장음표시 사용
81쪽
42 His TORIA SYNODI DI AMPERITAM AE
gatis, sed etiam a Laicis plene percipi possent. Dum haec geruntur, nunistiatur ipsi a Rege Poreano; quod iucundissimum ipsi fuit; nempe uni verissos earum partium Incolas hilariter, atque jucunde itineri, Cochimum versus , ut ibi Synodo interessent, sese accingere ς quo nuncio accepto, Menestius in Diamper statim contendit, cum ut adventantes pro merito exciperet, tum etiam , quo rebus providendis curam impenderet. Die itaque nona Iunii iter Diamperitanum arripuit , comitatus plurimis
Cannariis, ca nonnullis etiam Theologis, eum Patre Rog,&eo qui ipsi erat a Confessionibus, cb) multis etiam ce Chamaaiis , aliisque Christianis, qui adventantes ad pacem, consensionem, atque integram Chrisianorum reductionem hortarentur . '
Prisatis Nelaat e Commentariἰr Menessur, quae paraverat et ea conferens cum Archidiacono , octo Cassanariis I. Dat initium Sanodo , celebration uennis Missae pro tollendo Schismate Il. inficium, solutoque preees recitat ad inchoandam Θuodum , atque verba facit opportuna , de necessitate cogenda Synodi, aliisque rebus Ill.
Die ai. Funia emittunt professionem fidei tui Christiani, Papae obe--ntiam promittunt , Concilium obesinum admittunt lU. Eapr flanis articulas exponit Menessius , fabortum ramo rem fedat ingeniosa Iolertia v. Arobidiaconus professionem emittit Molabariee , cohus , unacum reliquo Populo οῦ Cassanariisvillatim profitentur. VI. Additumentumprofessionis Adei Vll. Tumultum alterum pari sagaeitate deesinat Menessus Uli I. Reeenteonversi arbitani in elientelam Regis Lusitaniae recipiuntur IX.
I. T Gitur eum convenissent in Diam per universi Cassanarii ; quatuor x prae erea electi . seu Procuratores pro singulis Populis , Menesesius ex Cassanariis octo optimi nominis selegit, ut iisdem una cum A chidiacono apud se congregatis , praelegeret , ac de scripto recitaret Primas rerum agendarum, quas meditabatur , ad umbrationes, maxime decretorum, quae ipsi Synodo proponenda fore videbatur. Atque hoc non una de causas primum enim , ut cum de iis consultatio haberetur , ipso
vel Selammas Diaeonus . Consonat vox Heis bratea ta n v Scia mase . ita meane Hebraei MAIDum scholae seu Sinagogae , qui luiminaria aerendit , librum lecturo porristit Sce. Aliquando inter Hebraeos sciam-masic erat idem qui uri C I sive Ca tor r vide Aului uni De Schol. m. i. ciast. 2. Ec Maurocenuin in Fidei rom. I. a Cafana vox est syro-malabar ea , excalia ilae byter di Nar sive Nair nobilis; quati Piesbyter Nobilis. b Pater Elatius a s. Maria Aligusti
82쪽
ipsorum menti altius ea imprimerentur is deinde ut si res propositas ast probarent, proclive ipsis deinde esset, eas ceteris persuadere. acriter que inculcare, & quia rectas,& quia suas; postremo ut eorum hae litationes, dubietates, & scrupulos , si qui essent, i nantecessum clanculum per M nessium sedarentur, aut traditione , Scripturis, Patribus, & consensione Ecclesiarum, si erga fidem atque disciplinam versarentur ; aut si ad mores indifferentes, & civiles pertinerent, vel sincera rerum narratione, Vel pravitatis, a quam secum admitterent, extirpatione a vel nucessitate, consuetudines aliquas inveteratas, ab omni superstitionis umbra depuratas, saltem ad tempus tolerandi. Eo demum apparatus hic spcctabat, ut cum propalam ea recitarentur . vel nullus de re dubitare prudenter posset, aut si contentiose id aliquis auderet, ab ipsis Cassanariis quippe indigenis , dubiosi instruerentur, S qui eontenti Osi essent . compelcere nintur. Ne tamen quid securitatis, ve I prudentiae desiderari posset, dum de consuetudinibus locorum agendum esset, quatuor e gravioribus, ac honestioribus Montanorum senes, interesse voluit, qui super his iuxta orportunitates consulerentur.
