Carminum puerilium et juvenilium libri 4. Vincentii Placcii Hamburgensis

발행: 1668년

분량: 528페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

121쪽

Fulmine percutitur,similique tremistit ab imi Quis, precor, o Divi, quis tantus, dicit luctus Cur deplorata scedantur tempora taxo Chare pater, cur plectra cadunt, ebur unde ca

norum i

Projicis: dc baculo pugnantes ecce colubros Cur aegre dextra valeo retinere labanti pQuis vapor hoc templum & squallentes imbuit

aras s

Grataque inodoris permutat serta corollis pAn poenas iterum saeva mihi morte parabit, Hyppolitus , Stygias ne iterum detrusus adumbras.

Exangues manes. & corpora funia sepulcris, Cocytumque atrum , fuscumque Acheronta videbo pPlura locuturum celeri vaga Fama volatu Impedit adveniens. Non hanc temhrarius Error Vanaque Credulitas, non Gaudia falsa sequun

tur s

Seditiove recens, dubiove auctore Susurrus: Sed miseri Luctus, consternatique TimoreS, Et Fletus, dubiisque Tremor circumstrepitalis, Et Verum , tristique gravis Constantia vultu. Hae mistis secum sermonibus aera complent. Namque quot ingenti sunt cuique in corpore plumae Tot vigiles oculi, linquisque sonantibus ora

Infra occulta manent, confuseque verba volutant: Ipsa celer reliquas p vertens Ocyus Omnes,

Talia subjectum declamat Fama per orbem. Nunc

122쪽

Nunc omnes lugete boni, lugete, modusque Questibus&lacrumis dessit, suspiria finem Non habeant ; Uobis spes lucis, vita situsque Occidit. Hisce comes gelidas , descendit ad

umbrasPLAccius, di Medicina simul , virtusque medendi Q 'Solamen quondam pretesens mortalibus aegris. Hunc multi lugent, hunc Urbs Hammonia, moestis Prosequitur lacrumis di civem plorat ademptum.

Ergo tuo tanto rursus cultore perempto Quin propera merito linquendum claudere templum Anguiger, de nullas aris promitte corollas, Non tibi nunc avido tondentis pascua morsu Posthac votivae caedetur victima caprae, Nec vigil auratus cristati cantibus oris Qui vocat Auroram, flagrantes imbuet aras ;Et frustra tauros Phoebus sperabit& agnos.' Sic Dea conclamans vacuas furiosa per auras Fertur & Eoas linquens velocior oras ,

Mox Boreae sedes, Zephyrique Austrique per

errat.

Hactenus attonitus querulam Coryleius Heros Audierat Divam: hinc agitato pectore tales Effundit questus. Heu quorsum immitia fata Tenditis, o nimium crudelia Numina Parcaelo miserum mortale genus, cui tempora vitae Parva adeo Natura sinit: quos lege sine ulla Invida Parca necat: quae te charissime PLAccI

123쪽

Communi nuncjure premens, tua licia rupit, Rupit, ut in reliquos manibus is vire cruentis Mox queat, & nullo possit prohibente secare Stamina, non paucis quae continuare coegit Tradita me Doctore tibi Lex certa medendi. At nunc ipsejaces, nulli medicabilis herbae , Laudatamque olim condamnas iescius artem. Hoc fuit, Uranie, quod Pindo triste minari Sidera, quod radios coelum confundere diros Dicebas ; fuit hoc nostras quod protinus aras Foedarunt subitae, flamma moriente, tenebrae, Sopitosque ignes tepidis texere favillis: Et modo quod tacitae per opaca silentia noctis Auditus nostra ferus est ululatus in aede, Τotaque continuis resonarunt templa querelis. Et modo cum croceas ageret Dea lutea bigas Lucis avis Phaebum solita non voce vocavit, Aonidumque choro: certe tibi parcere fata Aspera debuerant, nouent si parcere fata, Pro meritis. Sed quid multum miseranda querelis Fata onerare juvat λ Defunctum cernere corpus Iam ductum cupio, dc miserabile ducere funus. Ergo, Pater, dixit, demisso lumine Phoebum Adspiciens, si cura tibi PLAcci que meique Ulla fuit, magnam placeat tibi visere mecum

Gambriviam, P LAcci que mei decorare sepulchrum. Huic Genitor . Concessa tibi, curandaque nobis

Nate, petis. Tecum quam late spumiger Albis

Nec sua consueto dsmulsit pectore plausu Ergo jaces, dilecte mihi, dilecte Parenti,

124쪽

Manat, & optatum sese diffundit in aequor, Contendam, dc sese qua turribus ardua celsis Hammopolis tollens vicinas despicit urbes. Heic Ρ L A C C i nostri lugentes tristia fata Ad dignum moesti comitabimur ossa sepul

chrum.

