장음표시 사용
231쪽
proυideri, verum si dictus ordo, o modus, satus, ct dependentia reguiari, in ipsa ecclesia penitus supprimcrentur, O exsinguerentur , ipsaque estotes re illius regulares eryou ad saxum secularem , seu canonicorum secularium reducerentur, princet feliciori potui, o successu ecclesiae, σillius personarum predictarum salubriter provideretur sinuare pro parto Francisci arie qui ct alme urbis prefectus , o gentium armigerarum ad Uendi Sancte Romano Eccles militantium capitaneus generalis Misit, ac capituli, re civitatis predictorum nobis fuit humiliter supplicatum, ut in dicta eccles ordiuem omnem satum, o dependentiam regularem hi usmodi penitus ' omnino supprimere ore extinguero, Lpsumque satum regularem ad satum cauonicorum ' clericorum secula-Vium immutare, o ad hujusmodi statum clericorum secularium reducerct, xa quod de cetero prior ' suguli cavonici predicti non regulares , sed seculares Q aut omnibus ut clarici seculares, tribus a neu Otis subsantialibus per eos emisses Armis remauentibus , tam in abitu, quod disinorum celebratiove ociorum ιvere, o incedere, ac Imutias ad iu-sar aliorum canonicorum aliarum cathedralium secularium deferre usui; quodque dictus prioratus de ex ro repostura nuncupetur illum, seu illam nunc, re pro tempore obtinens eudem in canonicos dicte ecclesae nunc,' pro tempore exis utes iurisdiction m , potestatem superioritatem, o administrationem eorumdcm spiritualium, re temporalium authoritatem in factitxatem mutuo retinea quatenus habet, gerit,' tenet ad presens modernus prior, qui prior de cetero canonicus eiusdem eccleseeκsar,' esse debeat prout nunc es, inque re sngulos fructus, redditus, o proxentus ex dicte meus capitularis bonis, que nunc in communi possdentur, o que per cessum , O decessum dictorum modernorum canonicorum , qui aliqua ex eisdem bonis in adminiseratione pro vesibus, ct aliis tuis necessiatibus, de modernis, o qui pro tempore fuerit 6 dem eccles prioris, seu reposti licentia, tenent, re osdent, ad eandem ecclesam redibunt pro tempore proUenientes , detracta ex eis aliqua ipsorum prioris, seu reposti, o capituli arbitrio moderanda quantitate pro ubsentatione fabrice , sacrisi dicte eccles in tredecim equales portiones dividantur, quarum duas dictus modernus, ct qui pro temporσfuerit, prior, seu repostus, ct canonicus, O unam quilibet e reliquis dictis canonicis, qui undecim sunt, in quotidianis disributionibus dum-raκat dum in eadem eccles interfuerint diυinis per totum anni circulum partiendi pro eorum prebendis canonicalibus annuatim percipiant. Mus et ero e diectis priore , seu reposto, T canonicis pro tem diore exsentibus diυinis hujusmodi pro tempore abfuerint, e sparui portionum par
232쪽
que ipsis, si eisdem divinis inibi interessent, contingeret, pr aν; ΜLflant, illeque ceteris eisdem divinis interessentibus eo ipse accrescant, dictique prioratus, seu repositura , anonicatus Cy prebende electiυi κia flant, electorum confirmatio ad en fratrem nostrum edericum Arichiepiscopum Salernitanum G dem ecclesie Uubine admini iratorem methdem Diritualibus ' temporalibus per sedem apostolicam deputatum , Epi copum Eugubinum pro tempore existentem pertineat, statuere, Crordiuare aliasque in premissis opportune providere de benignitate apost Iica dignoremur. Nos igitur eosdem Franciscum ducem , capitulum , commtin intem illorum singulos a quibusvis excommunicationis, suspensionis ' interdicti aliisque ecclesiasticis sententiis , censuris, nis a iure, vel ab homine quavis occasione, vel causa latis , si quibus quomodol odii innodati existant ad sectum presentium dumtarat cou equem dum a1um serie absoIυentes, ct absolutos fore censentes huiusmodi supplicationibus inclinati ordinem , satum ' dependentiam regulares in ecclesia Eugubii hujusmodi auctoritate apostolica, ct e certa scientia teno-ν presentium penitus, o omnino supprimimus tuam ecclesiam, ' illius personas regulares ac statum regularem hujusmodi ad flamin secularem, seu
