장음표시 사용
11쪽
que artihia saepius id i quam thoogoniam undo in illo
Carii iii Beriora eum studia quam in hoc collocavisse OStro iure concludemus. Id life ita Phitarchi ingenio at tuo naturae ConSentRDelam S ut iitraremur, Si res Secus se haberet. Qui enim quae Unque egubst D tantum logobat consilio ut ad mores excolendos utile aliquid inde auferret, qui adolescentes tantummodo Laidειας ε νεκα de aud. Oet cap. lli, h. e. morum mendandorum gratia, poetas legere iubebat, quanto is studio utandus est arripuisse carnion ita comparatum ut unusquisque sere versus praeclarum legenti praecopium morale offerret Certe hoc carmen magis idoneum erat piod ad studios legendum eum invitaret quam alterum carmen fabuli repletum tua interpretari probabiliter non poterat nisi Stoicorum ratione ad alias res astranSserret, eamque interpretandi rationem num adeo adamaverit ut per totum carmen neque ita Xiguum eam agitare animum
induceret co dubitare. Sed hoc utut est, vel l eorum Xutroque carmine a Plutarcho in scripta sua illatorum numero docemur in operibus et diebus maiorem eum industriam posuisse quam in theogonia. Ceterum de operibus et diobus quod Boeotos, Holiconis accolas, narrasse sibi Pausania dicit m 31, 4 LoH0M0ν ι αεριτον 'ninui a Loi ντες caρεHxitis ενM, OB λεγοLσιν ci ς' aλλ υσί-odo sto xigat oti εν ῆ a' 'ra . . a s ot twλυβδον δεδνυσαν. εγγεγραατα δε avet is a sera, id Phitarchus, Boeotus ipso, quamquam vi ignorabat, in Scriptis sui ne verbo quidem totigit. Sed adiudicavissu eum Hesiodo theogoniam documento sunt versus theogoniae quos ut Hesiodeos affert, velut v. 80 in quaest. Onv Ι 14, 7 του oro D O sia εστι εολι 1ικον καὶ βασδικον, ἐφ ω τὴν Καλλι orcaei τει&χθαι christi λυσίοδος, v. 117 de dei. Orac cap. 4: Γενην ἐν Γν τὴν Liv σπερυσίοδος . . . nai et 0ν do asci αλἐς σερο λαεν. Cui vero hi loci ad persuadendum esse linus apti videntur, quoniam utari possit Phitarchus hos versus Hesiodeo appellaSSe, luandoquidem Hesiodi nomino theogonia erretur, ne tamen Vere Hesiodeos existimasse, is inspiciat disputationis qua de fraterno
amore Phitarchus agit cap. 6, ubi legitur: 'Holodo o κ i
et theog. v. 22: cir νυ fro9 υσίοδον invia ἐδίδαξαν αοιδην Scit. α ιι0mat indictum quod est in operibus et diebus vituperat, id minime docere affirmans musarum discipulum, qualem se ipsum Hesiodus in theogonia prosessus sit undo certissime evincitur Plutarchum utrumque carmen Hesiodo tribuisse. Illud vero armon quod inseribitur σναὶ 'Hρακλέους, quod tortium odio Hesiodi nomen prae se fert, Plutarchus nun tuam commemoravit, ita ut Si non ignor se, attamen abiudicasse eum ab Hesiodo hoc carmen verisimile sit. Age nunc videamus an studia in Hesiodo Phitarchus posuerit modo ad sui animi fructum an alios quoque eorum compotes reddiderit commentarios tuo utrum scripserit in Hesio
Atque opera set dies eum interpretatum Sse Commentario primum scholia in quibus Plutarchus ut interpro laudatur videntur demonstrare. Quamquam id indicium solum non sufficere liquis putaverit; etenim in utriusque carminis scholiis Zenouis quoquo insunt interpretationes, Umque commentarios in Hosiodum scripsisse viri docti diffidunt ' Vorum non est quod dubitonius. Num portum testimonium habeniusho Gollii XX, S id otiam multo mirandum est magi quod apud Plutarchum in quarto in Hesiodum commentari legi: 'caupo tum revirosuit ut congerminat decedente lima, contra autem inarescit adolescente Eam causam esse dicunt Sacerdotes Aegyptii cur Pellasiotae caepe non edunt; quia Soliun Olerum
