De Plutarchi studiis Hesiodeis [microform]

21쪽

2627

οἱον εστι τὸ μὴ ἐσθ' ειν ἐς ci διφρου uri inci tot νεοκος καθ' ησγαιμχη φοίνιμα φυΤενειν siridi ci ρ μαχαίρ/ὶ σκαλενειν ἐν xj Cκία. Noquo illud nobis dubitationem movet quod in quaOSt. OnV. VIIII, 2 Plutarchus quodammodo roicit' interpretationem quae est in scholio praecepti χελιδον μν εισδέχεσθαι, qua Ut garrulOS arceamu a nobis suaduri dicitur. Saepius enim Phitarchum sibi non constitisse in interpretando infra videbimus. Duinquae cogitatio physica in extremo Scholio pronuntiatur ἐν Hi

Gaissordius doinde Laceda0monii dictum quod ad vorsum

Talia nim apophlegmata Phitarchus in deliciis habebat, eaque

videntur SSe.

Tum Schoerius l. l. p. 14 Plutarcheum osse iudicat Scholium versus 263 Gaissi:

22쪽

Ita seribimus Gaissordiunt secuti f. adn. d. h. l.)- Fortasse ita emendandum.

23쪽

legi tu verba καὶ ἡ νέειεσις ac τους recis ἀξίαν et τι o Praς. Haec Verba, quae fere eadem in scholio sunt, nostro iudicio satis istendunt Phitarchi partem osse scholii. Sed vorba εἰ di

scriptore Saeptu exempla repetere Plutarchum quam X Omoro

quaevis fores illius librorum lagina docet. Sed quae gelaos habet: εχεις caράδειγμα τον II ἔριν Ἀλέξανδρον, δι' op ohosti

24쪽

3233

0Xonipla Onterica, quae Plutarcho suam maximo familiaria osse modo dixi nnis denique xl licatio concluditur pra000pto moralio pi tuo orbi deducto, id luod prorsus ex illius moro ost. Ita suo hoc scholi: uni fragmentis Commentarii inserendum osse oonfidi iamS. In scholio ad . 306 Patχigius recordatur cap. 2 Sobinis vita0. Nos ibi nihil involair potuimus quo scholium Philaroho

cap. 13 cf. p. 17).

25쪽

Ex scholio autem ad . 767 Gaiss. oum coria fide tantummodo a Plutarcho possunt rostitui quibus quid de sue Aegyptii pinuti sint exponitur: ἐν ε σῖν νίερον Amri I ιιοι

26쪽

formata videtur esse in lem V p. 604 dicentis ἀκολουθον

Hoc verissima coniectura restituit PatZigius pro ευνουχους P. 26.

27쪽

maiore commentationis de sera numinis vindicta quasi in anguStum coacta praebet. Atque Verba et γὰρ si ν Las ρ υν R. T. λ. quodammodo referunt quae Timon contra Plutarchum

dictitarat nimis iniusto fieri cap. 12j. Ea Plutarchus refutare

conatur Xemplo a medici petito, qui quos morbis Obnoxios esse videant certo vivendi modo tenui pie victu Studeant praemunire cap. 19); easdem enim partes deum agere in liberis malorum castigandis puniendisque, quorum ingenia quomodo Sint Comparata unu omnium Optime perSpiciat cap. 20i. At pie hoc luidum priore parte postremi nuntiati quod est in scholio, illiti parte exponitur posteriore. Praeterea VOX 'εσιν Phitarchi recordari cogit, quae non Sine cauSa OSita SSevidetur ubi de hominum ingeniis mutandi corrigendisque agitur. Etenim VOX γηθος, ut Phitarchus in cap. 6 docet, a consuetudine nominata est mutari igitur potest atque idonea ratione emendari, id luod in scholio docemur.

δαίμονι δ' io : ἐλυσγa, et ἐργάζεσθαι μεινον interpretationem scholio traditam oettsingius ad . 314 mirum

ta πεῖν is γε υργι κὸν Mi τεκτονι κον sigroρι κῖν 'i αλ orto Dν. No. Plutarcho iam tribuere mon dubitamus, iique praecepto nisi quod Plutarchus iuvenibus poetarum legendorum studiosis commendat et exemplis multis variisque illustrat de aud poet. cap. 6ὶ Ibi inim cum ad variam mominum vim accuratius attendere iuvenes iubeat tum idem in d0Orum nominibus maxime observandum esse ostendit Sed adscribimus verba, quae haec sunt sty τ υν Ῥε υν Ἀρχευsιεθὶ ὁ δάσκειν τους νέους it

