De Plutarchi studiis Hesiodeis [microform]

31쪽

iorum sontentiam maiore ita tam vi et pondere offerendam transeundi modiis qui fit interrogatione interiecta ba τί ur is ZOνς ra. Oυς υἱους Cuiu Sit nilo exemplum est in fragm. 8 Duebn.ὶ - τί δει octo ς λέγειν Orco D γε κ&ὶ Ξενο τανης . . GHλον creorto D GDνγεii a urmas. Quod solo Plutaretius post tales interrogationes porgere particula orto , hoc non tanti momenti osse nobis videtur ut dubitantes nos reddat de lu-u.rchea huiu adnotationis Origine.

γιροὶ χθιο δαέχθεια de adiit et in cap. 22 ει ι δαεχγείας ρος ειέρους . . . ιεξH0P. Tum Platonis dictum Phitarchum prodoro videtur denique enuntiatum extremum cogitare cogitd Plutarcho sa0pissimo ita pateticula Di disputationem conelii-donto, id quod videre sicut in fragm. 18 1 si ἐν DP ρχo

32쪽

4849

εὶς ει σε ut ιν dicit in scholio ad . 735 . Deinde vero nihil Obstare quoni inu Phitarcho tribuuntur qua in soliolio do flu-niinibus ut eoruni iniuginibus exponuntur doco locus qui est

et ipsunt rosor studiunt illud cf. p. 47 Plutarchi quo in quovis negotio, priuSquam id aggrediamur, deo nos adire iubet, ita ut lio quo suo Phitur 'ho fidentur adiudicare liceat. Se luitur Scholium riuod adscriptum ist ad i. 25 sqq.

33쪽

5051

Qui vero hoc scholium Plutarcho tribuere velit, is acore non potest quin adiungat quae ad . 256 Gaisis sqq.:

cognovimus enim et mensam et focum a Phitarcho cum ira

comparatum vid. scholi ad uv. 340 et 73li, et imitari deum diuubantur cuni flumina tum principia vid scholi ad uv. 7330 735J. Memoramus etiam in hoo Scholio rursu Oecurrere dicendi Ormulam olet νιλ 0 . . ἀλλύ, quam Plutarcho amiliarissimam esse supra diXimus p. 43i, et verba ἐφορα ὁ Ζευς, qua iterum loguntur in fragm. 6 Duebn.ὶ ἐν ιεῖ ὁ τῶ Laρόνει

His fragmentis quindecim, quae aliqua cum probabilitate, ut speramus, Plutarcho restituimus, adnectimus duo quorum originem Plutarchoam sentire videmur nec tamen Xtra Omnem dubitationem Onere potuimUS. Unum raobet scholium a. v. 220 Gaiff. sqq.: γ δ αεrat ictato G αυλιν καὶ με tria υν

34쪽

terea et smescit ire γει quod idem legitur in scholi indis. 325:s Esre εὶαι καὶ ιιι υρίαν ἐμίγει, Plutarchum videtur prodoro, et vocabula sin: γηρὰ Ἀροαίρεοις vere Plutarcho sesso quivis dictionis Phitarcheae se mediocriter peritu Scit. Aliorum mobis Tragmentum suppoditu scholium versus

de Plutaretio c0gitur' cogit, mee minus a uno do in 'toruin nostrorum ratione praeeipiuntur, ut is ordinom εο νε ειν oe On- Serventu atque augeamus. Moo nim quodanmiolio in ost otium

