장음표시 사용
221쪽
Ipsaque ino species quondam dilecta reliquit,
Et videor formae mortuus osse meae.
Pro niveo, rutiloquo prius, nunc infiicit ora Pallor, et cxsanguis kInerciisque color. Aret sicca cutis, rigidi stant undique nervi Et lacerant uncae scabrida membra manus. Quondam ridentes ostili, nunc sonte porciani Deplangunt poenas nocte dieque suaS. Et quos grata prius ciliorum Serta togehant,
se, ut putat Barth. et praesert L. plures seriptorum loci docer p sunt . quibus caussidieortim in sororix te, contentiones et clamores, utraliam eanina deserihuntur ; n quihus ipse Obtila sorensis dieitur. sunsetat hie Seti te, Here. Fur. I a r. Ille clamosi rabiosa fori Iurgia veridens improbus iras Et verba loeat .. Dieittir hἰe eatissidicus Op
Tam larenaeis, rixas et verba sua
lorare, vel venalia habere pretio Atque hoe ipsum signifieat Maximianus per eo odia diaria, quae se
sequi vel adpetere dieit litibus iis
I 3I. Qtiondam deleeta legit Bi poni. eum nonnullis aliis; sed prae- sero uiaeeta, quod habent L. G. A. Pu. Pi. o. relinquis G. et 34. Exscin is stineretisque resono.id. Her. XXI, diis r . Concidimus macie, eolor est sine sanguine in. 136. rabida membra vulgatae. Mabida V. B. Gr. L. seahrida G. Hoesea tari ego praeseram , ut aptius metro et sensui. - Matrida membra
vox insimae latinitatis), i. e. scabie, porrigine, vitiligine obsita et aspera : vitiosus corporis habitus, ex me, vel vitioso alimento et sordi. hus corporis , ut indieat Serenus Samon. cap. VI. sic seabo tinguis Ovid. Art. Ana. III. 27o, et sciaιν Nino fatieos Mot. VIII , 8 et, leui ipsi B higini setiuerre mrantis trihu utitur, Fast. IV, 9αι. meremantis , unguibus aculae, Iacerant,
adsidue seahendo perstringunt. Hinc lacertim porrigine corptis dicitor Gratio v. 4os. Senes autem infestari porrigine dieuntur hies dicitur quoque pro asperitias . unde Virg. Georg. Π , 2 34 : . Et tophus scaberet nigris exesa chelydris Creta .. Setiber rustis Ovid. ΕΡ. XV, 4 I. ED. 138. Deplangunt quidem omnes , sod reponere malim Deplorant, ut rei convenientius, si quidem aliqua
auctoritas adesset. 139. GKortim serta satis elegan-
er dictum , quia cilia vel palpebra
tamquam sertum oeultis cingunt et ambiunt: apte etiam lembrant, siquiisdem I id. de iis, Orig. II. 1: a Cilia suili tegmina: quihus cooperiuntur oculi, et dicta ei lia , quod celent
eulos tegantque tuta custodia . .
Duhito autem , an cilia hoo loeti potius aecipienda sint de superciliis. His enim magis convenit, quod se ta dicuntur, Dempe pilaribus complicata pilis, et quod deinceps Ioahispi . Nisi sorte pro serta legor dum est se tri, quia Laetant. de Opis. X, x : Ipsae palpebrae , pilis
222쪽
ELEGIT. Desuper incumbens hispida silva premit; iari
Ac, volui inclusi caeco claudantur in antro, Nescio quid torvum seu furiale vident. Iam pavor est vidisse Senem, nes credere possis Hunc hominem, humana qui ratione caret.
Si libros repeto, duplex se litera sindit, ias
in ordine stantibus vallatae, septum oculis decentissimum praebent.. 4o. Siloa tegis V. - erambens hispida si Mia, nempe horrentium densarumque setarum vel pilorum;
nam si e faciem hispidam Horatius Carm. IV, O. s. dieit harbatam. Virg. Eel. VIII, 34 : - Hirsutumque supercilium, promissaque har-M A. pariter e ma silvae compara
plurima torvos Prominet in vultus, humerosque, ut lucus, humhrat M. I see vero hispida et horrentia su percilia poeta non pro indiei senectutis ponero videtur, sed luctus
et squaloris inculti. Quem similiter pingit Ouid. Trist. I, 3. 9 2 ω Egredior . . . Squalidus immissis hirta
r 4r. At me ut BIponi. eum aliis. Et vetat G. Me melut reliqui mei. Dedisis nonnulli eum Bip. sed inis estisi Melius, quod habent G. A. Pu.