canonicorum,' clericorum secularium reducimus ita ut de cetero prior, O singuli canonici predicti non regulares, sed seculares Yisant, di iuomnibus ut clerici seculares oribus tamen oris substantialibus per eos emissis firmis remanentibus, tam in habitu, quam divinorum celebratione iυere,' incedere, ac almutias ad instar aliorum canonicorum ecclesiarum cathedralium secutirium deferre posint, c. Pergit Pontifex singula noministim statuere, ac decernere, prout continentur in petitione ducis Urbinio Eugu binorum, quae upra in-1erta est . Tum antiqua ecclesiae Eugubinae privilegia is immunitates confirmat, julque canonico Vult iidem privilegiis, atque immunitatibus frui , quibus ceterarum ecclesiarum canonici seculares jure , luve fruuntur, aut fruentur in polierum. Denique ederico Archiepi icopo, quod in ea mutatione omnino necesse erat, facultatem facit condendi decreta' ita ruta pro felici statuo salubri institutione ecclesiae Fugia binae , eademque rurium immutandi, corrigendi Prout temporum ratio requirere vita fuisset. Ughellus hoc diploma a mutilum is deformatum dedit , ut inani verborum congeries rectam nullam sententiam contineat. Id in causa fuit, cur hic ex autographo exlcriptum recudendum putaverim; haec enim epocha immutatae canonicorum regularium Eugu binorum
disciplinae satis memorabilis esto cognitu digna. Neque vero tam indecorum ecclesiae Eus ubinae esse judico, quod ejus canonici a pri
233쪽
mno instituto desciverint, quam gloriosum , quod in eo tandiu e
severaverint; nam multo ante apud nostrates canonicos ecclesiarum
eathedralium illa vetus disciplina obsoleverat. Sed paulo ante, quam canonici ecclesiae Eugubinae regulares esse desierunt, quasi ad sarciendam eorum acturam novum, curantibus Urbini ducibus, collegium Canonicorum Regularium Lateranensium in monte S. Ubaldi a Iulio II. institutum ei anno DXII., quod ibi ad hanc usque diem perstat, QS. baldi, cujus acrum corpus eo loci conditum est, cultum, religionemque diligenter curat a).
Sunt haec etiam ex eorum temporum monumentis posteritati com
mendanda, quod anno DX. extremum diem obierit an stimonialis pientissima , in parthenone S. Spiritus, Felix de S. Gratali, quam Eugubim beatam vulgo appellant quodque triennio post anno scilicet M DXIII. v. cal. Majas Archangelus item Cannetolus, ex primis alumnis congregationis Canonicorum Regularium S. Salvatoris qui diu apud Eugu binos floruerat m eremo divi Ambrosin, in Castilione Aretino obierit, vir lanctitatis fama illultris , cui nuper publici honores decreti sunt a Pontifice, ut alio loco diximus.
Post decessum Cardinalis Fregosii episcopatum Eugubinum PetruSBembus obtinuit vocat Aug. eo plo anno DXLI. quo Fregosus obierat. Ughellus non m 1cite cripsit , embum hanc ecclesiam administrandam luscepisse, potius quam Eugubinum epit copum esse creatum. Sic enim fere mos erat per istud tempus, ut ecclesiae Romanae Cardinales epilcopatus Vacantes acciperent, ut ex eorum redditibus haberent, quo amplissimam dignitatem Cardinatu iam decore tuli merent. Itaque pii cc patus plos, ut plurimum abientes , administrabant, magno ecclesiarurn et tamento, quod pollea per Concilium Tridentinum lublatum est. Sed Bembus episcopatu Eugu bini possessionem per procuratorem injit Pi l. d. Aug. eo anno, quem diximuS, ac biennio post Eugubium venit anno cilicet DXLIII. III id. Nov. ac prid. d. ingenti pompa magnifico apparatu, quas m triumphantis modum , civitatem eis gressus. Non diu tamen apud ecclesiam tuam fuit, quam paulo post abdicavit, ad Bergo materii ub
234쪽