35쪽

5455

ropugnantiis Stoicorum tortiusque quo Stoico quam poetasubsuris Ora die 're contenditur, tum vero per Omnia fere Scripta Philaroh rofututionus torti nunc Stoicorum Mootrinae Noquotlimen Omnia eorum inventa repudiavit, sed qua ei probabilia vid0bantur in Suum usum convertit, inque eorum numero recepit modum fabulas votoros interprotundi Stoicis acu 3ptum Solobant autem ii, ut notum St, subulas illa quibus Horum ortus, certamina, Calamitate narrabantur ad viros naturales, animi facultates, alia rati Sserre, h. e. ut uno nomine ro Comprehendatur,

pro allegoriis accipere subulas. Atque allogorius no Phitarchum quidem aspernatum esse liquido demonstrant quae do IS. t Osir. cap. 20 Scripsit H90ς oro D ινῖς ire asi Hira traia υνζος ire πιλλα λιν διάνοιαν. Sed huius explicundi lationis prorsus Pro Sua natura atque indole unam ceteri partem praeserebat, pia 'ei sicut Moctrinae morales fabulis subesse ixistimabantur. Ad 'unc quidem dum in iis quaesi Veneris Mariisque adultorio et do Iovis cum Iunono in Ida concubitu Homerus narrat Sontentia eum morale putat effinxisse, quibus haec ui, voliteri docere et malum musicam malaque tolloquiu

multum ad depravandos mores valor o amoros virorum dolisnuiliorum et artibuS Xeitato non modo non diutin nos osso, sed tiam uitari consuescere in odia.

Iam Si quaerimu quomodo physicam Xph:0andi rationem quam pra 'ferebant Stoici, Plutarchus adhibitorii, mirum luantivi vid0bunus eum ibi non constaro. Ropudiuro quidem amma ris videtur suam recipere; Sed exempla quae in utramque partonia valeant inveniuntur. Nam reicitur qui doni phvsica intortiri*iundi ratio de aud poet cap. 4, ubi de fabullis duabus agitur, olei tur

36쪽

ineOnstantia convictum Pluturulium iub0mus de qua utut iudi- 'abitur , Ur ration0m luno Plutarcho cum Stoicis in interprotundo intor rodat, iuero utique lueo intorpretationes quae in Moholiis insunt Stoidas ad Plutarchi uultoritatem re V ,eari, quam suam pro Certi Diu rei tostimonii habor ne luoant. Sod ipsus considoronius tollorum interpretationes quae in Proeli scholiis invoniuntur. De Zoiga nim quaerere mittimus, quia nimis ineo istum os quid Proeto debeat, quid ipsuox Stoicorum Oetrina adsciverit; nam nurum eum fuisse Stoicorum interlirotationum physicarimi cum Ouini eius Scripta demonstrant tum Vol maXime Xogesis quam scripsit Homori. Ibi enim ed. Hermanii p. 55 5 legitur Iunonis piidem numinis

ud modum trita ut ubivis viat rata non XStant.

Interpretationes igitur Stoicus invenimus a Proclo assumptas in his scholiis:

Cf. quas definitiones Stoica Fluchius collegit t. l. p. 33, Schol.

37쪽

quidem de re iam Aristoteles anal post I 10 p. 76 b 24ὶ sod

Haec igitur, quae Stoicorum rationsem prae se ferunt, Xaminare nune in animo est, Si quid sorte orum Plutarolio tribuondum Sit. Atque quod primum fecimus musarum noni ni veri ululum sive ex ipso Platone huc transcriptum est sive Stoico cuidam uia 'tori dolietur, a Philarolio alienum videtur 3 esse is enim, ut

' Videtur, inquani. Nam pro corio affirmari nequit. Eionim τουχαους quidem dua etymologias assert, unam qua a χανδύνειν, ut videtur deducitur in quaest. OnV. V D, P ευδοκι/ιεῖ ὁ βαDi αOrco καὶ Hotodo

