장음표시 사용
431쪽
audis, et interes consiliis; scribas ad me velim, simul que cogites, quid agendum nobis sit super legatione votiva. Equidem in his locis moneor a multis, ne in senatu kalendis. Dicuntur enim occulte milites ad eam diem comparati, et quidem in istos '; qui mihi videntur ubivis tutius, quam in senatu, fore.
xu. Istos. Brutum et Catasium.
432쪽
' Non valde disserens est libri hujus argumentum a superioriis sententia. Scriptae enim epistolae omnes sunt, quum adhuc Romae negotia tumerent, Antoniusque et Octavius ita omnia miscerent, ut, quamvis neque plane hEllum, neque Pax esset, appareret tamen rem ad arma deductum iri. Quo quidem tempore Cicero
sibi timens, simulque filium Athenis philosophiae oporam dantem cupiens invisore , quum jus liberae legationis a Dolabella,
non aut ni provincialis, nempe Syriacae, ut Plutarcho placet,
haberet id senim ex his epistolis ac Philippica prima cognosci
tur), iter cepit in Graeciam, eo consilio, ut hal. jan. adesset, quod initium cogendi senatus lare, Hirtio et Pansa consulatum ineuntibus, videbatur. Quum spes vero aliqua moliorum rerum fuit, Brutusque ct Cassius Praetores urbani, quibus maxime recuperandae rei p. ratio nitebatur, si Rou Rinnae, in proximis tamen locis, mari bant; perque literas ot edicta, cum Antonio populoque agebant; nusquam ille pedem. Cedentibus autem illis, et ipse consilium copii abeundi. Haee illorum temporum historia est. Privatim tamen in his epistolis plura continentur, quae persequi longum esset. Scripta sunt ex ante XVI kalend. jan. ad non. quint.
433쪽
Alexionis mortem dolet; exponit quid cum Hirtio egerit; et quid sibi do Antonio et de Bruto videatur; addit quaedam domestica. Denique de Piliae bona valitudine; et de Bruti oratione Capitolina. In Sinuessano, anno V. C. Ios, mense maeio. )CICERO ATTICO S. Ο saetum male de Alexione i Incredibile est, quanta
me molestia affecerit; nec mehercule ex ea parte
maxime, quod plerique mecum ' : Ad quem igitur te medicum conseros λ Quid mihi jam medico aut, si
opus est, tanta inopia eStὸ Amorem erga me, humanitatem, SuaVitatemque desidero. Etiam illud : quid est, quod non Pertimescendum sit, quum hominem temperantem , Summum medicum, tantus improviso morbus oppresserit λ Sed ad haec omnia una consolatio est, quod ea conditione nati sumus, ut nihil, quod homini accidere possit, recusare debeamus. De Antonio jam antea tibi ScripSi, non esse eum a
. Alexione. Nedico, qui Perierat. u. Meetim. Loquuntur. Co R.
434쪽
me conventum. Venit enim Misenum, quum ego essem in Pompeiano; inde ante Profectus eSt, quam ego eum veni SSe cognOVi. Sed casu, quum legerem
tuas litoras, Hirtius erat apud me in Puteolano : ei
legi, et egi. Primum quod attinet in , nihil mihi con
cedebat; deinde ad summam β, arbitrum me statuebat non modo hujus rei, sed totius consulatus sui. Cum Antonio autem Sic agemus, ut perspiciat, si in eo negotio nobis satissocerit, totum me suturum suum. Dolabellam spero domi esse . Redeamus ad nostros β:
de quibus tu bonam spem te significas habere propter
odictorum 7 humanitatem. Ego autem Perspexi, quum a me xvii kal. de Puteolano Neapolim, Pansae conve-Diendi causa, proficisceretur Hirtius, omnem ejus sensum. Soduxi enim, et ad pacem sum cohortatus. Non poterat scilicet negare, se Velle pacem; Sed non minus se nostrorum arma timere, quam Antonii : et tamen utrosque non Sine causa praesidium habere; se autem utraque arma metuere. Quid quaeris λ ιυδε, υνες '.
De Q. filio tibi assentior : patri quidem certe gra
tissimae et bellissimae tuae literae fuerunt. Caerelliae svero iacile satisfeci: nec valde laborare mihi visa est; et, si illa, ego certe non laborarem. ΙStam vero ', qUam tibi molestam scribis esse, araditam a te PSSe, omnino demiror. Nam quod eam collaudavi apud amicos, au-3. Primum quod attinet. Quod per- Pison. cap. 6 : . Egere, soria esse Ga tinet ad primum eaput epistolis tuae , hi nitima. ED. Milicet de re Buthrotia, in eo Hirtitia 6. Nostros. Brutum et Cassium. favore et gratia nihil mihi eoneedebat, Mannet. aeque atque ego etirare videbatur. P in o. Edictorem. Vide ad Div. XI. 3. - . - Eadem de rE supra, XIV, 2o. g. ουδὲ, H latc. Nihil sineeri. 4. Al. habent ad summum. I. V. L. f. Cerremeae Vide atip. XIV, I9. En. s. Domi essa. sedi i solvendum Io. Istam vero. Fortasse Ptihliliae esse. Ctil eontrarium foris esse. In matrem, ves ipsam Publiliam. C ast.
