Vitae jurisconsultorum quorum in Pandectis : extant nomina conscriptae

발행: 1690년

분량: 235페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

201쪽

L I II I. 89 2II us sub Severo floruisse de in onstrari facile potest, ex quodam loco ubi is Imperator ex Consilio Papiniani QMessii causam si scalem terminasse dicitur. 'Quae de Maecio Probo aliisque diversorum temporum' ' Maeciis Bertrandus colligit, huc nullo modo quadrant, cum noster in omnibus codicibus Messius dicatur. Anthus , sive Phorus , aut Furius Antianus ter omnino in Pandectis a compositoribus allegatur, e in I in

habeo, imo nec conjecturis assequi possum, nisi forte ' η' dicamus eundem esse qui a Paulo Antaeus dicitur, Jubi ' neque abludit materia, scripsit enim Furius Antianus libros ad Edictum, ut ex Indice&inscriptionibus videre est, lautus dicto loco in libris ad Edictum An

talum citat.

Fabius Sabinus fuit tempore Heliogabali consularis vir, quem cum ille occidi jussisset, centurio aure

surdior imperari sibi credidit ut urbe pelleretur, itaque fecit E Claruit, sub Alexandro ejus filius qui e Lampr. iii Cato sui temporis fuit appellatus f utrumque inter g 1. .. .

Iurisconsultos recenset Rutilius , sed errare videtur, M., lex: meo quidem Judicio, nam ut de filio concedamus, de Patre certe nulla id evincet ratio neque enim libri

tres Juris civilis, Epistolarum octo ad Vitellium vi ginti sunt horum temporum , sed plerique Masurii Sabini sunt, ut antea demonstratum est. Quod autem de Epistolarum libris dicitur , ex Indice male Inhel lecto ortum habet, ubi post Sabinum subjicitur Proculus, qui libros Epistolarum octo scripsit. Denique ipse qui alios in errorem induxit Lampridius frustra est, dum ait Ulpianum ad hunc Sabinum libros suos scripsisse, g sicut ab Antonio Augustino , Bertrando g. ψ rvallis quo viris longe doctissimis jam diu est annotatum. Aa 3 Ruta-

202쪽

urget in contrarium argumentum Bertrandi, dum negat in Haloandrinain vulgari editione , inscriptiones duarum legum si haeres , de Leg. I. maximo tribui hoc enim viro optimo imposuit quod duas tantum leges sub titulo de legatis contineri credidit, quarum idem sit initium, si haeres cum tamen quamor tale,oC-

Currant, quarum postrema ordine, quae&I1 tuli aute-

penultima est, hanc inscriptionem in andectis Florentinis aliisque prae se fert, quod ille minus animad-Vertens, quae hujus nostri sunt Cornelio Maximo Trebatii praeceptori perperam tribuit. Aurelius Arcadius Charisius. V1xit quantum quis abdζm ego COIligere possum post Alexandrum, nam mis eri ModestinumquSaeviJurisconsultum citat, multa vocabula barbara explicat, quaein passim in ejus scriptis occurrunt, ut sunt voces Participales , regimen-

16, ilim incunctabile. m Fuit autem Magister libel-m L. α i. de lorum supplicum, ut ex iis locis discimus scripsit Mi si h librum singularem de ostibus , itemque de ossicio Praesem Praetorio de muneribus civilibus. Quod in inscriptionibus quarum in Codice legum de hoc nostro Jurisconsulto agi vult Bertrandus, mihi minus placetu i lana uria tantum Arcadii cujusdam facit mentionem, PlureSautem eo nom1 ne tu me certum est in altera nono L. f. C. est scripta ad Charisium, sed Charisamum, o ut vul- Τμηt gatos habere Codices ipse fatetur. Fuisse hunc nostrum Cuj. ν Christianum tradit Cujacius P vellem argumenta quae φου, ς in eam rem habuit vir undecumque maximus adscripsisset, nunc ejus auctoritati nullis quas quidem ego

vide

203쪽

riderim rationibus sustulta , haec conjectura inniti

tur.