τες. Exemplis vero utitur Vulcano, Marte Neptuno, qui modo de ipsi modo ignis, ollum, mare intellegendi sint. Eandem

autem rationum ad interpretandum assiops in vorsu Hesiodoo

Quam Sensui immutationem tum Nero rata tuerit quaerere ab

ἐπιτροπευονσλὶς ων καιρέον κε νέων. Denique Proclus ipse nona Se Scholium profectum esse videtur demonstrare ea re quod

28쪽

4041

in scholio ad . 313 Gaiss. scholii ad . 312 argumentum Satis

effuse repetit verbis inanilitatis, ut si quis sontentiam referat alienum, verbis tamen alienis uti nolit. Ita autem loquitur: μὴ

Quod enim postremis verbis ponitur, si inimicos ad Onvivium invitemus, futurum esse ut et ipsi ab iis invitemur, idem ad eundem Hesiodi versum respiciens Plutarchus de vit pud cap. 4 his verbis declarat: Di 9 σι γαρ musa - δειπνήσεις, ανδειαν si ς. Alterum vero indicium Originis Plutarchea cognoscimus e Sehosii Verbi miro Psiένον - τραγιε α β 0sio εἰναι

τῆς Ἐστίας simile enim aliquid invenimus in fragm. 43 Duebit. ,

Hoc repositimus pro γονέας nihil enim de parentibus, Omnia devicinis Hesiodus hic loquitur.

γείτων sit συνοικός ἐστι in os c0ρόφιος Plutarcho tribuimus, quamquam id plane certis argumenti eVincere non OSSUmUS. Sed verisimile est Plutarchus enim cum in initio soli hi dixerit τα ιρ0ς τοῖς φίλους - γειτονας πιθλὴκοντα Suaderi hi verSibus,p0Stquam a Deo φίλους fuSiu illustravit Schosii pari priore, ταπρος γείτονa quoque pluribu tractasse utique S putandus. Proeliis autem illis transcriptis cur haec omitteret ac de suo potius Suppleret cauSam OS quidem non perspicimus. Nec dedocent Plutarchum quae in scholio de vicinis Xponuntur. Neque quemquam nisi Plutarchum, qui anxia cura quamvis Hesiodi vituperationem occupare Studeret, descensurum suiSSeoxistimamus ad rosollendam Xpressis orbis miram opinionem eam qua qui putaverit HeSiodum praecipere ut vicinum, quamvis non amicus Sit, potius invitemus quam amicum qui, id quod Supplendum St, non sit vicinus. Etiam quod in fine Seholii contenditur, vicinitate providentia, non a uis disponi

29쪽

notationuni suae periit , no id suidoni alionuin os ab ingonio Pharchi, tu inattein distinction0in volt do aud potit. τ me insputans quae in Diuin uni vita ad dei, sua ad provi-

Ῥu nostrum aggrediamur Sic gubernatorem navis votiti

que agricolae idecipere ait ut Iovom o Cororoni proohiui di Oeelli aratriim manu tenens a. o. nania parata li totis a opus arrandi persciendum. Huius autoni sotiiotiti similom, ima scholii verba reserunt Hoc enim tantum in toros quod p o

loco propritim laborem pro condicion ponere dicit poetam deorum invocationis, in scholio eum monentem facit ut proprio hibori deorum invoeatio accedat. Praeterea alia Plutarchum auctorem produnt. Mirum enim quantum diligit Plutarchus dicendi formulam D a λως . . . αλλα, Velia legitur de San. praee cap. 6 ot 1 a λ sec. τυ χρὲ σθαι τ0ντοις arc γορευσεν, ἰλλα exis'at εoti ενους ἐδίδασκεν et Plat quaeSt. Cap. 4: Dχαγελεῖς σι υνγησις, ἀλλ 0s ιερ εἰή Tat, u νησις εν τάξει nec utinus Phitarcheum videtur dictum in fine positum Socratis, quom alibi quoque Plutarchus ad arte vocat eum eadem neglegentia, nec Scriptorem nec librum nominans undo hauserit. Ita scribit de curios cap. 13: a' arce ra 0κρατης caρ νει

30쪽

bulum si xi κος ἐλειν alienum Sse Plutarcho vehit de mul viri. cap. 17 legit ire: at φιλ κος σχεν ὁ x0λ0ιος. Itaque hanc adnotationem Phitarcho adscribimus, neque hoc nune quaerimuS num interpretatio grammatica quae hic nobis offertur videatur probabilis SSO.

Idem iudicamus de scholio ad . 704 Gaisssi: