장음표시 사용
411쪽
4o GALE Nustera est rarum ad fines barum apoph, son iunctura, Hippocrati neglecta.
fas autem maxime curuas inter omnia
animalia homo habet , quia o pectus omnium latissimum habet. An hune A
mia, deinde alia animalia magis . m nus acutum habent pectus: conae autem
T Hor cis nomen est homonymum & eius
generisquod ab uno ad aliud dicitur.Medici vocant Thoracem cum Galeno, quidquid c stis circumscribitur ; parte aliteriore habens ste num, posteriore Dorsum lib. 6. de usu partia cap. a. & libr. 8. administrat. anatom. Similiter hoc loco Thoracis ossa constituit Sternum, Costas &Spinae Vertebras quae in dorso sunt: excludere videtur Clauiculas quas seorsim exposuit, quia desunt in pluribus animalibus, quae tamen Thoracem habent. Propter vium manuum multi Opinantur datas fuisse; ideoque post omoplatam de Cutu egit. Attamen libro 8. adminis .anatom. monet in animalibus quae clauiculis hab ent, sit
412쪽
premum Thoracis terminum clauiculas esse, ut infimus in omnibus animalibus est septum transse uersum. Nos igitur secuti mentem Galeni, tri Thoracis ossa constituimus, Sternum, Costas, de dorsi vertebras.Costae sunt utrimque duodecim,
quot sunt dorsi spondyli quibus a xae sunt. Rarissime, ait Galenus libr. 8. administ. anatom.de cima tertia colla visitur, atque adhuc rarius undecima. Atque haec ita rara sunt, ut inter mille vix unum tali numero costarum inuenias. Habeo tamen duo sceleta quae undecim ex utroque latere
costas habent, & unius sceleti dorsium undecim constat vertebris,alterius dorsum duodecim vertebras recipit. Singulae autem costae singulis spodylisper diarthro sim articulantui, sterni vero os sa inuicem per synarthrosim copulantur. Sunt
autem numero septem,quot & cosiae cum eo perdiarthrosim committuntur. Hic textus tres dimcultates continet de numero ossium Sterni, psorum articulatione mutua, & altera articulatione cum costis. Sterni ossa septem in omnibus sceletis Galenum obseruasse vel ex hoc apparet, quod non scripserit interdum plura eius ollia esse, interdum pauciora, ut in dorsi spondylis & collis numerum variare notauit hoc libro . Vel Gale. nus istum numerum in pueris, obseruauerat, quorum sternum septem ossibus compactum est. Aut dicendum cum Eustachio, quod sentem ossa tribuit sterno non ad transueisas diuisiones respiciens, sed ad eos sinus in quos costarum fines cartilaginosi codylodeis inseruntur. Sunt au-
413쪽
te numero septe', quot & costae cum sterno diar. thro si comittuntur.' Idcirco subiungi singularum e sarum pars cartitionsa in caput cohudes desinens,
singuli sterni sibin cauitatem superficiarium 1sertitis,
diaribrosi inarticulatur. Ac sane numerus ossium
Sterni varius est in adultis; Asseruo Sternu quod quatuor ossibus com ponitur. Aliud habeo quod tribus constat: Aliud quod quinque separata ostendit. Aliud in quo sex apparent, atque ossis latissimi ae superni in duo diuisi rudimentum extat. Nam os istud in duo interdum diremptu apparet, ut existit in pueris. Quare perperam os sterni supernum maximum esse scribit Vesalius,& extendit usque ad costam secunda. Prima ete nim costa ad os supernu firmatur ac terminatur,ta secunda costa ad finem secundi ossis articulatur. Quod si neges os latissimum in duo diuisum esse quia coaluerunt; Pariter negabis maxillam inferiorem duobus ossibus constare , nec osilium ex tribus portionibus extructum. Septem ossa sterni inter se per synarthro sim iungi Galenus scripsit. Synarthroseos speciem non expressit quam alibi lib. 8. administrat.anat. designauit.