m. O. tetro pro erem L. condiantur in antro omnes impressi post Ase. Aed elatiduntur L. et es dantur G. quod reliquis praeserendum censeo, ut hie versus cum sequente minore conjungatur. I 42. Tomum nescio qtitia heu stiriaia
Ie v. B. Gr. seu furia a G. Illud leti
furiati errore librariorum ex feti, quod Germanica vetus servavit, Ortum videtur. Noe igitur genuinum esse puto, et seribo Naseis quid loretim isti furiati vidente vul. gatae habent mei furiale. - Ν. quid torsum seu furiati vident. Sic Son in Thyest. 7 : a torvum et obliquum intuens M. Torva mi re fortasse Ovid. seripsit iter. XVII, 16 r ω Si non est seto vultus mihi tristis in ore, Nec sedeo duris torva supereiliis . . Nam Puteanus eodex eum sex aliis ha hiat Λ- ωideor, quod plaeet Nein-sio, et sortasse melius vertitur ii 4,idis, unde librarii secerunt sedeo. Burin annus tamen vulgatam leeti nem desolidit. 43. Iam paseor est plerique scripti et excusi. Iam odor est G. nee eredere posset L. Pu sse G.
145. Pro Indis legit standis L.
gia G. - Duplex se literia dit. Senistentia auctoria haec est : Logenti mihi libi Diu, literat omnes videntur quasi duplices. ancipites, vagae et D usae oberrare, ita ut pagina, quamvis nota mihi et Olim lecta , titsciam , quot et quibus verbia eonstet . nunc tamen Iasior et pluri-hus literis. spatium excedentihus, eonserta ad pareat. Ad eius hie oculorum, quo dupla se ostentant Objecta. alias ebriis et entheis tri huitur, quibus oculorum musculi, vel nimio spiritus ardore e trahuntur, vel solvuntur huiniditate, tit Fartiabitis ad haee veri a Seneca . Agam. v. Pu8. Observavit : . Sed eo gemino sole praesulget dies: Geminumque dupliees Argos adiolis iit doincis . a quibus imitatus Gi
223쪽
Largior occurrit pagina nota mihi. .laram per nobulas videor mihi coria re lucem, Nubila sunt oculis ipsa sorona meis. Eripitur sino nocto ilios : caligine caeca Soplum tartareo quis Doget Psso loco Talia quis demens homini persuasorii auctor Ut cupiat voto turpior esso suo'Jam subeunt morbi, sub titit discrimina mille :Iam dulces opulae, deliciaequo nocent Cogimur a gratis animum suspendere rebus, i II
legitium AEn. IV, 4 o. De ebriis diserte Iuvenal. VI, 3 4: . Quum hibitur eonelia, quum jam vertigine
tectum Ambolat, et geminis ea suris git mensa lucernis . . Laetant. do opis. Dei, e. 9 r ω Furiosis et ebriis omnia duplieia videntur .. Qui h idem innis et mhriis nonnunquamaeeidere, ex certis caussis docet, quas nune non persequimur. Itaque senibus hoe vitium inesse posse propter debilitatem nervorum, du-hio earet: qui tamen alius Veterum
id do ita dixerit, nunc mihi nonsuecurrit. r4s. Eripitur sie noet dies emenia dat clarissimus Ommerenus. - Eri. μαν sine noria dias, h. e. eripi.
tvr interdiu. etiamsi nox nulla sit metiss. Ommorentis hie legendum eonjieit Eripit ν sie noete dies. ademque noetem accipit pro ipsa caligine oeulis onusa , idque prohat locis Catulli. LII, 1 α ; Ouid. Μet. I, 13; Sen. Ilere. Iur. 8α3. Sed lectio
vulgata et clara satis , et gravior etiam videtur esse, quain quae ista emendatione inducitur. 5 . Septum tiartareo. . . Des, ἰ. e. tenebroso, horrido et subterraneo P u. Tartareum careerem sie dicit Calpurnius, talog. I, vers. 5 a. ISI. Perstimerat L. - Trilia quis domens, intelligo talia optanda. vel toleranda; persuaseris supple, ne optet vel toti re mella. Neque lamen displicet eoni et ra Withosi. p. 314 1 Illud Tatia, inquit, incommode voei persuaseris c niungitur'. meliusque alteri eviat e haerebit: quod ut sat, mutata distinetione et levἱ correctione ros indiget. Legendum erit itaque : . Talia quia deis mens homini persuaserit auetor Ut cupiat, voto turpior ipse suo λ . Quis, inquit, auctor demens homini persuaserit. ut cupiat talia; qualia si euperet, ipse suo voto inrispior ae deformior esset suturus. St.