12쪽
Omnium contra limae aucta atque damna vicos minuendi et
augendi habet contrarias Quod pertino procul dubio ad opp. v. 780 qq.:
Hκτη δ' Mi siέσση ιάλ' ἀσυι φορός ἐστι φυτοῖσι. Videtur igitur commentarius quem in opera et dies Plutarchus scripsit quattuor libri compositus esse, cum qui inde a v. 780 verSu reStant pauciores Sint quam quorum gratia liber quintus additus sit Itaque Operum et dierum commentarius Plutarchi nihil habet dubitationis incertus vehementer est commentarius theogoniae, cuius nem dum ullum indicium exploravit. Ac vel haec res aliquam de hoc commentari dubitationem movere debet quod Plutarchus, ut supra vidimus, in theogonia e noscenda multo minus quam in operibus et diebus versatus est. Accedit quod in scholiis theogoniae nusquam Plutarchi nominis mentio fit et a perlegenti suspicio rarissimo oboritur haec vel illa esse Plutarchea Sed etiamsi pro certo ammiari possit in theogonia scholiis nihil inesse quod ullo modo ad Plutarchum pertineat, ne tum quidem licebit dicere, quia compositor Scholiorum Plutarchi commentarium, si qui fuisset, haud dubie adhibiturus fuerit, commentarium in theogoniam non eripSi8Se Phitarchum. Qui enim prima in theogoniam scholia congessit inter aetatem Augusteam et illud tempus quo Apollonius Dys- colus visit grammaticus h. e. primo Saeculo P. Chr. n. OPUS suiu conscripsit, id quod lachius probabiliter docuit. Potuit igitur hic, antequam Plutarchus commentarium Suum Scriberet, componere Scholia; cumque horum quoque Scholiorum Sors ea suerit ut in brevius contraherentur potius iterum atque iterum quam augerentur additamentis aliunde petitis, fieri potuisse nemo
negabit ut Plutarchi si qui exstaret in theogoniam commentarius, separatus maneret a Scholiis theogoniae. Vehemen' igitur imbrica haec est quaestio et quae ad certum finem vix deduci possit, nisi novum aliquod auxilium praeter spem accedat. Sed ut omnia temptemus quae rem ObSeuram in lucem Oeare OS- sint, eos quibus theogonia versus asseruntur Plutarchi genuinorum scriptorum loco cum Seholiis quae OSdem versu tractant comparemus, si quid forsitan inter utraque similitudinis depro-hendamus. Di ex umor si eos locos quibus ipsi tantum vorsus asseruntur nulla interpretatione adiecta silentio praetermittimus, duo restant, quorum prior Si in quaeSt. OnV. X14, . Ibi quibus singulae musae muneribus ungantur docens Plutarchus ad theog. V. 79 Sq.: λλιον xxi ' ' χ ὁ προφερεσTaTη GTt arraσεων.ὴ γαρ in βασιλευσιν ast αἰδοίοισιν nrxidia respicit cum haec dicit: του oros o si εν εστι πολιTικον καὶ βασHικον, cp o τὴν λDorcχην τετάχθa φησιν 'Hσίοδος.
Quibuscum nihil similitudinis aboro patet quae scholiusta dicit:
Καλλιο xxi σιγη, ὴν καὶ προφερεστάτθν δαε cassc0ν, τι τάσδὶς επιστηs ii ὁ λ0ro ἀν υτερος α διὰ το xi gr0tητικλιν ἀν υτερανουσαν. tque etiam munerum ceteris musis a scholiasta et a Phitarcho ibid. attributorum tanta est diversitas ut ne in his quidem hoc soliolium quidquam habere cum lutarcho commune appareat. Itaque locos inter Se Opposui8Se Satis habemuS.
Cf. Sehoor, o Plutarchi commentario in Hesiodi opera et dies. Progr. Rendsburg 1870 p. I. CL L l. p. 32.