435쪽
dientibus tribus filiis ejus, et filia; ου ταυτο - του o G. Quid est hoc ' 3 Quid est autem, cur ego perionatus ambulem λ parumne foeda persona est ipsius senectutis λ Quod Brutus rogat, ut ante kalendas δ; ad me quoque scripsit: et sortasse faciam. Sed plane, quid velit, nescio. Quid enim illi asserre consilii possum,
quum ipse egeam consilio λ et quum ille suae immortalitati melius, quam nostro otio, consuluerit λ De re
gina , rumor exstinguetur. De Flamma β, obsecro te.
Heri si dederam ad te literas exienS e Puteolano, deverteranique in Cumanum. Ibi bene valentem videram Piliam. Quin etiam Baulos β Cumis eam vidi. Venerat enim in funus : cui funeri ego quoque Operam dedi. C. Lucullus, familiaris noster, matrem in rebat. Mansi igitur eo dic in Sinuessano; atque inde mane postridie Arpinum proficiscens, hanc opistolam exaravi. Erat autem nihil novi, quod aut scriberem,
r r. ου ταυτο ἐκ ecυ αυτρυ. Non idem tamquam ex perscina Attici, qui mira -- eodem releganti sane sententia. Nam turus erat taceronem vituperasse, quae
qntim dixisset se eam mulierem , de Paullo ante laudasset. Est enἰm impro- qua hic agit, apud ami eos collandasse, hi viri, quod modo laudaveris, vitu- statim stilateit se ram dom probris Et perare. Bos Ics. maledIetis conseidisse , eoram trihua x3. De vinea finiand supple, veniam .utia stila et filia. Id enim signis se Romam . vel potitia tantivium. CURR. voluit, quum ait se non eadem ex eo- x4 Rexina. Ueopatra. Epist. 8, lih. dem ore ossasse. Integrum proverbium XIV. MAN 'Na. - mmor. De Cae- non apposuit, sed eius dumtaxat par nari ne, quem Caesaris silium agnoscitem, omissis suo more quibusdam ver- volebat. ED. bis . quae saeile extrinsecran asstimi pO- I5. Flamma. ἱd. XIV, x6. M.terant. Explieate dixisset eu etetum Eκ IG. Heri. Corradus prior e niecit τιτ αυτου --τet iam ευσα, id est . hie initInm noxae epistolae laetendum. non idem ex oraclom oro emavi, sed Iure Degat Mongaltius. En pro landibos probra Objeci. Videtur I . Alii . prene. I. V. L. autem alitissm hoc prouerbio ad n- Ι 8. Coniectura est sit, vix taliaeti hulam aesopi eam de Satyro. qui mi- seretida. Edd. pr. habent is paullo eram rahatur rustieum ex eodem ore calidum iIsis. Corradus eori. α paullo elaestis is et frigidom emare. Bos. Popina, o pullatam Cumisis; at is paulloidi. Quid .se hoe ρ Η e additum est Post, etc. in I. V. L.
436쪽
aut ex te quaererem ; nisi sorte hoc ad rem putas pertinere: Brutus noster misit ad me orationem Suam, habitam in concione Capitolina ; petivitque a me, ut
eam nec ambitiose 9 corrigerem ante, quam ederet. Est autem oratio scripta elegantissime sententiis, ver
bis, ut nihil possit ultra. Ego tamen, si illam causam
habuissem, Scripsissem δ' ardentius. Inmθεσις δ vides quae Sit, quae persona dicentis. Itaque eam corrigere non potui. Quo enim in genere Brutus noster esse
vult, et quod judicium habet de optimo genere dicendi, id ita consequutus est in ea oratione, Ut elegantius esse nihil possit. Sed ego solus '' alius sum;
Sive hoc recte, sive non recte. Tu tamen velim Orationem legas , nisi sorte jam legisti, certioremque me facias, quid judices ipse: quamquam Vereor, ne, cogno mine tuo lapsus, υπεραττικὸς sis in judicando. Sed si recordabere Δημωθε96υc sulmina, tum intelligeS
P se et αττικωτατα η- gravissime dici. Sed haec coram. NunC NEC Sine epi Stola, nec cum inani epistola volui ad te Metrodorum Venire.