militer Virg. Georg. II, 3r5 : - Ν tibi tam prudens quisquam persuadeat auctor M. ISI. Turpiter assa G. turpior ipsa
suo vult Withosus. 53. Iam subotine mocti. Virgil. Georg. III. 68 r is subeunt morbitristisque senectus m. 155. A gratis animum suspendere, h. e. cohibere, retinere et retra
here , ne adtingat vel cupiat res gratas. Ovid. Fas . IV. 849 : a Decjain suspendere fletum Sustinet
224쪽
Atque ut vivamus, vivere doluimus. Et jam me, cludum cui nulla adversa nocinant, ipsa, quibus rogimur, nunc alimenta gravant. Esse libet saturum : saturum mox esse pigebit: Praestat ut abstincam, ast abStinuisse H Cet. ibo duae modo profuerat, contraria redditur esca:
Fastidita jacet, quae modo dulciS erat.
56. Visere destitimus L. Gr. G sed vulgata melior desinimtis. - VAυere desinimus, Dempe vita bene et jucunde uti; quo sensu iterum v. I 8. Catullus Carm.V : ω Nivamus . mea Lesbia . atque auremus αἰ et Martialis multis locis. 57. Vario huius versns verba ponuntur vel mutantur in exemplaribus. V s. cod. duplicem le
sius L. En me qtiem dudum quem NMM. Germanica vetus verba tantum aliter ordinat, ae vulgata : Elma cui duinim jam nulla niseravi noiseebant. Gudius in not. ad Phaedr. Iv. I 8, p. 93, sic in codice vetustissimo Divionensi legi adfirmat era me jam Etidum, quem ntilia mDe sia mooebant, Ipsa qtiibus reximur, nune elementia nocent; atque sie Mincere Quin accusativo Graeco more
positum Oxistimat. Sod tamen alii vetusti, ut vidimus, eui noeebant exhibent, et in minore versu plurimi libri praeserunt alimenta grapiant. Unde pro illa constructione Graeca του noeere nihil hinc consei potest. 58. Quistis reximur, i. e. quibus tamquam primariis ad tuendam vi. iam praesidiis titimur. Sie iusta v. u48: . Et lux, qua regimur, redditur ipsa gravis ... Ommerentis illustrandi eaussa adposuit locum Senecae, Troad. v. 396: - Sie hic , quo regimur, spiritus effluetis. Et
notum est Virgilii AED. IV, 336 :-dum spiritus hos reget artus. . Sed tamen ratio verbi rexero in spirituet anima magis adparet, quam in alimentis, de quibus Maximianus. Itaque insolentius his verbo usum
Sie Omnes sero scripti et impressi rsola vetus Germ. habet vilimeneri noeent, quod sine dubio ab editoris errore vel sapientia est, qui elegantius putabat post nocebant recurTE re noeent. Gudius i. e. e rod. Divi mensi citat nune elementra noeente sed verum esse alimenta, manifeste docent sequentia.
I 59. Usa sibi satrarum L. Esso fi eet sartiriam G. sed praestat vulgata Ioetio Esse libri. 6o. Abstineas, ia/stiatiisse L. ast abstintiisse pleraeque vulgatae: omittunt visi V. Gr. G. 16α. Fiastidita noeee G. sod rectius omnino vulgatae Fastidisti Deet. Fiastiditia Deri, i. e. spernitur, abiicitur. Ea uotio verbi frequens honis seriptoribus. Cie. Tusc. I, α : . Iacent ea semper, quae apud quosque improbanturis. Claud. Laiid. Stil. II,
3o: . Quod Dee itiops iaceat probitas , nee inertia surgat Divitiis M. nitie abjeeti neglecti. Vid. Avien. D. O. 1388.
