장음표시 사용
141쪽
piscopatum gessit Eugubinum, minus exiguum temporis spatium Raphaeli relinquitur , quo eam ecclesiam obtinere potuerit, praesertim cum credibile non sit, Marcum episcopum ante annum CXCIX. diem obiisse extremum, ut ante diximus. De Raphaelis Saluti sede dubium auget iccottus a), qui eum Juliani succestarem, QS Joannis Laudensis praecestarem facit ac rurium memoria lapsus Alberto Raphaelem successisse pronunciat circa annum CCIX. b). Id argumento est iccotto ipsi nihil certi assiilsisse de tempore, quo Raphael ecclesiam Eugubinam gubernavit. Dubium auget Lazarellus, qui Raphaelem Salutium in suo catalogo praeterit. Sed is tamen vixisse videtur post S. baldum, si quid boni colligi potest ex indiculo illo antistitum Eugubinorum per Joannem operchie consarcinato , cujugparticulari dedimus supra, ubi de Ostiedo.
Anno MCC electus naturae debitum solvit ann. MCCU. si Ughello fides. Porro sub initium anni MCC jam fuisse electum constare
ait Lagarellus ex diplomate Innocentii I. at eodem anno die XX. Januaru Innocentium II voluit, opinor, a Zarellus is enim per eos dies in Petri cathedra sedebat. At praeter unum LaZarellum, OG ejus diploma nemo unquam se vidisse memorat. Eo edente vetus dissidium recruduit, vel novum excitatum est inter abbatem divi Petri episcopum Eugubinum . Sed tandem Romano Pontifice Volente a Benedicto cardinali S. Susannae , ad cujus judicium itum erat, sublatum est iis conditionibus quas Lancellotus in historia Olivetana commemorat c); Olivetanae enim familiae monasterium illud poste
Est apud phellum Innocenti III diploma Alberto inscriptum,
quo ecclesiae Eugubinae jura . ac bona universa confirmantur , sed naendis undique calet. Datum dicitur anno MCCV. I. cal. Maii indictione VI anno Innocenti III non , quae componi nullo modo possunt. Anno enim MCCU. mense Majo indictio octava numerabatur Innocentius annum sedis suae Etavurn nondum expleUerat. Sunt etiam corruptissime cripta locorum nomina, quae in eo diplomate memorantur. Vide quae de eo dicta uni in quinto capite dis-s tationis praeviae. V Per
142쪽
Per haec tempora, quibus Albertus vixisse dicitur, Eugubini, excusso imperialium jugo , ad ledem apostolicam redierunt Philippo enim
Sue viae, Otthone Saxoniae ducibus, de imperio certantibus, facile potuit Innocentius ΙΙ. cum Spoletano ducat , ahilque civitatibus Eugubinam quoque recuperare, ut narrat ejus vitae scriptor sub in
In Alberti locum clerus Eugubinus Raynaldum canonicum elegerat, quod cum Innocentius III improbasset, Vilanum, de quo mox dicemus, Eugubinorum antistitem esse voluit. Ea de re extant Innocenti litterae dat Romae v I cal. Decembris anno X., anno scilicet
MCCVI. a Ughellus in registro Vaticano viderat. A vero igitur aberravit plurimum Piccottus, qui Alberto ad annum CC IX. Raphaese luccessis scripserat, ut supra monuimus. Nec minus erravit Michael Angelus Eugenius, qui in additionibus ad catalogum antistitiam Eugubinorum Raphaelem Alberto suffecerat ad annum CCU. Magis vero serendus agarelli lapsus , qui hic Raynaldum inseruit, quem alias ab Eugubino clero electum diximus , licet ab Innocentio improbatum.