s. Nee amfiitisse. Est non ambἰ- in oratione sua sequutris erat , quam iose, nulla eum adulatione, sed libere. Attici plerique oratores adamaverant, Bosrus. id est, praeam. aptam ad dOeendum 2 . olim, vi cr. ardentIu meoasaic. potitis. quam ad movendum : qnalis Vides quae ait P. dicentisin. I. V. L. agnos Itiar In Orationibus Lysiae. Istinea I. Υπcθautc. Argumentum. igitur oratorem et probabat Bratus, et uti. Sodis. sie vulgati : sed malunt imitabatur: qnum eum CIeero prinei- totus, et Malaspitia. et Ursi s. et pem poneret, non qui uno in genere ramus. Ernestitis coni. scillael. AI. meelleret, ni Brutus, Calum et aui, retus. I. v. L. qui se Atti eos esse prostebantur, sed α3. 1 περαmucoc. Admodum Attiatis. qui parva summisse, magma graviter,isae est, vereor , ne, quia cognomen medioeria temperate posset dicere. tibi est Attico, ualde propensos sis ad Qualis Demosthenes maxime suerat. ea probanda, qua stitit attice aeripta. ΜΛNuT. Nam Bruttis eam rationem seribendi a 4. k κωτατα. Maxime Atti .
437쪽
De Buthrotiorum negotio, ac L. Autonii et octavii concionibus, breviterque de aliis robus. In Sinuessano, anno V. C. TO9, mense malo.)
QuisTo decimo kalend. e Sinuessano Proficiscens, quum dedissem ad te literas, devertissemque a Cumis, in Vesciano accepi a tabellario tuas literas, in quibus nimis multa de Buthroto. Non enim tibi ea res majori curae aut est, aut erit, quam mihi. Sic enim deCet, te mea curare, tua me. Quamobrem id quidem Sic susceptum est mihi, ut nihil sim habiturus aliti-quiu S. L. Antonium concionatum esse, cognovi tuis literis et aliis, sordido : sed, id quale suerit, nescio; nihil enim scripsisti. De Menedemo, probe. QuintuScerte ea dictitat, quae scribis. Consilium meum a te probari, quod ea non scribam, quae tu a me POStularis, lacile patior, multoque magis id probabis, si orationem eam , de qua hodie ad te scripsi, legeris. Quae de legionibus ' scribis, ea vera sunt. Sed non satis hoc mihi videris tibi persuasisse, quid de Buthrotiis nostris per Senatum Speres confici posse : quod puto tantum enim Video), non videmur esse vir. Sintimsans. In agro Veseiano a. v. De legionibus. Eas sellieet venire Veseino. Strabo putat ale dierum quia In Italiam aecἰtu eos. Antonii. et sor. in sinu veseino. Mart. XIII. 3i: ἀΗaee lasse bellum bonis saeturas. sex legi tibi Vesrino de grege tua a uenit ., nes erant in Maeedonia AppIan. IIIJ, Infra Cronov. deo tissemque Mintum a Caesare ad hellum Daeleum et GetInis, cui Mongaltitis Depugnat. Confr- eum gerendum praemissas Dio. XLV mare tamen videtur XVI, i, ins. tibi quas ad se Antonius pertraxit. I. F. itidem Ceero e sItiae ano proficiscens Gn Nov. dieit M Ninturnis Arpinum uersus 3. Quod puto. Totus hie loeras aievertisse. En . videntur esse eo lituendus: is Sed nota
438쪽
cturi. Sed, si etiam nos hoc saltat, do Buthroto tonon sallet. De Octavii concione idem sentio quod tu:
ludorumque - ejus apparatu S, et Matius ac Postumius mihi procuratores non placent. Saserna collega dignus. Sed isti omnes, quemadmodum Sentis , non minus Otium timent, quam nos arma. Balbum levari invidia
per nos velim : sed De ipse quidem id fieri posse confidit. Itaque alia cogitat. Quod prima disputatio Tusculana te confirmat, Sane gaudeo. Neque enim ullum
est perfugium aut melius, aut paratius. Flamma quod
bene loquitur , non moleste sero. Tyndaritanorum causa, de qua tam laboras β, quae sit, ignoro. Nos tamen 6. Πεv-ελοιποv I movere ista Videntur, in primis erogatio pecuniar'. De Alexione doleo; sed, quoniam inciderat in ita gravem morbum , bene actum cum illo arbitror. Quos' tamen secundoS heredes, scire vellem, et diem testamenti.
satis hare mihi videris tibi persuasisse, qui de ButhroiIta nostris per senatum sperea eonsei posse: haud puto. Quan
tum video, non videmus esse vIcturi.
