glauchar ad Halas Magde-

burgicas vIII Kal. Mart. MDCCXXV.

inde Hauantum translatus Rector of Havant sese nominauit quo ipsis non Iu do litterario uti quidem ista appellatio in nostris oris eum sensum suppeditat sed ecclesiae utriusque loci praefuiste intelligendus est. In Anglia enim, quemadmodum interprete ςodem amico didici, inter ecclesiae alicuius minis ros is Ressor dicitur, qui primus & ordinarius animarum pastor est, dia die dominica solemni orem ad populum cone ionem recitat,si quiὸem s. mul maiores recipiat decimas. Quas si non ille primarius pastor, sed vel patronus ecclesiae vel ecclesia γpsa colligat, tuna non Rector, sed lingua patria Curate nuncupatur: licet easdem alioquin,quas tector, nictiones obeat. Eamdem appellationem postiea in HENaici sPELMANNI Glossaνio archiologico, Londisi anno MDe xxvII. edito inueni, ubi p. 48 . b. haec leguntur: Relior Ecclesiae J Lind. De Abbata dictum. Chart. Λlaman 3. - Sacro ancta ecclesia S. Gatam, qui leg. qua es constructa in paeo Durgania, νbi ipsu in corpore requiescit-Ioannes Abin bau ad praesens Reetor Ecclesiae esse piritur. Huc spectant etiam . qtiae HEN RI-Cvs LvDOLPHvs BENTHEMus habet in libro suo germanico de ecclesiarum schol rum Anglicana um flatu p. 2i8. n. 7. Nun fosten, inquiens, die Rural-Deans, per dies m Archipresbyteragenenne/---Hieraus hommen die Prisereines ierin Mychoisti, ruelibe pon thnogemein glich Rectors oder auch Vicars genemra Nerden. Confer sis etiam ibid. p. sos. sio. s. r. si a. ubi in constitutio. nibus ecclesiae Anglisana, quas auctor lingua latina exhibet, frequensRectorum mentio fit. Qu' quum ita sint, non dubitaui,ad indicandum aiNG MI nostri munus, appellationem addito vocabulo Ecclesia, in fronte huius latinae editionis adhibere: Quum alias ecclesiatum nostrarum stilo pastorem

rimarium, vel simpliciter paulo , dicere ipsum potuiacm.

SUMME

13쪽

SUMME REVERENDO DOMINO

, ' AC IN DEO PATRI,

IONATHANI,

DIOECESIS UINCHESTRIENSIS EPISCOPO,

NEC NON

NOBILISSIMI ORDINIS PERIS ELIDIS PRAESULI ,

14쪽

DOMINE SUMME REVERENDE,

humavis a Ua, qua cum pluribαν hominibus aliis primam huius operis parte' dignatu/ es, acceptio me incit est Ut inerim progressu sis, pubi

cam quamdam ecclesiae operiam me ae stare existimans: ita, quum huiu3 se eundi volumius argumentum non nise prioris narrationis , de primitinae ecclestae clericis coeptae, continuatio Ist, ad spondam hanc partem TlBi , DOMINE SUMME REVERENDE, dedicandam iterum me obligat ea nixu e,fore,ut non minori cum benevolentia abs TE accipiatur atque approbetur. Res e quibu3 Mic exposi,magna artem maximi momenti

sunt,quaein iustum ordinem redactae et in publicam productae 'lucem multorum fortasse hoc tempore sudium accendere terunt, ut necessaria ista incia imitatione exprimere studeant, quae dum Iedulo, aestitit ecclesia primitis magnam perflationem et gloriam consequuta es; et , quod vere dixerim , tot praestanti is regulis nobili isque exemplis

ad eamdem perfectionem et gloriam acquirendam etiamnum nos ovocat atque instigat. In quarto et sexto horum librorum non nusia de geWraliore primitivorum clericorum forma tradere conatus pum: ostendendo, quaenam animi