Il. Perpensis itaque omnibus in congressione illa ι omnia tanquam optima communiter approbata sunt . Cumque indicta dies advenisset,
atque Capitulum Sed is Cochi mensis Menesso in solenni, dc Ponti fieati Sacro ministraturum , Musicorum item Chori. pi ures . clero , Civitatis Magistratus, Regii Ministri, plurimi denique de Populo accessissent,
iussit Menessus cunctos Presbyteros ea die sacrum celebrare, reliquos autem, qui Sacramento Poenitentiae expiati essent, Sacrae Mensae participes fieri, qui vero secus , &generatim omnes , Deum obsecrare pro felici Synodi celebrationes quotidie etiam litani ascant chaldaice prius a Syris. deinde suo more 1 Latinis . Hora deinde competenti celebravit Menemus solenne sacrum de more, & iuxta Ronianae Ecclesiae praescriptum: . σου to dendum Icbimat concionem etiam habuit Malabarico idiomate P. Francisus Rog, qua ingenti adstantium profectu, Synodi necessitatem, atque debitam Romanae Sedi obedientiam exposuit , validisque argumentis confirmavit .
III. Peracta Missa, iisdem indutus Pontificalibus indumentis, statuistas a Pontificali Romano preces, cum Presbyteris, alternis cecinit ; quae est debita praeparatio iuxta Latinae Ecclesiae laudabilem consuetudinem rinchoandam SIn odor . Precibus absolutis, verba facit E ialdistorio. coactae iam toti Synodo, tempori, rei , finique, atque illis Christianis peropportuna r illud etiam addidit, se illam coegisse Sunodum , &iussu.& auctoritate Summi Pontificis Clementis VIII. cuius D. ploma eontinuo fuit lectum , ac Malabarice expositum . Qiaod sane Diploma in illius commendationem statim subiunxit Menessius Sc mihi quippe Primati totius Orientis, & vobis erudiendis, instruendisque , & necessitati Ecclesiarum, vacantibus Episcopali Sede , & Exedris Canonicorum ca maxime conis F a grue.
a , Non apparet suisse in peelesia orien- . Episcopis, uno Archidiae o & Cassanatiis tali Indua, Canonicolusneαtuni , eum sub tantum gubernaretiit ι at Menestus, ita is
83쪽
44 His ΤORIA SYNODI DIAM PERIT AN E
gruebat. Placet ne ergo vobis Synodum celebrare ad extirpandas haereses, atque errores a Nestorianis in his Regionibus disseminatos, ad corrigendos, expurgandosque ab illis libros, ad praestandam obedientiam Sanctae Romanae Ecclesiae, atque Papae Divi Petri Successori , & Christi in terris Vicario, ad extirpandam publicam Simoniam , quae in administratione
Sacramentorum inoleverat, ad reformandum demum Clerum, res Ecclesiasticas, atque mores totius Populi λ Et responderunt. Flacet. Quo dicto, publicata fuit Exeommunicatio fatae sententiae in eos Omnes , qui durante Synodo in circulis, & privatis conventiculis de rebus ad eam spectantibus agerent; ipsisque permittam fuit, ut quidquid e re, vel publica , vel privata alicuius coetus videretur , palam in Concilio propone rent discutiendum et praeeipiebatur insuper , ne ullus , Synodo diicederet, nisi prius subscriberet decreta, & acta, atque professionem fidei emitteret. Quibus constitutis, comi tum die illo dimitum est. IV. Die proxima at . Iunii, postquam Menestius sacrum sine solennitate peregit, induit Pontificales vestes, atque iuxta ritum celebrationis Synodi praescriptum I Pontificali Romano, promulgatum fuit Decretum, quo jubebatur, omnes, &potissimum Procuratores Populorum, fidem eorum nomine publice profiteri,in manibus Archiepiscopi, lingua vernacula Malabarica, eadem ratione, iisdemque verbis, quibus Menessius
