Carminum puerilium et juvenilium libri 4. Vincentii Placcii Hamburgensis

131쪽

Fatorumque vices, horrendaque nomina nobis Morborum , 8c sortis leges contemnit, dc astra, Et secura mali, devicta morte triumphat. . Interea totum se spargens Fama per orbem Qua tellus, quaque unda patet, Tua nomina,

Portabit, laudesque tuas, di facta tenebunt Quos oriens lustrat Phoebus mediusque , c densiques Dum vehet Albis aquas, di dum Germania

mundo Durabit, dumque urbs Hammonis magna manebit. Et nos in summo mon umenta perennia Pindo Ponemus; Pavo niveum de marmore saxum,

2Eternis P L Acci designans nomina sulcis, Et non mortali circumdans undique lauro, Et meritis titulos aequans, en comi a factis: Ostendensque suis donaria mixta corollis Longaque concludens tali praeconia versu.

PLACCIUS. HKIC. SITUS. EST, PARCAM. QUI SAEPE. SECANTEM. CONTINUIT. TANDEM. ULTERIUS. QUAE NESCIA. TEMNI, FILA. VIRO. MEDIO. UITAE. CURREN-.TIΛ. FUSO. ABSCIDIT. INVITOQUE. ANIMAM. DE. CORPORE. VULSAM.ASTRA. SUPER. SUMMO. IUSSIT. Com CEDERE. OLYMPO, DLLI. HAS. INFERIAS. TUMULO. SUPREMAQUE. DONACUM. MUSIS. NATOQUE. DABAT. So-

132쪽

LIBER II. Ios

Hactenus hoc Phoebus, Phoebumque imitata

Canendo

Numina ferali decorarunt carmine tumbam. Ast ego quae possum patrio bona verba sepulcro Pauca fero, labiisque annali rore rigatis Nuncupo vota, precesque pio de pectore fundo. Has audi Tu, Magne Deus, mollemque qui

Da precor , ossa, levemque hanc experiantur

arenam s

Donec summa dies, M inevitabile fatum Jam nunc optatum puero, atque optabile fatum Te mihi, chare Pater, Tibi Me, Pater optime, reddat.

Venerandae Ecclesiae Cathedralis, de

Capituli Hamburgensis Canonici, dc Senioris , Avunculi Magni desideratissimi.

Julian. aetatis suinprimo ct quinquagesimo. E Hςu quam graviter nos sata immitia pulse

sanis Quam crescunt nostrae funera densa do- . ' , mus l

133쪽

Vix miseri raptum tumulavimus ante pa

rentem ,

Charior hac ipsa qui mihi luce fuit.

Ante oculos cujus semper versatur imago, Sive eat in tenebras, sive sit orta dies. Et jam consequitur MOLLE Rus Avunculus illum. Quem simili fato mors inopina rapit. o dolori Usque adeo non sunt mortalia tuta, Et Parcae quovis tempore fila secanti Nos frustra multos nobis promittimus annos , Et multum frustra saepe laborat homo. Sunt virides herbae tibi semper , Avuncule, culta , Et plenus raris floribus hortus erat. Qui tibi longinquis transmittebantur ab oris, Suescebanturque tuae culta lubenter humo. At nunc ipse jaces, ceu flos, qui marcet ab aestu, Ut languent herbae, sic quoque tute cadis. Indomita dum te resecat mors horrida falce , Quam flos insignis concidis ante diem lTe flores igitur lugent, herbaeque videntur Languentes Dominum sepe vocare suum. Atque ego te pariter lacrumor, flos magne vi

rorum,

Et spargobustum frondibus hisce tuum. At tu jam coelo flos pulchrior ipse nitebis, Non illic perimet gramina fortis hyems. Non illic pulchros mors enecat impia flores ,

Eternum vernans est Paradisus ager. Ista meam moesti recreant selatia mentem.

Namque perit Mundus, quodque habet ille cadit: At

134쪽

At semper summi florent viridaria coeli, Exulat heic dolor, & gaudia fine carent.

ELEGI DION deproperatum & fere extemporale

In Obitum

J. U. D. & Practici apud Ha burgenses celeberrimi.

defuncti quinquagesimo sexto.QUid dicam Z redeu ni lachrymae, dum fu

nera crescunt,

Est & Reiferus mortuus ante diem. Quid queras λ hoc iterum nuper quod nempe querebar, Augentur nostrae funera densa domus.