to opulentiorem, insequenti anno, sub mensis Martii initium transla-:tus. Vidimus ejus teras in editas post susceptum epilcopatum Eu-gubinum scriptas, ex quibus curasse eum conitat, ut optimus eligeretur magister ad clericos ejus ecclesiae alumnos in literis erudiendos. Atque id unum commemorare juvat de ejus rebus apud Eu-gubinos Vsti ; nam quasdam de illo querelas Eugu binorum lubens Praetereo, nec verbum addo de hoc viro summo , quem alii uberrime laudarun
T. Dimissus a Petro embo episcopatus Eugubinus Marcello Ce vino collatus est a Paulo III., qui Marcellum Pontificia gratia dignissimum, magnis beneficiis ornatum, mardinalem S. Crucis in erusalem creatum, summopere diligebat. Obimuerat ante Marcellus ab eodem Pontifice episcopatum Neocastren Iem quo dimisso, epclesiam Regii Lepidi in Aemilia, atque ea etiam relicta , Fugubinam adeptus est anno DXLIV prid. cal. Mar. , cumque epilcopatus posses sionem XIII. cal. Jun, per procuratorem iniisset a x m. cal. Jan. Eugubium venit omnium votis expetitus, majore quam dici possit totius civ Hatis laetitia exceptus. Erat enimvero notissima viri Virtus, constabatque inter omne neminem unum esse aetate illa, qui majore studio teneretur tu enclae amplificandae christianae religio-inis . Itaque vix adeptus ecclcsiam Et gubinam, de ea optime mereri instituit. Primum ejus factum praedicatur , quod ad tollenda parochorum dissidia paraecias, quae antea per capita , . familias tributae erant, certis liminibus terminavit, ac regionibus de fimuit , adhibitis ad eam rem cognoscendam quatuor tris peritissimis, quos publico senatus decreto electos voluit. Id porro perfectum ab eo est anno DXLV. intra Januarium mensem, paucis nimirum diebus postquam Eugubium venerat. Fuit autem haec Eugubinae ecclesiae non modica felicitas, quod vir summu S, qui ex duobus pii copalibus, quos
antea obtinuerat, alterum nunquam adierat, in altero Vix nocte una
conquieverat b) ris gravioribus vacuus in ea administranda, ali-qU do operam tuam praeiens impendere potuerit. Quod quidem quam diligenter, quantaque cum utilitate gregis tui ab eo sit factum, nar
235쪽
marrat abunde U. Cl. Petrus Pollidorius , qui de ejus vita egregium commentarium nuper edidit. Compertum est autem sic a Marcello per id tempus vigilantissmi episcopi partes esse impletas, ut literis non minimam curarum tuarum partem tribuerit. Austor est enim Pollidorius a , Marcellum, cum audivisset insignem mana- scriptorum codicum luppellectilem in monalterio S. Crucis Fontis Avellanae asservari, eo concessisse, atque ex iis codicibus multa sibi xlcribenda Curasse , quae post ejus obitum, ad Cardinalem irietum translata, doctissimo annalium ecclesialticorum conditori Caesar Baronio magno
niti fuerunt. II. Sed virum maximis rebus gerendis natum, unius episcopatus procuratione occupari aequum non erat. Itaque cum Paulo III. placuisset ad lublevandam chrilitanam rempublicam, graviter per id tempus a novis haereticis turbatam, Tridenti concilium generale celebrari, Marcellus electus est qui Pontificis ipsius nomine una cum Joanne Maria de Monte, Regina id Polo S. R. E. Cardinalibus ei concilio praeesset. Eo igitur profectus est Marcellus, nondum ela-plo eo pio anno DXLV concilium celebrari ceptum est. Uerum nihil attinet dicere m eo munere obeundo quos labores tulerit vir summus, quae ejus sapientia quae sortitudo animi fuerit haec enim . alii criptores passim omnium copiosissime tum Palla vicinus Cardinalis in historia Concilii Tridentini, tum nuperrime laudatus Pollidorius X plicarunt. III. Polt modum concilio Bononiam translato, mox etiam in te misso, in gravissimis negotiis a Paulo III adhibitus est , nec admodum diu apud ecclesiam uam esse potuit. Sed ubi Paulus moriens vacuam Petri sedem Julio Is reliquit, Marcellus aliquanto liberius, commodius, nec animo lotum, ut temper olebat, sed saepe etiam corpore praesens ecclesiam suam administravit, a qua aegre admodum 1 divelli patiebatur . Habemus ejus rei testimonium in ejus epistola Eugubio cripta ad Julium III. v. non Sep. an. MDLIII. Est ea epiltola tanto viro dignissimari Romam enim a Julio accitus, sibi permolestum esse scribit ecclesiam suam delerere , nec latis apud se Valere aliorum exempla, quae per eos dies frequenti Gra erant. dita est haec epistola libro primo epistolarum ad principes b), atque eam hic commemorare placuit, quod Polli domi diligentiam fugisse videtur , non secus atque altera ad Julium III ab eo scripta H. cal. Jun. anno. D L. ex conventu S. Mariae de Populo, cum esset arniam