I. Ex laudata Innocenti III epistola anno MCCVI. electus Vilanus, diu, multumque ecclesiam Eugubinam tenuit. De eo prid. nomblati agit Henichenius, rerum a Vilano gestarum brevem cie luculentam recitans synopsim, ex Ludovici Jacobilli commentariis de sanctis, beatis Umbriae petitam , in qua illum apud monasterium S. Crucis Fontis Avellanae vitam monasticam ante episcopatum egisse, tum in episcopatu an Et issime vixisse, miraculorum etiam gloria
claruisse narrat. Et haec quidem, opinor, Verissima. At cetera X- pendenti, quae ex Jacob illo, auctore non admodum accurato, affert Hens chenius, nonnulla occurrunt, quae vel emendatione, Vel interpretatione egent. Ait enim a Uilano conditum nos comium S. Spiritus pro pauperibu aegris Piccottus, rerum Eugu bina rum scriptor, saepe
nominatus, S. Spiritus hospitalem domum s neque enim ex eo intelligere licet, fuerit ne pro infirmis, an pro peregrinis , an denique pro pauperibus 4 Vilano erectam narrat, atque in eam postea migrasse ait moniales , quas de paradis appellabant . Dicere pergit e Jaco-billo Henichenius constructum a Vilano tu regula S. Benedicti mona si
143쪽
ser um S. Mariae, Pelagium dictum, ad annum CCXXVI. At num pro monachis, an pro monialibus , quis divinet Fuit apud ugubinos notissimum puellare . Mariae de Pelagio, alias de Palladio. Hoc autem conditum fuisse solo, dato a Vilano episcopo, ipsoque in primis
asente , curante , tradunt tabulae archivi monialium S. Benedicti, quod monasterium apud Eugu binos longe florent immum ex vetere illo S. Mariae de Pelagio existit. Ascetriae porro, quae eo loci a Vilano inductae sunt, ex iis fuere , quae postea Clariissae sunt appellatae tunc Damianistae, sive ex ordine S. Damiani, vulgo dicebantur. Erat religiosum illud institutum per eos dies exortum late propagatum per sanctissimam virginem Claram Assisiatem, S Francisci con- terranei sui alumnam, atque imitatricem, quae, ut ille Virorum, sic ipsa foeminarum novum ordinem ad maximam ecclesiae Dei utilitatem, instituit. Constat autem hujus instituti asseclas S. Benedisti regulam initio servasse, ut nos etiam alio loco dicemus, ubi de acobo episcopo. Hinc moniales illae ad Pelagii locum a Vilano constitutae , in tabulis ea de re confectis a ad annum MCCXXVI id. April. vixisse dicuntur sub regula S. Benedicit , o insitutione monialium reclusarum S. Damiani insisti. II. Addit Hen schenius insequenti anno, hoc est anno MCCXXVII. erexisse Vilanum scelerium aliud secundum ordinem S. Clarae, quod S. Angeli de aliis cognominatum sit. Sed hic primum de anno dubius sum . In Angelini 1chedis id accidisse lego ad annum CCXXXVII. Utri adhibenda fides, non definio, quamquam Angelinus laudat tabulas , in archivo monialium S. Benedicti asservatas , quas pie vidit. De nomine etiam ejus monasterii enichenio non assentior . Apud
Angelinum S. Angeli de Cuti appellantur, quod petitum est ex iisdem
tabulis. Rectius etiam ordinis . Damiani, quam S. Clarae dictum fuisset inauditum enim per eos dies . Clarae ordo 'us etiam auctoritate constructam ait Hen schenius ecclesiam S. Bartholomaei in Lbatia, Camporegio dicta. Id habet etiam ferrarius in catalogo Ss. taliae ad item septimam Maii , quod tamen non ita est intelligendum , quasi ecclesia ejus abbatiae, quae S. Bartholomaeo dicata erat, per eos dies excitata fuerit ad summum enim reaedificari, est, tu poterat ea ecclesia, quae extabat jam multis seculis ante illud tempus. Sed id unum abbati Campore giani monasterii indulsit Vilanus, ut oratorium, sic enim appellatur in Vilani diplomate b) certo
quodam loco extra monasterii septa construere posset, quod inconsul-
archιυ. S. Petri. Vidit Angelinus.