ipse, primus omnium eam publice professurus erat, adiuncto formulae Pianae ex praescripto Tridentini exaratae , anathemate contra Nestorium, ejusque errores atque Sectarios, & contra tam ipsius, quam Sectari rum omnium deliramenta, quibus Dioecesis infecta erat. Indixit praetorea idem Menessius acceptationem Concilii Ephesini primi a oo. Patrum,& Iuramentum quo explicate, & apertius promitterent obedientiam Papae , & Romanae Ecclesiae; postremo eiurationem obedientiae promissiae Patriarchae Babylonico in perpetuum; admissionemque illius tantum Arinchiepiscopi, quia ripa designaretur. Atque his peractis, e vestigio, omnium primus Menessius, Mitra deposita, & ad Aram maximam genuflexus, tactis Cruce ac Evangeliis, professionem fidei, atque juramentum praestitit. V. Deinde in sal distorio sedens, concionem habuit, in qua articulos
emissae prosessionis exposuit, & inculcavit universis, ut eamdem emitte rent. Post quae verba, auditus est rumusculus, S susurratio aliquorum e Cassanariis, aliorumque palam Menessio obtrectantium , atque OblO-quentiumr non esse cur professionem novam faeerent; se fidem habere,
atque Christianos esse; quapropter & gratis ab eis id exigi, immo dccontumeliose, perinde ac si a fide defecissent . inibus pro munere suo reposuit Menestius, nee novum, nec mirum id habendum , eo quod cuR-ctis incumberet obligatio profitendi fidem, quoties legitime fuerint requisiti, & quoties suborta sit de alicuius fide dubietas aliqua: se quidema teneris christianum esse , immo Patrent, ac Antistitem totius Orientis,
ni inquitur seo quod eam Fec Iesam eon intem Summi Pontifieis reddere satagebas inci in Onanibus, quantum liceret, ex praescripto dentis Ecclesiis.
84쪽
nihilominus id exigente re, primum omnium prosellionem elicuisse; praeterea id quod ad professionem fidei accesserat, submissionem nempe , &obedientiae promissionem erga Catholicam Ecesesiam omnino necessariam esse. Nam cum ipsi ab Ecclesia Catholi ea diu separati suissent, opus erat, ut ad gremium illius redeuntes, eius Obedientiae se rursus submitterent, eamque iurarent, ac subscriberent. VI. Aequievere universi Menestio ,& Georgius ad ipsum accedens, elata voce eamdem fidei professionem Malabarice emisit; id palam praefatus, se hoc praestare, tam proprio nomine, quam totius Dioecesis Mon tensis, cujus hactenus Gubernatorem egerat. Exinde Iacobus Cassanarius Eeelesiae de Pallurie, synodi Interpres, ambonem conscendens , Cassanariis, ceterisque aliis genuflexis, clare ,& distincte eamdem professionis formulam perlegit, singulis eamdem , iisdemque verbis repetentibus Malabaricer Cassanarios singillatim coram Archiepiscopo genuflexos, interrogabat ipse , an ea ex animo profiterentur sincere, atque sponte , sola conscientia ducti, & propriae saluti intenti, & quia ea vera esse firmissime crederent λ Annuentibusque omnibus, atque asserentibus se paratos esse ea fide vivere , mori, atque dum opus fuerit, pro ipsa osanguinem fundere; lecta fuerunt haec additamenta, pertinentia ad praete
ritorum errorum ejurationem, nempe.