Jamque iter ingrediamur, ait: seque ipsus in

auras

Allevat, & pennis pernicibus aera sulcat. Anguiger insequitur : pariter se coetera turba Attollens crebris acu it clangoribus alas. Jamque diu fuerant excelsa per aethera vecti. Nec poterant Pelopis, nec Ceropis arva videri. Astuto tellus quondam regnata Philippo, Et nato, quem Pella dedit cognomine Magnum, Illyricumque solum , M septemplicis ora TLmavi Amplius haud poterant deflexo Iumine cerni: Iamque relictus erat limphis flaventibus Ister, Ister in Abnobiis longe qui montibus ortus Tendit in Exinum variis onerosior undis, Olim Alemannorum populis potatus amicis Et Framus dextras oneranti in proelia Suevo, Qua nunc Barbaricas Turcarum perfluit Urbes. Carpathiis quoque terra jugis, subjecta, feraeque Sarmatiae montes, a dextra parte relicti Iamdudum fuerant; extensos laeva tenebat Hercynios colles, ac ardua culmina celsi Meliboei : pedibusque Deum subjectus ubique Coerulus Albis , en ipse viam signaverat undis, Demonstrano turres , quas Urbs Hammonia

125쪽

Noenibus imposuit, sedes optata deorum. Vix bene contigerant Divi, taciturna recenti Moenia mirantes luctu , cum flebile funus Cernitur extemplo tristi procedere Pompa. Lurida velato portantur membra feretro, Ad tumulum moesti funus comitantur amici, Et lugent omnes induti vestibus atris, Verrentes multam prolixo syrmate terram. Jamque aderant omnes tumbae, stabatque s

retrum s

Expositumque sibi deposcens horrida corpus Terrifico Libitina fores pandebat hiatu:

Extremo venit ecce cohors moestissima DL

ossicio, justas cultori reddere laudes Prompta sito: primusque suas agnoscere Musas lCoeperat Arcitenens, collaudatisque salutem Dixerat, & cantaturisse junxerat ipse Cum Nato, sociisque piis. Moestissima juxta Jamque carens risu Charitum stat turba silem

tum s

Et ne defectum cultoris sanguine corpus Aspiciat, vultum tota tegit aegide Pallas, Humida subjectis defigens lumina terris. Tum Paean avidus cultori reddere laudes Promeritas,uerbisque bonis ornare sepulchrum, Priecinit haec, repetunt Carmen ferale Sorores. Ergo jaces PLACCI , fatisque abreptus iniquis, Mature nimirum gelidas concedis ad Umbras. O justos luctus, o lamentabile fatum lHunc praematura nimirum nunc morte peremptum Luis

126쪽

Lugemus, queiS cura manet mortalibus aegris Jam desperatam vitae revocare salutem. Hunc vestri caussa, nondum adventante senecta

Vi tot curarum fractum, assiduoque labore, , Cognati, meritoque pii lugetis amici, Et cives, cunctique bonique,bonisque faventes. Et vos cum primis, olim quos ille faselo Subductos stygio superis indulserat auris Longius, & serae dederat superesse senectae. Vos date promeritae lacrum , date carmina

4 tumbae,

Et Parcas damnate odiis, lacerate querelis. Multorum hanc mortem immaturam credite vestrum, Iamque secuturam praemisia haec funera cla.dem Vobiscum numerate omnes: stragemque futuram

In praecedentis nunc plangite funere PLACCI. Hunc rapuit mors atra virum , ne vita noceret Illius, de vivos servans ars certa medendi.

Scilicet ille fuit, quem si modo fata dedissent

Annos virtuti, doctri nae jungere famam , Non posthac, Hamburga foret cur cive Stagira Se tibi praeferret, jam tolleret aemula fastum Majorem Graeco Germania nacta Platonem. His etenim concessa sibi majora tenebat Munera larga Deum : majores pectoris ignes Ingenii vires, dc purae lumina mentis, Nascenti dederat non illaetabile fatum. Facundique favens donum Cyllenius oris.

127쪽

Et morum Charites , di blandimenta leporum, Et suavi addiderant medicantia lumina nutu . Indelassata cum sedulitate, perenne Et pernox studium, pietasque intensa, fidesque

Tollebant alte, commendabantque remotam Α Vulgo, & variis subjectam casibus artem. Moribus his, animoque virum, studioque u lentem , Longius in sanctos templi Natura recessus Duxerat , attentoque abscondita multa revelans Tradiderat miranda, su is sine cognita causis, Caussis, quas solus nosset, cupidosque doceret P L A C C i us , eloquio monstrans diacumine docto, Qua fluitans infusus humo meet humor aqua

rum s

Cur his conjunctus succedat lucidus aer, Extremi sibi jura loci subtilior ignis Vindicet, & fundo tellus subsidat in imo

Qua ratione etiam Ponto firmetur in alto Insulat num terrae sit copia major an undae. Flumina num Nereus ima tellure receptus Gignat, Schaec repetant, undosii regna parentis Qui rursum ad magnam matrem cribrata rein mittat :Inclusum an potius sibi tellus aera cogat, Eque sinu superas spissatum expellat in auras. Cur quaedam fugiant amnes loca, viscera terrae Et repetant potius, justo quam tramite currant, Seque alibi properent desueto reddere coelo.