236쪽
iam ex Urbe dilcessurus , quae edita est libro primo epistolarum ad principes a) Hanc quoque non frustra vidisset Pollidorius. IV. Mortuo Iulio III in ejus locum electus est Marcellus anno MDLV. nec dici a verbis potest, quam jucunda non Eugu binis solum, ed universae christianae reipublicae ea electio acciderit; eo ni in Pontifice, rem christianam iterandum in modum per eos dies afflictam erigi, feliciter componi pol se omnium opinio erat. Sed tantam pem , atque laetitiam iubitus Marcelli interitus extinxit. Quinto enim idus Aprilis Pontifex creatus, ea nocte, quae kalendas Majas praecessit, finem vivendi secit, cum vix duos, Qviginti dies in Pontificatu egilset, nec successorem sibi adhuc in episcopatu Eu-gubino creasset. Sunt adhuc ejus munificentiae monumenta apud Eugubi nos . Tale est ecclesiae cathedralis organum ab excellenti artifice Reginaldo Lesilchio Grandio, presbytero Belga, inceptum, qui anno DXLIX. morte sublatus, opus alteri ablolvendum reliquit.
Est in ejus fronte grandibus literis inlcriptum: MARCELLI CERVINI LIBERALITATE . Restat etiam aliquid pretiosae supellectilis ecclesiae cathedrali a Marcello donatae, cuiusmodi est episcopalis mitra auro graVis, cujus extremae vittae in lamellis argenteis inscriptum habent: MARCELLI CERVIN CARDINALI S. CRUCIS BENEFICIO. Sed illud imprimis commemorandum , quod ipsum cathedrale templum vetustate deturpatum restituit, ornavitque. Nam quod cribit Lazarellus, illud templum a Marcello amplificatum, non arbitror esse verum, antiquimmo enim templo , quid a Marceulo adjunctum sit, non video . Sed neque ejus marmorei simulacri, quod Pollidorius scriptum reliquit Marcello ab Eugubinis constitutum fuisse, ullum indicium reperire licuit, nec juimodi statuam usquam apud Eugu binos fuisse puto. V. Praefuit Marcellus ecclesiae Eugubinae annis XI. cum ante Neocastrensem, tum Regientem episcopatum gessit set, tamen episcopali ordine non erat insigi iitus. Contiat enim eum esse inauguratum episcopum, postquam in Pontificem Romanum electus est b). Ita Per id tempus Cardinales aliqui olebant episcopatus administrandos sulcipere, quin epticopalem ordinationem acciperent: adeo eorum tem- Porum mores ex nostris aestimare non licet. Sed quod in aliis foditasse reprehendi poterat, in Marcello laudandum fuit, quippe qui vel modestiae , vel christianae humilitatis studio , aut alia certe aequissima ex causa, ut de homine innocentissimo interpretari oportet, epi
237쪽
episcopalem ordinem declinavit, episcopales tamen labores strenuissime gessit. Quare eum ferunt dicere consuevisse, episcopale onus, ministerium, non autem disnitatem , macerdotii amplitudinem ab se esse suceptam
Hic vir amplissimus, quem Paulus III. Cardinalem creavit, δε-lii Pontifices, qui postea fuerunt cum honorificentissimis muneribus ornarunt, tum opulentis ditarunt sacerdotiis, copiose laudatur in audiariis ad iacconium . Gesserat is primum episcopatum Aprutinum, Neocastrensem . Eugubinum vero a Paulo IV. accepit IV kal. Iun. anno DLV. quem Mariano fratri cessit ad Beneventanum archiepiscopatum translatus anno DLX., si attendenda est emendatio in nuperrima Ughelli editione ad libri marginem adjecta ; nam in auctariis ad lac contum in priore taliae sacrae editione id anno DLXI. accidisse legimus, quem annum habent etiam aliqui ex catalogis antistitum Eugubinorum manu exarati, quos olim apud Amgelinum, rauciarinum me vidisse memini.