144쪽
to epilcopo non licebat. Ei nunc Campo regiaria abbatia monasterio Eugubino S. Petri conjuncta, de qua plura Lancellotus in historia o livetana a). ΙΙΙ. Quod autem Vilanus dicitur civitatis suae parochias divisisse, singulas suis limitibus illinxisse , id etiam vereor , ne de sola S. Secundi parochia intelligendum sit, nam hujus certe terminos a Vilano constitutos novimus b anno MCCXXIX. d. Aug. priore ejus
loci Alberto, ceterarum vero non item. His addere licebit, ab eodem Uilano senarium clericorum numerum in ea ecclesia praefinitum, senarium inquam, ne quis Vicenarium putet, ut alicubi me legisse memini. Quod autem de hoc clericorum numero Vilanus decreverat, Honorius ΙΙΙ. ratum habuit suo diplomate, quod est inscriptum B. rectorio clericis ecclesiae S. Secundi, datum Tibure anno X. At hic obiter animadvertes pro S. Secundini, quod in antiquioribus monumentis legitur, S. Secundi nomen jam obtinuisse. En diplomatis exemplum, olim in archivo Armann Vitum, nuper ab hum, nissimo Repos aio transmissum.
Honorius epi copus, servus serυorum Dei dilictis sitis R. rectosti re olearicis cocles S. Secundi Eugubinen dieces salutem di apostolicam benedictionem justis petentium desideriis dignum es nos facilem prebere
consensum ' vota que a rationis tramite non discordant essectu profe-quente complere. Ea propter dilecti in Domino filii, vesris usi, pricibus inclinati senarium clericorum ecclesic si numerum , quem proponitis a venerabili fratre nostro Eugubineno episcopo taxatum , sicute deliberatione provida insitutus, auctoritate apostolica confrmamus, presentis scripti patrocinio commvnimus, satuentes, ut predicto clericorumn mero prefata eccles sit contenta , ni si adeo excreverint ipsus ecclesie facutiates , quod prefatum numerum exigant augmentari. Salvo in mmnibus psolice edis mandisio. Nulli ergo c. Datum TFbur XVII ni iunii , pontiscatus nostri anno nono Pendet bulla plumbea cum usitatis imaginibus s. Petri Pauli, Honorii Papae nomine in
hunc modum MONORI Us .PP. III. Canonici quoque cathedralis ecclesiae suum sibi numerum per eos dies praefini erunt , in conventu celebrato coram Vilano episcopo, in quo Vilano ipso probante, statutum est, ut deinceps vicenarium numerrim non excederent , tunc enim erant aliquanto plures c). Ne quid autem omnino praetereamus, quod de eximio hoc episcopo ancisci potuerimus. id etiam adjungemus, permisit se illum abbati mo
145쪽
nasterii S. Donati de Pulpiano , ut nobili Eugubino Mai nardo Suse polini, in beneficium perpetuo traderet Chiomiici castrum, quod ejusmon alterii erat, ut memoriae prodidit historiarum Eugu binarum scriptor Piccottus a).ΙU. Sanctum quoque Franciscum Assis atem in paucis carum habuit, qui Eugubi fuit ejus temporibus, mira quaedam in illa
civitate, divina virtute patravit. Ejus alumnos Vilanus Eugubium accersisse dicitur, eisque domicilium datum est ad Vi Iorinae locum, ut auctor est Bernius b), qui etiam scriptum reliquit , in eo conventu cum eximiae an Elitatis opinione vixisse Petrum Eugubinum , alterum item Petrum ualdentem, sandium Petrum postea appellatum, quamquam hunc acobilius Assisiatibus adlcribit. Sed Bernius Jacobillo praehabendus est enim Mantiquior, patriae illoriae peritior. De suis etiam canonicis cum alii nominibus, tum eo in primis optime meritus est Vilanus, quod iis domum urbanam in regione S. Mariae donavit c), quemadmodum monachis Camporegiani mon alterii in perpetuum beneficium praedia nonnulla ait tabuit d). Hoc anno MCCXIII. Aprili mente, illud anno MCCXXI. prid. non.