VII. albematizo praeterea perversum haeretisum Nestorium, ipsius errores , ametas ; Sanctum a lector eoneilium Mefinum primumacio. Patrum , cui praesedit nomine Montimis Tomani, Sanetas Cyrillus Patriaνeba Alexaudrinus , quem ut Beatum, ac Deo gaudentem v eoeror. Confiteor amplius Gristum Nominum nostrum verum Deum , ae verum hominem esse , atque in eo duas esse naturas, divinam, nimirum, o bumanam , in uno ignium divino supposito. Sacratismam Virginem appellandam , re vera esse vel Matrem. Sanctam etiam Ecelesiam Tomanam, ut di Iatrem , Magistram, atque Ecclesiarum omulum eaput agnosco, ae μ- νο obedientiam , π subjectionem Sauclissimo Patri Papae Pontifici stomano vitii veret Decessori, re Christi in terris I Dario, nulla habita ratione matriarcta Babyloniel, quocum juro , deinceps me non communicaturum. Promitto etiam non alium Episcopuis , cta tistitem in hae viseesime admissurum , quam illum, qui pro tempore ὰ Summo Pontime Romano institutus fuerit. Confiteor praeterea unam tantuis esse legem Christi Domini, quam .apostoli pradicaverunti ac errare, a Ferentes duplicem in Gel a legem , nempe usui Petri unam, ct Nivi Nomae alteram , quae cuncta eo' fiteor , promitto, ac juro per Crucem hane risu Christi, in bae Sancta, Evangelia. VIII. Dum haec per Cassanarios praestarentur , surrexit Monte Asis quidam Cassanarius dives, ac praepotens, atque Regi de Turu belle per gratus, qui discedens cum aliis septuaginta circiter ab Ecelesia, & in .gressus Eeelesiae Xistam, ingentem tumultum eiere coepit; verebatur autem Menestius, ne adversus fidei confessionem hae turbae excitatae ensent; unde percontatus quid rei esset, rescivit, ab illis Christianis expe-
85쪽
ti quandoquidem Papae, atque Episcopis Latinis obedientiam polliciti , sub Regis Lusitani elientela futuri erant ut a tributis Ethnicorum Regum, atque vexationibus, qliae augebantur in dies. liberi redderentur: quod maxime asserebant de Rege Cochi mensi, qui in partem bonorum, atque facultatum omnium Christianorum succedere volebat, una cum
Patris demortui relictis filiis, tanquam filius omnium natu major I cIn- Ventum sane non ferendum, sed execrandum , quod jam alii Reges sibi imitandum proponebant erelas huiusmodi, quamquam id a recto non exorbitare probe dignosceret Menessius; hujus tamen interiectionem ne
gocii eo potissimum spectare suspicatus, ut si fieri posset, fidei professio
interturbaretur, aut saltem qui tumultum moverat, eam cum suis declinaret; quiescere iussit omnes, ae erecto animo esse, coeptumque interim
prosequi, & complere; se postea pollicitus est negotium hoc, eorumque
commodum, exertis viribus procuraturum. inibus auditis, Cassanarius, iique omnes cum ipso congregati, qui in eadem erant sententia, fidenis Prosessuri accesserunt. Eum consequuti sunt Diaconi , Subdiaconi, Cha magii in minoribus constituti; inde electi Populorum, demum omnes qui aderant, tam e Diam per , quam qui ex aliis Locis accessierant: in quibus omnibus peragendis septem horarum spatium fuit in sumtum . Fidem professi numerabantur ex evoeatia ad Synodum c praeter Diam pe- ritanos, aliosque, qui libere accedebant, Diaconos Subdiaconos, at que Chamaaios tresdecim supra octingentos; nempe centum quinqua ginta tres Cassanarii, ac sexcenti septuaginta& unus ex electis , ac Pro curatoribus Populorum . ca
IX. Pr'fessione fidei peracta , lectum fuit Decretum , quo praecipi e batur cunctis Cassanariis, Diaconis, & Subdiaconis Dioecesis a Synodo absentibus, ut eamdem professionem fidei emitterent in manibus Archiepiscopi in sancta visitatione , aut alterius ab eo deputandi; ii autem ad
quorum loca Archiepiscopus non accederet, eam facerent, & manu pro pria subscriptam transmitterent, quique id non praestarent, a Sacri or dinis exercitio arcendos esse praenunciavit: alia praeterea lecta sunt Opportuna Decreta. ino vero tumultuantis illius Cassanarii, ceterorumque votis, ut spoponderat Menessius, sa is faceret, accersito Praefecto
Militiae Lusitanae Cochi mensis, D. Antonio de Norona, atque Civitatis Nagistratu , dixit ipsis, se tradere, & eommittere eorum fidei, Christia. nos omnes Divi Thomae, jam subditos Apostoli eae Sedi ; idque se maxime expetere . ut Lusitaniae Rex , eosdem suo dignaretur patrocinio honesta re, sal va semper subiectione, atque hom magis propriis Regibus Malaba ricis debito; dummodo ii in rebus fidei , aut Ecclesiae nihil adversum Ri- tentarent. Cui nomine Regis , cujus gerebat personam NOronus, Vir
putasse, etenim xyr. Cassanarii, 8e 6 i. electi eonficiunt Summam 824 non ver 8i3. ut asserebati attamen ista ratione utin
eumque elici potest quot estet numerus Ec
elis rum , nempe tot quot sunt quaterni
nest nempe I68. Pagi ; numerus enim 67r. continet totidem quaterni onos, si addatur unus aliter superfitissent tres electi, di tunc loca tantum es L 167.
