장음표시 사용
341쪽
a3 Quum demosthenes multa maledicta faceret R
Quur libet iritare virum miserande serotem 7 M. TV IVS CICERO i. . . v M. Tullius,quum ob Ciceronis cognomen dicteriis intefferetur, ab amicis admonitus ut aliud sibi cognomen asciscerer,respondit se Ciceronis nomen Nobili/ illustrius effecturum,quim ess et Catonum,Catuloratas vitta aut Scaurorum. Nam hae familis cum primis illustres te parta erant apud Romanos,quu Tullius esset nouus ho i,s mΟ.Cognomen autem ideo patebat cavillis,quod a Cicere vilissimo legumine dictum videretur. Quasi vero non & Fabii , Fabis,di Lentuli a Lente cognomen habuisse viderentur. Parum illustris est,qui praeter imagines di cognomen nihil habet nobilitatis, pulcherrimum autem nobilitatis genus est,quam si hi quis 3 propriisvirtutibus conciliat. Nee sesellit Μ. Tullius, Ciceronis enim nomen hodie decantatius . est,quam trecenti Catuli aut Scauri, cum suis stemos malis,statuis,& imaginibus. a Quum poculum argenteum diis diearet, pram,
Cicer o men ac nomen literis signauit,sed pro Cicerone, CiCiceroe ceris figuram insculpsit , nihil refugiens cauillato
3 oratores qui inter dicendum vociferantur dice, . . bat claudis esse similes,qui sic ad clamorem , ut illi ι ad equos confugerent. Hoc genus homines & ho. . die videre est,qui quum sentiunt se caula in seriores ad furiosa iurgia confugiat,ut quonia rationibus peti 4 suadere no possut,improbitate metuchi extorqueat. Isalle re, 2 Quum Verres, qui filium habebat parum pudice, tortum store statis utentem,cicerone vi pa situ accinae
342쪽
A POP Η τ Η. L I B. IIII et sodum sntes eret tonuitiis gnoras,inqui quod libe/ p l tis intra Bres conuitiandum sit. Significans hoe c5ν
uitium non in ipsiam competere sed in tonuitiatoris filium. Parentum autem est oblurgare liberos,led in . tra domesticos parietes,nee ea conuitia iunt elimi nanda. Eliminat aute,qui aliis impingit,quod ipsius domi committunt liberi.
Metello nepoti obiicienti quod Cicero testimonis ς suo plures occidisset,qua patrocinio seruarii. Plus Retorta enim n qui . nihi fidei est qua eloquentiae. Mira BAE in laude
tertia conuitium retorsit in laudem. Si quidem in ira conuitiaste spectatur fides,in patrono valet eloquentia. Rurstim Metello percoranti Cicerone, quis ipsius 6 es et pater nimirum ignobilitatem exprobrans, Ad Salle re istam,inquit,percontationem ut respondere sit dira tortum cilius ater effecit tua. Nam Metelli mater audiebat parum pudica. Quin & ipse Metellus matrem rest/rens,leuior erat & inconstans, & affectibus seruiens. Cicero conuitium I patre ad matrem trastulit. Tum
enim incertus est pater, quum mater non cum vno - .consuetudinem habet. Idem Metellus quum Diodoro,quo rhetorices ma gistro fuerat usus,defuncto, sepulchro elus totuum lapideu impositimet,Iustii,inquit Cicero,praemiu re tulit. Na volate ipsum docuit,no dicere,notas Μetelli leuitate & inconstantium. Corvus auis est ἄμουσο.vatinium inimicum,& alioqui sceleratum M. TvI
lius audierat obiisse diem, post quum audirit illum 'vivere Male perea inquit,qui male mentitus est,si/gnificas vatiniu indignu qui diutius viveret. Omne quidem mendacium malum,sed hoc med actum bis erat malum , quia bonos viros in tit sum gaudium coniecerat. Dictum tame erat ambiguum,quod dicitatuat di de illo quem mori nolles.
343쪽
Quum orante M. Tullio quidam ereditus A ser m nere,diceret,non audio,hoc sermone negans se probare quod dicebatur.Atqui,inquit Cicero,aurem habes periratam. Solet enim ea gens habere perBraintas aure ut inde suspenderet anulos ac gemas,quae nunc collo digitisi gestam .Ea iramina quom do fiant docet CelsuS. so C. Popilius qui iurisperitus videri voleba quum athii set indoctus esset ac stupidus citatus in cotrouersia quadam testis,respondit,se nihil scire. Tum Cicero, P tas,inquit irtassis te de iure interrogari. ii Hortensius orator desensionis mercedem a Verre. Sphinx acceperat Sphingem argeteam, is quum M. Tullio domi obliquius quiddam & inuolutius loquuto dixisset . Non didici Eluere snigmata. Atqui, inquit Cicero, Sphingem habes domi. Nota est fabula de monstro Sphinge,qus praemiis propositis aedebat snigmata, non Bluentibus mors erat praemium. i, Quum Voconium serte obuium haberet cum Dehimi filiabus tribus insigniter deormibus, tacite ad amistas ex , cos diXit Versiculum Grscum,
Phoebo haud sinente hic seminauit liberos. Sentiens illum inuito Apolline liberis opera dedisse siue quod Apollo pulcher a poetis fingit, siue quod oriente Ble foetus existiment concipi seliciores. Quit Fausti Sylis filius,ob fris alieni magnitudi Iotus ex nem iupellectilem mam proscripsisse Hanc, inquit, abiguo proscriptionem magis approbo quam paterna.Lusit Verbi ambiguo verbi. Proscribuntur res, quae in auctione venum exponutur,& proscribuntur homines, quouis iugulandi,quo crudelissimo genere Sylla quam plurimos ciues proscripserat. Pompeio ac Cauare inter se dissidentibus, Cicero tii
344쪽
Pompeio vitio dabat,quod ciuitate deserta The. 1ς mistoclem potius quam Pericle fuisset imitatus, qua
illis res nequaqua pares essent,his essent. Thenustocles enim fugit ad Persas, Pericles mansit Athenis. Quu ad pompetu uenisset,ac venisse poeniteret, TS rogatus ubi Pisbne generu reliquimet. Apud tuuiim Salsequit,socerum, Caesi re designans. Perinde quasi notatus esset Cicero,quod a genero suo disiunctus esset, hietraxauit illii quod ipse cu suo socero bellii gereret. Quu quida a Cssare ad Pompeiu traffugies, dice ariet se sestinadi studio equii relisisse, Cicero dixit,illu Argute, melius de equo si de se statuisse, senties loge rectius facturu fuisse,si & ipse mansisset apud Caesarem.
Cuidam nuncianti, Caeseris amicos esse tristeis. Tame dicis,inqui illos Caesari male cogitare. Irrisit Interpreadulantem nuncium,quasi Cssitiani rebus suis diffi tatioderent,metuerenti Pompeium. Post Pharsalicu conflictu quit fugisset Pompeiuli, TyNonius quida dicebat septe adhuc aquilas supereri Bellu cuproinde bono animo essent hortabatur,Recte, insit, graculis Cicero,hortareris,si nobiscum graculis bellu etat. At ille aquilas dixit vela Romana aquilis insignita. Quu Cςsar rerum potitus Popeii statuas deiectas aeo
honorifice reposuisset, Caeser , inquit Cicero , dum Clemen Pompeii statuas reponit,stias stabilit , sentiens illum tia simihoc non in Pompeii gratiam facere, std ut sibi cle/ lata
mentiae simulatione fauorem apud ciues conciliaret, atque hoc pacto suum regnum constabiliret. a tAdeo vero Blicitus erat M. Tullius benedicendi Bene ditam anxium huic rei studium impendit, ut quum cendi causam oraturus erit apud centuuitos , iamq; dies studium
345쪽