Jan. actum est, ut publicae tabulae declarant. U. Jam Uero si annum quaeras, quo Vilanus mortalitate solutus est, Henisenenius annum prodit CCXXX nimium in hoc etiam Jacobillo credulus. Certe ad annum saltem CCXXXIII. Ullanum in vivis fuisse oportet. Cum enim anno MCCXXXII. Simoni archipresbytero S. Gervas mandasset, ut causam quamdam matrimonialem cognosceret, iique ad eum, quae sibi ea de re et Sent comperta retulis 1et, Vilanus anno, qui secutus est, nimirum CCXXXIII. Januario mense causam illam prolata sententia defini Vit, conjugium, de quo erat controversia, ratum, sandiumque habendum decrevit e). Sed
quid quod Uilanus dicitur puellare . Angeli de Cotis ad annum M CCXXXVII. condidisses Id supra animadvertimus ex Angelini sche dis . Quod si recipia Paulus epit copias, quem ghellus Vilano subjicit,
in episcopis Eugubinis numerandus est, aliquanto ante annum CCXL. Vilani obitum accidisse oportet, quo cilicet anno Iacobus cathedram Eugubinam obtinebat, ut infra demon lirandum eli. Incertus ergo extremus Uilani annus.
VI. At pro Hens clienti sententia militat titulus ad Vilani aram in ecclesia cathedrali Eugubina positus, qui est hujusmodi:
146쪽
DIU Ο VILLANO ECCLESIAE TU GUB IN AD PRAESULI EGREGIA BONITATE, MIRA TEMPER ANTIA. SINGULARIQUE INTEGRITATE PRAEDITO ANNO AB ORBE MEDEMPTOM C a X X.
Verum haec inscriptio non admodum antiqua est, is quopiam etiam refbrmata, nam in Lazarelli catalogo, ad calcem ynodi tigu- binae Alexandri perelli, pro anno MCCXXX habetur annus CCXL. addito in luper anno aetatis . Vilani in hunc modum NATU ANNOS Lxx. Ex ea igitur inlcriptione annus Uilani extremus definiri non potest, quemadmodum nec septuaginta annorum aetas, de qua nullum aliunde monumentum suppetit. Quare id etiam in enlcheniano elogio reprehendendum , quod Uilanus dicitur, cum annos quinque, viginti gregem suum paυi et , annos natus septuaginta ad coelesia mscua migrasse. Haec igitur omni admodum obicura, incerta nec ita facile lucem aliunde possunt accipere , quia beati si mi hujus
episcopi auctorem nullum antiquum habemus , qui res gesta monumenti literarum mandaverit. Id unum certo amrmare licet, itanum aliquanto ante annum CCXL migrasse ad superos, ut supra indicavimus, magis etiam constabit ex iis, quae infra dicturi sumus. VII. Neque vero magis certus est dies , quo Uilanus mortalitate
solutus est, quamvis ex Jacobillo Hen schenius nonis Maii obiisse scripserit, quem diem habet etiam errarius a), aliique . Est in tabulario canonicorum ecclesiae Eugubinae vetultum Breviarium, in membranis scriptum , eique de more praefixum est Kalendarium ejus γclesiae, in quo ad diem prid. non Maii festum . Vilani episcopi
consignatur in hunc modum Prid. non. S. Johis ante portam latinam;
ρο esum S. Vilani episeopi eugub. Eo fit, ut diem emortualem sancti hujus episcopi, sextum Maii fuisse existimem. Sed postea tamen ulus
obtinuit in ecclesia Fugubina, ut ejus memoria in diem posterum transferretur, propter solemne officium S. Joannis ante portam latinom. VIII. Restat nunc, ut de Vilani religioso cultu dicamus, cujus multa mobii suppetunt argumenta. In primis enim non ea tu modo,
ut a In catalog. r. Italic. VII. Maii.