225쪽
Non Veneris, non grata milii sunt munera Bacchi, Nec quidquid vitae sallere damna solet. Sola jacens natura manet, quae sponte per horas i6 Solvitur, et vitio carpitur ipsa suo. Non toties experta mihi medicamina prosunt, Non aegris quidquid serre solebat opem. Sed cum materia pereunt quaecumque parantur,
Fit magis et damnis tristior urna meis . a in
I 63. Non Veneris sunt gratia mihi nee ed. Pulm. Di. o. Non Veneri, non gratia mihi sunt V. B. Gr. L. G. reliquae legunt nee Veneris sunt graistia mihi, nee munera mechi. Vithmsus . p. 3I 5, mavult legere Non co- reris stini grata mihi, quia inentio Baechi ae Cereris uno eodemque loco est aptissima, et quia auctor hie noti de usu voluptatis, sed de cibo potuque loquitur, ut praee
dentia demonstrant. I 15. Iacens nati ra, scit. corporis
mei dobilitata et depressa; quin
monte , Per se, nulla caussa exteristia adjuvante, soloitur. Iulia v. usse. Omnia naturae solvutitur viseera
similom locum Ovidii adnotavit,
Ar . Aui. II, 334 : ω Forma honum fragile est, quantumque aeeossit ad annos, Fit minor et spatio earpitur
a 67. Non mitis, experiri dedit edit. Biponi. eum nonnullis aliis ;sed melior haud dubie lectio Non
toties experta mihi est in L. cr. G. Di. O. Nec toties Pul o. Fla major ex dampnis G. Per- Peram. Fit magis et damnis Bi poni. eum Pti. Pi. O. ea damnis V. Gr G. tristior tirna meis pleraeque vulgatae: tirari stiis V. B. eristior oria suis, ad scripto h τω om. G. tristior mitra meri L. eriatior ipsa meis Pu. With sua, p. 3I6, emendat Fie magis et drimianis justa querela meis, audacissima conjectura. nationes et Og adducere
Locutio haee, adnotante Withoso, P. 3 5. qua comparativo vox alia ejusmodi adjicitur, pertinet ad pleonasmos, et interdum, quamquam rarius occurrit apud illos, qui post Latinae linguae Huni, vixerunt. Idem de verbis, quae plemque editiones
exhiliant, damnis eristior urna meis,
quaerit, quid per Drnain hic intelia ligi doti t. videri lihrarios vel sepulcralem, vel aliam quam urnam intellexisse, qua opes condi possint, quorum hoe ineptum, alterum la- tempestivum sit. Itaque ulcus sic sanandum esso eroditi is Fit magis ot damnis iusta quor la meis M. Sensum antem hune psse ait: Omnia remedia, quae parantur, Pereunt, et in vanum recidunt eum ipsa materia et impensis, unde querela mea
magis iusta redditur ipsis illis dam
uis , opibusque frustra Gogatis. Sed perperam videtur Withosus diamna de iactura opum necipere; verba
potius ea ex antecedentibus senistentiis et veri is interpretanda sunt Nominavit paullo ante v. I 64, visee
226쪽
Νon secus insta Dioni cupiens sulciro ruinani, Diversis contra nititur objicibus; Donec longa dies, omni . Compuge Soluta, ipsi in cum rebus subruat auxilium. Quid, quod nulla levant animum spe lucula verum, ir, Nec mala tot vitae dissimulare licet. Turpe seni vultus nitidi, vestesque decorae;
damna o dixit pcirro v. is5 tiaturam suam . sponte et vitio suo solis vi per horas is, h. e. decrementa corporis et valetudinis continua pati. Iam , quum medicamenta etiam
frustra adhibeantur, stibi ieit denique, per continua ista decrementa fieri, ut quaelibet hora damnis istis, quae adserat, tristior fiat. Unde im tritioin . quam antiqua Germani
suppeditat, in primis probri r . Fit
magis et damnis tristior hora suis a. 37x. mne sectis Bil ut nescio quibus praeerantibus ; sed omnes quorum mihi notitia est, Non secto, et tintid seetis L. - Non secus, etc. Comparatio est eum opifices vel Liabro, qui ruinosam domum sulcire nititur diserias et eontria positis objicibus vel trabibus. Pari phragἱ tiliutur Ovidius in Trist. I, 5, 5: a Teia ea , supposita veluti trahe, fulta
