장음표시 사용
261쪽
In eo secessu priores duos ex sacris ordinibus suscepit, cumque bitam satis esctet perspectum, divinae voluntatis interpretem meliorem esse neminem, quam Christi vicarium , subjecit humeros pastorali oneri, atque ex indulgentia Pontificis, ea lege solutus, quae hominem
vetat non sacerdotem creari episcopum , Eugubinorum episcopus renunciatus est, cum nondum esset lacerdotio initiatus. Sed cum vetus esset controversia de jure metropolitico archiepit copi Urbinatis in ecclesiam Eugubinam, in ea electione cautum est a Pontifice, ne ea res Urbinati archiepiscopo fraudi esset. II. Igitur Fabius et ecclesiae praefectus, vix dici potest, quam studiose partes omnes dissicillimi muneris expleverit. Summum in eo fuit, ac perpetuum religionis studium, atque indefessa vigilantia summa humanitas in omnes. Tum , ut erat non admodum quidem ecclesiastico censu, sed satis tamen paternis opibus dives, in pauperes, loca pia suae civitatis, dioecesi summa ejus liberalitas fuit, cmunificentia. Sed cum natura mitissimus esset, suavissimis moribus, quae ejus familiae, ex qua est genitus, quasi quaedam communis laus est, animo tamen forti, magno, quoad licuit, libertatem ecclesiae suae defendit adversus archiepit copum Urbinatem , quae res Praeter cetera ejus merita, plurimum valuit ad Eugubinorum animoς sibi devinciendOS. III. Vixdum episcopatu suscepto, bene de sua ecclesia mereri coepit, cujus patrimonium, fortasse non satis industrie antea administratum, recte constituit, composuitque, aedes episcopales restauravit, auxit. Romam anno DCCXII. a Pontifice accitus canonigationi f. ii V. Andreae vel lini , Felicis e Cantalicio is Catharinae Bononiensis interfuit. Cumque plures ecclesias in sua dioecesi contra morem, instituta majorum, nondum rite dedicatas esse intellexisset, dedicare ipse singulas instituit. In his fuere ecclesia
S. Mariae in foro Pergulano, quatuor praeterea in eodem oppido, nimirum S. Andreae S. Augustini, S. Petri, ea, quam fratres ordinis Servorum obtinent. Tum apud Cantianenses ecclesiam S. Nicola dedicavit, ri Hieronymi eremi arum amat dulensium in summo appennini jugo, quem locum vel ex adjecentis regionis, vel ex bysius montis nomine, remum Passe lupi, alias di Montecucco appellant; S. item Hieronymi Minorum observantium reformatorum prope Eugubium. Est illud etiam hic minime praetereundum , quod anno MDCCXXI. III. cal. Sept. S. baldi corpus in novam perelegantem
262쪽
Romam prosectus est ad concilium vocatus, quod a Benedicto XIII.
in basilica Lateranensi celebratum est . Sed cum per idem tempus Pontifici placuisset, veterem controversiam, quae erat inter episcopum Fugubinum o archiepiscopum Urbinatem de jure metropolitico , misso forensi judicio, summaria cognitione definire, Fabius caula cecidit, pronuntiante Pontifice pro archiepiscopo Urbinati, cui eccisam Fugubinam, avulsam a provincia Romana , subjectam esse decrevit. Extat ea de re Pontificis constitutio a , quae edita est x. cal. Junii, concilio Romano nondum absoluto. Sed tamen Fabius Mincim fortius episcopus Fugubinus cum ceteris patribus post dies aliquot ejus concilii acta subscripsit. Miror autem, cur nulla ejus rei mentio sit in adiis diurnis concilii Romani, quae typis edita leguntur. U. Sed Fabius cum vetere studio privatae vitae teneretur, inravate ferret omnem sibi viam praeclusam esse ad sponsae uae libertatem
tuendam , episcopatum coram Pontifice abdicavit. Hic vero mirum in modum ejus cum abstinentia emicuit terrenarum opum contemptus , tum amor plane singularis in ecclesiam Eugubinam annuam enim pensionem, haud exiguam, ex redditibus episcopatus Eugubini a Pontifice oblatam repudiavit, professus se id facere, ne successori suo deesset unde posset bene mereri de vetere sponsa sua, quam non lati etate ulla, sed quadam potius nimietate amoris dimittebat Pontifex
autem, ut erat optimus istarum rerum aestimator, adeo factum probavit, ut pari annuo munere, aliunde corraso Fabium postea donarit.