147쪽
ut passim apud Hen clientum aliosque scriptores audit. sed Sanctus
etiam antiquitus appellatus est, imo si vetera, quae de eo superiunt, monumenta expendamus, non alio quam Sancti titulo donatum comperiemus Ita enim vero appellatur in Vetere illo alendario ecclesiae Eugubinae quod modo indicavimus in quo posteriore quidem manu, clei tamen admodum antiqua . S. Vilani sum cor signatum est Ubi illud maxime ad rem nostram facit, quod , cum S. Joannis ante portam latinam memoria nigris literis motata sit . S. Uilanifestum est minio scriptum, ad majoris nimirum celebritatis significatiorem Atque hinc etiam conjicere fas est ipsi die S. Vilani ossicium in cathedrali ecclesia olim celebrari conlueVil se qui tamen mos in des suetudinem abiit Accedit notatiuncula illa , quam Bollandiani rursum ibiter de S. Vilano agentes ad diem XVH. kal. Iun. a asserunt, quamque adjectam esse dicunt ad calcem antiqui codicis quo S. Joannii Laudensis vita continetur Ea est hujusmodi:
Circa annum Domini CCXXX. S. Vilanus fuit episcopus in latere montis subtus arces consituto. Denique audior ejus carmini: Italici, qui visionem cujusdam monachi vel lanensis, veram me , an fictam, parum interest versibus describit quemque alibi nominavimus, inter ceteros beatos coelites, Eugu binorum patronos . sanctum quoque Vilanum recenset, miraculorum gloria illustrem praedicat b) Vivebat is circa annum CDLXX ut alibi diximus Non est igitur ambigendum , Vilanum episcopum , uti sanctum in ecclesia Eugu bina
agnitum fuisse multis seculis ante nostrorum temporum memoriam. IX. Ejus nunc corpus integrum incorruptum supra notissima in aram, de suo nomine distam, in cathedrali ecclesia Eugu bina d center conditum jacet, novis, sacrisque vestibus indutum anno
MDCCXXVIII. v. kal. Ma a Sosteneo Cavalli ejus in cathedra Eu-gubina successore. Uilani memoria nunc celebratur in cathedrali ecclesia Eugu bina non Maj. curante Massarellia familiari quae beatum hunc episcopum, quasi gentilem suum colit. Sed ecclesiasticum de eo
X. Hactenus quae ad Vilanum spectabant pro modulo nostro persecuti sumus, reliquum est nunc, ut si quid occurrit memoria dignum, quod eo edente apud Eugu binos gestum sit, illud in apertum proseramus, set abiem brevi opera indicemus Prodeant ergo primum
Lo episcopo beato S. Uilano Lucido de uacola come oro. Ex cod. archiv. Armam
148쪽
Gregorii ΙX. literae, quas olim Eugubi excripsimus. Ex his constabit, quae fortuna olim fuerit vetustae ecclesiae S. Gervasit. Gregorius episcopus serSus serSorum Dei dilectis filiis, potesati, cons linpiis, o communi Eugubino alutem, solicam benedictionem. Signiscant nobis dilecto sit archipresbiero plebis . Gervasi a nos noGeritis accepisse, quod cum olim eadem plebs esset in summitate montis cujusdam super Eugubinam civitatem positi in loco munitissimo constituta, Gabriel tunc Eugubii potestas, o vos fili, constiari , ct commune per locum illum obis, o civitati prefate , timentes imposterum maximum proudicium generari, o munitionem destruere volentes ipsius plebem despui fecistis, tandem quod Ham expens propriis in loco consitueritis alio mmiter promittentes , prout in infrumento exinde confecto plenius dicitur contineri. Nunc autem vos constiari , ct commune vestre promissonis obliti, ac etiam tu fili potesas, id secere contradicitis motu proprie voluntatis. Nos igitur non minus animarum vestrarum saluti, quam plebi
jam dicte providere volentes universitatem vestram rogandam duximus attentius ' monendam per aposollica vobis scripta mandantes, quatenus
plebem inam juxta promusionem mestram ne dilatione, o docuitate
qualibet construere procuretis. Alioquin venerabili fratri Uro .... μ- cerinen episeopo nostris damus teris in mandatis, ut os ad id per eu-suram ecclesasicam appellatione remota previa monitione, compellat. Dat. Perusi XVIII Kal. deo Pontiscatus nostri anno I. Pendet ulla plumbea in qua hinc de more s. Petri, Pauli expressa capita cum
his literis: s. A. s. E. inde vero GREGORIUS P. NONUS.