Jam placidis tepidas Zephyris mulcentibus

i auras '

Ver viget, atque suas Flora ministrat opes. Jamque calent magni radiantia lumina Phoebi , Incipit δc semper vivere vita magis. Nostris vita perit, spoliant nos tempora cuncta, Et vix distinguit mors properata dies. Nunc horti rursus dicti, florumque recordor Flos est omnis homo, mundus di hortus hic est.

135쪽

Aura gravis sepe est, &. Lepe est lethiser annus, Et virides plantas frigora lava necant. Intereuntque rota, perit di narcissus, di iris, Marcescunt violae, lilia pulchra cadunt. O infelices t nostram sic nunciat aer Mortem, di tempestra dicit adesse necem. Est tamen hoc nimium. Parcas, Deus Optime, parcas, Et tandem avertas vulnera plura precor. Da bene defunctis aeternae gaudia vitae , Mortua da foveat mollis ut ossa quies. Da nobis etiam crudelem vincere mortem: Quae nos fata manent sint bona, Magne

Seriis Elaboratum.

ET justos su a sata premunt: di sedulus aequi

Abripitur tutor fatis oppressus iniquis REis E Rus, caute dubias exponere leges Doctus, ta intortis opponere vera citatis.

Quem Themis ipsa suisjamdudum aequissima Mystis 'Adscriptum rutilo jussit splendere metallo, Postibus δc medii sua figere nomina templi

Solvimur in fletus miseri, meritoque recentes Promanant lacrumae,condensanturque dolores, Nec vestros minus ac nostros haec tristia luctus, Aonides, poscunt. Foedati culmina Pindi Conquerimur, moestosque sonos sacra fundere templa, V

136쪽

Vos quoque nobiseum Poean, & flava Virago, Vosque Deae triplici felix concordia nodo Quos nectit, justas una sectate querelas: Imprimis Themi, colluge, discinde corollas, Et lania vestes, laniaque e vertice crines, Ungue genas violenta seca. Tuque optima virgo

O Astraea dole, atque ululatibus aera comple. vestris, heu vestris flammae moriuntur in aris. Vestras, heu vestras video languescere frondes. Dum vobis REIsERus obit, dulcissima proles sREI SE Rus , quo nunc interprete jura silencunt Abrepto, 3c friget desertis curia caussis. Heu Legum nimis una valet, nimis una probatur

Exemplis certis, & consuetudine longa lHanc stupuit Natura, dc multum invita pro bavit, Quando fuit Latore Deo dictata Parenti Terrigenae, cum jam delusus fraude Draconis Lethiseros vetito carpsisset ab arbore fructus, Membraque ficulna praevelans turpia fronde Cum tremeret metuens violati judicis ora. Adstabant triplices scripturae foedera Parcae Et Lachesis jam cana vagos tunc sparsa capillos Horrida ferratis insculpsit dicta tabellis. E RUBRA FORMATUS HOMO SUA CORP RA REDDET CUM MORIETUR HOMO , TERRENAQUE TERRA MOUMET:

137쪽

Haec Chalybi duroque inciderunt adamanti Fatales Divae, nimiumque tenaciter urgent. Tum primum promsit fatalia vellera Clotho. Haesit lana colo, fallaci pensa rotatu Versato propere coeperunt currere fuso. Hinc ubi grata placent optato tempora cursia. Et sibi promittit multos homo prodigus annos , Atropos ecce venit, dicens. Hic terminus haeret, Porrige fila soror, fatalia licia rumpam, Et rumpit firmans antiquae foedera legis, Foedera mortales non sequa prementia cumctos sEt quorum vires nemo essuist, Indica sive Littora , & Eoae quaerat cunabula gentis, Seu petat occiduas, fugiens male sedulus oras, Aut latebram quamcunque aliam. Damnamur ubique omnes damnamur,quavis mors regnat in aura, Quodque necat sequitur passim, de comitatur

euntes.

Haec quoque praescripti nunc inclementia isti

Te REI SERE , premit, nimium cui curta sorores Fila secant, di mors addendos eripit annos. Praevisum quamvis nitens defendere vulnus Conservare suum cuperet Themis optima Mysten

Deflectens alio sevum justissima ferrum. Cui nunc te socians quereris durissima fata Delie, qui docto recinens nova carmina plectrci Orabaa triplices. iterarent pensa. Sorores.