supra vidimus, aliter nomen explicabat, suo σας ut si OD ἀεὶ oosa a Graecis Ominata osse dicens. Neque in reliquo scholio quicquam inest quod Phitarchi nos admoneat. Qua d findo de sermone ut a Vulcano et a Mercurio Pandora indito dicuntur a. v. 77 Proclo ipsi lachius adscribit l. L p. ili, exponon non multum fuisse discriminis inter Stoicorum et Academicorum recentiorum illiusmodi interpretationes. Quod si ita est, etiani cetera huius generi interpretationes Proclo ipsi deberi non immerito suspiceris. Phitarchi quidem scholimn ad . ii non est, qui ou D roi ἐνδιαγέτου Zai Leo foet D mentionem inicit eum prino phil. cap. 2 ἐν- Τιά uror, non reogoρικον, ut ScholiaSta, Mercuri attribuens, sod eam divisionum frivolam esse dicit. Tortium in disceptationsem venit scholium versu 105; quod num a Plutarcho prosocium sit iure dubitaveris. Cum enim nunquam videas Phitarchum ita ut in scholio in Stoicorum fidoni et dicionem se permittor , tum vel minimo iis assentitur quae ad principalem eorum doctrinam maXime pertinent. Cumonim Stoici omnia fati nocessitato fieri credant eamque neceSSitatum Iovis consilio aequiparent, Plutarchus contra de aud Poet. cap. 6 dicit poeta rao nomen ponente modo intellegere ipsum deum, modo ortunam, modo fati noeeSitatem, quo evidens fit x ius sententia non omnia hac noceSSitate, Sed etiam quaedam de Diuuine, alia fortuna seri Ut igitur summam huius disputationis saetamus, haec duo iam cognita habemus primum Proclum ipsum a Stoici in all0gorico interpretationum genere e parte non de diverSum fuisse deindo do duobus quidem scholiis Stoicis, quae ad V. 7 0 10 adscripta sunt, constare, de uno, VerSu ' Cholio, Ve

38쪽

risimilo osse ea ad Plutarchi auctoritatem noli QSSO QUOCanda. Praeterea qui opulabit X Omnibus scholiis qua aut tota aute parte Phitarcho potuerunt restitui allogoriarum Stoicarum nec volam inveniri nec VeStigium, eum credimu ConeeSSurum

esse interpretati anus Stoicas quae insunt in scholiis Phitarcho potius abiudicandas esse quam adiudicandus. Sud aequo dontius loqui nolumus hoc tamen utique nobis coneodotur nimium osse illud laetiti iudicium a quo profecta si hau disputatioo inesse in soliosis Stoica quae Plutaretio non debeantur. Stoicis igitur pauca petivisse Plutarchus videtur, petivit haud dubio multa a criticis Alexandrinis, et ea quidem pleraquei ab Aristarcho et Aristonico Utriusquo autem studiorum H0Siodeorum reliquias quaes insunt in scholiis collogit luchius irationibus otiam Ῥxplicatis quibus in soliolii illa. illulas issc putaret Possunt autem omnino illata osse modo triplici, it ut partim Plutarcho debeantur, lartim troclo, lartim SuhO-llionian compositorio qui viri tros paritor in disceptationum voniunt, ne de uno demonstrari potest ad eum non pertinor ad notationes Alexandrinas. Quantum vero earum unusquisque at tulerit aut magnopor fallimur aut nunquam omnino iudicabitur De Plutarcho quidum hoc ortasse cuipiam contigerit ut o uni alterove scholio in quo l0Xandrina insunt quaedam PhilarohieSSe quacunque ratione OStendat atque ita Alexandrina quo tu

illa Plutarcho obori roddat orisimilo Nos nihil aliud ad hanc

Jahrbii 'hor fit Philologio XV, i. 33 sqq.

