장음표시 사용
31쪽
fNO Ic. g. I. christianarum regularum excedentia usimonia gentilium comprobata , ipsisque inui . . p g. IDM a clericorum ex scriptoribis christianis. s. III. Exceptiones edam meraliores boletae eorum existimatibui , quam generatim habebam , non derogant. ' 36. s. IV. Catalogin qu rumdam vnerum sic Urorum,qui de incias ueriacorum exposuerunt.
De legibus ad vitam & conuersationem pristinima
F. I. Eximia puritas in clericis prae emeris hominibus rescissio. Π iis rei carissae. g. II. Censurae ecclesiasticae in ipsis, quam usios alios , seuersores. Iug. III. uuaenam c=imina MVctione de honoris, grusi punita fuerist, nimirum furtum, homicidium, periurium, stam, sacrilegium
' fornicorioina sterii A. i. ' , . I. IV . Lapsis etiam persecutisnis tempore.' s. I . Et ebrietaτ asque alea.
f. 'euniae datio in quaestum Ofenerationem. Huivi criminis na
.FIL De hs italitate ebri rum VIII. De eorum fletosirate se rerum hi anarum contemtione. s. re. An elerici Oa rena miandum bonis fiso temporalibus on Deo ': obligati fuerint. . g. X. uuanto studio cauerint , ne lingua in alicuiuου innsionem ineu
32쪽
pe legibus, quae magis speciatim ad ossiciorum Si sun-
etiorus clericorum exercitium spe fiant. . . .
s. n. Poena eorum qui cotidianum ecclesiae ministerium negle bant. πεar. VII. Regulae de concioniam ad aeae cationem habendis. πιs. VIII. De eorum fidelitate, diligentia ac prudenιia in priuatuhom num congressibus ac coissoquiis. 36os. IX. De M udentia O probitate in componendis minus necessariis controuersiis tu ecclesia. s. De eorum etesi se animi magnis ne in defendenda umstate. nos. XI. De ipsorum is Misne ad tuodam recisa unitatem: ct is
poenas eorum, qui in haeresin τοι schisma quod μου fu
PUT ίVARTVM . ve quibusdam allis lagibus de regulis , quae priorum istarum quaedam quasi sepimenta propugnacula
33쪽
s. III. n nonnumquam canonica quaedam pensio in id, casibus in Ata. p. ss. IV. Nulli clerico ex diares alia in aliam sine proprii opsopi consensu ae litteris dimissoriis commigrare ticebat. πη I. V. Leges contra clericos βακιώτίβους Iiu ambulantes. Drs.VI. Leges contra episcoporum desede alisin aliam translationeae quemadmodum limitari intini, debeant. 3 .f. VII. Leges adsiduam cleritarum in sita domicilis sui praesentiam
I. VIII. De plurium ecclesiarum esurpatione ct de legibus contra eam factu. IX. Leges, quae clericos saecularia negotia ae Gela inse recipere. prohibent. ψοIl. T. Lege , quae clericos tutores via carmores fleri vetor. oa,. XL. Leges , quae ipsos a Metu one pro aliis se defensione caus rum coram tribunali , suo ipsorum vel ecclesiarum suarum nomine suscipienaea , desistere iubent. ψο
F. XII. Leges, quibin secularer negotiationes exercere O mercaturam facere prohibentur. ' ibid. s. XIII. uuasnam limitationes se exceptioner istae lego admisserint. os g. XIV. Leges ad enernam eorum conuersaIionem respicienses. vir s. XC. Leges de eorum habitu praecipientes. vigXVI. riusiura vetexum ab ea, quae in Romanensi e Iesia nunc est, omnino diuersa fuit. VI. XV L. De corona elericati,ct cin elefici vocati fuerint coronari. Is' fi XVIII. Ain clerici oesitu suo ab tricis distini fuerint. 's. XIX. Spectatior de hirro ct pallio narratio. in
s. XX. De colobio , Glanatica, caracalla, hemiphorio lia
34쪽
CAPUT QUINTUM Obseruationes quaedam ad hactenus dicta. Conclusio cum adlocutione ad clerum praesentis ecclesiae.