VI. Igitur episcopatu abdicato Fabius Anconam se recepit apud suos, archiepiscopi Neopolitani titulo a Pontifice honestatus, ubi r liquum vitae suae tempus pietatis ossiciis impendit, carus omnibuS, atque imprimis Prospero Lambertino S. R. E. Cardinali, qui tunc erat Anco nitanorum episcopus, nunc magno reipublicae christianae bono universalem ecclesiam moderatur. Is enim candidos Fabii mores amavit plurimum, solidam, minimeque fucatam pietatem. Quare quamdiu Anconae fuit, ejus etiam opera saepissime est usus, praesertim in sacris ordinationibus cleri sui peragendis Obiit Fabius septuagenario major anno DCCXXXIX. III. kal. Mar ac postero die apud fratres Praedicatores in novum sepulcrum gentis suae, quod frater ejus Joannes Mancin sorte marchio in cello Rosarii, ab se condito exstruxerat, primus omnium illatus est. Post mortem testamento aperto compertum est, nummos aureos mille quingentos ecclesiae Eu-gubinae ab χ, legatos, quo magis etiam apparuit, qui ejus amor
263쪽
suerit ad extremum usque spiritum erga poniam ab se relictam. Eugu bini vero cum ejus diicessu in acerbissime tulissent , morte in lacrymis prosecuti sunt, uita in cathedrali aede non sine quadam specie publici luctus perlolverunt memoriam vero tam cari patris nunquam apud eos interituram anctissime retinent. Et ad ejus sepulcrum hic titulus:
JOANNES MANCINFORTEM ARCHIO GALERIAE PATRICIUS ANCONITANUS FABIO MANCINFORTE EPISCOPO EUGUBINO ARCHIEPISCOPO NEOPOLITANO FRATRI DULCISSIMO ATQUE INCOMPARABILI QUI PRID. AL MART. ANNO NI. DCCXXXIX. OBDORMIVIT IN DOMINO SIBI ET POSTERIS.
I. In vico agri Alexandrini vilio in Insubribus , ex honestis parentibus natus est Soste neu M. Cavallus, quamquam non id primo nomen gessit, sed cum Ordinem Servorum ingressus est. In eo ordine per omnes honorum gradus ad supremam praefecturam ascendit, theologus inter uos illultris concionator insignis , non admodum sane vehemens, sed iter tus, Qua vis. Cum celebraretur ejus nomen in urbe, essetque Benedicto XIII. Cardinali S. Clementis Hannibali Albano carissimus, abdicante Fabio Mancin sorte, episcopus Eugubinus renunciatu ei anno DCCXXV. H. d. Sept. cum jam Pontificio decreto Eugu bina ecclesia metropoli Urbinati subjecta fuisset. Itaque limus in rarum osteneus in eam lubjectionem consensit, quod superiores omneS, lite adhuc pendente, reculaverant. Triennio postquam episcopatum ulcepit, hoc est anno DCCXXVIII idibus Sept. VIII. xv II. kal. Et lynodum dioecesanam celebravit, quae postea nitidissimis typis avellianis Pilauri edita est. Sunt autem au synodi constitutiones ejusmodi, ut praeclari antistitis prudentiam, doctrinamque, rerum ecclesiasticarum cognitionem magnopere commendent, ac genere plo scriptionis puro, ac simplici mirum in modum delectant. Eodem anno corpus S. Vilani episcopi, quod in a de cathedrali asservatur , rite inspectum is recognitum novis Veii, bus induit v. cal. Maii , die sero x I. calendis Octobris puellare . Mis a Lu-
264쪽
Luciae cum antiquo S. Lucae parthenone apostolica auctoritate conjunxit, perpetuae clausurae lege indicta . In utroque Dominicanum initi tutu in vigebat, sed quae ad S. Luciae erant ex tertio ordine dicebantur. Pertinet etiam ad eum annum dedicatio ecclesiae monialium S. Benedicti quae non ita pridem in elegantissimam formam a fundamentis refecta fuerat, quaeque ΙΙΙ. d. Jun. dedicata est. At reformationem ejus nobilissimi monasterii quinquennio post anno scilicet DCCXXXIII. H. d. Jul persecit, quo die moniales singulae vitam communem se imposterum 1ervatura coram eo professae sunt. dein consilium agitaverat Soste ne antecessor, Fabius Mancin forte, atque ea de re scripserat ad celebratissimam illam Dei famulam Paulam de voluntate Dei, quae cin oppido Meldula, aliis loci Cap- puccinarum nititutum propagavit, multa sanctimonialium collegia 1everioris di lciplinae legibus informavit . Sed cum alibi occupata id