86쪽
eanitie. ae munere gravis, genuflexus i. quod maxi inam cone iliavit Ar chiepiscopo apud eas gentes auctoritatem . ac opinionem) prae gaudio, animiqite commotione illacrymans, respondit; se accipere Chri uianos, atque Ecclesias omnes sub clientela sua, dum omnes jam iurata fide , unum coniti tuebant ovile; quam sponsionem subscriptione ipsiusmet, &Magistratus munitam , tradidit Menessius Archidiacono in Archivio Anga mala n si reponendam. a securitate suspiciosis timoribus abactis, laeti iam omnes, accepta prius ab Archiepiscopo solenni benedictione , hora tertia pomeridiana ad propria redierunt.bs iis prima ,'seeunda Gnodi expessitur, ae Deo tertia, qua D alium diem rejicitur, habetur sexta I. Tenor perpetuus in Duodo observatus it. Rebelles tentant manus in Menessum injicere , sed occulta, mira virtute repeliuntur lII. De Actione quinta , cst parte sexta IV. De Actione tertia, ubi actum de erroribus eorum Gripianorum , die a 4. Iunii, Praecursor aera, praesentibus tantum Indis V. I. π, Rima .& secunda Actione synodi, decreta fuere, quae ad celel brationem ipsius pertinebant, de fidei professio fuit solennitere milia r in tertiae diei Actione, animus erat res fidei stabilire, atque declarare, &Nestorio, ejusque erroribus diras imprecari, novosque rurissus eiurare errores, qui ad veteres accesserant. Id quod in primis cordierat Menessor sed Cassanarii, & Christiani illi a Menessio prae erubescentia efflictim petierunt, ne ea tunc coram omnibus tractarentur ; sed
proxima salicti Joannis Baptistae die . qua Lusitani, atque advenae omnes, ad Paru parvum accessuri essent, in Ecclesia duas Leucas dissita , festivitatem Praecursoris celebraturis pudebat enim eos, aliis publice innotescere errores, & deliria, in quae miserrime prolapsi erant. Annuit liberaliter Mene istus , & ab ipsorum pu re opportunitate capta , inculcavit
ipsis illud Pauli: ca) a eis ergo fructum habuistis tu ue in illis, in quibus
nune exubescitis am sinit illoru- mors est, in confusio; Quamobrenta, ea die actum fuit unice, de Sacramentis Baptismi S Confirmationis, de quibus juxta Ordinem a Synodo praestitutum, in sexta Actione agen
II. Tenor autem rerum hic , perpetuo dei nee pq usque ad finem Synodi servatus fuit i primo Dogmata ad unumquodque Sacramentum per tinentia proponebantur, ut doctrina, & disciplina statueretur . Exinde Decreta publice legebantur , mane autem ei septima , usque ad undecimniam horam cog 'batur Synodus; & , secunda pomeridiana usque ad sextam. Si quis Cassatiariorum , aut Electorum quispiam, dubium aliquod
87쪽
proponere vellet, id consurgens, sc stans praestabat, dum legebantur Decreta, cui Menesbius non Iane gaudio respondebat, id secum iucunde reputans, sibi licuisse tandem, non clanculum ,& in tenebris, sed palam , & super tecta res fidei extollere, atque depraedicare; senes etiam erant Montenses deputati, honesti viri, qui ceteros tumultuantes paci redderent, quosque in pluribus circa mores Regionis , uti Consiliarios
Menessius adhibebat; qua honoris significatione, & illos S illorum pros in quos, &generatim indisenas omnes, plurimum sibi devinciebat.