138쪽

IIII

Et nova currenti donarent stamina fusci, Threiciamque chelin, repetitaque fila puellae Cantabas, tibi ne tribui nova dona putarent. Parca refert. Quid Phoebo, paras, quid fata I boras Flectere, di insano cupis indulgere dolori. Adscribisque tuis lacrumis o mceste sorores Innocuas 3 Cernis decreta adamantina primae Legis, habent certas currentia vellera metas, Ferrea lanificis nec fata volentibus unquam Accelerasse licet, nec produxisse Deabus. Anguiger hoc tecum vidit, cum pharmaca lusit Mors mala,cum vestrae labor irritus occidit artis. Ipse hoc, Phoebe, satis nosti, di si vera fateris. Quid prosunt herbae, quos in tua pocula tellus Producit, quid cara juvant, o Phoebe, metalla, Quae vehit Eoo foecundus gurgite Ganges, Pallidus Ocdiduis vel quae rimatur in antris Fossor, di occultas terra descendit ad umbras. Aut quid lucida gemma juvat, quam donat Hydaspes. Aurifer, aut rubicunda Thetis, vel torrida gignit Africa, vel terris nostris America remittit. Quidve valent quae bruta suo dant ventre recisa singula, quaeque sacris in vasis maximus He

Tradita Vulcano secreta digerit arte, Quid prosunt ea cuncta, antiquae foedera legis Si remanent, tetigere suam s1 stamina metam rQuid quod di igniferi stellata palatia coeli Fata rotant inscripta hominum, quae conscia pandit a Ur

139쪽

Uranie, primaque diem disquirit in hora

Extremum. Sed fata movebat Thracius Oripheus Inquis, di unanimes renovabant licia Parcae Euridices: Thymbraee, Tibi nam vera loquemur,)Lusimus Odrysium juvenem, vatique probam Persephone legem posuit, quam rite tueri Nullus amans posset, vetuit dum flectere retro

Lumina : flexit amans , conjux remeavit ad Orcum

Hactenus illa quidem; magis at turbatus Apollo, Ingemit, de plangunt moerentes funera Muta. Plangit sancta Themis: resonant Heliconia late Culmina, turbatae manant Aganippidos undae, Parnasiusque caput cinctum caligine densa occulit, de luget squallenti vertice Pindus. Sic igitur doctis etiam requiescere pectus Parca jubet. Quid jam cautae prudentia mentis. Te REIsERE juvant , Sophia quid nosse magistra Artibus ut variis posset respublica jungi, Servari conju ncta, & certa lege teneri, Et mores qui quemque hominem , quae vita.

deceret.

Quid prodest duplicis Rhis E RE peritiajuris Et vastum Themidos studium , decretaquet' noctu Lecta, relecta diu, summ isque exercita curis.

Quid quinquagenis massa indigecta libellis Multum animo digesta tuo , quid profuit inquam Ita

140쪽

LIBER II. II 3

Illa tibi . di Libris rescripta aequantia menses, Et nova quae totum complent super addita Corpus: iNe jam sacra canam Canonum , vel Publica juras Et quae vel numero confundunt omnia men

tem.

Si nihil ista juvant, nec defendisse Clientes,

Innocuos servasse reos, producere vitae Stamina curta Valet, subitumque avertere fa

tum a

Scilicet haec assueta tuas Victoria caussas Prompta sequi, si nunc proprium non ipsa clientem Desereret : nondum gelidas REis Enus adumbras Tenderet tque aeterna morae decreta manerent Nunc aliquae . Nec enim vulgata peritia mentem

Ornabat, REI SERE, tuam. Quod Scaevola quondam Eloquio pollens, & acuto examine juris, Quod bini norant Celsi, quod uterque Sabinus Et Labeo, oblati sapiens contemptor honoris Prae studiis, summa quae libertate notabat, Et plures alii, quae nosse, aut nosse videri Vix poterant , docta REIsERus mente te nebat. Non illum fugiebat enim, quae scribere Paulus Multa laboravit, nec ei Pomponius impar, Cumque Modestino texens subtilia Gaius. Et reliquos omnes Themidos delubra colentes Caesaris indicio praecedens Papinianus,