74. MMeoat auxi iam L. male. t 5. MIM Doant vel Dorine V i s. Dissimulare licet, premere viaim et legere laetiorum rerum, ut sunt xpectacula . usu. Sic usu
pavit Ovid. Trist. III. x, 6: . Ν domini fortuna mei est, ut deheatissam Infelix tillis dissimulare iocis a. t 77. mistis nitiin vult omine
Licet viros interdum sueo usos suis isso non hegem . hie tamen ejus mon. tionem aegre eoia quo: sorte euistis nitidi r nam seriptores Cultum ve stemque Coniungere solent. Nepos Paul. c. 3. ciatum vestilumqtie: Cic. de Ainie. S 49, vestitu euhiaque corporis; Curi. III, 3. 24, eritu ornatuque; et VI, I9, litis habitusque; Liv. V, 43, 3, ornatum Glitumque. Haec a d. notavit ΟΜΜΕΕ. - Sed mutius nitidi seriptum esse ab auetore, sequentia declarant, tibi Dei et eomoloia nomiatiantur. Nihil enim frequentius me tis. quam nitiatim os, nitidas eomas
tribuere iis, qui se hilaritati, amo. ribus , conviviis dant. Orid. Net. XI, 69o r is non ille quidem, si
quaeris, habebat Adsuetos vultus. Nec quo prius ore nitetiat is. Idem Art. Ana. III, 443 : - Nee coma vos fallat liquido nitidissima nardo m. Horat. Carm. I. 4. 9 . . Nunc d cet aut viridi nitidum caput impedire myrto Q Idem Epist. I. I ,3α t is Quem tenues decuere togae nitidique capilli a , i. e. unguento uel thuri. Burm. Anth. III, r9o, I: . Moribus et vultu mulier quaeratur habenda . logi jubet etiisti. Hae auistem voces saepe confusae a librariis, ut apud Ovid. Amor. III, et Eleg. 6..4 , et alibi passim. Nis ins evilii, pro tremulis reponebat Schrad. ihi dem, in epigr. 3sa, legebatque . ni tidis Arethusa capilliso. ED.
227쪽
Atque etiam est ipsum vivere turpe senem. Crimen amare jocos, crimen Convivia, Cantu S
O miseri quorum gaudia crimen habenti , Quid mihi divitiae, quarum si dempseri S USum,
Quamvis largus opuin, semper egenuS Om 3Iniano otiam poena est partis incumbore rebuS, Quas quum possideas , cst violare Dusas. Non aliter sitiens vicinas Tantalus undas is Captat, et adpogitis abstinet ora cibis. Emicior custos rerum magis ipSe mearum, GnServans aliis, quae periere milii. Sicut in auricomis pendentia plurimus hortis
378. Queis sine Dmqtie ipstim V. B. L. G. II9. crimen amiare iocos, etc. I c
etiam sono tuti negata esse conten
dit Horat. Epist. II, 2, 55 : . Sit gula cle nobis anni praedantur Euti ies ; Eripuere iocos, venerem , Convivia , ludum; Tendunt extorquere
fortunam , si non eoneeditur uti p . et Epist. I. I. 5or valeat Pomes sor oportet. Si eomportatis rebus bene cogitat uti . .
bere rebvis , h. e. ipse sitii supplicium et eruciatu in parat, qui ol, in hoc tantuin colligit, ut partas adsidua cura et sollicitudine euatodiat. Ineumhera vel in bara de sollicita eustodia usurpatur, quacum nullus usus rei eoniunctus est. Virg. Ge g. II, so7 : . Condit opes alius, defossoque incubat auro is. Coni no . ad Sulp. Luperei Eleg. v. ill liui. Op. iom. Il, p. 293. ED. 3184. Ese et Mure nefas, putas nefas esse adtingere, et Usu capere. ta nquam sacrum, quomodo Ilorat. Serm. Ι, I, par vi congestis undique
saccis Itidormis inhians,et tamquam Parcere sacris Cogeris, aut pietis tamquam gaudere tabellisis. Conia fer etiam Sorin. II, 3, to9. In orvilla senum hoc idem recenset Art. Poet. v. I O r . Quaerit. et inventis miser abstinet, ac timet uti A. 185 Sitiens mitanda Trantistis ranis s. Videtur hoc, ut superiora, ex