d autem graves viri, tanto ipsorum decore, atque Populorum reverentia praestabant, ut vel paucis verbis, ceteros compescerent: quod Cassanarii aegre tulerunt, unde livore incensi , ad Menessium accesserunt, idque causati sunt; nempe dedecens esse, seculares homines, tantum sibi in Synodo, ubi tot Sacerdotes conveniebant, tribuere, ut in qualibet re loquerentur, atque eos reliqui auscultarent: sati us fore ipsis silentibus, Presbyteros in Congregatione loqui . satisfecit autem Menessius pauca haec reponensi Sacerdotes id posse exigere, ut omnium primi audirentur, quod usque hactenus servatum fuerat, & religiose servandum erat in posterum; ceterum aliis, praesertim qui gravitate , ac bono iudicio pollerent, os obturare, & libertati omnibus principio promissae , &communi bono plurimum adversari. Ii autem optimi senes id pro labore impenso acceperunt praemii, ut ipsis, suisque decentior honestiorque sepulturae locus attribueretur ; alia etiam nonnulla ipsis impertita sunt privilesia. Qua ratione finem habuit tertia Actio Synodi, in qua post expositionem Doctrinae Catholicae, & dogmatum, viginti edita sunt Decreta circa Sacramenta Baptismi, & Confirmationis. ω III. Neque vero illud praetermittendum , quod Miraculo non absimile visum fuit; enim vero sub id temporis eorum Christianorum rebellium multi, furiis Inferorum acti, conspiratione facta, mutuo inter se pacti
fuerant, se omnium nomine ea Omnia, ut falsa, & nova accusaturos, ac palam protestaturos, nolle se antiquam Divi Thomae legem pro alia commutare, neque Romano parere Pontifici; cuius rei executioni quemdam prae ceteris effrontem praefecerunt , at vero ut postea fassi sunt, cumter, & amplius ad Synodum convessissent, ut cuncta perturbarent, dc quod impudenter moliti fuerant , executioni impudentius mandarent, semper tamen oculorum aciem in vultum Menestii intendentes obmutescere , superna quadam vi, coacti sunt, & pavidi e Synodo re infecta excesserunt; ac tandem occulta quadam voce, quae in eorum cordibus repetebat verba illa: durum est contra stimulum calcitrare, efficaciter moti, &impulsi, ab impio proposito tandem resipuere,& eorum resipiscentia, aliorum constantiam mirum in modum auxit, & confirmavit. IV Die a 3. quae de Sacramentis proponenda supererant , agitata sunt: erat autem dies quarta Synodi, Actio autem Synodalis quinta, in qua de Eucharistia, ae Sacrificio Missae pertractatum est, ac praesertim quo apparatu accedendum esset ad Sacram Synaxim , eum illi Christiani, non praemisso Sacramento Paenitentiae, quod ipsis erat horrori, ob per versam, qua erant imbuti, Nestorianorum errorum doctrinam , Euchari
88쪽
fliam sumerent; praescriptum insuper tuit, quomodo ea porrigenda elice pro viatico aegrotantibus; Liturgia etiam Chaldaea, quae erat illis Ecclesiis usitata, expurgata fuit ab erroribus, blasphemiis, atque ritibus
impiis , quorum erat referta. quae omnia continentur novem Decretis de
Euchari ilia, & quindecim de Sacrificio Missae. Ad vesperum ejusdem diei celebrata fuit actio sexta, in qua de sacramentis Poenitentiae , atque extremae Unctionis act um est ; & de primo quidem pro dignitate , ut res exigebat. Erat enim illis invisum, & prorsus in desuetudinem abierat; de casibus etiam reservatis, & quibus censura erat annexas de aliis demum pluribus ad idem Sacramentum pertinentibus, quae quindecim Decretis fuerunt cona prehensa ; tribus de Unctione Extrema additis, cujus etiam ignoratione laborabant.