XI. Damus hic alias Gregorii IX. literas episcopo, capitulo, cilero Eugubino inscriptas, contra riderici ΙΙ. fautores, quas ς Ange- lini chedis exscripsimu S. Gregorius episcopus servus servorum Dei episcopo, capitulo,' clero Eugu-
bino. Ad Cestram credimus notitiam perveni se, qualiter nos excommunicavimus . dictum imperatorem ' omnes contra Romanam ecclesam fa-vuntes idem. Verum unal ius, ct Bertoidus bystii quondam ducis
S. baidi orsus in ecclesia plebis . Geνυ ii m 1nte NubIus timulatiam j cer uia sortim opinio est idque prae ceteris tradit in Benediecto episcus Laetaretrus . id, qtie auctor es S. Gρνυψ ecclesiim in illatum . Ubald corpus huic boato episcopo dedicatam fuisse , unde factum sit, tit prissina appeIIatione obsolescente e sancti GaId nomine emcops :6ia sit. Verum faec omnia vix conciliari posse identur cum iis , quae in hisce Gregorii IX. Iiteris habemus. h Ronaldi hujus cum gravi querimonia meminit idem Gregoritis X in prolixa ad archie. piscopum Cantuariensem ει ejus suffriagamos pisola apud Labbetim tom. XIII. concri. I g. II 9. e XII. R naidum vero inum , Sertol ram ejtis fratrona ab ecclesiae commimrone te axaverat oma cum riderico Imperatore anno MCCXXIX. ut e apud Onaldum in annalibtis ecclesiasteis aes hunc annum n. XXXVII. Sed idem, egorii tementiam singularem erga duos hosce nefarira
homines Iud eundem Onaldum ad annum MCCXXXI. n. v. I.
149쪽
sententiam nevrrerunt, propter quod universs, Ungulis frictius inhibemus, ne consilium, auxilium, aut favorem illis impendant, cum ericommynicaverimus omnes eorum constiarios , avxiliarios , ct fautores,
mos ab imperatoris delitate absolverimus universos. Si quid enim personis, vel rebus ales propter hoc susinuerint, bi poterunt imputare.
Contra quos insuper duximus satuendum, ut nullus eorum ad potestariam, mel aliud ficium civitatum , aut aliorum locorum de cetero assumatur; excommunicentur etiam electores ipsorum ac civitates, re loca, quamdiu
habuerint ibidem secta , subjaceant interdicto Prgterea omnibus beneficiis, seu seudis qu tenent ab ecclesiis, ipso snt jure privati, eorumque fili non admittantur ad beneficia, et dignitates ecclesiasicas ne dispensatione sedis apsolice speciali nec huiusmodi κcommunicati abs lutionis pusnt beneficium obtinere, ni per annum facturi moram in semmitio terr sane2g, ct tantum Ne uri ad minus ibidem , quantum eos ab illis consiti percepisse. 9uocirca proentium obis auctoritate fricte precipimus, quatenus inhibitionem noseram, o eodem sententias, a quod super hoc in gnam prςdictorum saluimus, publicantes diebus dominicis, sesivis tam predictos R., ct B., quam constiarios, auκiliarios, ct fautores eorum ' nominatim se qui sunt de vesta civitate , vel di strictu
clim illis, excommunicatos a nobis , solemniter nuntietis, publice nihilomianus protesando, quod tales non aliter, quam prςdictum es, poterunt absolutionis beneficium obtinere. Et ecce dilectum Alium subdiaconum, o capellanum Grum merito probitatis su nobis, o fratribus nostris acceptum , ad vos duximus desinandum, quem benign rec pientes, ob reverentiam aposolio tedis, di osram, ei super iis devote,' sicaciter intendetis Datum Perusi, c. a).
