De rerum natura; libri sex. Carolus Lachmannus recensuit et emendavit

발행: 1871년

분량: 269페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

111쪽

III 101

omnibus esse igitur totas idemus in illis

665 pariteulis animas 2 at ea ratione sequetur unam animantem animas habuisse in e0rpore multas. ergo divisast ea quae fuit una simul eum corpore qua pr0pter mortale utrumque putandumst, in multas quoniam partis disciditur aeque. 670 Praeterea si inmortalis natura animai constat et in e0rpus nascentibus insinuatur,

cur super ante aetam aetatem meminiSSe nequimus, nec vestigia gestarum rerum ulla tenemus nam si tanto peregi animi mutata potestas, 675 omnis ut aetarum exciderit retinentia rerum

non, ut opinor, id a leto iam longiter errat qua propter lateare necessest quae fuit ante

interiisse , et quae nunc Si nune Sse ereatam.

Praeterea Si iam perfecto e0rpore n0bis es in serri solitas animi rivata potestas tum cum gignimur et vitae eum limen inimus, haud ita conveniebat uti eum corpore et una eum membris videatur in ipso sanguine creSSe sed vel ut in cavea per se sibi vivere solam

685 conVenit, ut en Su 0rsu tamen arceat omne.

650 quod seri totum contra manifesta docet res :namque ita coneXa Si per Venas Viseera nerV08088aque, uti dentes qu0que sensu parti stipentur; morsus ut indicat, et gelidai stringor aquai, et lapis expressus Subiens e frugibus Sper. 686 quare etiam atqHe etiam neque originis esse putandumst expertis animas ne leti lege solutas :nam neque tanto opere adue et potuisse putandumst corp0ribus nostris extrinsecus insinuata ,

665 animas bis . t 674 opere animis it 7 ab li longius it 680 solita

animis it 685 afluat 691 viseera per venas i 693 Morbus loque . l694 oppressus subitis

112쪽

102 III

695 nee tam contextae cum sint, exire videntur incolumes posse et salvas X80lVere se8e omnibus e nervis atque ossibus articulisque.

quod si forte putas extrinsecus insinuatam

permanare animam nobis per membra s0lere,

700 tanto quique magis cum eorpore fusa peribit: quod permanat enim dissolvitur , interit ergo dispertitus enim per asilas corporis omnis ut cibus, in membra atque artus eum diditur omnis, disperit atque aliam naturam sufficit ex se,705 Sic anima atque animus quamvis integra recens in corpus eunt, tamen in manando dissoluuntur, dum quasi per caulas omnis diduntur in artus partieulae quibus hae animi natura creatur, quae nune in nostro dominatur corpore nata et 1 ex illa quae tum periit partita per artus. qua pr0pter neque natali privata videtur

esse die natura animae ne funeri eXpers Semina praeterea linquontur , necne , animai

corpore in exanimes quod si ineuntur et insunt, et 15 ahit erit ii merito inmortalis possit haberi, partibus amissis qu0niam libata recessit: si ita sinceris membris ablata profugit, ut nullas partis in corp0re liquerit ex se,

unde cadavera raneenti iam viseere vermes 720 Xpirant, atque unde animantum copia tanta exos et exanguis tumidos perfluetuat artus 3 quod si forte animas extrinseeus insinuari vermibus et privas in corpora p088 Venire credis, nee reputas cur milia multa animarum 725 e inveniant unde una restesserit, hoc tamen est ut 702 Dispe1titur ergo 705 quamvis est in omissum a10 tunera it a19 ieetes s 723 priva si

113쪽

III 103

quaerendum videatur et in i Serimen agendum, utrum tandem animae Venentur Semina quaeque

Vermiculorum ipsaeque sibi fabricentur ubi sint, an quasi corpori bras perfectis insinuentur. 730 at neque cur laetant ipsae quareve laborent dicere suppeditat neque enim, Sine corpore cum Sunt, sollicitae volitant morbis alguque sanieque: corpus enim magis his vitiis adsne laborat, et mala multa animus contagibu sungitur eius. 7s sed tamen his est quamvis agere utile corpus, cum subeant: at qua possint via nulla videtur. haut igitur adiunt animae sibi corp0ra et artus. nec tamen est ut iam perseetis insinuentur corporibus : neque enim poterunt suptiliter esse

740 coneXae , neque consenSus contagia fient.