V. Die et, glorioso dicata Christi Praecursori, ex Synodi quinta, de rebus fidei aetum fuit, &celebrata actio, iuxta ordinem Synodi, tertia; utque plurima erant pertractanda, summo mane convenere cuncti
in Ecclesiam absentibus eo die Lusitanis, S adveniss quin immo iussis omnibus, si qui essent e Lusitanis excedere , & Ecclesiae foribus pessu Io obseratis, ut praeter Cassanarios, & Christianos indigenas, alius nemo adesset, cujus praesentia illis pudorem asserret c quod ipsis pollicitus erat Alexius . Postliaee e vestigio cuncta fidei nostrae Dogmata , perspicuo
sermone Alexius proposuit, atque eorum omnium diserte aperuit sensum, confirmavitque traditione, Scripturis, Patribus, Conciliis denique ineuiam enicis, de quod consectarium erat , Nestorianorum, aliorumque Malaba-rensium errorum inconstantiam, atque falsitatem clare ostendit. Verita-tates Catholicas, Haereticorum oppositis deliramentis confixis, eamdem Deo opem serente , quotquot aderant confessi sunt, seque Daemonis fraude circumventos, pravisque Heterodoxorum dogmatibus turpiter dehonestatos agnoverunt. Index praeterea coniectus ell, quo ex ipso libri titulo noscerentur , quinam Libri comburendi, qui expurgandi essent, qui denique inoffenso pede percurri , aes egi possent; omnia denique ad fidem attinentia stabilita atque illustrata fuere; in quibus omnibus peragendisper totam diem , usque ad multam noctem, ne quid praetermitteretur , laboratum est. Nec in re ulla quidquam dissensionis fuit a si eodicem Can nicarum precum , sive Breviarium excipias, equo omnino discerpendum clamabat Alexius , integrum ossicium Adventus. N Nativitatis Domini, ob frequentissimam , ac tertio quoque verbo haeresis Nestorianae repetiti rem ; ibi enim saepe sapitis duplex suppositum Christo asserebatur, necnon Mariae Virgini, Matris Dei dignitas impie negabatur. At Cassanarii con tra nitebantur 9 non quod errores non agnoscerent, sed quia Ossicium nullum, quod recitarent, ipsis supererat . illis erasis, &omnino expunctis et qua in re hoc provido temperamento usus est Menessius: Inters ei iussit Breviario aliquot paginas s & crasiores etiam errores expungi, quousque nova Breviaria cuderentur; atque ita Actio illa finem attigit, confectis tribus, ct viginti Decretis. & quatuordecim Capitulis, quae tanquam Catecheses in Ecclesiis legerentur, quousque ad Synodi petiti nem Catechismus plenior conficeretur .
89쪽
Actioseptima habetur , ubi de Sacramentis ordinis, e - Matrimonia agitur et ejicitur Simonia, O Presbyteri, ceterique in Sacris Constituti ab Uxoriburseparantur. I. Aelio octava , in qua dispertitur in Parae ias Diarcem Avamallensis et designantur singulis Ecclesiis mearii, O quatuor oeconomi 1I. Actio habetur nona, cdi ultima de reformatioue moram;-multi Des toltantur abusus IlI. I. & sexta Synodi, Actio septima celebrata est ; in qua de
Sacramentis ordinis, & Matrimonii actum fuit: atque exaratis Decretis ordinis Sacramentum respicientibus, duo maximi ponderi Spera 'a fueres primum enim exulare prorsus jussum est abominabile Si is moniae vitium, illis hominibus quam familiare, cum omnia prope Sacramenta, resque sacrae haberentur venales et eo quod nuno alio proventu illi gauderent, quam eo , quem propter ipsorum Osseium illis elaringiebantur Christiani; actum est etiam de modo providendi Cassanariis,& Ecclesiis pro sustentatione congrua, Templorumque nitore ς electi
etiam Populorum,quisque pro viribus suis, ad hunc finem contributam pecuniam contulerunt, &Archiepiscopus, e suo, dum vitam ageret, Ndum Rex Lusitaniae certos reditus non designaret, Montanis Ecelesiis sedaturum spopondit bis mille annuos ca Parda os pro Cassanariis ac Paro chis de novo instituendis; quod promissum fideliter servavit, usque ad annum I 6o I. quo Rexe regio aerario hunc proventum regio suo Decreto Montanis constituit Ecclesiis, quo iis, eorumque Ministris decenter eonsuleretur. Deinde strictissimis inhibitum fuit censuris, ne Clerici in Saeris eonstituti Uxores ducerent, prout fieri solebat, &adeo intemperanter quidem, ut aliqui ad secundas, & tertias nuptias transirent, viis duas etiam absque ullo discrimine ducerent, quippe qui irregularitatem ex Bigamia prorsus ignorarent; quibus Omnibus praeceptum fuit, ut ab Uxoribus recederent sub poenis, ac censuris. Quia vero solum a tempore. quo Archiepiscopus Mar- Abraham Concilio Goensi praesens subseri psit, nulla Eeelesia eos, qui Uxores iam in Sacris constituti duxerant, passa est ; Matrimonia enim hujusmodi Concilium illud sub Excommuni catione, atque declaratione nullitatis vetaVerat; idcirco eos, qui ante Concilium Goenis jam Matrimonio conjuncti erant cum prima conjuste
nulloque Bigamiae impedimento laborabant, Synodus toleravit, sub et
conditione tamen , ut in posterum servarent, quae Pontifex Romanus haede re consultus decerneret. Prohibuit etiam Synodus, ne in posterum, Sacerdotes officia , ac munera secularia in Republica, ut consis everant obirent . Itaque Matrimonio redacto ad formam Concilii Tridentini , de-elaratis etiam propinquitatis gradibus prohibitis, atque impedimentis
quae illud dirimunt, vel impediunt, facultate a Papa ipsi delegata, s -- Spems est Monetae exigui paloris: Vide syllabum vocum .