13쪽
Alio locus est de des orae cap. 43. Ibi laudatur Hesiodus, suod tellus istiani nonnulli philosophi terram ιάνεων γ' i fauς, . . empiter ana, appellarit v. lii scholiusta
Restat ut pauca dicanius de loeis tribus suos ad Phitarchiauetoritatem referendos esse possit aliqui SuSpicari quorum unus est in brevi pra0satione Scholiis praemi8Sa: stoi scia δε isti γι σαν co os ot δε opsti . Hoc enim modo odom lutarchus muSarum nomen Xplicat de frat. m. cap. 6, cum dicit ut si OD It Di Οιaν εἰ πιι piλadελ psa ν οἴσεις muSa ita Ominata esS a Graecis Ea vero notatio, si luchius quidem recte docet', singularis erat nec longe propagata, ita ut propiorem quandam utriusque loe affinitatem nostro iure Statueremus, nisi totum soliolium exceptis verbis illis ad0o ieiunum te parte ineptum neque ullius pretii esset. Imprimis qua adnotation0m illam ex illanandam adduntur εἰ γαρ καὶ δων stri ρονε πισο ειληχεν, λὶ ιεν σιρ0ν0Mίας, ν ὁ γε 0s ειρίας, χ ὁ καὶ λ εγιεί tu. ud 0r a tissa rέρ 0ν, re εν Z iri πύσας
Plutarchus corte rem ita animo proponebat ut musa inter se amicas ut cognata eSSe h. e. ut qui ad unam earum maXimesos applicaSSet ei Statueret tamen cetera limoque colendas esse, si luidem homo seri vellet vere eruditus. Quocirca paros putare illud musarum veriloiluium tamen usitatius suisse luam lachius censeat et assumptum esse a scholiast alicundo
a Phitareti SeorSumi. Cf. l. l. p. b. No iii igitiu illa in praefatiunculam Plutarcho tribui mu', neque ut alito statuamus commovemur Usonori diSputation in iis Ithon. XXII p. 92 instituta. Is enim ad opp. V. 25
scripta , cap. 13 conumentationis do tranquillitat uni nil 'inquo cum Phitarchum ipsum hunc locunt transcripsisses in Onimentarium Uuum, quod opinoris forsitan verisimilo non sit, quoniam ne unum quidem talo exemplum exstat, statuero debemu. intorprotom quondam gnarum qui archi erit,iorum intori rotationem inde vorsus Hestinio imi uatum esse. Sed do raofationes theogonia idem iudicar si licet. Nam et Mona- consis illo codo videtur secretum a coloris locum obtinere, ut ab illo proficiscontem de coloris talo aliquid onoro vi liuont, nec orisimilo si intorprotom tantummodo vori quium illud a Plutarcho Sum pSis-0, cum tot se tam gregia ipsis do musis involita alia inde percipere in romptu essot Probabilior certo hac vi lotur alia xl,licatio, qua illam muSarum notationem ex ΡΡ adnotationibus Phitarchois, unde Xciderit postea, in theogoninoe scholium transeri litam isse inliquis putaverit, XemPl IlienSScholio thoog. v. 0 ,5 quod quidum munitosio X OPP. Cliotii Coni liliarit,uSconghitinatum sit. Ibi tot hoc piidem de rausaliunculao Suspicari ori is illis, sed serisimilo no hoc quid in est propterea quod de duobus aliis illi similibus locis, qui doliine tractabuntur, illud cogitare non licet.
14쪽
Deinde in disceptationem voniunt ex scholio ad theog. v. 116: adscripto haec Πλατων πανδεχῆ φυσιν λεγει dia a Torr0νυI Oστησασθαι ος δέχεται τους εἰς ἐτον γεννωμενους. Simileoni dicit Plutarchus de Is et sir. cap. 57. Ibi OStquam Hesiodum eadem rerum principia cum Aegyptiis posuisse v. 116)
Cf. Tm. 50 B: λαυτος ὁ λογος περι τῆς ra παντα δεχοιιένης φυσεως ot 1 A: ἀλλ' ἀνορατον εἶδος τι καὶ μορφον, πανδεχές. Cf. Flachii l. l. p. 39.