instaret. Erotastruit manumiserit eo quod nuciasset cognitionem in posterum diem litisse prorogata. Et ihoc aliquis iter apophthegmata adiecit, quit no sita et a Quum Cicero in Pompeii castra venisset,dicenti- iNihil Pa bus,sero venisti. Minime, inquit,leto, nam nihil hic irati adhuc parati video. Allunt ad eos qui sero veniunt ad conuiusum. Iocus est ex ambiguo. Sero venit qui , tarde venit,ti sero qui post tempus. Quum Pompeius Gallii quenda quod ad ipsumi ἰApertu a Carsere transfugerat, ciuitate Romana donasset, ἐconuitiu Homine,inquit bellum,qui callis ciuitate promittit , alienam,quii nostram nobis non possit reddere. . 26 Post Caesaris victoriam interrogatus Cicero, quut malepis in electione partium errasset, Praecinctura inquit,me ἰcinctus fistitit. sentiens la non sperasse victoriam a molli di te eminato staturam. Caesar enim ita toga prscingobatur,ut laciniam trahens mollium in morem ince . deret,unde Sylla Pompeium admonere sole caue rei a puero male praecincto. as Idem apud Damasippum coenans,quum conuiua rvinum tor mediocre vinum apposuisset,idsti conuiuis a vovetus tustate cupiens comendare diceret,Bibite Phalernu illoc,quadraginta annorum est. Bene, inquit,fert ait tem. Hoc modo de homine loqui solemus,cuius Bemae vitibusq; non multum detrahit artas. At ridic Ium erat vinu ab immodica vetustate commendare. as Quum lentulum generu suu, exiguae staturae hoAE Nulla P minem praeiungo gladio videret aecinctum.Quis in Portio quit,alligauit generu meum gladiot Videbatur hoomo glad i O alligatus,non gladius homini. lar Quu Qu. fratris cirpeata imagine in prouintia si In pusil/ is rexerat ingentibus lineametis,a capite usq; ad pe tum ctus ex more.vidisset, Frater insit, me' dimidius ma 'ior est si totus. Erat enim Quintus pusillae staturae. , μ
346쪽
APOPHTH. LIB. IIII. Isa- Quum Tullia Ciceronis filia concitatius incede aη iret quam deceret meminam: contra Pisb gener leti. Incestirtius quam diceret virum,ambos eodem dicto laxa decoruς in filis prae2nte genero dicens,Ambula vi vir. In Vatiniu si paucis diebus eo sul fuit, ita iocatus asest,Vatinii anno magnu ostentu fuit,quod eo consule nec bruma:nec ver,nec aestas,nec autumnus filiisset. Nam his horis annus totus distinguitu quarum Vnaqus v tres mests occupat. Nescio an hoc ipsium sit quod aliter restit Pollio in Marino tyranno. Confiit et sex meridianis horis consul metat,ioco Ciceronis aspersus est. Conssilem habuimus tam seueremtamq; cenBrum,ut in eius magistratu nemo prassis sit nemo coenaverit,nemo dormierit, nisi Brte videtur hoc magis ad Caninium Reuilum pertinere. FRursiis expostulanti Vatinio,quod Cicero graua ueotus esset ipsum languentem inuisere,Volebam inili, vatim in tuo consulatu venire sed me nox occupauit. Haec in Cice/talici videri poterat . Nam antea Vatinius Cicerone tonem gloriante quod ipsum respub.suis humeris reporatasset ita taxarat.Vn ergo tibi varices' varices enim non ladentium ,2d statium aut ambulantium crura Elent occupare.
Caninius Reuilus unico tantum die cosul fiitit, is . , irostra quu ascendisset,pariter & honore iniit consim Consula latus & peierauit. In quem sertur illud Ciceroni ,3ο tu, bre Caninius cossit. In eundem iecit illud ui,
Hoc consequutus est Reuilus, ut quereretur quibus consulibus consul merit Solet enim annorum nume trus consulum nominibus designati. Reuilus autem di eonsul Bit,nec ullum habebat amaum. Rurius ibiud,Vigilantem habemus consiliemiqui toto consulatu suo somnum non vidit.