sed, si etiam titia hoe fallat, de Bnthroto te non falletis. Revientia est, At to ipse, qui harer seritiis de legioni-titia . videris mihἰ ea non credere : spinras enim Buthrotios perietilo ageἰ aut amittendi liberari posse a sonatti. Id ego minime spero. Nam quantum Proinapirare possum nihil est propius quam ut pereamus armis Antonii. Iu hoe si
istius sum vates, tu rem Buthrotiam
Aelle obtInebis. I. F. Gucri v. - Al. habent, ae speres consei Posae puto et quantum enim video, nos videmur esse vieturi is. Alii aliter. I. V. L. 4. m. Vide ad Div. XI, 28. s. olim, a de qua causa laborat . . I. V. L. 6. Hos erimen. supple, defendam. . navet λοlatov. supra, XIV, II. 8. Pe nio. Publieae; quam Antonius erogavit ad arbit Hum suum: quum ea pertineret ad populum romanum.
s. Quos. Supple, fecerit. COR An.
439쪽
UNDECivo kalend. accepi in Atinati duas epistolas tuas; quibus duabus meis respondisti. Una erat xv kal. altera xii data. Ad Superiorem igitur prius. Accurres in Tusculanum, ut scribi S, qtio me VI kal. Venturum arbitrabar. Quod scribis parendum victoribus; non mihi quidem, cui sunt multa potiora. Nam illa quae recordaris, Lentulo et Marcello consulibus acta in pede Apollinis ; nec causa cadem est, nec similo tempus, praesertim quum Marcellum scribas aliosque discedere. Erit igitur nobis coram odorandum et
constituendum, tutone Romae esse possimus. Novi δconventus habitatores Sane movent. In magnis enim versamur angustiis. Sed sunt ista parvi. Quin et majora contEmnimus. Calvae testamentum cognoVi,
hominis turpis ac sordidi. Tabula β Demonici quod tibi curae est, gratum. De Mario' scripsi jam pridem ad Dolabollam accuratissime : modo redditae liter sint. Mus causa et Cupio, et debeo.
I. Lontuti et Mareelio eoas. Illa quae acta sunt Lentulo et Mareello eonsulibus non debent iti exempliam trahi, ut Romam omnes honi veniant, et Aetiatusconsulto laeto negotium denteonsulibus. ut videant. ne quid respci h Iea detrimenti eaput. quod aetumo,t initio belli eluilia illis eonantibus.Maxus u. Mareellum. Consularem. COR . 3. NOA. Intelligit e totius proximis superioribus diebus ab Antonio in agrum Campanum deductas. Philipp. a
4. AL sint. I. V. L. s. rabula. Atietionaria. s. De Imrio seripsi jiam pridem a Dolabeliam. Ille ost M. Marius, daequo epist. s. lib. II. ad Q. D. et ad Div. VII, a. NAN.
440쪽
Venio ad propiorem 7. Cognovi de Alexione , qtim
desiderabam. Hirtius est tuus. Autonio, quam est, volo pejus esse. De Q. filio, ut scribis': de patre coram agemiis. Brutum omni re, qua POSSum, Cupio juvare : cujus de oratiuncula idem te, quod me, sentire video. Sed parum intelligo, quid me velis scribere, quasi a Bruto habita oratione, quum ille ediderit. Qui tandem convenit 3 an sic, ut in tyrannum jure optimo caesum p Multa dicentur, multa scribentura nobis; sed alio modo et tempore. De sella Caesaris, bone tribunis. Praeclaros etiam xiv Ordines '. Brutum apud me fuisse gaudeo : modo et libenter suerit, et sat diu.
ut lλiM . Coneise dictum est pro citra καρωv. si istat enim a Q. silio IKΛ-dem malorum proselsci. Notum est proverbium dilac κακῶv. Bosita. 9. Aena re tini. Recte saetum artihunis, qui Caesaria sellam in speeta. eulia apponi vetuerunt. Quamquam vetuisse Antonium consulem , non tribunos, Appianua tradit : sed crevidendum potiua Attiis praesentἱ. Dahae sella, Suetonius ale e vi Ampliora humano fastigio sibi deerini paasus est, sedem auream in euria, et pro tribunali tensam, et serrulum Cireensἔpompa NAN. xo. Etiam XIV ordines. Equἱtes in theatro attidium erga remptitit Ieam significantes. Hi enIm in xxv Ordinἱ-htis sedebant ex lege Roaeia theatrali. I r. Aptid me. Astu . En.
Duabus Attici epistolis respondet. Iu Atinati, anno V. C. 7 9
DEcivo kalend. hora ux sere, a Q. Fufio venit tabellarius, nescio quid ab Do literularum, uti mo sibi
t. A Q. Fufo ωenis tabeliarias, ete. Q. Fosci Caleno ; Cee Bia iniis eo iam inde a temporibus Clodianis.
Raecinitis in Miloniana. Postea Cie roni acerbe Antonium in senatu uernis anti , non minua aeerba Oratione respondit, quam recἱtat Diti, lihrci XLVI. MMe UT.