15쪽

Horum suarum ac functionu exercitio guber

' rini. ' Ex quiduι multae, fateo , in imarum Gmsederatione versantem me non mediocriter adfecerante' ipse M aliis, qui eas legere non gra abuntur, tales δε probatinas hieraverim: Heis enim et praecepta et incitamenta optimae v tae reperiuntur, quae induin iam nostram exstimulare, dDum incendere, nosique in ex limendis e gendisque propositis animo nostro exemplis negotiosis escere possint a que indefessos. Si quis cogitaueris, me haec costerisse, ut horum illorumue hominum sui hac aetate visunt, existimationi detraherem, ego cum veterum quodam in mili casu diseror Ne ouis me in sugillationem istius temporis sacer dotum seripsisse, quae scripsit, existimet, sed in ecclesia; utilitatem. Vt enim oratores et philosiophi, describemtes, qualem velint esse perseetum, oratorcm et philo phum, non faciunt iniuriam Demostheni et Platoni, sed Hres ipsas ab hie persbnis definiunt: sic dcscriptione epystopi & in eorum eXpositione quae scripta sunt, i quasi ' speculum sacerdotii proponitur. Iam in potestate &conscientia singulorum est, quales se ibi adspiciant: ut vel dolere ad deformitatem vel gaudere ad pulchritudi

UI Hic proponitur vis regula et exempla nobilissm rum virtutum; probitatis. hinteritatis vitae; stadiorum

ac laborum clericalem sectionem decentiu ς heiatis.' deusi. is in adsiduis no et Deum accessibως delitatis, inligentiae ac strudentiae in praeiacando. inter homines i us

. Hieron. epist. LXXXIII. ad Ocean. tom. II. p. 32M editi Basil. M XV. tom. II. p. 2I7. B. edit. Francos. MDCLXXXIV.

16쪽

D EDICATIO.

--ος Λ πα- ac silertiae coniuncta cum circumo stitione ae caritate in administranda publica ac priuata disciplina; candoris et timuitatis in commenins inter viaris bonos minin cesseriis controum sἰ et aes in oppugnandis ae committendis inter se validis ac iustissis linein

eorum et prauorum hominum consiliis, iuxta ac maenan, miraris et patientiae in tolerandis cum manifestorum .vei Luris hostium, tum saporum amicorum, vexationibuδ, calumniis ae eriminari ibra; cum multis aliis pariter, com- Mendabilium virtutum exemplis, quae in veterum clerico rum vitis 'illenduerunt eorumve ornatuere functionem;

quinum regulas θ' actiones, TE, DOMINE SUMME REVERENDE, et omnes viros bonos cum voluptate lecturai, com

o , quia suom quis e pulchritud nem in hoc Hulo repraestatatam videbitis; et quis is a delineata heis imagi

ne aberrauerit , lenem quamdam admoni, onem ct calcarisueniet ad res em redintegrandas , quae in il agendi ratione de deramin, et maiori cum purio eo connitendum, vi ad antiquum illud exemplar pau propivi accedat. Per excelsam Tuam, DOMINE, flationem et det ratam Timprouinciam ad antiquae disciplinae exercisium . amor clericos Tuos e cariore quadam rarime instauram dum idoneus es: et iso quibuMam euidenti isdommemiis declarasti, hoc ipsi fatutum cum animo ac deliber tum T E habere. Cui inmodi consilia ut hominibus industriis A virtutum studiosis urissimi Mit, ita dubitandum um est, fore, ut coηtrarium animum Perentisin iustum tere His mcisiam; et strictior disciplina inter clericos introd

17쪽

DEDICATIO. rictu disci me inter laicos etiam introducendae viam fari liorem reddat ; cuiuι restauratio iam diatrenis votis expetitur quamquam non mi lentis gradibus adhuc ad eam Lium est. ' Interim unumquemue licet in in in dampositum satione, prιν visui parte sua ad obtinendum hune finem studium atque operam suam conserere decet: quo consilis bas obsequationes de veteram Hericorum legibuare iussi ina eoAegi et in est, τι qui isiorem a Ndi mi nem s te sera Ieqvi vclim, magna ac bona exempla Mipro ta habeant; dum caeteri, quos exempla movere nequeunt, alia ratione eo adducantur nimirum auctintatessia, qua TV, DOMINE, Aes et qua alii in eadem p tione in ecclesiae emolumentum atque aeri cationem impertiati sutit; quam ego cxpiris et motum eo, et quoad vix iturus sum. Vale.

