장음표시 사용
111쪽
melio si tramanda con assa sedetio parti di antiche rona e che mi ebbero altri
Chronico I eronense, 26O-I oue sol. 34- ,9h: ', Astori Albo, ni et . fol. 4 H; ' De Sere sino is primis fol. l): V De Gam ina nudeli in De Millis: Vativitas comitisse Matti di cuti Mediolani et Inrrarum lol. 05 - 4 b). In una variante i l 23 relati in nlrat Giordano per a quale it alia pensi, he it s. potesse appartenere ni monastero di Sanienecleti di Paclova'. a variante ' , Justinae invece di nostrum , uti Ar Pensare Che i Codice non si apparte nuto a monastero di Santa iustina. 3 Codice delia . Biblioteca di Padocia n. 28 Consta di fol. 6. Titoli in rosso. o- mincia : Incipi Historia etc. '. 26 L Chron. Estenso contie ne di quest' opera a parte cheiniunge ab l260 e recisa mente Sin alle parole campestria et moutana 'Nessiano dei are codici copia edete deli 'originale codice Ambrosiano al-l ' anno Q 249, aggiunge i ricordo tella horte di Engo l 272)T codice Par inoinne ta ali originale vari passi di ruolandino. IL codices Padovano si presenta tonae 30 in tarda manipolagione per 'aggiunt della notiria o rigori invernali dei a 355 edella veniat in Italia di arto I di Loomin .
112쪽
I codici Ambrosiano e Parigino si attengono alla pili antica reclaZione ne pas o qui Obigiis sa tris Dilae inem. . . . . repreSenia , mentre it Padovano ha exibebat comei L Chron. Estens e te edigioni. Tum e re differiscon fra loro per successivi ritocchi:
Ambr. Anno Domini l23l in mense iunio migravit beatus Antoniuη . Parig. Anno Domini 123 P in mense uni ex o seculo migravit beatus Antonius de ordine fratrum minorum die XIII intrante eodem mense . Padov. Anno Domini 123 in mense iunio migravit beatus Antonius de ordine fratrum minorum Cuius sanctitas totam Italiam illustravit .
Completi sono i codici Parigino e Padovano questo presenta una redaZione pili l0 recente perciti P primo h base di questa digione. Caratteristiche rasiche comuni ai re codici sono: lo scambio elle opple: Eliarent a Monticullorum relli ione o e viceversa: se latur, rebelibus, Salis uera e ferremotior 'uso deli' per m in tensus, inperator, Lonbar imo 'us di x per scin copioxo labori Oxam e viceversa tunsis per iunxit. 5Ancora quaSSacio, compos, io, per quassatio e compositio. I codici Ambrosiano Parigino crivono circha: 'Ambrosiano Pachavit, Henricho, e rotoniaritS. monaei, -- condux lun ius per long AS. Le digioni sono:
c Burmann Thesaurus antiquitatum et his oriarum Italiae B Tomo VI. M uratori, o II. S. ΜUR. tomo VIII.
e dicien h anchyessa per molli rispelli come attre, pii celebrate e univerSal- mente accellate per indiscutibili inseriore alia fama dei Monumensa. t Non 'lia pagina seneta che a rascrigione de codici dimitano e di Parigi onon Aia errat una o id volte Valgano a provario alcuni sempi: Pag. I 49 la prima delia Cronaca linea D: Non bilevato che i cod. Ambrosiano ha est
113쪽
Pag. I 50 l. I 2 et in inve e di in l8 autem invece cli vero 30 de hac vita invec di de hac luce, et in invece di in I 57 Adroandinus invece cli Idroandinus Pag. i5l 35, Homulus papa Ierti/ι invece di Lonorius tertius Pag. i52 b Alemannia invece di Iemania 29: Filiam Iohannis re is invece di silium reris, 30 Accelit uxorem invece di acceti in uxoren
ciam alciani e sempi tolli alle tesse prime pagine: Pag. 49 l. at in heretica pravitate invece di in hereticam pravitarem Pag. 50 l. 18 autem invece di vero , - - 30 de hac vita invece di de hac lueeli 53 Estensis monis invece di siensis
Pag. 5 - 40 viriliter obsiderunt invece di obsiderunt . . l-42 instantissime inveCe di constantιssime , , , 5l marchionis Siensis invece di aurchionis Pag. 52 Alenaanni invece di Alemania 20 li uec procedere inveCe di procedere . - 42 suis omnes urbs invece di super ιrbes, , , 24: Mederunt invece di obsiderunt , 25 Specie invece cli spem, , 33 adflerentem inveCe di adherentes 25 - - 40 augustos invece di augustus