yulitas Gallus Aquili, bis omnino in Pandectis respondisse legitur utrobique tradit ad instruen-llis, bo

dum judicem servos quoque pupillorum posse inter Iz cle . rogari: quod cum a Severo etiam ad torturam ipsam H sit productum forte inde non absurde colligetur L. I. 3. 3.

hunciurisconsultum ante Severum vixisse: nam quod de rescripto quodam Adriani ad Vitrasium Pollionem emisso&ab hoc nostro relato scribit Bertrandus, s id scis β. aliter se habere ex inscriptione, quae Ulpiani est, a E scite patebit. Antonius Augustinus ex Plinio majore lib. II natur histor non addito capitis numero,

didicisse se ait, L Julium Aquilam scripsisse de Hetrusca disciplina, mihi istos libros obiter perlustranti locus ille non occurrit, quare certi nihil definire au. deo. Appellatur hic noster in Indice Gallus Aquila, in inscriptionibus legum Gallus Aquila quod de Aquila Romano, qui de figuris scripsit, adjungit Ani Aug: id hujus loci non est, neque enim aut ille Gallus, aut noster Romanus dictus fuit,

Paconius, citatur a Paulo, qui eum dixisse refert, si emancipatus a parente turpe personas haeredes fecerit, totorum bonorum possessionem parenti dari. ix L 3 s.

Meminit Paconici cujusdam sub Tyberio Majestatis istas

rei Suetonius u meminit Paconii Agrippini cum et i Helvidio Prisco civitate pulsi Tacitus, x cujus con- I. . Is stantiam& Arrianus&Epictetus laudaverunt: sed ar- 6.am: gumenta mihi nulla sunt, quibus aut hunc aut illum Iurisconsultum fuisse evincam, rem itaque in medio relinquo. Claudius Saturninus scripsit librum singularem de L. c. is

poeni paganorum,o ubi multa egregia de poenis ea P ς' rumque

204쪽

et L. I. . . quae res pigre

rumque natura affert, petitis etiam ex Homero testimoniis, ut litterarum amantissimum agnoscamus Hunc ego eundem esse arbitror qui sub Divo Pio &Divis fratribu praeturam exercuit η ejusdem Malibi mentio-l. 6. 3.7. nem fieri puto, R propter affinitater quam ista loca habent cum materia poenarum ab hoc auctore tractata: abigef. l. i. forte me undem memorari non male dixerimus, ubi de of - i l Saturnini nomen sine ulla praenomini adjectione oc-

i L i Pandectis praefixus, in quot 1ber de poeni paganorum Venulejo Saturn 1no adjudicatur , quem diversum ab hoc nostro esse contendimus quia illi Catalogo non omnimoda fides adhibenda est cum multorum Juris. consultorum opera in eo omissa videamus , aliqua etiam adscripta quorum nussa in Pandectis extant fragmenta, quidni igitur&hic aliquid perperam positum liceat suspicari Z praesertim cum l. 1 f. de poeniS Venui eji Saturnini nomen praeferat, lex vero sequenSClaudii Saturninici cujus profecto nomen compilatores Digestorum secundo loco non expressissent, nisi duo isti diversi essentJurisconsulti cum enim ejusdem Iurisconsulti plures ordine loci recensentur, non solet ejus nomen saepius taediose iterari, sed repetitur vox idem . sicut millies usu venire videmus potius itaque est ut in Catalogo, quam in inscriptione mendum sub - esste putemUS. ciuintus Saturninus forte Claudii frater aut propinquus, fere circa eadem Divorum fratrum tempora vixisse probari videtur ex loco quodam in quo Marcel- L. 33 3, 6 lo consensisse ejusque sententiam argumentis firmasseat , h. j. dicitur. Eundem libros ad Edictum decem scripsisse

deam uri aliunde discimus d Hunc quoque alium a Menulejo

Saturnino esse arbitror, quia Ulpianus eum bis Quintum

205쪽

L I II XI. I93 tum appellat dictis locis, cum Venulejus nusquam eo nomine in legibus, quae ex ipsius libris satis multae excerptae sunt, citetur: forte hic est ille Saturninus, qui Quinto Severi anno cum Gallo Consul fuit milhi certe distincta trium Iurisconsultorum nomina , sine ulla necessitate confundere, religio est.