Sternum os unum quidem apparet δεα τώ τῆσmembranis autem derasis eptem ossa talia nε-
tau tMGquot cum eo coae articulantur; quarum ante
riar Anis nonnihil attentiatus inferno Oni singulorum ti sitim in eritur, in modismsiiluet harmoniae recepia . At vero osti sterni cum ipsis costis articulantur perdiarthrosim, quae licet sit obscura nota est tamen imperceptibilis. Cernitur enim dena-
414쪽
ptis' ligamentis membrano sis quibus undaque contegitur. Nam ibi singularum costarum extremitas cartilaginos alii caput condylodes desines, singulis sterna ossit,us cauitatem glenoi densa sortitis per diarthrosim articulatur. Sed tam exiguus est collarum cum lierno motus ut haec articulatio synat throsis appellari queat. Siquissem in multis aliis partibus corporis synthesis ossium ambigua est, adeo ut dubites an ea per cliarthrOsm, vel synarthro sim inuicem iungi dicenda sint. Inde cognoscitur ea idem esse disserentias diat throseos & synarthroleos, unam & eandem articulationem adscribi possediar throti &syna throsi,disterenti tamen ratione. Diat throsis erit ratione structurae ; synarthrosis ratione mot obscuri. Quamuis essentiam diarthroseos constituat struistura laxa, quae motum manifestum edit, vi essentiam synarthios eos compages stricta, tuqmotum obscurum profert. Potest tamen quaedam di arthrosis ratione structurae referri ad synarthrosim,propter motum obscurum,itautam bigere videatur. Sed nulla synalthrosis referri potest ad diarthro sim . Nam tres sunt propriae differentiae synarthroseos ratione structurae, &motus obticuri aut nullius,nempe sutura ,harmonia, & gomphosis. A liae tres disterentiae diarit, roseos proprie synarthro si conueni ut propter motum obscurum. Ex hoc loco prudenter intellecto licebit multas dissicultates articulorum eno dare, & Galenum ab infinitis recentiorum calumni js vindicare. Qu9d attinet ad figuram sterni
415쪽
Galenus norat gladio consimilem esse, ob idque sternum ipsum a nonnullis xyphoides appellatum fuisse : quamuis hoc nomen ab alijs tributum fuerit cartilagini quae sterni extremo inferiori attexta & annexa est, inva spurias costas orificio ventriculi ostensa instar clypei tab exter nis ictibus protegeretur. Figuram pugionis sternum exquisite refert, demptis utrimque cartilaginosis ramulis qui sunt partes costarum; pugionis manubrium erit in parte stiperiore, cuspis in cartilagine xyphoide. Septem tantum costas veras Galenus hic constituit, quamuis alibi libr. 8.administ. anatom. octauain quae interdum iunSitur cartilagini xyphoidi dici posse veram scripserit sed haec reprenensio insulsia est. Nam utrum que verum est,& recentioribus anatomicis animaduersum,& a me pluries obseruatum, septem uel octo costas veras reperiri. Sed maior dissicultas sequitur de duplici costarum articulatione cuvertebris, quam Galanus omnibus vertebris attribuere videtur, quia nullum discrimen assignauit. Recentiores Anatomici, Vesalius, Fallopius, infra nonam costam, undecimam de duodecima, unica simplicique articulatione copulari ad corpus vertebrae notarunt, decimam mutare ordinem Vt aliquando duobus,aliquando uno simplicique articulo iungatur. Adde quod Galenus duas ultimas dorsi vertebras transuersis apophysibus carere stipra dixit, quo modo igitur costae his vertebris per duplicem articulationem connecterentur. Responde cum Eustachio Galenum
416쪽
eiusmodi apophyses transuersas non absolute, sed quia breues sunt, eas interdum nullas este di xisse,nihilque inconstantiae aut repugnantiae habet, quae ipse de duplici costatum articulo stri, bit. amuis enim postremae costae tuberculum
habeant,quod in procellus transuersi exirentu leuiter cauu conqcitur: hac enim ratione duplici articulo carere dici poliunt. Nihilominus eae perinde ac caeterae aliae duobus vinculis annexae iunt, altero cartilagineo circa radicem transuersi processus, altero quod exactum est ligamentum, ab eiusdem processus extremo ad costam obliquesulsum ascendente e & hanc ob causam Galenus lib. 3. de articulis comment. ad partic. 3 . sic scribita arum starum commissuram quodammodo duplicem em peximim, quam rem Hippocrates praetermisit, vel quad non ex toto uniuersam naturam cammissurae fuerit intuitu , vel quod tam diligentem ei in nquisitionem ad propositumpertineren/n existimauit. Quamuis Galenus scripserit primam dearticulationem ad radicem transuersarum apophyseon fieri, nihilominus de ipsis transiuersis apophysibus id non est intelligendum, sed vertebrae corpus
iuxta radices apophyseon accipere oportet. Ca uitates autem illae articulatoriae in prima vertebra tribusque ultimis vellebrarum singulis corporibus propriae sunt. In secunda velo septemque alijs subsequentibus communes 1unt superiori in seriorique vertebrae, ut de neruorum foraminibus dictum est, eleganter Sylvius hunc lo. cum interpretatur comment. in hoc cap.