oil ις ροωτεσουσa ταῖς ρανίσιν ἀνακλαται, στε γίνεσθαι ην ἶριν Cum his locis certe non minus similitudinis aboro iudicamus scholiastae adnotationem quam cum Posidonii loco quem Flachius fidenter censet' a scholiasta in suum Sum OnVerSum
φέρειαν. Sed vel haec similitudo, quae scholiastae uni cum duorum scriptorum locis inter se alienis intercedit, caute agendum esse docet et casui plus tribuendum esse hic quam primo obtutu videatur liceret . Haec habuimus quae de hac quaestione XponeremUS, Dequeo cis quidem fontibus qui hodie nobis praesto Sunt plura hauriri posse putamus. Utu vero de tribus locis illis iudicabitur, illorum similitudinem cum locis Plutarcheis satis firmum esse indicium commentarii a Plutarcho in theogoniam compositi nemo iridi qui censeat. In dubio igitur res rosinquenda St. Iam aggredimur ad Plutarchi studia in opp. collocata. Ac primum quidem id agemus ut et exploratas olim a viris doctis commentarii ab eo compositi reliquias examinemus et, si fieri possit, nova indagemuS. In quibus ne quem subeat mirari quod tot tantisque oratio hiatibus deformata videatur, cum tamen enseleri , intonisii '
Cf. l. l. P. 9. Apparet cur του oton et τῆς ριδος interpretatione non X Opp. Commentari in theog scholia transcripta esse possint id quod supra tetigimus) oque enim illae voces in opp. locum habent neque habuerunt certe in commentario.
Bensoler, de hiatu in scriptoribus Graecis Pars I roibor 184l p. 314 Sqq. Statonis, do hiatu in Plutarchi vitis parallelis epistola ad Her- mannum Sauppium, urbs 1845.
15쪽
Sehellonsii ' curis Plutarchum vitavisse hiatum Satis constet, Pauca nobi liceat praemonore. Hanc litatus vitandi logem Xploratum est Plutarchum cum ullis scriptoribus sibi imposuisse in eis Scriptis quibus quaestion0m ad philosophiam quidem aut historiam tertinentem tractabat legantur ab ipsa orationis legantia Rugenda nanetu causam hiatus vitandi satis probabitum; sed Commentarii, luod genus Scriptorum instruere potius doctrina luam elegantia delectare solet, sine hiatibus compositi nulli imeXemphun notum est. Sed etiamsi Phitarchum cognitum haberemia hic luoque tenuisse consuetudin0m hiatus vitandi, ne ita quidem eas tuae hiatus exhibent rosi pilus commentarii in Suspicionem vocare liceret ob id ipsum 'iod sunt reli luiae X Ommentario ab aliis hiatum minus curantibus Xcerptae et discerptae. Hoc unum est quod praemittere voluimuS, alterum e lino ad scholiorum ud Olip adscriptorum rationem Condicionem pio. Quae scholi tribus viris obentur Proclo, gelgae, Osuhopulo. Ex his Proeliis philosophus, qui Academicorum
recentiorum se 'tam secutus quinto civebat Saeculo . Chr. n. in OPP. Commentarium CompOSuit, quo cum muli philosophorum illorum modo subtiliter atque argute Conmienta, tum Vero reberrima Phitarchi rationis interpretandi et emendandi speciminae eius commentario vidolicet ab illo assumpta continebantur. Sed Procli quoque libellus sua sata habuit decursu enim temporis valde laceratus additamentisque depravatus est. Quod quam incommode Plutarchei commentarii fragmentis in Procli opusculum insertis acciderit in propatulo St. Nempe cum Proelianis permulta periisse videntur Plutarchea, et multis locis ubi Phitarchum Proeliis secutus est auctoris nomen intercidit, ita ut seri vix possit ut Plutarchea ubique satis certo inter-
Sed iam quomodo TY0iga nobis aestimandus sit videamus. Is compilator impigerrimus, ineptiSSimus homo cetero tui, ad Hesiodi interpretationes conficienda Proeli commentarium im-