I. Obseruatio prima: Non omnes leges se regulas veteris eccle sae a praesenti ecclesia eiusque clericis obseruari, necesse est. 42s s. II. Obseruatio secunda: uuaedam veωris ecclesiae regulae praestantissimum usum habiturae essent, si tu a ct leniima auctoritate reuiuiserent. a s. III. Obseruatio tertia: Adqumdam antiquae ecclosiae leges sese conformare Eossent clerici, lico non sint praesentis ecclesiae te
s. IV. Obseruatio quarta: De metuorum exemplorum vi a Pacitate , ct de legibis perpetuae obligationis. . . f. V. 'Specialiores quaedam reaulae obseruandae commendantur. Primum quidem eae , quae ad antiquam homines in ministerium ecclesiae educaudi methodum flectant. s. n. Secundo: I rum regulae G e minandis candidiltorum mi. niuerit qualitatibus. g s. VII. Tortio: Iasorum regulae de priuatis clericorum eongressbisae colloquiis cum aliis , deque priuatae dsciplinae exercitio. s. VIII. Quarto: Ipsorum ruulae de publicae disciplinae exeretiis in delinquentes clericos qui de facinore quodam indignitatis aeosnsionis pleno sent conuicti. s. IX. Iuliani eoninium de reformandis sacerdotibin gentilisis ad primitivorum clericorum regula, argumentum es , ad studium nostrom hoc Iempore excitandum apti mum. Conclusio. cum adlocutiove od clerum iraesentis ecclesiae. ψώ
35쪽
DE INFERIORIBUS CLERICORUM ORDINIBUS IN ECCLESIA
CAPUT PRIMUM DE PRIMA INFERIORUM ORDINUM ORIGL
S ERIORIBUS EPISCOPORUM, PRESBYTERO-
RvM ET DIACONORVM ORDINIBUS DIsTINCTI FUERINT. g. Lorianes inferiores non apostolisae sed rectesiasticae tantum esse institutionis, contra Baronium & concilium Triden-
Osteaquam libro ultimo de superioribus
clericorum ordinibus in primitiua ecclesia disiscrutinus, de illis nunc agere instituimus, qui vulgo ordines inferiores appellantur. Et heic primum in o-
36쪽
riginem & num crum eorum inquirendum est. na RoMira 9J &concilium 'Tridentisv bJ, diro illa magna ecclesiae Romanensis :' oracula, ubi de corum ortu & numero loquuntur, admodum . - confidenter statuunt, quod praeci sic quinque fuerint, nimirum i hypodiacoui, a Mahi, exore6Ir, leotores & ostiarii, di omnos ab a-- postolis instituti. Quam ipsbrum sententiam non tantum BEL- .i LARMiNvs GH vulgarcs quique istius partis scriptorcs.scauuntur, . sed sc1i Ls 1etvs ctiam dJ, qui utpote maiori luce collustratus
Baron. an. XLIV. ii. LXXVili. Unatius eiusmodi numerat ecclesiasti os orisnes de
ro Igitatius inter illa non ordines tantum, ted α ossicia quaedam recensuit ecclesiastica, cantorum de la rantium. Ccintil. Trident. DT. XXiII. cap. II. Ab ipis ecclesiae initio sequentium ordinu is nomina, atque uniuscuiusque eorum promi minis ara ,δεια aconi, scilicet,iacobthι, exorcis .e, kctoris de psiam in usu fuisse cognoscuntur. It. Cate siti. ad par os tit. de sacramento ordinis P. 122. t p. 2 3. n. XX N. ed taLugdun. an. M DC LXXXu. uocendum igitur erit, hosce omnes ordines septenario numero contineri, semperqite ita a Catholica ecclesia traditum esse, 'u
37쪽
per nebulam, ante aliorum oculos obuersentem, promicere poterat. BONA hypodiaconos a reliquis distinguit.' is aperte fatetur, a coluthos, exorcistas, lectores & ostiarios non esse institutionis apostolicae, uti quidem recentiores scholastici dictitent: de autem prorsiis idem cum illis se
res scholamor existimant, vel ad apostolor referenda est. Scriptores Gallicam non generatim adeo tenaces sunt huius opinionis, ut pote qui patrum Tridenrimn decrcta fide implicita se recipere numquam iurauerunt; sed eorum multi ingenue fatentur, quod inferiorum ordinum origo soli ccclesiastiuae institutioni de beatur. MοκιNus fgJ Probare satagit, non fuisse inter maerer proxima ab apostolis aetate citismodr ordinem, qualis fuit aruσει-
menta cctnuellit, licet ea confluarc prae se larat. DuAκ vs f hJtales os dines ab initio in primitiua ecclesia fuisse, negati coT 'Linius ΓιJ eorum originem obscuritate prorsus imiolutam, noxe de eorum ullo apud iGNAτ t Vel alium quempiam vel