128쪽

LIBER II. Io I

An globus hic terrae commotus misceat undas, An potius densos tenues, tu Cynthia, fluctus. Unde fluens aer perfundat corda rigore, Mutet di in durum viventia corpora saxum. Suggerat aetnaeis quid pabula larga caminis, Saepe repentino cur fulminet igne Vesevus .Hectaque sulphureas eructet ad astra favillas, Pestiferi radient qua coeli parte Cometae Horridaque attonito quae portent nuncia mun

Quid memorem lapides scrutantem, di dura metalla, Et plantas mire genetrix queis magna superbit, Aut quae diversae gignunt animantia terrae, Aut quae coeruleo nutrit sub gurgite Protheus , Aut varie tinctis quae pingunt aera pennis. Si porro vasti miracula linquere mundi Mens fuerat, parvo sese quaerebat in orbe, Et quam se nosset, scite monstrabit amicis. Intima detecti perscrutans vastula cordis, Et circumpositus spatium quod pulmo requirit, Hinc jecur innumeras extendens sanguine

venas

Inspicit, haerentemque illo, similemque referto Folliculum fisco , & quae plura minoraque re

stant S

Vistera Nunc reserans penetralia clausa ce rebri, Doctus erat monstrare locum, quem sensus in

illo Quem vigil effingens simulacra di somnia frater

129쪽

occupet, aut ubi Mnemosyne sibi tradita conis

dat.

Nec gestus vultum tunc defecere decori, Herophili cum dextra perito corpora cultro Solveret, dubio nexas discrimine partes Officiisque suis variantia membra notaret.

Jam quid opem viresque canam quas senserit

aeger sInvitus nostrae laudator sepius artis, Hi quorum saevi vexarunt corpora morbi, Si nunc ad meritam canerent Soteria tumbam , Jam vix Hammopolis clamantes moenia se

renis

Voxque tuos ultra rueret, Germania, fines. Cautior haud illo certe aut prudentior alter Norborum potuit varias exponere Caussas. Paucaque de multis quae gratia nostra medelis Indulsit generi nondum majora merenti. Omnia pernorat, virtus insignior herbae Seu daret has , clausove solutum vase m talium, Sive pecus vita poterat, seu morte juvare, Seu quidvis alias. Non hunc me judice Chiron Vicerit, aut illo longe praestantior Hermes , Quorum, si veteri vixisset PLAc C Ius sevo, Livor edax certo vitiasset corde veneno: Non secus ac pleno cum splendet clarior orbe

Cynthia, vicino lucentia sydera Coelo Iinminuunt radios, Tuque indignaris Orion Quod tibi pallescant hebetatis cingula gemmis, Atque impune tibi saeva quod Donte minetur Taurus, di armatae decrescat gloria dextrae,

130쪽

Quodque suum attentus non cernat nauta laborem Frigida convertens aegre fert plaustra Bootes,

Non secus invidit tibi mors quoque pallida.

Invidit mala Parca Tibi, & mortalibus aegris Te rapuit. Lugent fatum, Prudentia, Virtus, Ars, Pietas, Zc pura Fides; lugemus amica Numina , jamque preces , atque aversamur

acerrass

Cum Nato, di nullam posthac sperare silutem A nobis nostrisque misellosjussimus aegros. Postquam Tu PLAcci cadis, di crudel la fata

De Te, de nostra nec segnius arte triumphant. Nunc tamen haez etiam revocamus di omina nulla Has voces, promissa fidem nec habere, voluntas Rectior una manet. Nec Spes intercidit omnis Nunc etiam: pejora timent praecordia luistu Territa, sed meliora manent. Stant omnia salva Et voto meliora cadunt, Mutatio mentem

Consueta major, vel felicissima turbat, Non periit, verum divinis P LAC CIus umbris Nunc habitat permixtus, te alta excelsior astra Despicit, ic pura detergens nubila fronte, Degit, ubi nec morbus abest, nec saeva timores Antiquos renovant aegris minitantia fata. Ill ic certa Salus Medica non indiget arte, Quae sola fama dc meritorum nomine regnat Q laesito, dignisque suas dat ferre corollas. At mens aeterna gaudet tutissima Vita

SEARCH

MENU NAVIGATION