I. Jacob Sabelli Cardinalis frater Marianus Sabellus ex Neocastrensi Episcopo Eugubinus creatus est anno DLXI. 1e anno DLX. si attendenda est emendatio, quam pariter videre est hoc loco, ad U-ghelli marginem adjectam . Lucentius id accidisse narrat anno MDLXVI. quod typothetarum errori tribuendum puto. Ad ecclesiam suam venit x. kal. Aug. anno DLX postquam cum Jacobo fratre in abbatia Alfiolana tantisper conledisset. Vix dum epilco pa- tum assecutus profestus est ad concilium Tridentinum , quod per eos dies ius V. ablolvendum decreverat, ne ejus expectatione christianam rempublicam amplius fatigaret. Post illud tempus id primum, ac praecipuum ejus studium fuit, ut quae in concilio decreta fuerant ad orcs christi fidelium, cleri imprimis componendos, ea suo gregi ad amussim observanda proponeret. Hinc synodum non semel celebravit pluraques decreta edidit ad cleri sui ilum accomodata.
238쪽
Eorum non minimam partem vernacula lingua scriptam sngulari L. bro colicctam ahemus, qui Perussit editus est anno DLXXIV. ta inscriptui Edicta in dioecesi Eugubina promulgata, quae clerses in
promptu 'lis debet ad maiores abutis, corruptelas eκtirpandas. Sunt haec cecreta numero eptem septuaginta , quorum primum editum est an . DLXVII III non. Feb. postremum prid. d. Jun. an.
M LXXIV. lucet in iis Mariani prudentia in vigilantia pastoralis,
cujus etiam illustre pecimen exhibuit in reformandis confraternitatibu, quae plures lunt m ea civitate . Ulus ei in ea re perficienda olephi a tiZZri opera, canonici regularis ex collegio divi Secundi , cui etiam debent Eugubim institutionem spiritualis exercitii, quod singulis feriis extis per eos dies in ecclesia S. Crucis agi ceptum est. II. Utque ad haec Mariani Sabelli tempora ecclesia Eugu bina uni Romano Pontisci ubjecta fuit. At Pius IV., postulante duce Urbi-
Pataum, cum Urbinatem ecclesiam metropolitica dignitate ornasset,no Uamque provinciam ecclesiasticam instituisset, in ea comprehendi Voluit ecclesiam Eugubinam a provincia Romana Vullam . Sed Marianus tamen ei subjectioni oblittit, nec ius invitum voluit pristina libertate spoliari, qua de re dictum est satis in dissertatione praeVia a). Interea cum Archiepiscopus Urbinas primam provincialem synodum anno DLXVIII. convocasset, ei per procuratorem interfuit Marianus , non quod jus ullum rhinati Archieph copo in ecclesiam Eugubinam esse putaret, sed quod Urbinatem metropolim pro lynodis provincialibus, juxta ridentini concilii decreta , elegisset. Ita publice per procuratorem suum in ea ynodo professus est ΙΙΙ. Obiit Marianus Sabellus 111. kal. Octob. anno DXCIX. post annos, ut minimum- octo originta , in episcopatu transactos. Raynaldus Repo satus mihi auctor est eum obiisse III Kal Octob. die nimirum decem post eum diem, quem scribit ghellus, inuidem villa Alfio lana, non autem Eugubii. Sed Lagarellus, qui cum Mariano ViXlt, narratque ejus vitam virtutibus conlpicuam a te scriptam, Julio Cardinali a bello it Tam , cum Ughello consentit. Adeone ergo dormitarit semper Lazarellus , ut erraverit etiam in die obitus
ejus Episcopi consignando, cujus ipse vitam scripterit Quieicit Mariani corpus in cathedrali ecclesia Eugu bina. IV. Hujus optimi Episcopi temporibus construi coeptum est Boni
Jesu monasterium pro sanet imonialibus , quas Capuccina Vocant
sub trima auiterissima divae clarae regula extra eam ci Vitatis
239쪽
tis portam , quae antiquitus e ponti marmorei nomine dicebatur, atque ad eum locum, ubi olim divi Donati moniales incoluerunt. Ejus religiosissimi parthenonis initia ad annum MDLX referuntur, quo anno iv kaL Iulii leptem, viginti puellae Eugubinae eodem pietatis, ac severioris vitae studio incensae novum illud sanctitatis domicilium ingressae sunt. Novae plantationi ex collendae duae ejusdem instituti sanctimoniales adhibitae sunt ex Perusino monasterio eductae, ex quo scilicet monasterio quatuor similiter post aliquot annos accivit sanctissimus Mediolanensis ecclesiae pastor Carolus Borro maeus ad illud institutum apud Mediolanenses propagandum a).