oneris suscipere tunc non potuisset a), ea cogitatione in aliud tempus eje et , Eugubium postea venit non minus ab antistite osteneo expetita , quam a monialibus ipsiis , a quibus amantissime excepta, cum in eo monasterio aliquamdiu fuisset, voce, exemplo Clarissarum diiciplinam ad veterem formam felicissime restituit. Idem pollea actum et cum monialibus s. Trinitatis ejusdem instituti, quas ad vitam in communi agendam, pari facilitate, prudentissimus episcopus adduxit anno MDCCXXXVJ. III id. Febr. II. Anno DCCXXIX. kal. Nov. corpus B Fortis eremitae vel lanensiis, quod est incorruptum in cathedrali aede , solemnitero cognovit, ac subinde apud sedem apostolicam agi coeptum est de eo in sanctorum album ejerendo, ut in dissertatione praevia dictum est. Anno autem MDCCXL. qui erat a beati remitae obitu septingentesimus, ejus seculare sacrum magnificentissime celebratum est, in quo Soste neus episcopus inter missarum solemnia orationem habuit de beati viri laudibus eloquentissimam . Corpora etiam . Petri Augustiniani, quod ad divi Augustini conditum est,' B. Archangeli an toti Canonici Regularis . Salvatoris, quod est ad divi Ambrosii, anno DCCXXXVII. recognita sunt, primum quidem petentibus Gjus loci patribus, alterum autem , quod de publico ejus cultu vindicando apud sedem apostolicam agebatur. Anno DCCXLIV. XVIII. kal. Octob. collegium canonicorum apud Pergulanos institutum est ad divi Andreae Erat olim ea ecclesia monachorum vellanensium
Iuis consiliis regebat, quas Iιterat lene me habes.
265쪽
Post autem exastis monachis per secularem sacerdotem resta est qui primum dignitatis locum in clero Pergulano obtinebat. Hic igitur honorificentissimo Benedicti XIV. . . decreto canonici duodecim instituti. Eos episcopus canonico habitu induit, Win possessionem ejus ecclesiae induxit ex praescripto Pontificis, habita ad eosdem, atque ad universum populum, qui ex Vicinis loci , nedum ex eo oppido , frequentissimus convenerar, eleganti oratione, quae omnium plau-
III. Novum quoque piorum hominum sodalitium sub S. baldi tutela in suo cathedrali templo erexit, ac Vetus X tinxit eorum, quo2 vulgo i os appellabant , quo propter paucitatem sodalium cum dignitate sustineri non poterat. Id vero maxime ex ejus astis commemorandum , quod licet Eugu bini episcopatus haud magni sint redditus, abunde tamen habuerit unde egenis opem ferret, novam, atque elegantem fratribus sui ordinis ecclesiam erigere potuerit, ex quo facile quivis intelligere potest, quae ejus esset in victu reliquo cultu domestico frugalitas, 'modestia. Sed anno demum DCCXLVII. idibus Augusti, cum ad Alfiolanam abbatiam divertisset, ut ibi Deiparae Assumptae festum celebraret, est enim is locus Dei parae Assumptae dicatus, subito anginae morbo correptus , sive , ut alii postea judicarunt, ex vomica in faucibus exorta, postero die extinctus est, annos natus septuaginta quinque, condito pridem testamento , quo haeredes ex facultate apostolica instituerat sodales suos ordinis Servorum . Raynaldus Repostatus is, qui tam saepe a nobis commemoratus est, extrema sacra osten eo ministravit, morienti adfuit, est enim Alfio lana abbatia intra fines paraeciae S. Mariae in adule, cui praeest Reposatus. Defuncti corpore ad urbem delato, funus ei celebratum est in aede cathedrali frequenti Eugubinorum concursu, defientium optimi patris interitum, ubi Haudatus est ab uno ex suis sodalibus, viro docto, eloquenti Corpus autem in ecclesia sui ordinis, quam supra diximus ab eo aedificatam , tumulatum est.