pudenter exscrip8it. Vivebat autem saecul duodecimo nec umintegrum Procli commentarium ante oculos habebat, attamen int0griorem eo quem no nune habentUS; luam rem priniuSUSonor Xplanavit t. l. p. 58 8 sq.), atque Scheerium l. l. p. 2 sqq. illius sententiam frustra impugnaviSse uigigius demonstravit. Itaque os de hac re plura verba facere SuperSedemus t Oefatemur posse quidem fieri ut novae commentarii Phitur rhoirosiquia in gelgae adnotationibus inveniantur, Sed novas nobis ut inveniremus non contigisse. At tu etiamsi aliquid novi 0pr0-
henderetur, tamen inde non mulium ieraremur, eum non Oleat
TZetra integra aliunde XScribere, Sed quae SSumpsit ea Suis consuescat commiseere hariolationibus, iniucundam ita sarraginem eniciens nec magno pretio aeStimandam. TZelga ver non magis ad nos pertinet OSchopulus, qui magister Bygantinus saecul decimo tertio Opp. commentario instruxit, qui ex metaphrasi satis ieiuna et e notis constabat grammaticis ex eo quoque Seneri iudici Proeliana recuperari ΡOSSunt. Hoc utut St, reliquias commentarii Plutarchei novus in eo non invenimus Nobis igitur res ori cum uno Proclo. Sed priusquam quas novas indagaverimu commentarii Phitarchei seliquias aperiamus, dicendum erit de nonnullis fragmenti is numero torum quae a viris doctis olim Plutarcho attributa Sunt. Ex quibus quae Plutarchi nomine notata non Sunt quo iuro Prostituta sint, cui dubitatio Oboriatur, argumenta quibuS
freti viri docti sua quaeque Plutarcho reddiderunt in medium
Ac certissimo quidem Origo Plutarchea explorata est fragmentorum eorum quibus consimilis et sententia et dictione bicus e scriptis Plutarchi ut eruertitur contigit. Velut fragmentum
16쪽
graρορουσι την βλαβγην Plutarcho redditum est propter similitudinem quae ei intercedit cum loco qui est de pros in viri cap. 17
Aliorum indicium stili Plutarcho repetimus a studio Plutarchi verba poetae quavis ratione ad res morale referendi. Quale exemplum est fragmentum 18: έρχομενου ὁ σείθου καὶ λ, γοντος καὶ ε Tot rcazρίοις ε ιν εορτη LIιθοίγια, καθ' 'ην
Porro complures loci a Scheerio l. l. p. 9 sqq. collecti ostendunt Plutarchum encie Operam dedisse ut Hesiodum defenderet ab opprobrio ου aetono - γελοίου Velut dicit do
Nec silentio praetermittimus quod Plutarchus Chrysippum Secutus praecipit de aud. Oet. cap. 13 - , ut qui Oetas OnSidoruto logor velit id quod hi unum pronuntient ad plura portinere en Soat. Huic consili paror cum idore in scholio adv. 7444 l. Gaisi. 746 sq. Goetu.):
adscripto, algigiu. l. l. p. 27 hoc scholium probabiliter Phi
17쪽
Denique saepe solo Plutarchus iudicia a se lata Xeniplis ex historiis potitis ut dictis virorunt thistri uni oonsi utare. Ea ConSuetudo, quae istiani iaXini liri,pria Phiturelii est, luculentor repraesentatur ragmont Duobn. , ubi post quani necessitudines naturales potiores esse eis quae intor ali nos honi ines exsistoron dixit, ita pergit: Zai ρmῖς Iarasito oonfiiv
Praetor haec indicia initrum proprietas Ormoni Phitarcho insignis non mediocriter adiuvat discernere aggredientem utrum Phitarcho scholium suoddam sit adiudicandum neeno. His potissimum de causis rosi lilia conmisentarii Phitarchoi qua Plutarchi Omon non prae se serunt a viris doctis Phitarcho restitutae Sunt e quibus de nonnulli iam genuis. Atque de scholio sex gutguo a. v. 169 Gaiff. adnotatione petito, suod Duebneria alter loco si Suit, ProrSu Consentimus cum algigio abiudicunt hoc soliolium a Phitarcho his de causis 'prinium Philaretius non ut is qui Ommontatus
sit Hosiodum, sed ut scriptor illustris laudatur deinde scholium ilhid primum compositum os ad Lycophronis v. 1204 tertium in Lycophronis scholio verus mythi pater nominatur Procopius boli. Goth. IV 20i denique Francorum mentio uti monet ut cautio adhibeatur'. Soquitur frumentiam 3 λέγει ὁ εσθλOD OD 10νς p