XII. Idem Gregorius aliud diploma, eodem anno Pontificatus sui tertio, dei ierat pro ecclesia Eugubina, quod indicat ghellus. Datum clicuur Perusi per manus Marini S. R. E. Vicecancellarii xv. at febri indic. I Incarnat dominio an MCCXXIX. Subscribunt pol Gregorium Pontificem Carrinales undecim. XIII. De rebus Eugubinorum per eos dies id certo amrmare possu
mus, numquam plura ab iis bella gella, aut foedera inita, amicitias, si . nullate lue periculosiores cum vicinis ulceptas, quam eo tempore, quo Vilanum epit copum habuerunt. Cum Perusinis potissimum laepe, atque incerto mari pugnatum est , de quo plura apud scriptores erusinae
hiltoriae Civitas interim Eugubina amplificata est,is populo austa, favente Octo ne IV. Imperatore, ut ex ejus diplomate manifestum est,
foro, anno icilicet MCCXXIX. circa Augustum mensem, ut ex Avnaldo ad eum annum . XLL
150쪽
quod ab Ughello mendosissime editum , ad fidem autographi hic scudendum fuit. XIV. In Nomine Sancte' indiυidue Trinitatis. Otto Suartus Dimina favente Clementia Romanorum Imperator o semper Augustus. Decet Imperialis a satis Cestudinem fidelium petitiones benigne Lmittere,' eorum ius voti destiria pio favore complere . Guotiens enim fidelitas diligenter attenditur, sub ectorum corda ad bene serviendum
deSotius roborantur, o Imperatoria Muniscentia Μtollitur altius di sublimatur. Noverit itaque universorum imperii delium tam presens etas,
quam successura Posteritas, quod os attendentes puram dem , ο δευο-cionis constantiam, quam dilecti friles Uri Ciυes Eugubini circa Mu-jestatem nostram fdeliter gerunt' devote Considerantes etiam servitia, que moerio e animo vhibuerunt devoto, de innata Muniscentia Cel iudinis Nostrae, re ad interυentum Consulum ejusdem Civitatis , idelicet Pauli, o Bernardini, nec non iiυium Gusdem Ciυitatis Hesrmanni Sali uerre, re tantioli judicis ordinarii fidelium Noserorum, confirmamus Civitati Eugubine priυilegia quondam Imperatoris Frederici, Imperatoris Henrici pie memori predecessorum nostrorum ut liceat CiGibus ejusdem Ciυitatis augere Civitatem ipsam, re informare, reformare suo arbitrio, re concedimus re confirmamus eis omnes suas possessiones tibicumque sunt consitute Videlicet ut ipsa Civitas cum suis Ciυibus, omnes habitantes in ea re in suis appenditiis presentes, futuri cum suis possessionibus, una cum Ecclesis suis , atque renimentis , qu nunc juste habent , vel in antea fusis modis acquirent , hoc est Episcopatus, non ca Sancti Mariani, Monaserium Sancti Petri Monaserium Sancti Donati , Monaserium Sancit Benedicti, Monaesertum Sancti Angeli de Clasferna, Mnaserium Sancti Verecundi Monaserium Sancti Angeli de Assino, cum Ecclesiis, possessonibus, asellis, aliisque omnibus peratinentiis necessariis ad predictum Episcopatum Ecclesas nominatas, seu Monaseria pertinentibus. Scilicet Monte Episcopi , Ana , Agnano, Monte analdi, Monte uliani, Monte Cellii Sancto Victorino, Monte Fragarum, Turre Colle Palumbo, tomischo, Monte Sancte Marte,
Clesii, Petroi , Sc eeta, Colle Coalis, Cas lione Uebrandi, malle
Marcula, nulli respondeant, neque Duci, neque archioni, nec ulli e
sone , ni modo legitimo , sed nec super fodro , seu collecta respondeant alicui, nis Nobis, et Generali untio Nesro , qui iurisdictionem ad hoc habeant. Consules Eugubini qui pro tempore fuerint facere debeant
iusitiam in Cisitate ipsa, ct disrictu ipsus, ct in locis prenominatis;
vero facere non poterunt, Imperialis Nostri Nunci requirant auxilium. Ab omni namque exactone, o requistione Nuntiorum nostrorum,