417쪽
sunt, eaedemque cum osse occipitis,stina rhacheos,thoracis costis, os Hydide. se laryngi praeposito, per musculos copulantur. Inaequales sunt admo-' dum & omnibus luis partibus dissimiles. foris enim gibbar, intus sinae omoplatae. Item ima basi tenues ac longae,superno fine crasta & paruar. Eaedem cartilagine magna ex parte subiunguntur,sed uberius in basi, aqua rhachis quaeda inchoatur, humilis, paulatimque plenior e scitur, donec ad acromij locum ascenderit: ibique cum clatii per syna , throsim articulatur. Hanc ipsam syntaxin, nonnulli anatomes periti, acromion vocant. Alij praeter haec
418쪽
os esse inquiunt, in ipsis tantiim hominibus deprehensum,quod ML 'acromion apeli nx.In ea parte ipsi omoplatae apophysis quo dam subest, quam omoplatδῶ ζε- να, id est ,ceruicem,nominant:cui in fine corylen quandam habenti bra- cliij caput, diarthrωsi articulatur. Est etiam Euic ossi interna in parte apophysis altera exigua & acuta,
Ω'ειοπλώκ, hic oe libris de Usu par tium, in alibi pe, latius patet Galeno, quam commentarijs in Hippocratem. ωμος namque siuquit) appellatur, quicquid in articulo scapulae cum bram .
419쪽
D GALEN Vsebio apparet fibus. ἔπριας autem para αυῆ superior, quae ad collum mergit. Euod autem sen bi non est manifestum, tarteponica, os in dictum. Omoplatae cum micinis partibus connexio,per musculos quidem his explica
tur , non tamen omnis , quam In myoto
men differimus, per articulum Pero pornea dicetur. A qua rhachis quaedam Codeae Graecus hac parte corruptus esto αν ἡο-της ραχέω= e V c. nam
usi ράχις legendum est. tamuis enia ρ ὰ ς , propries iston lorum omnium 6ntaxis, Ut ante dixi in ea sint α- κωαι apophyses posticae, quarum etiam
huius capitis initio meminit: tame etiam
quae in dorse est omoplat 'ina, iam in 'de a basi incipiens ,sed primum humilis in depresse, deinde sensim elatio a-s amplior , donec desinat in acromion , ρα is vocatur Valeno, mi in cant adiectiva forminina, zρον --,
420쪽
DE OssIBus. ΑΙ πανη Migam, casus nominatim , quibus mel rhachis etet αυινθα erit iungenda. autem causa sit cur τις legensedumputem est,quod Galenus alibiscri- των απεφυσεν. ibi non simpliciter mirique omoplatae tribuit Ged propriam aBecit,ut hic non tantum , sed etsi
ραχs. Secundopὸβ o. ibidem scribit,
συνδιι δἐ άυόε αντο υθα et' iάχει της - - πλιι 'κ μικρον φειν χονθώδas λαχν. etiaomoplata aliquoties vocat Galenus. commentari I in libri mes ecp ων. Hue accedit quod Oribasus hunc locum mutuatus scribit , απιτε et is cουσεωσμem inc. mbi tamen male per omnia legitur. Omoplata duobus o - α
fibus inarticulatur jumma qu dems apathisi 11. sti seu acromio claui , cauitate autem
suae ceruicis de qua mox j ipsibrachio. a. υψ σν aute, id estsummus humer , varie dissinitur etiam Galeno: nam si