Paulo post osten et Cavalli decessum episcopus Eugubinu creatus est Iacobus Cingarus Bononiensis Natus est is ex antiqua familia, quae non hoc primum tempore illustre Viros, doctrinaque praestantes edidit. Eorum vestigiis a primis annis insistens Jacobus, post e
266쪽
legantiora studia, sedulam operam uri sprudentiae impendit, seque ad forum ecclesiasticum tempestive admodum contulit , in quo diu multumque vertatus est antequam ad episcopatum eveheretur. Itaque incuria epilcopali Bononiensi assiduus fuit apud Joannem Jacobum Millo, qui tum Bononiae jus dicebat Prosperi Lambertini archiepiscopi vicariu generalis, nunc autem archiepii copo ipso, ad Petri cathedram assumpto, prodatarii amplissimo munere fungitur. Post adeo illuit resorensis disciplina tyrocinium Ravennam , adhuc admodum juvenis, accitus est Jacobus Cingarus a Maphae Nicola Farietto archiepiscopo, a quo vicarius generalis creatus est, quod munus cum summa δoctrinae, prudentiae laude aliquandiu sub arietto ipso ac postmodum septennio fere sub erdinando Romualdo Guicciolo , Far-setti succestare, gessit, atque inde ad sedem Eugubinam evectus est, in qua ea agere instituit jam inde ab ipso episcopatus exordio, quae ampla scribendi materiem suppeditabunt iis, qui post me de Episcopis Eugubinis acturi erunt. Itaque optimo antistiti, cujus ego humanitatem , ac beneficentiam saepissime sum expertus, anno multos, eosdemque felicissimos a Deo precatus, memor antiqui illius praecepti, ne laudes hominem in ita sua, ejus praeclara gesta aliis scribenda relinquo, atque hic tandem calamum longo inamoeno labore se Lsum depono.
267쪽
De quibus supra actum G, υ veri legitimi sent, υ spurii, O perperam intros
ibid. VI ARSEN IUS. ibid. VII. DOMINICUS. ibid. VIII IOANNES.
XIV. HUGO. ibid. XU. DOMINICUS. 6o XVI. RUSTICUS. 61XUII S. IOANNES LAUDENSIS Uid XUIII IOANNES. EXIX. STEPHANUS. 83XX. S. BALDUS. 84 XXI. THEOBALDUS IOIXXII. BONACIUS. III XXIII. OFFREDUS. Is XXIV. BENTI UOLUS. 21XXV. ARCUS. 26 XXVI. RAPHAEL. 28 XXVII. ALBERIUS. 29XXVIII. VII ANUS. 3OXXIX. PAULUS. 46XXX IACOBUS. XXXI. IACOBUS. Is XXXII. BENUENUTU 138XXXJ II VENTUR . 63XXXIV. FRANCISCUS. ITO XXXV. PETRUS. 8s XXXVI. UGO. 188XXXVII. FRANCISCUS. 189XXXVIII. ASIANUS. ibid. XXXIX. IOANNES. IV XL JOANNES. 196 XLI. GABRIEL. I9I
XLII. LAURENTILIq. Og XLIII. BERTRANDUS. ibid. XLIU MATTHAEUS O XLU FRANCISCUS BILIUS. Os XLVI. ANTONIUS SEVERIUS 'OT XLVII JOANNES. O9
268쪽
XLIX. LEONARDUS GRYPHUS. et IoL. HIERONYMUS ROBOREUS. t LI. FRANCISCUS ROBOREUS ibid. LII. ANTONIUS FERRERIUS ais LIII. FRANCISCUS AEREGOSIUS. I 6 LIV. PETRUS BEΜBUS. 22ILV. ARCELLUS CERVINUS. aeta LVI. IACOBUS SABELLUS. 23 LVII. ARIANUS SABELLUS ibid. LVIII. ANDREAS SORROLON
269쪽
ADamus stud episcopus Eugubinus,
Agapitus ep. Eugub fici filius, Ict. SS. Agapius, Secundinus, an episcopi Eugu bini, . Eorum corpora Eu-gubii, et Acta eorum apocrypha, 4. Translatio apud PergulenseS, T. 8. S. Agnetis monasterium ere Tum , Ι6O. S. Albertinus mediator inter episcopum . commune Eugubii, ISO. E-jus obitus, 162. Alfioli castrum aquirunt Eugubini, I 36. Alexandri II privilegium pro ecclesia . Lucae , 58. Alexander perellus ep. Eugub. 233. Ejus est , ibid. seq. Anastasius ep. fictilius , 16. Andreas demonte ep. 228. Andrea Sorbolongus p creatur , 227.