Florentinus, ejus aetas, scripta Menuibus Saturninses, jusscrip ta : Licinius Rufinus , quando vixerit, Rusini plures , de ejus scriptis Emilius Macer Herennius Modestinus, error circa eum Bertrandi ejus honores, scripta, circa ea Bertrandi error. Hermogeniamus , de ejus aetate Hyceptatio, de poena Legis Fabiae

de Plagiariis, Christianus an fuerit, ct explicatus Pandectrarum

REdeundo ad reliquos majoris nomini Iurisconsultos qui sub Alexandro aut post eum vixerunt, ordinem ducat. Florentinus, qui quo fuerit praenomine incertum est illud patet vixisse eum post D. Pium , nam ejus a L. ic. δε

constitutiones laudat; a ad Grium etiam notasse quae-ocqm: do:

dam, multa quoque Xcerpisse videtur nemine exposterioribus Jurisconsultis nominatur , unde colligimus eum ultimae aetatis sis, praeiertim cum Lampridius eum Imperatoris Alexandri consiliarium faciat. Ego quanquam istum Lampridi locum merito r. ιη habeam suspectum ut supra aliquoties dixi cum ta ' 'men nullae in contrarium militent conjecturae, aliquae vero jam relatae etiam illam confirment sententiam, hunc Jurisconsultum Ulpiano QPaulo posteriorem fuistis statuo. Litterarum & Grammatices non imperi-LI I-

206쪽

194. DE UITIS IURIS C. giam hanc sententiam , cum inter nos cognationem quandam natura consiluit, consequens est hominem ho- λ. 3 de mini insidiari nefas esse ' Scripsit Institutionum libros undecim, stylo non inculto. Venulejus Saturninus, diversus a Claudio Muinto Saturninis quorum mentionem supra fecimus, eodem fere Alexandri tempore floruisse videtur , tum ex dicto Lampridii loco tum ex inscriptione cujusdam constitutionis, quae ad hunc nostrum ab Alexandro emisti est, i inter cujus conssiliarios a Lampridio col-lbhq Π locatur. Illu omnino Constat eum al1 quam dui postpr Hadrianum Julianum vixisse , nam utriusque memi-τὴ δὲ 1ι nil Plura non addo de aliis diversarum aetatum Sa-11. de ob turniniS, hoc tantum dicam Ulpiani e Marciani ver- bacum de Saturnino loquuntur non de hoc nostro, sed Quinto vel Claudio supra memoratis, meo judicio accipienda forte etiam Modestinus alterum ex iis desili L. 1 legnat, cum Saturnini auctoritatem citat δε Certe hie . noster in Indice Venui ejus nominatur, in multis vero inscriptionibus Venui ejus Saturninus scripta ejus in Indice haec enumerantur, stipulationum libri novemdecim actionum libri decem de officio Proconsulis

libri quatuor Publicorum , sive de Publicis judiciis libri tres de Interdictis libri sex Plura ejus monumenta Inde non agnoscit. delendus enim est hoc loco liber de poen1 paganorum, quem nos supra Claudio Saturnino asseruimus sed rursus substitue fidi alii quot, certe septem disputationum libri , quos ejus