pressisse ex Horatii Sem. I. I, 68: . Tantalus a labris sitiens sugientia eaptat Flumina α. Plura de Tantali poena loca poetarum produximus ad Petronii fragm. huj. DP. tomo II, pag. x 8. Ε et ad Luellii aetn. v. 79. 86. Et oppositus, L. Oppositis G. I 89. Dependentia plurima Li vitiose: pro plurimus sorte Dridus conjicit Pulm. cujus liber vetus hie
corruptus fuit. - Atiricomis pendenis
228쪽
Pervigil observat non sua poma draco. NHinc me sollicitum torquent super Omnia curae, Hinc requies animo non datur Ulla iusto. Quaerere quae ramum, Semper retinere laboro, Et retinens semper, nil tenui me Puto. Stat dubius, tremulusque s nox, SemperquE malorum is
Credulus, et stultus, quae facit ipse, timet. Laudat praeteritos, priESentes despicit annos :
purimus horris. Barthius not. ad Grai. n. v. 3o, hunc versum Μaximiani eitana . pla vis aceipit pro adsiduus, atque remissus e sed haec notio jam satis exprimitur voce sequente Perei I. Ego rectius putoaecipi de magno, longe extento et Circumvoluto, ut dicat auctor, Draeonem hortos Ileas,eridum magno volumine cingore et complecti. Ista imagino draconis sabula haud du-hio sexuosos meatus stivit, aut arat uarii maritimi, hortum Hesperidum nmbientis, designavit, ut notavi ad Priae. Perleg. v. ia 3. S voeabula mtiistis, vel plurimus, de magno et extento fluvii, maris, terrae tractu saepe adhibentur. Ovid.
Met. VIII, 5, 1; Avion. D. s. 463,
et Or. mar. v. 362.39O. Penisu obsereat inaes. De dracone mala aurea Hesperidum in Libya servante sermo est, quem propterea Ila Aylum vocat, vel Li.
m a Mas ylus servat pomaria ger-
Pensin: quocum cons. XIII, 37. Sed aliud exemplum custodis draiseonix in tabulis est illius, qui vellus aureum in loco Martis suspensum apud Colchos servabat, quod pro imagine avari adhibet idem , lib. XII, 54: . Largiris nihil, iueuhans. que garai, Ut maguus draco, quem Catiunt poetae Custodem Myllisei
fuisse lueiis. Fabularem famam et vulgarem opinIonem sequutus etiam
conem abditos thesauros in UeIun- ea subterranea eustodientem. Baistionem eius opinionis reddere conatur Pomp. Festus, . qui Dracones, inoquit . dieii ἀπὸ του tiv, quod est videret elarissimam enim dicuntur hahere Oeolorum aciem, qua ex caussa, ineuhantes eos meis sauris custodiae eatissa fixerunt AntiqDin. I93. Hune versum Ommerenus ita interpungendum censet: Qtio.
quae me despero possa labore et industria quaerere, reparare, augere, si sorte absumpserim, ea illi bala semper retinere laboro. Noe sensu verborum constituto, nihil opus est mutata interpunetione, quam Cl.
96. Quis Deit ipse, h. e. quae ipse
per oblivionem, imprudentiam, mincordiam , senuin Propriam, Committit, ut sant. I97. H sentes increpat aerus, et a manu sec. despieit L. - rati a praeteritos, ete. Idem into vitia senum recenset Horat. Art. Poet. 373r. Disseilis, querulus, laudator tem.
229쪽
Hoc tantum roctum, quod Sapit ipso, putat. Se solum doetum, se judicat osse peritum;
Et quod si P sapiens, desipit indo magis.
Multa licet nobis reserens, Eademque revolvPI SHorret. et . adloquium Conspuit ipse suum.
Deficit auditor, non deficit ipse loquendo:
O sola sortos garrulitate senes lomnia nequidquam clamosis vocibus implet: il satis est; horret, quae placuere modo. Ad ridet de so ridentibus, ac sibi plaudens Incipit opprobrio laetior Esse Suo. Hae sunt primitiae mortis; his partibus petasporis acti Se pMero. eemor castigavitorque minorum M. Et Tibull. III, 5, 26: a Et reseram pueris tempora
I . me soliam Pu . et aliae. 2 o. Desipit ipsa V Gr. deeipit ipso PD.
Io I. Vobis referens G. Ioct. Nam a pro horret V. Gr. conspicit pro conspuis G. male.