Lectores as Inrucem. verum miror, toaianem Morinum ex hisice testimoniis ... Probire conatum, silentium trium ordιnum extendi possi ad tempora apostolis vicina Sc. n η aderitatu g. lib I. c. XXv. n. 7. Acolyillos cistat. lictores&ostiarios, ab apotholis vel .b immediatis c0rum successiorib.is inlluuios, doctores scholast ei adierunt, sed non probant. σ) Bona ibid, n. 1 .ig Morin. de ordinati reercliae. XIV. c. I. tot. P. ι reons non d). Ist Duaren de minii er. dc beneficiis ecci, i . lib. l. c. lv. In veteri ecclesia non rat haec munerum distinctio, qxue postea in usiam venit, ve alii ostiarii dic rentur, alii lectores, Torcillae, aut acolythi, sed diaconorum hypodiae cirumia. Me munere coniuncta erant haee omnia. ' x xCotes . noti in coni litui apoi . lib i c. XV. Quo post apostolos tempore minores ordines, diaconatu interiores, e perint in eccKsia institui, adeo obscuriis . late inuoluitur, ut nulla possie cetia conteis iura depichendi atque explicari. μὶ Haberi. Archierati Paria' v. seruat. I. R. . .
38쪽
sim sacra mentorum et se expungere es ad institutio-m duntaxat e clesiasticam cum aviqius theologis ref re. Pcr antiquos theologos
intelligit scholasticos, qui generatim idem olim statuerunt Ad
PETRUM LOMA1RDUM quod attinet, qui inter cos facile princeps
est, ipse declarat stJ, quod ecclesia primitiua non habuerit ordines presbyterorum & diaconorum ordinibus inferiores; nec apostolus de ullo alio praeceperit ; sed quod ipsa ecclesia saeculis subiequutis hypodiaconos & acoluthos inuituerit. , Et haec
que aliorum est opinio. Ipse sca sisAos ΓοJ fatetes, fuisse
ch Lombard. senti lib. 1V. Dii lin. xxiv. p. 3 3. Hos solos primitivi ecclesa uis si tui habuisse, de de his solis praecemim apostoli habemus. Subdiaconos veto de acolythos procedente tempor ecclesia sibi constituit. 1M Aquin Supplem. Partilll. ἀκst. XXXVlI. Art. ιI. Resp. ad Idum. In primilitia ecclesia propter paucitatem ministrorum omnia inferiora ministella dire nihils committebantur, ve patet per Dion sinu cap. III. eccles Meraisebiae, ubi duit: MU reum Misant ad pertas miser, alii alitiis propria ortantiu rantur; am antem Iace Mibur Propo/mrit spere altame Iacrum panem beluaemonis calicem. Nihilominus erant omnα praedictae potestates, sed implicite, in una diaconi potestate. Sed postea ampliatus est cultus diuinus, ct ecclesia quod implicite habebat in uno ordine, explicite tradidit in diuersis. in Λmalis. de ossic. eccles lib. II. e. VI. t Tom. Vi. Biblioth. SS. PAEr. p. 9 3 Ni randum est, eos ordines, qui potia limum necest rii sunt in ecclesia, apostolium Paulum denominane de eorum mores depinriisse, fine quibus non potest rite imo molatio altaris celebrari, stilicet sine sacerdote Re diacono. Vt sine retractati t te sacerdos vigilet eirea hostias, necessarius est diaconus , ad ministranda ea, quae necessaria fiunt sacerdoti: exteri παλυ ias adiecti Jurar. Crescente eeclesia Meuit ossicium ecclesiastictim et ut multitudini ecclesia subueniit pol Iesitur inferion es in adiutorio praeposi Orum. co Schel strati de Concit. Antioch. p. si F. scio Urbanum sectindum in synodo B muentaria apud Iuonem in decreto parte s. c. 72. 'statuisse r Nissius in Giso tum ellatur, nisi in Bois oravi uiu religiose Uiuens iuventus est. Geror autem ordines ιιciunis ι conatus , Pe teratus. M pDdem θ VL
Et Innocent una tertium haec ita interpretatum fuisse in epistola ad Mutinenseni episcopum relata eo Gregorium Papam IX. libro I. decreti titi Xlv. e. lX. quoa
bauus a statuin pruniti e ecclesia se referens, sin quo se lamnatur ordo fere minime tacebatur instituis, ut Aest neom misi vitaratis eat a non posset electio celebrari. Et ipsium innocentiviri addid sie: uti baeocomu tu erisivum ridear isere elli, scut diaconus in sacer sos die.