lesto ferre, ut eos conton datur eam Contemnere, reSpuere, nihilis auore, id luod confirmatur Socratis dicto in fine posito. Suholium igitur in duas discinditur partes, quarum altera ProrSUS dissoniit ab ultera Quum difficultatom cita sorsitan expediri vos ut posterior scholi pars Proclo tribuatur contra Plutarchum disputanti ut lues in iiii. initio quaedam intercidisse putontur talia foro: λΓ Aio ἴλυ0 δοκεῖ siti γὰρ . . L Attamen
non omnibus numeris haec suspicio nobis satisfacit Contra nimili toro liuo qua verba in prior scholio Proclus do Phitarchi intorprotatione faciat, ea non oblocuturi osso sed adstipulaturi; obbului eum ita solor ut in fragm. 8 Duebia.): υκ Icoi εχ t oi i do P, 0 Πλ0iiaρχος ξηγVGaio et grῆσaν ἔγκυλrrisas I at Zaκίαν suo ὁ λουν. Praeterea Sententiam pSam prorsus abhorror in Plutarchi moribus atque ingonio, cum virtute XCellonium non facile appellet qui iniuria piadam graviter Commoveatur; quae in Xemplo Socratis cernatur, andem Phitarchum exiestimare virtutem , ideoque AEtiam mi tribuendum osse illii lexempliun praeSertim cum dictis talibus virorum illustrium quae Contenderit ipse confirmaro valde ei sumiliare sit. Itaque contuetur Subveniendum est scholi ita ut pars prior posteriori accommodetur in hunc modum λέγει ὁ εσυ λους fovi 0υς ν
18쪽
Putgigius inde a verbis ora russodo a Plutarcho alienum enSet, neque quin Proclo adiudicandum sit dubitat p. 24i. Vellemus profecto causam addidissut huius iudicii, quod nobis quidem temero factum videtur Neque enim veri est simile Phitarchum continemorata Hesiodi correctura illa, qua Zeno quid melius Hesiodus dicturus fuerit indicare volebat, addidisse contrarium Aristippi iudicium nequo quid ipsi de ea re sentiret pronuntia8Se praesertim cum popularis Sui sententias non olim cxplicare, sed etiam defendere studeat. Si autem Zenonem iam apud Plutarchum refutatum invenit Proeliis, vix credibile est eum malitisse propriam illi refellendo operam impendere quam XScribere plenam adnotationem Phitarchi. Praetero nihil prorsus in scholio invenimus quod a Plutarchi ratione alienum sit. Ex fragmentora nos quoque sicut Putgigius est, tantum inde a sit strer ad λεγos ενον Phitarcho damus. Nam verbi quae praecedunt: ιιουνογεν di rάις se o reaze OOν ικον φερβέροιιεν 0ξειεν ν χεο ιος ὁ στίχος εἰνat καὶ raνακτοῖνἱος τι γέγονεν υ ιυνος et I rare dissicialia proponitur quae do do Phitarchi ratione cxpeditur. Neque a Wytionbachio ideo adduntur
quod Phitarchi sint. sed io quo huius interpretatio spectet
prolatio altera lectionem salsam i 0 ot pro inpii Xhibet, luam Phitarchus vix ante oculos habuit. Dissentimus a ut gigio fragmontum 1 tantummodo 'oolorum o Philarolio traxisse statuonte p. 243. Hoc enim facile nobis concessoris scholium sicut nunc eXStet cf. p. 16 absollatum in se ae lane perfectum esse sententiasque iust tenore inter Se Xcipere neque quidquam 3gi quod abesse malis. Tum ver sententia in fine collocata manifesto prodit manum Phitarchi, cuius erat OnSuetudo e poetarum Verbi aSSumere quae ad more emendando valerent. Hae autem Sententia extrema quoniam colliguntur quodammodo et comprehenduntur quae praecedunt, ea quoque Omnia Sicut leguntur Phitarcho dare non
est dubitandum. Πατρίοις quidem Plutarchus de festo Atheni-
19쪽
soliolio legitur Phitur 'hi is se videtur, praesci tim sum in Sit in eo adona exsilientio orassitudinis pedum lua postea haud dubie ab ipso Phitarcho datur: εοικε ε - η εν OG MOic LΩ Γν'
Atquo tantum luidum do Plutarchi continentarii fragmontis in dition Didotiana collectis nunc reli pilus alias ab aliis viris do 'tis exploratas ot hic illic prolatas in diseoptationem Oeenius. Wytionbuchius igitur praeter a tuae in oditionem suantro rupit si agmenta in scholio ad versum quem uissordius nu-
20쪽
oντες. De hoc scholio Wytionbachius l. l. II p. 317 'manifesto', inqiuit, ' Plutarcheum est, nescio quomodo in OStra Ol- lectione omissum. Ad hoc iudicium, quod, ut credimus, reete