Sexennio post, cum jam ad tricenarium numerum excrevissent, prinsessionem olemnem coram Mariano Episcopo ediderunt. Atque initio quidem fratres Capuccinos moderatores habuerunt. Post autem earum regendarum curam omnem sui cepit episcopus. Floret ibi adhuc ut cum maxime sanctissimi instituti disciplina, ut merito, cum inter antiquiora , vix enim unum Walterum est eo antiquius , tum inter illustriora Capuccinorum monasteria computandum sit . Plures in eo virgines vixere insigni sanctitatis opinione spectat immae, ex quibus aliquot in dissertatione praevia commemoraVimus. V. Protulit ghellus praelongum diploma Gregorii XIlI. quo cavetur ne quis inter canonicos ecclesiae Eugubinae cooptetur, qui civis Eugubinus non sit. Datum est anno DLXXII H. kal. Dec. quod hic recudere inani opera non vacat.
Et avita nobilitate, o doctrina illustris Andreas orbolongus o-
rosemproniensis, ex utriusque signaturae referendario, visitationis apollo licae lecretario, epit copus Eugubinus creatus est a Clemente VII Lanno DC. xv m. kal. Aprilis. Diligens Italiae sacrae editor Col tu multa de viris illustribus e familia Sorbolonga attexuit ex andosio at nihil plane de ejus rebus in episcopatu gestis, quare hic a nobis suppilandus est . Andreas igitur episcopatum adeptus initio statim ostendit, quod ejus studium esset recte adminil trandae ecclesiae suae; anno enim ab ejus inauguratione nondum elapio, primam synodum dioeces anam celebravit, in qua non prolixas illas quidem . sed i a uti-
240쪽
utilissimas tamen constitutiones edidit, quae hunc titulum habent: Proυisiones nonnullae decretae, re promulgatae in f nodo dioecesana, quam perillustris , o reverendissimus Andreas orbolongus Episcopus Eugubianus celebraυit Eugubii die xv mii DC ad usum parochorum ,
totius cleri Eugubinae dioecess. Earurn exemplar mis est apud virum eruditum Raynaldum Repolatum, quem saepe alias cum laude nomina. i. Sunt apud eunder constitutioines synodales, aliae s. Andreae Sorbo long hi anno MiθCII. editae, ita inscriptae Decreta perili ris, ac reGerendissimi dis D. Andreae orbolo bi episcopi Eugubini die xiv. Maii in dioecejan onodo promulgata. Plura quoque lunt ab eo laudabiliter inlii tuta ad pietatem fovendam, augendamque in tuo grege
religionem aptissim . Is enim primus in ea civitate solemnem quadraginta horarum , quam vocant, orationem, extremis tribus baccha
nalium diebus habendam , indixit. Primus etiam piorum hominum sodalitium instituit, quorum munus esset Eucharistic Sacramenti cultum, religionemque curare. Ad haec certos homines probatissimae vitae, notaeque virtutis delegit, qui sacrae cathechesi rite habendae praeessent , atque duo haec praeclara instituta in pientissima civitate non modo vigent adhuc, sed magnopere florent. At nihil est, quod magis ejus vigilantiam comprobet, quam quod statim post episcopatum 1 ulceptum de exstruendo seminario, atque educandis clericis cogitare coepit, quod ab eo post aliquot annos feliciter perfectum est . Pro iis quoque seminis, quae a turpi vita ad bonam frugem rediissent , rumicilium instruxit ad divi lassiti, loco cedentibus monachi Coelestinis a). Moniales vero fere omnes suae civitatis, dioecesis e petuae clausurae lege ex Tridentini praescripto adstrinxit. In hunc modum cum ecclesiam Eugubinam exdecim amplius annos rexisset , in abbatia An fio lana, quo se valetudinis causa contulerat, extremum diem obiit idibus Aprilis anno DCXVI. Corpus ejus, in urbem delatum in cathedrali aede , cui ipse donaria multa magni pretii , imgustamque lupellectilem contulerat , Eugubinis non sine lacrimis funus optimi pastoris prosequentibus, humatum est.
Nobilis in primis erat apud Pisaurenses familia, quae ex Vita posse