39쪽
quod subdiaconisum ordo in primitiua ecclesia inter sacros ordines relatus non fuerit. Erat quidem inferior ordo seculo temtio, sed sacri siue superioris ordinis appellatione ab ecclesia ad duodecimum usque Leculum non dignatus, ubi, quemadmodum MENARDVs e quodam PETRi NwRislIJ eius saeculi scriptoris, codice MSCto refert, hoc titulo nouissime fuit ornatus: hoc est tempore, quo episcopi & presbyteri pro Vno tantum ordiane haberi coeperunt, certae cuidam hypotnes, Roma si ecclesiae propriae, commodandi hypotaconmram ordo ad superioris ordinis dignitatem inci euit. Et cum ccclesia primitiua episse portam, presbyterorum & diaconorum ordines pro tribus superioribus ordinibus habere consueuisset, ecclesia Romana nunc alia loquendi ratione utens, presbyterorum, diaconorum αhypodiaconorum ordines, tres superiores ordines vocare incupiebat: ita ut hic ultimus superior quidem ordo fieret, qui sa culis aliquot ante inferior tantum, & initio nullus plane, ordo fuerat. Ad testimonia quod attinet, quae ab scora'Am post
BELLARMiNU & BARONivΜ adlegantur, ut inseriores ordines ab
apostolis institutos esse, probent, nullius hac in re auctoriatatis sunt, nullius pondcris. Epistolam nomine iGNA rit ad
Menos exaratam & constitutiones cLEMENU ROMANO tribui inliatas, e quibus solis testimonia in hac materia adferri solent, non genuina eorum, sed multo recentiorum auctorum scripta esse, nunc quidem in vulgus notum est. VP adeo, antequam mel, Ora argumenta proferantur, aequum rectumque sit concludere, quod ni inferiores ordines non apostolicae sed ecclesiasticae tam tum constitutioni originem suam debeant. S. II. Non certus aliquis eorum numerus in recte primitiva. Et hoe porro non tantum ex plerorumque veterum scruptorum silentio, sed etiam ex narrationibus illorum, qui de ipsis statim post eorum institutionem loquuntur, demonstrari potest. Nam etsi ecclesia Romana eos praecist quinque numero esse statuit, in antiqua tamen ecclesia talis regula haud fuit;
γγ Pet. Cantor de verbo munifico ap. Hug. Menard. p. 24..ccitante Schel strat.p.ri. Prima manus inpositio debetur diaconibus ordinandis: dem emis insuunum
40쪽
aliae enim narrationes de pluribus quam quinque, aliae de paucioribus loquuntur; id quod, eos non apostolicae institutio sesse, arguit. Auctor sub nomine i GNATu sqJ sex praeter acta
thos numerat, nimirum byodiaconos, lectores, cantoret, ostiarior, piatas c exorcistas. Auctor constitutionum sub nomine eL MENTss ROMA Ni quatuor tantum ex his ordinibus recenset, videlicet, bporiaconos, lectores, uester6c ostiarios. Nam copiar rum vel a 'olithoi nullam facit mentionem: & licet de exore
sis loquatur, tamen ecclesiasticum ordinem fuisse serbis expressis siJ negati Canones apostolici siJ, ut vulgo appellai
etur, tres tantum nominant, hypo.tia onos, iactores & cantores. Et quamuis auctor sub nomine HiERONYMi fuJ quatuor memoret, tamen copiaras siue fossarios in numerum refert, ars hahis & exo estis omis 3 s. si pipia4Mivs acoluthorum non meminit, sed eorum In locum e latas &Hite pretes substituit. Alii ouoque pa- rabolarror addunt, &si a compLio syJ disces eris, vix ullum alium