Denique cur acris Violentia triste leonum seminium sequitur , volpes dolux, et fuga cerv08 744 et iam etera de genere hoc em omnia membris ex ineunte aevo generascunt ingenioque, si non certa Su quia semine semini0que vis animi pariter crescit cum corpore toto γquod si inmortalis foret et mutare soleret corpora , permixti animantes m0ribus 88ent, et 5 effugeret canis Hyrcano de Semine saepe corniger incursum cervi, tremeretque per auras aeris accipiter fugiens veniente columba, desiperent homines, saperent sera saecla ferarum.

illud enim salsa fertur ratione, quod aiunt 755 inmortalem animam mutato corp0re flecti: quod mutatur enim dissolvitur , interit ergo traiciuntur enim partes atque ordine migrant;

743 A patribus datur et a patrius pavor incitat artuS.

114쪽

104 III

quare dissoliti qu0que debent posse per artus, denique ut intereant una cum corp0re cunctae 760 siti animas h0minum dicent in eoi pora semperire humana, tamen quaeram cur e sapienti stulta queat seri nec prudens sit puer ullus, 764 nee tam d0ctus equae pullus quam lariis equi vis 3 scilicet in tenero tenerascere corp0re mentem confugient quod si iam fit fateare necessest mortalem esse animam, quoniam mutata per artus tanto opere amittit vitam sensumque pri0rem quove modo poterit pariter eum corpore quoque 770 confirmata cupitum aetatis tangere florem

vis animi, nisi erit consur in origine primat quidve seras sibi vult membris exire senectis 2 an metuit conclusa manere in c0rpore putri, et domus aetati spatio ne sessa vetusto 775 obruat 2 at 0 sunt immortali ulla pericla. Denique e0nubia ad Veneris partusque ferarum esse animas presto deridiculum esse videtur, expectare immortalis mortalia membra

innumero numero , certareque praeproperanter

780 inter se quae prinia potissimaque insinuetur; si non sorte ita sunt animarum foedera pacta, ut quae prima volans advenerit insinuetur prima, neque inter se eontendant viribus illum

Denique in aethere non arbor, non aequore SalSO785 nube eSSe queunt, nec pisces vivere in arvi S, non cruor in ligni neque axis sucu ineSSe .cerium ac disp0situmst ubi qui equit crescat et insit. sic animi natura nequit sine corp0re oriri

sola neque a nervis et sanguine longiter esse. 760 te corpore s 763-746 76 paulus 775 iam mortali l 784 in alto . t 78 Nube t 78 longius

115쪽

m 105

7s quid si posset enim 2 multo prius ipsa animi vis in capite aut umeris aut imis ealcibus esse posset, et innasci quavis in parte soleret

tandem in eodem homine atque in eodem a Se nianere. quod quoniam nostro quoque OnStat corpore certum 7s dispositumque videtur ubi esse et reseere p08Sit Sor8Um anima atque animus, tanto magis infitiandum totum posse extra orpus durare genique. quare, corpus ubi interiit, periisse negessest consteare animam distraetam in eoi pore toto. 800 quippe etenim mortale aeterno iungere et una consentire putare et fungi mutua p0sse

desiperest quid enim diversius esse putandum8t aut magis inter se disiunctum discrepitansque, quam mortale quod est inm0rtali atque perenni 80 iunctum in conelli saevas t0lerare procellas γ819 quod si sorte de magis immortalis habendast, quod letalibus ab rebus munita tenetur, aut quia n0 Veniunt omnino aliena salutis aut quia quae Veniunt aliqua ratione recedunt pulsa prius quam quid Π0eeant entire queamus, praeter enim quam qu0 morbis eum corporis aegret, 825 advenit id quod eam de rebus saepe suturis macerat inque metu male habet eurisque fatigat, praeteritisque male admissi peccata remordent. adde furorem animi proprium atque oblivia rerum, adde quod in nigras lethargi mergitur undas.sses Nil igitur mors est ad nos neque pertinet hilum quandoquidem natura animi 0rtali habetur.