L. 8. yii nomen paretulisse testatur inscriptio. q, Licinnius Rinnus, videri poterat sub Antonino L. i. de Caracalla vi Xisse, nam eum imperatorem nominat, o ' ' nisi aetas ejus manifeste colligeretur ex alio loco, Vibi

hic noster Iulium Paulum Jurisconsultum per Epistolam

207쪽

L II XII. 193 iam consultu petens plenissime instrui quare ei l . . quibisiab Alexandro locum asignabimus Putat Pertrandus / R t huic Licinio patrem fuisse unium Rufinum, ad quem cum Proconsul . Macedoniae esset Hadrianus rescrip sit; ego cum plures circa ista tempora in veniam Rusinos, nihil hac de re certi pronuntio. Meminit Plinius Trebonii Rufini viri egregii vixerunt etiam sub Adriano Fabius Rufinus Caecilius Rufinus, Aput ejus Rufinus, quidam etiam Rufinus supremo ejus anno a Cassiodoro Consul fuisse cum Torquato perhibetur. Alterius rursus Rufini nomen nam alium esse a superioribus quinquagintain amplius annorum intercapedo evincit occurrit in Fastis sub Severo : eodem Imperante Junium Rufinum Praefectum Uigilum fuisse ostendit Ulpianus, ni eodem fere tempore Cm-m . . demium Rufinum a Severo occisum legimus h fuit&

Severo dispensator quidam Rufinus nomine, O Cuspitii asoti. etiam Rufini e)us aevi hominis alibi fit menti quae IL,isi si omnia cum nudis solidis argumentis ad hunc nostrum l. i hiis Licinium trahi possint, strictim attigisse sufficiat ego et . . enim praeterquam in . . . non putem in aliorum scriptis hujus ullam extare memoriam. Composuit autem libros Regularum duodecim aut tredecim, nisi inscriptio quaedam mendosa est Addix Bertrandus Flui huic nos acceptum ferre debere librum decollatione Mosaicarum legum cum Romanis, Verum optime ab Antonio Augustino annotatum est eum librum hujus Rufini non ene, cum illic ex tribus Codicibus, regoriano, Hermogeniano, Theodosiano, aliquamdiu post Alexandrum editis, aliquot referantur constituriones, quas hic noster per aetatem videre non potuit.

e milius Macer, hoc eum nomine fuisseJuriscon-B di sultum

208쪽

c s. adleg floruisse manifestissime probatur, cum eum Imperator rem tuum nominet.' Scripsit sane post Ulpianumipbrii an Paulum, nam utrumque horum aliquotie citat e me- minit Tarenteni Paterni, ut in ejus vita observa- .ind. f. numn est. Reliquisse aurem Macrum hos libros, qui- milit dem omnes binos ex Indice discimus, militarium a. Publicorum sive de Publicis judiciis a. de ossicio Praesidis 2. κοροων sive ut Inscriptiones legum habent devicesima haereditatum Da de appellationibus . ex quibus singulis aliquas nobis lacinias Conservaverunt pandectarum compilatores addit Bertrandus ex Prisi

Prist. lib. ciano libros annalium.

Herennius Modesinus . Discipulus Ulpiani fuit e

Dalmatia, ut videtur, oriundus, nisi malumus eum cum in Dalmatia osset, Ulpianum consuluisse ex his

verbis uod merennio Modesino sudios meo de

br, i Da innatia consuunt reor si x tramcunque sequamur sententiam, certe constat Bertrandum inde colligere nou pos hunc nostrum in Dalmatia Proconsulem fuisse id enim Vlpianus minime dicit, neque credibile est eum tanti fastus fuisῖσι ut Proconsulem Pro- vintiae, sine ullo elogio simpliciter studiosum suum vocaret. Quare hoc ejus commentum ejiciamus, sicut ipse fictilium Modestini consulatum, quem illi Rivallius aliique sub annum sextum Alexandri assignant, rectis une dispungit. Caeterum sub Alexandro vixissis L. i, is sati Constat s 1 cujus consiliarius a Lampridio fuisse ieg Cori perhibetur, post eum praecepto Maximini Junio-- δε ris, ut hinc discimus, Grammatico Latino usus essa χ. ah Philemone, uri eriti desino: non mirum igitur si&Gordiani aetatem attigit, a quo Non contem-

