Richardi Simonis Gallicanæ Ecclesiæ theologi, Opuscula critica adversus Isaacum Vossium Anglicanae Ecclessiae Canonicum defenditur sacer codex Ebraicus & B. Hieronymi Tralatio

6쪽

HIERONYMI E CAMUS

Theologi Parisensis

Responsione.

8쪽

Clarissimo Nobilissimoque Viro

I. H.

HIERONYMUS LE CAMUS

Theologus Parisiens s.

Egi ante

paucos dies, lvir optime, Isaac Vos si ad iteratas Simonii objectiones Responsionem, quae Canonico magis digna videtur, quam homine Critic, cum in ea firmissimis Simonii rationibus nihil opponens praeter inanem verborum strepitum, ineptias ineptiis accumulet. Singula illius argumenta repeto expendo, ut cognoscas illum de rebus parum sibi comperti judicium tulisse. Objecerat Vossio Simonius, priscos Ecclesiae Patres, Astricanum Origenem Eusebium Hieronymum . Augustinum, alios qui Judaeo

rum Codicis, LXX. Interpretum discrepantias in rebus chronologicis observarunt, de ulla Codicum

pravatione Iudaeis objicienda numquam cogitasse , ne ipsum quidem Justinum Martyrem, qui tamen es

acerrimus adversus Judaeos disput tor. His cum nihil solidi habeat Vossius quod respondeat, prOVOcat ad Arabes qui suae sententiae faveant,

uniusque Abulpharai verba refert prolixe ex Latina doctissimi Pocchiiversione. Verum cum inepto Scriptore licet ineptire Vosso,monstros asque sequi opiniones cum homine qui tot fabulas uortenta in opus suum conjecit.

9쪽

et Hieronymi a Sancta Fide

Addit tamen Vossius, non defuisse j dam non osse Iudaeorum malitiae, sed olim viros qui Judaeos depravationis

lauius reos peregerint, idque ex Ju liano Pomerio Mile cognosci. Sed non aliud de hoc negotio sentit Julianus Archiepiscopus Toletanus, quam Augustinus, cujus testimonia in suum opus verbose transtulit Constat autem Augustinum a Vositi sententia valde alienum fuisse, eumque redarguisse aetatis suae homines, qui tibi Codices Graecos ab Ebraicis dis crepare in rebus chronologicis animadvertebant, statim assirmabant Ebraica Exemplaria a Judaeis corrupta

fuisse. Sed ejusmodi objectionis v nitatem saepe ostendit Augustinus, cujus sunt verba. Inquim non

esse credibile LXX. Interpretes, qui uno simul tempore uiroqile sensu interpretati sunt, errare potui se , aut ubi nihil eorum intererat voluisse mentiri ,3udaeos vero, dum nobis invident quod Lex. Propheta ad nos inter retando transierimi, mutas quadam in Codi cibus suis, ut in nostris minueretur autoritas. Hanc opinionem vel suspicionem acci et quisque ut putaverit certum est tamen non vixisse Mathusalem

diluvium Eamdem iterum quaestionem tradians Augustinus de annis Mathusalem, testatur aperte se in eorum sententiam venire non posse,

qui Judaeos dedita opera suos odi

ces depravasse asserebant. Imo negat Judaeorum gentem tam longe latc-que diffusam in hoc conscribendum mendacium conspirare potuisse, ita ut, dum aliis invideant autoritatem, sibi veritatem abstulerint Putat diversitatem illaim numerorum , qui

Graecis Latinisque Codicibus aliter se habent quam in Ebraicis, tribuen-

librariorum errori ac demum haec

subjungit. Recte feri nullo modo dubitaverim, ut clan diversum aliquid mutrisque codicibus invenitur quandoquidem ad idem rerum gestarum utrumque esse non potest verum ei lingua potitis credatis unde est in aliam per Interpretes facta translatio. Ista Malia si ilia ex libris Augustini in opus suum contra Iudaeos transtulit Julianus Archiepiscopus

Toletanus, in quo annos ab Adam usque ad Christum ex Ebraeis Graecisci e Codicibus recensitis Graecos quidem praefert Ebraicis cum priscis Ecclesiae Patribus; sed secutus Augustinum Judaeos depravationis reos non peragit contra

utrisque Codicibus dem habendam

esse existimat, ubi non reperitur librariorum error quia hanc diversitatem Divino Spiritui tribuit, clim