116쪽

106 III

et vel ut ante et nil tempore sensimus aegri, ad confligendum venientibus undique Poenis, omnia cum belli trepido concussa tumultu 835 horrida contremuere Sub altis aetheris oris, in dubioque fuere utrorum ad regna cadendum

omnibus humanis esset terraque marique sic, ubi non erimus, cum corporis atque animai discidium fuerit, quibus e sunt u uniter apti, 840 scilicet, haud nobis quidquam, qui non erimus tum, accidere omnino poterit SenSumque OVere, non si terra mari miscebitur et mare caelo. et si iam nostro sentit de corpore, post quam distractast, animi natura animaeque p0teSta , 845 nil tamen est ad nos, qui c0mptu c0niugi0que corporis atque animae consistimus uniter apti. nec, si materiem nostram collegerit aetas post bitum rursumque redegerit ut ita nunc est,

atque iterum nobis fuerint data lumina vitae, 850 pertineat quicquam tamen ad nos id qu0que factum, interrupta semel eum sit retinentia nostri. et nunc nil ad nos de nobis attinet, ante qui suimus, neque iam de illis nos adscit angor.

nam cum respicias inmensi temporis omne 855 praeteritum patium, tum m0tus materiai multimodis quam sint, lacile h00 adcredere possis, semina saepe in eodem, ut nunc Sunt, ordine posta 865 haec eadem, quibus e nune n0 sumus, ante suisSe: 858 nec memori tamen id quimus repraehendere mente: inter enim ieetast vitai pausa vageque 8s deerrarunt passim motus ab sensibus omneS. debet enim, misere si serte aegreque suturumSt,

835 auris i 844 Distractas i 851 repentia nostris i 853 sumus i neque omissum adfigit i 85 Multimodi l 861 miserest

117쪽

III 107

862 ipse quoque esse in eo tum tempore, cui male possit accidere : id quoniam mors eximit, esseque probet illum cui possint incommoda conciliari, με scire licet nobis nil esse in morte timendum, nec miserum seri qui non est posse, neque hilum differre ante ullo uerit iam temp0re natuS, mortalem Vitam m0rs cum inmortalis ademit. set Proinde ubi se videas hominem indignarier ipsum, post mortem fore ut aut putes ea corpore postoaut flammis interfiat malisve ferarum, scire licet non sincerum 80nere, atque Subesse caecum aliquem ordi stimulum, quamvis neget ipse 875 credere se quemquam ibi sensum in morte laturum non ut opinor, enim dat quod pr0mittit et unde, nec radicitus e vita se t0llit et eicit sed facit esse sui quiddam super inscius ipse. vivus enim sibi cum proponit qui Sque suturum, 880 corpus uti Volucres lacerent in morte feraeque, ipse sui miseret neque enim se dividit illim nec rem0Vet satis, a proiecto corpore, et illum se fingit sensuque suo contaminat astans: hinc indignatur se mortalem esse creatum, 885 nec videt in vera nullum ore morte alium se, qui possit vivus sibi se lugere peremptum stansque iacentem e lacerari urive dolere. nam si in morte malumst malis morsuque ferarum tractari, non invenio qui non sit acerbum 89 ignibus inp0situm calidis torrescere flammis, aut in melle situm suffocari atque rigere

reresecere

118쪽

108 III

frigore , cum sumitio gelidi cubat aequore adii urgerive Superne obtritum pondere terrae. Iam iam non donaris accipiet te laeta, neque X0r 895 optima nec dulces oeeurrent seula nati

praeripere et tacita peetus dulcedine tangent. non poteris saetis forentibus esse, tuisque praesidium misero misere' aiunt omnia ademit

una dies infesta tibi tot praemia vitae so illud in his rebus non addunt, nec tibi earum

iam desiderium rerum super insidet una 'qu0d bene si videant animo dictisque sequantur, diss0luant animi magno e ang0re metuqUO tu quidem ut es leto sopitus, sic eris aevi 905 quod super est eunetis privatu doloribus aegris: at nos horrifico cinefactum te prope busto insatiabiliter deflevimus, aeternumque nulla dies nobis memorem e peetore demet.