90쪽
vit Menelsius ab impedimento propinquitatis confuges tali impedimen. irretitos, eosque ad vitandum scandalum , cla iaculum valido , ac legiti mo Matrimonio conjunxit a quibus Actio septima finem habuit, editis viginti duobus Decretis de Sacramento ordinis , di viginti lex de M
II. Septima die Synodi celebrata fuit Actio octava, in qua actum est de reformandis rebus Ecclesiasticis. Primo itaque facta fuit divisio Archiepiscopatus in Paraecias, deinde Vicarii, & Par Ochi, qui fidelium curam gererent conitituti; nulli enim prius erant Sacerdotes peculiariter hui e muneri addicti, inititutique, sed Cassanariorum quilibet pro suo libito hic muneribus fungebatur . Divisa etiam Dioecesi. atque constitu intis Parochis nobiliorum locorum , exigui quidam , atque ignobiles Pagi, adiecti sunt Paroeciis vicinioribus ; in locis tamen adeo distantibus, ut
Nemo posset eo, cum res posceret, opportune accurrere, erectae fuerunt
ab Archiepiscopo Ecclesiae . deptitatique peculiares Parochi. Mandatum etiam, sancitumque fuit, ut in qualibet Ecclesia quatuor e gravioribus viris instituerentur Oeconomi . quibus res Ecelesiae , Fabricae restauratio , atque Sacrae Vestes commendatae e Tent; hujusmodi vero Oec nomi a Populo eligerentur tempore , quo Archiepiscopus Ecclesiarum inspectionem haberet, easque Visitaret i assignati praeterea discreti que fuerunt dies festivi, Sc esuriales, in quibus servandis ingens erat confusio , ae opinionum dissensio . Constitutum denique fuit, ut rudimenta fidei lingua Malabarica, non vero Syriaca, ut erat mos, Populis
III. Die octava habita fuit nona, atque ultima Actio, in qua de mo
rum reformatione actum est; pravae, atque enormes consuetudines, quα
jam diu apud eas gentes vigebant, hac die sublatae fuerunt, eaeque potissinitim erant primo exclusio prolis femineae a successione in bonis pate nis ; quamobrem , frequens erat , quod transversalis Masculus haeres Muncuparetur, atque auferret universas facultates; cui malo plurima alia innectebantur; Feminae enim quae Matrimonium non contrahebant vivente Patre , post ejus obitum, vel ob inopiam se prostituebant, vel fame , aerumnisque conficiebantur: secundo erat adoptio extraneorum, quae saepe fiebat etiam 1 Parentibus habentibus filios naturales, de proprios , qui extrema non raro penuria laborabant; eo quod bona paterna, ct haereditaria in alienos translata essent. Quae res sane absurda, ipsique naturali rationi dissentanea , litigiorum , ac discordiarum fomes erat perpetuus. Alia praeterea decreta sunt ad Ethnicorum rituum imitationem a Christianis propellendam . Prohibitum itaque fuit, ne auricuras sibi perforarent, vel ab eis dependentes pretiosas inaures, aut quidsmile gestarent, ut in aliqua re saltem Nairibus Ethnicis dis eriminarentur habitu enim eiusdem generis Christiani utebantur e neve consuetudines alias barbariem penitus indolentes in pollerum serva rent 3 at quamquam nervos omnes intenderit Menestius , ut morem
Vitandi contactus hominum stirpis abjectae , 1 Nairibus eradicaret , abor omnis inania , & irritus fuit . Cavebant miro studio Nai-G a re Dipibros by GO le