LXX. Interpretes, reserente Augustino , non interpretantium linere

sed Prophetarum bibertate aliter volui ladicere credendumst. Afirmat idem

Julianus, ex brevitate annorum qilae in Judaeorum libris conspicitur, nullum instare periculum fidei, nec eam brevitatem esse contrariam nativitatis

Christi temporibus. Haec clara sunt manifesta, aptissimaque refellen dis Abulpharai ostii commen

Ad almudicos postea transit Vossius sed quam bene hoc succedat, tu ipse, vir optime judicabisse tot enim hoc loco refert ineptias, ut illo videar ineptior, si singulas persequar. Haec sunt illius verba. In Talmi de

prolixe narratur congrcgiss udorum cini Hieronymo a Sancta Fide Rabbino

10쪽

Pudicium de Responsione ossi

Histano, sed ante trecentos annos facto vaticinium non solum Christiano. Sed quid ista significentne quidem Elias divinaverit. Qua enim fieri potest ut Hieronymus a Sancta Fide, qui ante trecentos annos vixit, in Talnaude cum Judaeis congrediatur λ Hieronymus ille a Sancta Fide fuit Medicus Pontificis Benedit i , qui Petrus de Luna appellatus est. Editae sunt rationes quas Hieronymus e libris almudicis desumpta proposuit coram Benedicto, Cardinalibus, Magistris, Docitoribus sed nilla prorsus eorum Paeilli tribuit ossius in hoc scripto legitur e contrario eadem plane ratione Judaeos urget Hieronymus, qua illos premendos esse censuit Simo nius , ita ut suo seipsum gladio jugulaverit ossius, cum istum Scriptorem vocavit in auxilium. Riserat Simonius ostium, qui Eliam Tal-mudicum Doctorem fecerat Prophetam. am probatu ipse Propheta Vos ius ex supposito illo Ialmudista

rum congressu , non certo constitisse an hic Elias sit Propheta ille antiquus, an vero alius quidam Rabbi. Sed ea

de re in scripto Hieronymi a Saneta Fide ne quidem verbum extat imo ea quae ex almude affert manifeste ostendivit Eliam Rabbinum fuisse.

Quare nugatur bonus Osim , quando de Simonio sic loquitur. Simonius in gratiam Judaeorimi, i s Rabbinis Rabbinior, audacter . firmat hunc Elium fuit Rabbinum. Hoc quidem

aifirmavit Simonius, Massirmat iterum, quia clara sunt hoc loco al-mudis verba , qui e si legisset ossius, nuaatoribus Talnaudistis uuacior

nugatorem in Prophetam non trans

sormasset illud enim de quo agitur tribuitur in Talnaude Eliae , sed aliis Rabbini,

qui istud etiam referunt. Autor itaque suerim Vosso, qui tot nugatores inter Prophetas recensuit, istos etiam Rabbinos inter Prophetas de Prophetides collocet, ut longe adhuc majori Prophetarum trophetidum agmine stipatus bonus ossius, nova sua procudat vaticinia. Verum

placet ipsa Talnaudis verba afferre, ut ex illis quidquid nugarum de hoc Elia esstitiit, facilius refellatur. Vaticinium istud in raelatu Avoda Zarara in Tractatu anhedrin sic conceptum legitur 'am Non

dus Gis mille annis inanitus r bis vijlle, ex bis mille, tempus M -- a propter iniquitates nostras, quae multae fuerunt , elapsi sim ex iis , qui

praeterierunt. Per domum autem Eliae

intellige ipsum Eliam, ejus discipulos. Utrum autem vaticinium illud quod hoc loco producitur, Vcrum sit vaticinium , non anquiro: sive enim vera sit Prophetia sive non sit, certum est Eliam aliosque Magistros , qui vaticinium istud referunt , Rabbinos fuisse , non Prophetas chim in eodem Talmude paulo ante haec verba quae adduximus, istud etiam legatur. Preta In No P. Dixit Rabbi Lati

dus, ct uino destruetur. Jam si velit etiam ossius istum Rabbimatinam

Tractis Zaras cap. I. a T. Sanhed.