illud ab ho igitur quaerendum est, quid sit amari

910 tanto opere ad Somnum si res redit atque quietem, cur qui Squam aeterno possit tabescere luctu. Hoc etiam faciunt ubi discubuere tenentque pocula saepe homines et inumbrant Ora 0ronis, ex animo ii dicant brevis hic est fructus homullis: 915 iam fuerit, neque p0Si umquam rev0eare licebit 'tam quam in morte mali cum primis hoc sit eorum quod sitis exurat miseros atque arida torres, aut alia cuius desiderium insideat rei. nec sibi enim quisquam tum se vitamque requirit,920 eum p. 'riter mens et orpus sopita quiescunt: nam licet aeternum per n0 Sie 88 S090rem,

nec desiderium nostri40s adficit ullum;

119쪽

III 109

et tamen haud quaquam nostros tunc illa per artus longe ab sensi seris primordia imotibus errant, 925 eum correptus homo ex s0mno se colligit ipse. multo igitur mortem minus ad nos esse putandumst; si minus esse p0test quam quod Dil esse vide iuus: maior enim turbae disiectus materiai c0nsequitur leto, nec quisquam expergitu e X8tat,ss frigida quem semel est vitai pausa Secuta.

Denique si vostem rerum natura repenteniittat et hoc alicui n0strum sic inerepet ipsa, quid tibi aut operest, m0rtalis, quod nimis aegris luctibus indulget quid mortem congemis ae est 9s nam gratis sui haec tibi vita aut acta priorque,

et non omnia pertusum congesta quasi in vas comm0da perfluxere at 'te ingrata interiere: cur non ut pletius vitae conviva recedis aequo animoque capi sesturam , stulte , quietem 2940 in ea quae fruetus cumque e periere prosuSa, vilaque in ossen3ust, cur amplius addere quaeri S rursum quod pereat male et ingratum oecidat omne,

n0 potius vitae inem saeis atque lab0ris 2

nam tibi praeterea quod machiner iuveniamque, 945 quod placeat, nil Si eadem Sunt Omnia Seni per . si tibi non annis c0rpus iam marcet et artus consecti languent, eadem tamen omnia reStant omnia si perga vivendo vincere Saecla atque etiam potius, si numquam is moriturus,' 950 quid respondemus, nisi iustam intendere litem naturam et Veram Verbi exp0nere causam γ955 grandior hic vero si iam seniorque queratur 952 atque obitum lamentetur miser ampliu aequo,

120쪽

1 10 m

s5s non merito inclamet magis et voce increpet aeri 2 aufer abhinc lacrimas, balatro , et compesce querellas. 55s omnia perlanctus vitai praemia marces: sed quia semper Ves quod abest, praesentia temnis,

inperfecta tibi lapsast ingrataque vita, et nec opinanti mors ad caput adstitit ante

960 quam satur ac plenus possis discedere rerum. nunc aliena tua tamen aetate omnia mitte, aequo animoque , age dum , dignis concede necessest iure, ut opinor, agat, iure increpet inciletque codit enim rerum novitate extrusa vetustas 905 semper, et ex aliis aliud reparare neeesse8t. ne quisquam in barathrum nec artara deditur atra: materies opus est, ut crescant postera saecla: quae tamen omnia te vita perstincta sequentur: nec minus ergo ante hae quam tu cecidere, cadentque .set sic alid ex alio numquam desistet oriri vitaque mancipio nulli datur, omnibus Usu respice item quam nil ad nos ante acta vetustas temporis aeterni fuerit, quam naScimur ante hoc igitur speeulum nobis natura suturis et semporis exponit 0st mortem denique nostram. numquid ibi horribile apparet, num triste videtur

quicquam, non uani somno securius exstat 2Atque ea, ni mirum, quae cumque cherunt prolando prodita sunt esse, in vita sunt omnia nobis. 980 nec miser inpendens magnum timet aere saxum Tantalus, ut amast, cassa formidine torpens

sed magis in vita divom metus urget inanis mortalis, casumque timent quem cuique serat sors. . nec Tityon volucres ineunt Acherunte iacentem,

954 baratro 958 Inperseeteri 960 discor il 962 agendum magnis i 964cedi l 966 baratrum

SEARCH

MENU NAVIGATION