Angelinus Guido baldus laudatus , IX. Annales Eugu binos an scripserit Offredu ep. II S. Archiepiscopus Amalpsitanus Bertrandus , O . Arboriens Petrus, 5Ι. Beneventanus Leonardus Gryphus, et13. Coloniensis Philippus , 23. Ra inaldus II 3 Iaderensis Lampridius, Io O. Theobaldus, OO. --guntinus Gerardus, Io I. Neopolitanus Fabius Mancin sorte raso Salernitanus edericus Fregosius, Ii . Avellanitae ex remitica ad rimnasticam Vitam transeunt 17 . idem ab episcopi jurisdictione exempti , I 59. Ariminensis episcopus procuratores in eccles Eugub instituit, ψ7. Arnoldus seudepiscopus Eugub. Oa. Arolanicius ep. fictilius, 2 I. Arsenius ep. Eugub. , s. Avellanensis ecclesiae dedicatio, 27. Avellanitae inclusi durioribus jejuniisse exercebant, 67. Avellanitarum castra Eugubinis concessa, II 6. Avellanae monasterium an in dioecesi Eugub. LXXXV. Augustiniani remitae ad divi Ambrosii instituti, a 83. Eius loci refor-
Baptismus immersone collatus saeculo XIV. 179. Benedi diu: Cavalcantius ran ep. Eu-gubinus, 195.
tionem procurat, 22. Ben Venutu ep. ex ord min. praedicator celebris , I 38. Bonaceus p. non fuit Avellanae prior
Callienses submittunt Eu ubinis 118. Ab Eugu binis vidit, 33. Camporegia num monasterium, IJ I.
270쪽
Canditianus . I 3. An Cantiano castro nomen dederit, ibid. Vetus oppidum ad ejus ripam, - . Cantianum castrum ab Eugu binis conditum, a 4o. Eius castri initia. I a. Canonici Eugu bini a S. Petro Damiano reformati LXXVI. a S. Ubal
mano ep. LXXVII. 38. Canonici Regulares . Augustini comitia provincialia agunt in cathedrali Eugu bina . LXXVIII. I 88. Canonici regulares ecclesiae Eugub. saeculares facti, 2.18. Canonici regulares Lateranenses Eu-gubium inducti, 221. Canonicus ordo secundum regulam S. Augustini in ecclesia s. Secundini,
Canonici S. Io: Vitis grossae , LXXVI. I 2O S. Christinae, Σ32. Ad divi
Hieronymi, VI. Canonicorum Portuensium regula , 93. Capuccinae moniales Eugubium inductae, 226. Carolus incentius Tot episcop. 2 6. Carceres sex cellae loenitentium,
Cereos accendunt Eugu bini S. baldo ad vitae finem properante, IOZ. Christianae religionis propa Ratio, LXXI. Ciniscus amnis Pergulam alluens, I*Ι. Clemens II obiit in monasterio S. Thomae de pus ella in agro Pisauren-
Coadiutor episcopi Eugub. Fidantia,
mox Leonardus, Iss. Consules Eugu bini, II 3. 138. Consul Calliensis, 28. Costac clarium castrum in Eugu binis conditum , I4O. Corraddus Vespius e p., O'.
Decentius ep. S. Innocenti I aequa
Dedicatio eccles Avellanensis I 27. S. Antonini in Gualdo Catano , I 33. Fr. Praedicatorum Eugubii, Ibo. S. Salvatoris ordinis . Clarae , 52. S.Salvatoris de Monte matbo,CXXII. De odatus e p. fictilius , I9.
Die aegyptii a superstitiosis investi, CXXVII.
Dionysius ep. Stilius, I 3. Diploma Nicola II. 43. Innocentii II. , 88. q. . baldi 89. Celestini I. 93. Alexandri III. III. His Ostredi ep. IIo Lucii III. Ia I. Celeliin ΙΙΙ. I 2I. 22. Clementis III. 23. Henrici I. I 2 . 25. Friderici . , II 3. Innocenti III. I 29. Honori III. , 32. Gregorii ΙX., 37. Bonifacit VIII., 63 Petri Gabriellii p., 83. Ioannis ep.1or Bonifacii ΙX., 2 O .
Dominicus I. p. , I. ΙΙ. X Onacho Avellan. 5Ο. S. Dominici oricati obitus quo anno acciderit ex aronii calculo, 36. ex Grandio, ibid. Ad eum annum definiendum conjesturae plures , 37. Odiavit Turcii canonici Pi- rani opinio, q-S. Donati moniales ad . . de Pelagio deductae , 2 8. Episcopatui frequentes Irimis ecclesiae saeculis, LIX. Episcopus Albanens Videricus Carpineus, 23 I. Albigaunen Hieronymus Roboreus, 214. Amerinus Petrus, IV Anagninus Nicolaus, 2 I. rutinus Jacob Sabellus, 23. -- retinus Theobaldus, et s. Iculanus
laus, 33. Simon Ioo Auximanus Μunaldus, Iol. Bergomensis Petrus Bembus, et a I. Calliensis Hugo et q. Alloderius , Q 38 Antonius Seve