Eam enim Scholiorum congeriem qua Procli nomine fortui qualis nunc OXStet non a Proclo, sed ab alio quodam homine postero con gliutinatam osse constat. f. Sehoerii l. l. p. 6 sq. t ac tamen seri similitudine corio destituuntur duo iusmodi Scholia. Unum est Schol. d. v. 31, Plutarcho datum a vitonbaehiclomissa a qua in in l0gitur Aristonici ci Flach in l. l. ad h. v. adnota tione: Grili vesιως /ιἐν τῆ στλ, ου G θελ νῖν ὁ ἐπι του ars oroi ro, iirc οἰκω βωμ o, quae Sane additamenti spectum prae se fert. Alterum est schol ad . 33; quod nos p. 4 sq. Phitarcho reddidimus ra0to notam Aristonici ci Flach. in l. l. ad h. V. in ramo ra Hγεται ὀ πεοι-lPξι.πνον, o 'Os ζοος δαίνυ τατον Αογείοισι Quae quin a Phitarcho alionalsit dubium non est, cum eum τύφος funus intelleXisse Scholium doceat.

quaestion 'm XPlieandem conferre POSSUmus quam eorum qui possunt Phitarcho attribui l eorum numerum angustioribus circumscribere pauli finibus. Primum enim scholia AleXandrina quibuS VOX UD0 Praefixa is a Proclo et Phitaret, maximam lariem aliena Sunt Censendat, cum ea a CompOSitor Scholiorum aut ab his postea

addita osse appareat. Idem cadit in adnotationus satis 40iunus

additum sit probandi vel improbandi Quippe Phiturelius alio rum iudicia quae allegabat cur sibi ilueorunt aut displic frontsusius Xplicare Solebat. Quoniam do studiorum Phitarchi Hesioduorum oti tulis tuae in Schosii eXStant quantum potuimus Xl lorare conati Sumus, nune de illorum modo uo ratione ita dioemus ut a quo pie quae in ipsius scriptis insunt Plutarchi studiorum Hosi ,- deorum vestigia orbistremuS. Hae autem Studia, quae o inexplicandis et in emendandi verbi poetae HSuit, priuSiluam Singillatim perpendamus, unum universe de eis dicendum ostquod reprehensione dignum videatur, inconstantiam magnum in Di comparere. Saopiu enim quod iudieium iuulocunque ostlii foci illic n0 0git sotitontium pronuntians divorsam illi utipio hontrariam. Sic Opp. v. 370 Goetii.): 1 ισθος νβρὶ fitio ειρὶ iste νος θυος GIDI in commentario contra alios ut Hesiodouna retinendum ConSois, eundem Plutarcho abiudicat in vit Thos cap. 3

39쪽

tontia, selieitato neeipioiuliun esse dient i coli ira in scholi adli. V. des 'ripto - ελο tot intellegens tantuninu lo divitias eas suae proprio latior iusto comparata sint dimouitutem XΡ0diro

s 0υνογενὴς di Ἀώις ι ν raret Moy pii τερ issi εν in scholio ad h. v. diuit , suaduri ut unus fillius X hiribus sorinSSO horos constituatur; qua interpretation0 tirocul habita dossent. In cap. Hesiodum vituperat, plod linteum silium, Doni iure pro 'reari iubeat. Haec suffieiunt Xompla, quibuscum colori qui adduci POSSunt oneris eiusdem loci otium hoc commun habunt ut utram in tori rotationem Plutarchus ratam esse velit prorsus in in 'orto Olinquatit. Artorii vero criticam qualem Plutarchus Xercuit vel obiter considorunt hoc statim persuadebitur X parte eam nullo modo Probandum Sso tanta licentia et tomeritate utitur in vorsibust Oeta eiciendis Illam autem artem qua VOCO Corruptae CXConiectura mondantur Plutarchus non videtur saetitasse, Sed tantum modo vorsu aut a poeta abiudicasso aut contra aliorum

sustitutonos defendisse. Quod utrumque quomodo egerit nunc Videamus. I praecipua luidem causa suspicandi et dolendi Oriobatur ei ex opinione quam de Operibu poetarum PraeSUmΡ- Surat, nihil aliud a spectare quam ut more legentium emendarent et Xuolerent; tui consilio qua in Hesiodi carminibus

adeo non convenire existimabat ut ad eos depravandos potiusquam ad castigandos valere, aut musa illa quam unice Ven Orabatur praeceptrice indigna osso viderentur, ea iamia CXimero non dubitavit. Emendar igitur poetae Opus ibi ViSUS V.