I-42 venis in Ambardiam invece di venis Ombardium Errori di questo genere ricorrono in tuti te attre pagine. A p. 55, l. 4-6 non ri levato cherae parole Tunc-pertransivit ne cod. Ambr. eguono a Parola restaurari delia linea in una vista d per mancanti ne cod. Ambr. te parole K - δε
ῖ voluta invece di exfroponebat a p. 80 l. 4. A p. 84 l. 30 si legge fum
cur a che non senso e elle varianti corre come scritto ne cod. Parig. γέ senga notare che h parota inesistente. 'editore oveva leggere fere ferrea perto scambio elle oppi da no rilevato a p. XX ed in ferrea clava Vrebbe trΟ-
35 2V Altra menda mi non aver fati cenno della rasia dei codici v. p. XXll. l2-l8 moi 'abbiam anche mantentita ne breve proemio tollo a cod. Ambr.).3' a meravigii che i Jasth, persuas di attendere alia digione di una cro-naca padovana, non abbia fatio cerche a Pado va, ove avrebbe trovato it codice
116쪽
117쪽
PRAEFATIO LUDOVICI ANTONil M RATORIl
li Misius in Civitate nasileensi Math Prosessori xnno 38 fypis nisinter veteres Germaniae Historicos ei hunc Italum primus edendum curavis ii Chro, nici ci liti exemplar i Ohili vir, Golfrido a Raming, Germanicarum Antiquitatum indagatore
diligentissimo. Unde autem is accepisset, silentii tegitur Quum vero Felix Osius ir imma ruditione conspicuus Scriptores colligeret de vetustis Marchiae arvi sinae rebus agentes, ipse quoque Ur Dianaio editione ei insuper Ut Codice Patavino usus, alteram alius Historiae editionem meditatus est quae post eius morte ni dumtaxat, Anno scilicet 636. una una Mussat Historia Augusta proclii Venetiis, addita in fine Mantissa ex vetusto Coclii Meso. Anno tandem 67o. Trancos urti ad Moenum Iacobus Godesridus Seyler Typo.
graphus eiusdem Historiae et reliquorum Scriptorum ab Irstisio collectorum exemplar nova editione multiplicavit. Prodit nunc et in Sylloge nostra hoc opus dignum sane quod in omnium manibus versetur. Si Rotandi numcipias nenio Iuculentius ac nitidius acta crudelissini Ecce lini cujus aevo et hic Scriptor vixit literis commendavit. Praeterea debemus illi brevem quoque eorum narrationem quae per universam sere Marchian et Ombardiam, immo et extra Italiana iis contigere temporibus ab anno Iro 7 ad 27O. et singula suis Annis alligata. Ingens autem in Historico candor pietas judicium. Res autem Principum Estensium C studio persequitur ut celeberrimam Familiam non parum illustret et prae oculis semper habere videatur Ac proinde Auctor Chroniciro Terrariensis si, ut lini appellabatur Chronicae 'ereris, quod opus in Collectione nostra legitur, non solum Patavino hoc Scriptore est usus, sed complura ex eo ne mutatis quidem vertiis in mini Chronicon intulit. Quis vero II istoriam hanc posteritati concinnarit incertum nullo Codice eius no inen praeserente. Quod soli mi 'rstisius subodoratus est, et ure merito sentiendum scripsit fuit is Monachii Henedicti nus in praeclarissimo monasterio Sanctae Justinae Patavino. an cuni in aliis locis de Coenobii Abhatilius agat timi potissimum 23 ad Antatim 236. haec hahet Hor idem tempus honorahitis Abbas Sanctae Justinae Arualdus j iesieri Dormitor iuva STRU ritu lo et Cameris infra positis et a jacentibus, simu Ioue cameras Palatii cum Aula fecit optime res aurari. Ilinc factum radi Monoe uanus appelletur hic Scriptor cetera nobis ignotus Fuit autem olim in more Monachis Benedictinis non paucis, propterea quod IIumilitati studerent in Libris a se compositis suum reticere nomen. Quamquam et hoc contigere nostro potuerit ex injuria temporum, aliisque sortuitis casibus. Et haec quidem ego scripseram quum Clarissimus et octissimus ir os sa Antonia Naxius, Ambrosianae Libliothecae Praefectus qui de me et de Collectione ista bene mereri pergit, pro sua singulari humanitate, ac impenso publicae utilitatis studio in animum induxit inquirere num ex ditissimo Storum proin tuario. cui is praeest aliquid educi posset, unde ornamentimi simul atque praesidium ad novam hanc editionem aderet. Neque frustra quaesivit. Nani quum celeberrimus Ambrosianae Dibliothecae parens ridericus Bonromaeus . . . . Cardinalis, et Archiepiscopus Mediolanensis olim siti conquisiisset egregiam syllogeia Mesorum Codicum, quam Johannes Vincentius inelius in Patavii moriens dereliquerat, nihil fere est ad Patavinamllistoriam spectans quod Anahrosiana non erunt. Illic ergo solertissimus Savius Manuscriptum Codicem de prehendit, ubi hoc idem Chronicon sine Auctoris nomine legitur quem eum sit editione ope Philippi Ar elati nostri diligenter contulit, mihique quid de eo ille entia suis literis patefecit, qua de causa prout ab eo didici. tonitum hei Lectorem volo. Codex ante annos trecentos exaratus videtur praefixus cst ei titulus Chronicia tali complectitur autem res restas ab anno IrO7. ad annum ra qua one absoluta brum claudit subjecta formula Deo ratias Proinde Sario accuratissimo hujusmodi rerum aestimatori oborta suspicio ist. duplicern
118쪽
XXIV IN MONACH PATAVINI CHRONICO PRAEFATIO ET C.
lptorem uti imius Moua hi fata Diui nomine latere. Jam vides post annum Ia6o in editis plura haberi, quam in Amtirosiano rito. Ad haec instituta collatione editorum cum eodem Sto occurrunt illic interdum periodi quae ei desiderant his: et alicubi aliter quam inmodice exarato res ipsae enarrantur. Praeterea non idem stilus Saxio ubique est visus quae enim preecedunt, simplici potius oratione et sententiis ac phrasibus e Sacra Scrip tum delibatis descripta videas quae vero subsequuntur, maiorem praeserunt elegantiam et vix Scriptorem redolent in Nacrarum Scripturarum palaestra iis exercitatum. In hac autem Historia interseritur non semel mentio Monasterii Nanctae Justinae at nullum de eo verbum in postremis Historiae annis. Immo quum ad annum 269. nulla liat mentio Jacobi Abbatis Sanctae Justinae quem sui Monasterii jura pro munere suo tuentem Vicentini Cives arbarica crudelitate interfecere; et ne uno quidem veri, memoriae proclitum fuerit Jacobo eidem successisse in illius Coenobii regimine doricum, nepotem videlicet Arnaldi Abbatis cujus singulares virtutes mor Iotemque, et miracula subsequuta Monachus Patavinus ad annum Ia56. descripseratri utique alium ab eodem Μonacho Scriptorem excogitare fas est, qui post annum Ia6o Chronicon Patavinum usque ad finem, hoc est usque
Haec a me non minori perspicacia quam benivolentia Clarissimus axius cuius conjecturas et suspiciones ita enim loqui amat vir modestissimus nullus dubito quin bene excipiat quilibet Criticae Artis peritus et o Istissimum quod Ambrosianus Codex ad annum II 6o consistat. Addo ego, Chronici veteris errariensis supra memorati auctorem Anonymum qui circiter annum Is . Estensium ac Ferrarensium ros literis consignabat expilasse ChroniCon ipsum Patavinum, de quo mino agimus. Verum et ipse, ubi Annum Ia6o, narratione sua descripsit, jejunus subinde ac sterilis procedens, neque amplius eodem Chronico usus, satis prodit, ex spirasse sibi ad illuna Annum praesidium onachi Patavini et nihil ex ejus Chronico siti Ruperfuisse, quo suum in farciret. Quare oliceat in posterum opinari duplicem Scriptorem haberi sub uno onachi Patavini nomine quamquam mihi et reliquis liberim adhuc futurum sit, consuetum unum adhibcre nomen, quum eius Chronici laudandi occasio Sese obtulerit.
119쪽
MARCHIAE ARVISINAE ET OMBARDIAE
120쪽
tomo XV, parte III a cura di Giulio Bertoni ed milio Paolo Vicini, Cittae Castello, S. Lapi I9O8. IUR. RE. N. S., omo VIII, coll. 665-73 .