. a s ις uendae auctoritatis Purisconsultus dictus est Atque inde

209쪽

LM B. II A P. 1 XII. I97 inde contra Bertrandum argumentum sumo rescriptum quoddam Severi antonini ad hunc nostrum Ju sirisconsultum non pertinere cum quod illud quin e ff.ρ . que uriginta ante Gordianum annis est emissum, tum etiam quia ex ejus inspectione satis apparet , rem neque aequam neque usitatam ab illo quisquis fuit Modestino fuisse postulatam, quod in hunc tantum Jurin Consultum cadere non videtur Extant hujus nostri Penochae versibus scriptae, quibus Virgiliani operis materiam breviter complexus est , unde lique fuisse hunc Iurisconsultum Poetices perquam studiosum Citat autem Modestinus saepius Scaevolam, Ulpianum, Paulum V ipse rursus ab Arcadio Charisi, Cum honore refertur, dum ait, Herennius Modestu si notando is disputando bene se optima ratione decrevit. Scripta ejus juridica haec sunt, Responsorum libri

quindecim: Ρandectarum duodecim Regularum decem differentiarum libri novem Excusationum sex: quos Graece scripsisse se testatur de poenis qua d idetuOr. Tum etiam singulares aliquot de praescriptioni D bus de inossicio Testamento de manumissionibus: delegatis fideicommissis de Testamentis de durematicis de enucleatis casibus dedisserentia dotis: de ritu nuptiarum Praeter hos in Indice commemoratos scripsisse retiam deprehenditur quosdam i .

bros ad Quintum Mucium nam decimiquarti tri aeq s.f. d. gesimi secundi alibi fit mentio. Quid autem Ber IL, 4 d. trando in mentem venerit, ut libros quosdam ex Ca

sio Jurisconsulto huic nostro assignaverit, aequidem nescio, loca enim ab ipso adducta, g satis perspicuera L. tar. Javolenum auctorem prae se ferunt, nisi forte in meta ' dosissimum Codicem inciderit Bertrandus. Hermogenianus, postremo loco a nobis collocatur B 3 Xem-

210쪽

composuerunt D neque en 1 l. I . ad Scyx in Trebellianum tota est Hermogeniani , sed principium tan-b l. lib. 2. tum, reliqua vero sunt Ulpiani, ut lantecedentia: δ alioqui dicendus foret hic noster sub Antonino Caracalla vixisse, nam ejus ibi fit mentio. Sed quod Cujactu putat Hermovenianum sub Alexandro scripsisse id ego face tanti viri dixerimo aliter se habere existimo, hi praecipue inductus argumentis legis Fabiae

de Plagiariis scena primis temporibus pecuniaria L. θ od fuit, i ea ad Alexandri usque tempora duravit, k imo

sub Imperio Diocletiani Maximiani nondum

g e X Oleverat, ut probant haec verba, Intelligis te in le-: λάι ὸ iem is Misse quae super hujusmodi delirilis certam pwpi . nam si inferendam sat ait , in inserta constitutioni, L 6 C quae facta est Augustis consulibus, sive Diocletiano tertium in Maximiano consulibus tertio idus Martias. Tandem idem Imperatores huic delictorum licentiae majore severitate Occurrendum existimantes, eodem anno sexto Id us Decembris , poenam eamna L. 7 C. X asperarunt, capitalem constituerunt m eosque secutus Constantinus mortis aut metalli Poenam irrori L. ih. c. gaVit is Haec cum ita sint crediderim Hermogenia d. Tis num nostrum circa Diocletiani vixisse tempora, cum

ipse sic loquatur Poena pecuniaria statuta lege Embia in usu esse desit, id enim rante Diocletianum a Veiὰ dici non potuit Neque obstat quod Ulpianus legis Fabiae capitalem poenam agnoscere Videtur, potest in im responderi locum istum a Triboniano esse interpolatum certe Marcianus, qui sub Antonino Caracallain post eum vixit, lanc capitalem aut metalli poenam ignoravit, ita enim loquitur Exemplo legis pulliae, scis propter quem quis minabidm com

misit

SEARCH

MENU NAVIGATION