NOMINI TUO SUMME REVERENDO

deuinctissimus essem , s

18쪽

De rioribus clericorum in

ecclesia primitiva. '

in prima inferiorum ordinum origine, numero & usu: Et quomodo a sepertinibus episcoporum, presby- 'terorum & diaconorum ordinibus distincti

g. II. Non certus aliquis eorum numer- - ecclesia primitiva. . . rs III. Nec in .omnib- ecelsis eodem tempore insiluit. ἔ

9. IV. Praeeipuin eorum usus in primisius etales a fuit, ut iam quo dam Hierarchiae feminarium. ibi LV. Non siiciat idis inciosul renuntiare, se ad mere saecularem vitam redire. - ' . ' , s. VI. Quomodo a superioribuου ordinibus nomine, Ocis O modo o dinationis , distincti fuerim. ibid.

CAPUT SECUNDUM De hypodiaconis.

s. I. mporiaconorum adfecutam inque tertium nuta facta meniis. n . II. Eorum ordinatio fine manuum impiasione facta in ecclesia i

f. ΠΛ Meiare elorum i podiaconorum enarratis. IV. Quaenam incia obire non potuerint. I f. V. Peculiaris ecclesiae Romanae consuetudo in tuendo praeesses lιenario diaconorum namero.

19쪽

graeco quata prisribin seculis memoratur. p. IF s. v Idorum ordinatio se officium. ibid.3 III. Eomologia huius nominis. ' ἐπ

ὶ IV. Num acoluthi isdem i, qui deputati ct cerostrarii recemniorum saeculo' ': I ibid.

f. II. Epistopi/prenditeri trium primorum secuistrum ordinarii e clesiae exorcs . . '

s. Exoreistae saeuo pertis emremo eretum ordinem consualere e

et perunt. D L . Us: V. Eorum ordinatio se incium. - . as

, N. Breuis energumenorum ipserumque nominum oe stationum in ecclesia enarrari'- s. VII. Moresis potismum rerum cura commos. a S. VIII. .cia exorcistisrum rserita coiechumenorum. . . a M

II. A quibus stripturae, ante institutum hunc ordinem, is ecclesia

20쪽

- CAPUT SEIT; M. De ostiariis seu ianitoribus.

s. I. Nulla ha- ordinis mentio ad tertium usque quartum secutam facta. πf. II. Modus eos ordinandi in ecclesia latina.

III. Eorum inclum O funmo. 3 c Ap VT SEPTIMUM ...

De .psalmistis seu cantoribus.

I. I. Cantores a lectori τ distis fuerunt ordo 'in antiqua uel a II. Ipsorum institutis se. virium. DI. III. Cur vocati υπολλῆς. s. IV. ubisam genin ordinationis habuerim. I

De copiatis siue sotariis.

g. I Copiatae sue fossarii primitiuae ere me curis adnumerati. UII. Tempore Constantini primum infimi. s. III. Cur decani se collegiati di

De parabolanis.

s. I. a quibuwdam ister clericos retari. g. II. Eorum constitu is in incium. s. In Ratio nominis parabolanorum. IV. Leges O regulae quaedam ad vitam se mores eorum attinen-

De catechistis. aes L Catechistae non distin clericorum ordo, sed ex quoias alis

ordine elem. . . . '

s. II. Lectores nonnumquam ea revia facti. DIII si r vocari sim a qui indam Orviis plorasin ναυτολογὰ ibid. LIV.

ibid.

ibid.