Horret. Explieat m Q. filius vultu ac sermone horridus et teterest. EM. - Aciloquium eonspuis ipse stitim. Adloquii aut fastidium movet spurcitie oris, dum inter loquendum saliva commota frequenter spuit. De caussidico vehamenter i quente Iuvenalis, VII, Da: ω Tunc immensa ea vi spirant mendacia stilles. Conspuiturque sinus a. Vitium concitate loquentium, maxime --
num, existimatur spumans ore sa
liva. De Claudio sene Suetonius, cap. 3o : ω ira turpior erat, spumatite rictu, humontibus tiaribus .; et Iuvenal. VI. GaI : ω tremulum que caput descendere jussit In caelum , et longa manantia labra suli.
Senientia haee sorte ab Homero deis rivata est, qui Iliad. III, Isi, sex ea Trojatios bello inutiles , sed otiosos et garriendo sortes, eicadis fit pentibus eomparat. Et Cicero do
n. c. I 4 , senos sermonia et coi- loquiorum avid a osse fatetur.
Sed Loe in laudem adducit, et ideo se senectuti magnam gratiam habere declarat. ED.
uostiorret, non ut v. uou explicandum . sed pro refugit, exhorrescit . detestatur ea , quae paullo ante placuerant, ut inconstans et varia est senum morositas. Nisi sorte ibi horrent legendum cum Voss. Et Gronov. hoc sensu, quae antea Placuerant forma utillus, sermo , nunc tetra sunt et horrida. ED. αO7. Adridet M se ridentibus, iacsibi placidens. Morat. A. D. Io I :- Ut iidentibus adrident, ita sentiatius adsunt Humatii vultus a. Idem Serm. I, r. 66 r .. Populus me sibilat , at mihi plaudo Ipse domi . .
230쪽
Non habitus, non ipse color, non grrasus euntis, Non species eadem, quae fuit ante, naanet. Labitur ex humeris demisso corpore VestiS,
Quaeque brevis fuerat, iam modo longa mihi est.
Contrahimur miroque modo decrescimus; ipsa ii sDiminui nostri corporis ossa puteS. Nec caelum spectare licet, sed prona senectus Terram, qua genita est, quam reditura, videt:
tanquam ex messe multorum mnis lorum osserendae si saeriscandae
Morti; si quidem primitias dari uel libari Diis dicuntur, et totus homovissima est nil miserantis orci, secundum Horatium. IIo. De is C. perperam : ima ρε- He Biponi. sed alite constanter petit, idque aptum gressi s. - Ataras E stiis, pede eniim progredi do absumitur, ut rivus, aquis deficientibus. exarescens. . Brasti tig expectat dum donuat amnis a Ilorat. Epist. I. I, 42. - Ima petit, extrema, finem. I I I. me speeias G.
bitur ea humeris et ostis, fuit ex humerἰs, nee hene sedet vestis, quia iam laxior est, cors ore meo demisso
vel depresso set Oxilἰ saeto. Signis- earo idem videtur, quod uorat. Serm. I. 3, 31 : ianusticius tonso toga defluit, et male laxus In pede
ealceus haeret .. Non satis placet demisso e more, et legere malimGbimr ea htimoris demissa et eorPore
vestis. quia demissa frequenter poetis dieitur vestis longior et in terram suens. Oxid. Am. III, di, Is ris sed nimium demissa iacent tibi pallia terrie ,. Horat. Sem. I, 2, a Ir . N ilchinus tunieis demissis ambulat α; et ibid. v. sq: . Ad talos
stola demissa, et ei reumdata Palla in .ar 4. Iam mihi longa modo G. onga manet n. v I S. contrahimur vel Conter mur V. deeraseimias ipsi vulgatae omnes: sed melius deerraeims, ipsa Dimiantii V. L. et Gr. diis. Sti intii R. II . Non cartam G. Non vectare I et L. Nee erelam exspectara licet Basil. sed parea senectus V. Gr.
Pronti senectus, quae curva Cer ice,
capite demisso humum spectat, ut prona an alia ovidius et Iuvenalis dixit. Eadem etireri seneettis Tiis
Gr. qtia etiam B. et G. et redisti pleneque vulgatae: quam ressim a G. - Terram, qua genitri est, etc. Recepi et eo stἱiui lectionem , quam libri is pii et editio Germ. ante Gaurietini et reus. exhibent. Quam reci tira recte dieitur pro in vel ad
quam red rara est. Etenim cum v
his ire, redire, menire, reMenire, non solum Domitia propria, sed etiam adpellativa locorum, Corum que relativa, casu quarto sine praeis positione poetae inprimis ronstruunt,