c.caesar multos i stilatu legerat eo ordine indis ,
347쪽
CICERONI sDuabus gnos,& in his Labenti ex eqte Romano mimii. Hic t sedere quum in senatu M. Tullium praeteriret, sedem quaein sellis rens,Recepissem,inqt Cicero,te nisi anguste sedere. Esimul di illum respuens, di in nouit senatu locatus, ccuius numeru C sar supra quam phas erat auxerata l: Nec hoc dicteriit inultum tulit Laberius, Demiror, i inquit,si sedes anguste,qui seleas duabus sedere stlolis,obiiciens illi leuitatem,quod lubricae fidei nunc h. his nunc illis partibus adhaereret. ν. , Ide quu ab hospite filo P. Manlio rogaretur , ut robliqu' decurionatum priuigno ipsius expediret, assistente iocus stequentia ciuiu dixit. Si ius habebit Popeius difficile est,Caesaris in legendo senatum notans facilitate. li,4 Ab Androne quodam Laodiceno salutatus, quulibertas aduentus causam percontatus intellexisset illum pro odiuiessa patriae libertate legatum ad Cςsarem venisse, Graeocis verbis expressit publicam striastute εαν εππυν περὶ aμά, κεσβεσεν, id est,Si impetras,etiam pro nobis legatus esto,siue pro nobis Orato. ii
Quum M. Lepidus in senatu dixisset,pavibus eo/ ie . , scriptis,ne dicam circumscriptis.Ego,inquit Cicero,
i non tanti ficissem dν Affectauit Lepidus
sthema vocum similiter desinetium, quod rhetores Iearium vocant. At satius erat schema perdere, hquia senatum offendere, quanquam in his verbis
non tantum est ομ--ν, vetuetiam remνομασια hschema priore iucundius. ι.
36 Quum quida eandidatus,qui coquo patre natus iIocus ex credebatur,eoram Cicerone suffragium ab alio posimilitu teret. Ego quos,inquit,tibi favebo. Ex quo colligit. dine vo coce a coco,N quot coniunctionem,aut eodem aureis simillimo fuisse seno. 3τ Quum decusator Nilonis ex argumento tempost 4eto ris colligens Clodio a Milone structas insidias,ssib.
348쪽
APOPHTH. LI B. IIII. Te Iinde rogaret quo tempore occisus esset Clodius, Cicero respondit: Sero, voce ancipiti significans erep. sitisse futurii,si Clodius multo ante finget itersectus.
Cicero nunciata morte Uatinii,quum eius rumo 3gris parum certus esset autor. Interim, inquit, vira Caudiutiuar,sentiens se temporario gaudio de morte Vati tepora mi fruiturum, quemadmodum g pecuniam mutuo rium accepit,ad tempus ea perinde ac sita fruitur.
M. Gellium melius obiicientem crimina si desen dentem,bona dextram mala sinistram habere dixit Mellae huc alludens,qst in pugna dextra gladiu tenemus dextra sinistra clypeu gladio serimus,clypeo defendimus. o
Iubiu Curtiam,quo iunior videretur,multa de annis artatis suae mentientem,ita redarguit. Ergo insit, quum una declamabamus,non eras natus.
Fabiae Dolobellae dicenti,se triginta annos habe 4rre: Verum est,inquit. Nam hoc iam viginti annis au/ Agesiodio. Volebat illa iunior videri quam erat. Itaq; Cice simul ro elusit illam simulata assctensione, significans inte ta i tim illam esse quinquagenariam.
obiurgantibus quod homo sexagenarius puella 4 a
virginem duxisse Cras,inquit, mulier erit. Iocans virgo hoc probrum mox eluendum. Nam postridie no PQ multet terat obiici,quod virgine esset sponsius. Idem in Curionem semper ab aetate sumente Ora stionis exordium ita lusit, ut diceret , illum quotidie exordiu facilius habere prooemium. videlicet altare in dies ab state magis ingrauescente.
Rursus in Vatinium si quit pedibus ςger esset volebat tu videri comodioris valetudinis rictus,dice poda/batq; iam se bina milia passuri ambulare,Dies enim gr inquit,longiores iunt. Hoc Fabius tribuit Ciceroni, μNacrobius Augusto. Narrae N hodie qdda non miranu, dicetui si modo accedere vetustatis cCline datio.