uip ite indignum Hesiodo de iustitia i iniustitia os hi bonto

iudicium expunxit , At non os quod doleantur. Num pri Orostros haud dubio portitioni ad iudicium quod iudi ros seruo dosi uiribus litigantibus iniusto ocurant ideo pio uti suo sunt rotinendi. Sod otium qui se luuntur Versiis quattuor nobi ilui domnimis proprii coloris videntur osso piam ut ab interpolatoro prosecta eas X istimemus. Quamquam illo uno tonore vix Socuti Sunt, tui piae qui prorsus alium animi statum Ooitio do-Signunt quam qui antecedunt tres. Od OSSunt Otineri, Si unit irohlimmo novum armen ab is ordiri t Oninuis. Nuni plod Plutaretius in is vituperabat non magni momonti ost. Qui Senim si sui Dogo potuisse Oetam iniuria Coel in in 'ODSum abripi in corbam illum volamationem sutilom suis silis Ost ingenii l)aulo aerioris vix omnino cavebit.

40쪽

0465

heobat v. 354, 355 explicat ut Plutarchum prohibuit anxietas luaedam cetero tui ei aliena quam ad hos versu interpretandos vi lotur attulisse. Negat enim qui amaro amantem iubeatur ιυν si λεονια φιλεiν Seire OSSe Siae quom amaturus Sit amori re- Sponsurus Sit amore, ideoque diei dubitaturum ilhun osse initium suo fre amandi idoni pio nimirum cudoro in cetera quae imperentur: LO ο ροσιεναι ι didorat, i διδόν it. Quod suam arguto excogitatum sit apparet. Nihil enim aliud sui hos versus pelligit Suadet quam ut eum amo quem amore Orga te teneripulos o bonos eius ei quem tibi bonos acturum scias. Poetae autem quisquis erat condonare deb0bat Plutarchui simplicem illum locutionem p. Ne pio minus argutatur OS VerSu Vituperans, quod benefici, reddant iocossaria. Ἀ0mpe nihil aliud

quam grati SSe memoresque eis iubemur. Itaque a Plutarohiquidem suspicionibus hos vorsus defendendos osse, Hesiodeos tamen ne no quidem O putamus propterea quod v. 327 382 Omne ab HeSiodo alienos esse consonius. Nihil nim ad Ho-siodi cum fratre rem pertinent.

ος δε γυνaικὶ γιε εο γε, K γιοι,' γε VH ιισιν cur Plutarchus loco moveri voluerit quamquam e Soli aliis non intellegitur , tamen a vero vi aberrabimus Sententium versus mulierum generi quam maximo infensam nimis ei displicuisso existimantos. Erat eniti ipse, ut imprimis coniugalia praeceptu quae OmpOSuit docent, magna uiliorum revorentia imbutus, ita ut ultim illis iniuriam illatam non auito pateretur. Sod hoc non Sati cauSae erat eur Versus Xpungeretur. Abiudicamus tamenno quoque eum ab Hesiodo eadem quam modo diximus ausa.

Plutarchus viles et in lignos putat musa Hesiodear quod iusto ilicontius statuit poterant Dim Hesiodi aetatis hominibus pra0oopta illa ne minimum quidem futilia vidori Namquo sol fiat temporis decursu mutari hominum opiniones de eis maximo quae docor existimantur vel deducere. Quam pium Hosiodo ne nos quidem vorsu a Phitarcho culpatos tributianis, quia Hesiodi opus in v. 694 inem 'uber' censemus Quae inim sequuntur in universum dicta Sse neque ad Porsen quadrare apparet. Gravi igitur vitio Plutarchi δωρ9 0σιν laboravisse fatendum est; qua enim optimus quisque criticus maxime exeos oro Jobo facultato ponotrandi in montem scriptori suasque ipsiuSopiniones procul habendi, a Plutarchus prorsus destituebatur.