349쪽
Miles quidam in conuiuio iactabat sibi balistam es ,
te quae iaculum excuteret ad spatium nulli credibi/,bie. Reclamantibus comitulis omnibus 'ffirmabat famulum suum id vidisse factu. Accersito famulo per E contatus est illum,an non ipse vidisset quod narra
. . . , ret. Tum famulus. Verum inqui narras here,sed tu i
vento secundo miseras sagittam. ος Cicero audito fatis rumore de Vatinii morte, quuIn vati omnium libertum eius interrogo siet. Recte ne Cianium ait ille respondiiset recte. Mortuus est,insiti Significans non omnia recte habere si ille viveret. 6 Idem quum testis, S exti Annalis reum legisset,&ab inex instaret identide accusator rei, Dic Marce Tulli si qdpectato potes de Sexto Annali,protinus recitare coepit versiis ex Ennii sexto Annalium libro.Qui potes inge/tis causas euoluere belli. Scripsit enim Ennius An nales,di accusator dicebatur Sextus Annalis. iVersiis Rursus in Accium hominem callidum di versii P. detort' tum,quum his in causa quadam suspectus esset,lena irium ex vetusto quopia,poeta torsir. Nisi qua V lysin sts rate euasit Laertius Vlysses vaser naui & Cha/rybdim S Scyllam euasit, sic Accius astutia laa e iudicii periculo elapsus erat.
43 . Similiter lusit in quenda, si quum prius habitus
esset stultissimus, post adepta haereditatem primus . t rogabatur sententiam. Cuius insit, haereditas,quam vocant sapientia esia versu pro facilitas mutauit haereditas. Apud poetam enim versiis sic habet, Cuius : facilitas quam vocant sapientiam: Significauit autehaereditatem illi pro Opietnia contigisse,N ob hae reditatem iam habitum sapientem. 69 Quu mater M. Bruti Seruilia preciosum aerae par. uo rundum abstulisset a C ssare,si bona ciuili subii
ciebat hastae,ita socatus est cicero. Et sidem inquit, i
350쪽
APOPHTH. LIB. I PII. Is 4 quo melius emptum sciatis,emit hunc Bndum Ser etertia uilia tertia deducta Seruiliae autem filia dicebas Iu/ deductania,Tettia eademst, C. Considii uxor,lasciuiente dictatore tam in matrem si in filiam. Ex ambiguo totatus est Cicero,potuit enim intelligi tertia pars pre cii detracta. Deducitur aut uxor aut scortum. Idem aenigmate lusit in matre Pletorii si sentem . accusabat,dicens eam du viueret ludii mortua ma Sallegistros habuisse,notans quod dum viveret infames iad eam foeminae comeare solent , post mortem eius bona venibant. Sermo videtur S absurdus,ti prae
t posterus. Nam si ludos habent ipsi magistri siunt, , R
discipulos habent. Magistri autem dicuntur non B t , Ium qui docent,vetumeliam qui regunt. In nomen Verris iocatus est,quasi sic dictus esset ςr . Gi tiquod omnia verterer,hoc est nihil reliq iaceret ho/ Iocus ilmo furax. Quo genere iocandi quidam irem pro ex note Tullio Tollium dixit nec defuerunt qui pro Tibe rio dixere Biberium. De C. Cς sare dicere solet. Quoties huius actutia sati ambitionem video sub humanitatis specie latitan Ingemuitem etuo reipub. tyrannum , rurius quum comas uariumj
molliter fluentes, tu ipsum uno digito scalpentem caput intueor,vix animum inducere possum,ut tantum facinus animo concipiat- Ide obiicientibus quod a reo pecunia accepisset Menda/qua magnificas quasda aedes esset empturus. Fare ciu elu bor,insit,accepisse me si emero. Eas quu esset merca sumtus exprobratibus vanitatem, An nescitis,insit boni patrisfamilias esse,diss imulare si qd pstituerit emere Ciceroni cu Crasso simultas erat. Quulgi alter se e Crassi filiis non dissimilis cuidam nomine Di Iocus
gno ait hinc ppn suspitio in Crassi uxore, quasi cu ex note Duno rem habuisset,in senatu praeclaram habuisset